Tekst źródłowy strony Akıncı

[[Kategoria:0]]
[[Kategoria:Strony importowane z polskiej Wikipedii]]
{{Uwaga polska|
|strona  = https://pl.wikipedia.org/wiki/Akind%C5%BCi
|autorzy = https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Akind%C5%BCi&action=history
|nota    = polski
}}

{|
|
|}

[[Plik:Sueleymanname akinci2.png|thumb|Akındżi lekka jazda w [[Imperium Osmańskie|Imperium Osmańskim]]]]

'''Akıncı''' (pol. ''akindżi'' lub '''akindżajowie''', węg. ''akindzsi'', chor. ''akindžija'') – nieregularna [[jazda]] [[Imperium Ottomańskie|turecka]] uzbrojona w [[Łuk (broń)|łuki]] i [[szabla|szable]], występująca od czasów Seldżuków do [[XVIII wiek]]u.

Do połowy [[XIV wiek]]u byli główną siłą władców Turcji. Oddziały te zarówno podejmowały samodzielne ataki na tereny nieprzyjacielskie jak i  był wykorzystywane do prowadzenia działań osłonowych w czasie kampanii wojennych. Po reformach wojskowych przeprowadzonych przez [[władcy Turcji|sułtana]] [[Orchan|Urchana]] akindżi przekształceni zostali w lekką jazdę mającą na celu prowadzenie rozpoznania oraz rajdy łupieżcze na zapleczu nieprzyjaciela. W trakcie bitew ustawiani byli przed głównym szykiem bojowym lub razem ze [[Spahisi (Turcja)|spahisami]] na skrzydłach. Rekrutowano ich przeważnie spośród pasterzy. Bywali wśród nich chrześcijanie. Ponieważ nie otrzymywali żołdu, zwolnieni byli z wszelkich danin, a w trakcie działań wojennych mieli prawo zachowania zdobytych przez siebie łupów. Przegląd sił akindżi przeprowadzano co miesiąc.

W późniejszym okresie ten typ żołnierzy rozpowszechnił się wśród państw wasalnych Imperium osmańskiego. Akindżi pojawili się w wojskach [[Historia Mołdawii|Mołdawii]], [[Wołoszczyzna|Wołoszczyzny]], [[Gruzja|Gruzji]], [[Chanat Krymski|Chanatu Krymskiego]] oraz u [[Kurdowie|Kurdów]]. W [[XVIII wiek]]u jazda typu akindżi zaniknęła.

== Literatura ==
* ''Mała Encyklopedia Wojskowa'', 1967, Wydanie I
* ''Encyklopedia historyczna świata'', tom IV, oprac. Salamon M. i Waśko A., Kraków 2000 

[[Kategoria:Wojsko tureckie]]