Thurzó Elek: Różnice pomiędzy wersjami

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 33: Linia 33:
 
'''Aleksy Thurzon''', '''Aleksy Thurzo''' ([[język węgierski|węg.]] ''Thurzó Elek''; ur. [[1490]] na [[Słowacja|Słowacji]], zm. [[25 stycznia]] [[1543]] w [[Lewocza|Lewoczy]]) – węgierski szlachcic z rodziny [[Turzonowie|Turzonów]], palatyn Węgier, żupan [[Spisz|spiski]], [[książęta pszczyńscy|pan Pszczyny]] (1517–1525).
 
'''Aleksy Thurzon''', '''Aleksy Thurzo''' ([[język węgierski|węg.]] ''Thurzó Elek''; ur. [[1490]] na [[Słowacja|Słowacji]], zm. [[25 stycznia]] [[1543]] w [[Lewocza|Lewoczy]]) – węgierski szlachcic z rodziny [[Turzonowie|Turzonów]], palatyn Węgier, żupan [[Spisz|spiski]], [[książęta pszczyńscy|pan Pszczyny]] (1517–1525).
  
Syn [[Jan Thurzo (burmistrz)|Jana (IV) Thurzo]], krakowskiego burmistrza, twórcy potęgi rodu Thurzonów. W roku 1517 kupił Pszczynę od [[Kazimierz II cieszyński|Kazimierza II cieszyńskiego]]<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.staypoland.com/cityHistory.aspx?TownId=855 | tytuł = Pszczyna. History | opublikowany = staypoland.pl | język = en | data dostępu = 2017-06-30}}</ref>. Pszczyna została wówczas wolnym miastem Rzeszy. Aleksy wsławił się intensywnym poszukiwaniem rudy żelaza, rozwijaniem kuźnic oraz handlu tranzytowego. W 1523 otrzymał od królowej [[Maria Habsburżanka (1505-1558)|Marii Habsburżanki]] zamek [[Czerwona Skała]], który jednak sprzedał rodzinie Fuggerów. W 1525 roku przekazał miasto bratu, [[Jan Thurzo z Pszczyny|Janowi Thurzo]]. W 1526 wspomógł Marię Habsburżankę w ucieczce przed najazdem osmańskim. W 1527 w toku walk o węgierski tron otrzymał od [[Ferdynand I Habsburg|Ferdynanda Habsburga]] [[Zamek Orawski]], zabrany [[Jan Zápolya|Janowi Zapolyi]]<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.cotg.pttk.pl/encyklopedia_tresc.php?id=167&szukaj= | tytuł = Orawski Zamek (słow. Oravský hrad, węg. Árva vára)  | opublikowany = Centralny Ośrodek Turystyki Górskiej PTTK | data dostępu = 2017-06-30}}</ref>.
+
Syn [[Jan Thurzo (burmistrz)|Jana (IV) Thurzo]], krakowskiego burmistrza, twórcy potęgi rodu Thurzonów. W roku 1517 kupił Pszczynę od [[Kazimierz II cieszyński|Kazimierza II cieszyńskiego]]<ref>[http://www.staypoland.com/cityHistory.aspx?TownId=855 Pszczyna. History] (ang.). staypoland.pl. [dostęp 2017-06-30]</ref>. Pszczyna została wówczas wolnym miastem Rzeszy. Aleksy wsławił się intensywnym poszukiwaniem rudy żelaza, rozwijaniem kuźnic oraz handlu tranzytowego. W 1523 otrzymał od królowej [[Maria Habsburżanka (1505-1558)|Marii Habsburżanki]] zamek [[Czerwona Skała]], który jednak sprzedał rodzinie Fuggerów. W 1525 roku przekazał miasto bratu, [[Jan Thurzo z Pszczyny|Janowi Thurzo]]. W 1526 wspomógł Marię Habsburżankę w ucieczce przed najazdem osmańskim. W 1527 w toku walk o węgierski tron otrzymał od [[Ferdynand I Habsburg|Ferdynanda Habsburga]] [[Zamek Orawski]], zabrany [[Jan Zápolya|Janowi Zapolyi]]<ref>{{Cytuj stronę | url = http://www.cotg.pttk.pl/encyklopedia_tresc.php?id=167&szukaj= | tytuł = Orawski Zamek (słow. Oravský hrad, węg. Árva vára)  | opublikowany = Centralny Ośrodek Turystyki Górskiej PTTK | data dostępu = 2017-06-30}}</ref>.
  
 
Był żonaty z jedyną córką [[Jakub Fugger|Jakuba Fuggera]], niemieckiego przedsiębiorcy górniczego; było to kolejne małżeństwo pieczętujące sojusz współpracujących ze sobą rodów [[Fuggerowie|Fuggerów]] i Thurzonów. Dzięki temu małżeństwu znacznie powiększyła się fortuna rodu Thurzonów<ref>{{Cytuj książkę | nazwisko = Wasielewski | imię = Arkadiusz | tytuł = Zamki i zamczyska Słowacji | wydawca = Oficyna Wydawnicza "Rewasz" | data = 2008 | strony = 189 | isbn = 9788389188724 | url = https://books.google.pl/books?id=w5LO9DMNugkC&pg=PA189&lpg=PA189&dq=aleksy+thurzo&source=bl&ots=AGDkT9J5Zc&sig=jV89RwRhPyXp7XuB_v3Vc7o-684&hl=pl&sa=X&ved=0ahUKEwjAtvW4y-XUAhXEJJoKHUg5AikQ6AEIZzAO#v=onepage&q=aleksy%20thurzo&f=false}}</ref>.
 
Był żonaty z jedyną córką [[Jakub Fugger|Jakuba Fuggera]], niemieckiego przedsiębiorcy górniczego; było to kolejne małżeństwo pieczętujące sojusz współpracujących ze sobą rodów [[Fuggerowie|Fuggerów]] i Thurzonów. Dzięki temu małżeństwu znacznie powiększyła się fortuna rodu Thurzonów<ref>{{Cytuj książkę | nazwisko = Wasielewski | imię = Arkadiusz | tytuł = Zamki i zamczyska Słowacji | wydawca = Oficyna Wydawnicza "Rewasz" | data = 2008 | strony = 189 | isbn = 9788389188724 | url = https://books.google.pl/books?id=w5LO9DMNugkC&pg=PA189&lpg=PA189&dq=aleksy+thurzo&source=bl&ots=AGDkT9J5Zc&sig=jV89RwRhPyXp7XuB_v3Vc7o-684&hl=pl&sa=X&ved=0ahUKEwjAtvW4y-XUAhXEJJoKHUg5AikQ6AEIZzAO#v=onepage&q=aleksy%20thurzo&f=false}}</ref>.

Wersja z 07:07, 10 lis 2019

Aleksy Thurzon, Aleksy Thurzo (węg. Thurzó Elek; ur. 1490 na Słowacji, zm. 25 stycznia 1543 w Lewoczy) – węgierski szlachcic z rodziny Turzonów, palatyn Węgier, żupan spiski, pan Pszczyny (1517–1525).

Syn Jana (IV) Thurzo, krakowskiego burmistrza, twórcy potęgi rodu Thurzonów. W roku 1517 kupił Pszczynę od Kazimierza II cieszyńskiego[1]. Pszczyna została wówczas wolnym miastem Rzeszy. Aleksy wsławił się intensywnym poszukiwaniem rudy żelaza, rozwijaniem kuźnic oraz handlu tranzytowego. W 1523 otrzymał od królowej Marii Habsburżanki zamek Czerwona Skała, który jednak sprzedał rodzinie Fuggerów. W 1525 roku przekazał miasto bratu, Janowi Thurzo. W 1526 wspomógł Marię Habsburżankę w ucieczce przed najazdem osmańskim. W 1527 w toku walk o węgierski tron otrzymał od Ferdynanda Habsburga Zamek Orawski, zabrany Janowi Zapolyi[2].

Był żonaty z jedyną córką Jakuba Fuggera, niemieckiego przedsiębiorcy górniczego; było to kolejne małżeństwo pieczętujące sojusz współpracujących ze sobą rodów Fuggerów i Thurzonów. Dzięki temu małżeństwu znacznie powiększyła się fortuna rodu Thurzonów[3].

Przypisy

  1. Pszczyna. History (ang.). staypoland.pl. [dostęp 2017-06-30]
  2. Orawski Zamek (słow. Oravský hrad, węg. Árva vára). Centralny Ośrodek Turystyki Górskiej PTTK. [dostęp 2017-06-30].{{#invoke:Sprawdź|Parametry |=problemy-w-cytuj |url=uri! |tytuł=txt! |autor= |nazwisko= |imię= |autor link= |autor2= |autor3= |autor4= |autor5= |imię2= |imię3= |imię4= |imię5= |nazwisko2= |nazwisko3= |nazwisko4= |nazwisko5= |autor link2= |autor link3= |autor link4= |autor link5= |data= |rok= |miesiąc= |data dostępu= |praca= |opublikowany= |oznaczenie= |strony= |język= |archiwum=uri? |zarchiwizowano= |id= |cytat= |odn= }}k{{#invoke:Sprawdź|pola z autorami|max=5|nazwisko=nazwisko#|imię=imię#|autor=autor#|link=autor link#|przed=Sprawdź autora:|po=.}}goły link w tytule
  3. Arkadiusz Wasielewski: Zamki i zamczyska Słowacji. Oficyna Wydawnicza "Rewasz", 2008, s. 189. {{#invoke:ISBN|link|9788389188724}}.{{#invoke:Sprawdź|Parametry |=problemy-w-cytuj | nazwisko = | imię = | autor = | autor link = | nazwisko2 = | imię2 = | autor2 = | autor link2 = | nazwisko3 = | imię3 = | autor3 = | autor link3 = | nazwisko4 = | imię4 = | autor4 = | autor link4 = | nazwisko5 = | imię5 = | autor5 = | autor link5 = | nazwisko6 = | imię6 = | autor6 = | autor link6 = | nazwisko7 = | imię7 = | autor7 = | autor link7 = | nazwisko8 = | imię8 = | autor8 = | autor link8 = | nazwisko9 = | imię9 = | autor9 = | autor link9 = | nazwisko10 = | imię10 = | autor10 = | autor link10 = | nazwisko11 = | imię11 = | autor11 = | autor link11 = | nazwisko12 = | imię12 = | autor12 = | autor link12 = | nazwisko13 = | imię13 = | autor13 = | autor link13 = | nazwisko14 = | imię14 = | autor14 = | autor link14 = | nazwisko15 = | imię15 = | autor15 = | autor link15 = | tytuł = txt! | url = | inni = | wydanie = | wydawca = | miejsce = | data = | rok = | miesiąc = | strony = | kolumny = | rozdział = | adres rozdziału = | nazwisko r = | imię r = | autor r = | autor r link = | nazwisko2 r = | imię2 r = | autor2 r = | autor r2 link = | nazwisko3 r = | imię3 r = | autor3 r = | autor r3 link = | tom = | tytuł tomu = | część = | tytuł części = | seria = | id = | isbn = | oclc = | lccn = | doi = | issn = | cytat = | język = | język2 = | język3 = | język4 = | język5 = | język6 = | język7 = | język8 = | język9 = | język10 = | data dostępu = | odn = }}{{#invoke:Sprawdź|pola z autorami|max=15|nazwisko=nazwisko#|imię=imię#|autor=autor#|link=autor link#|przed=}}{{#invoke:Sprawdź|pola z autorami|max=4|nazwisko=nazwisko# r|imię=imię# r|autor=autor# r|link=autor r# link|przed=}}

Thurzó Elek

pan Pszczyny
Skarbnik królewski
Sędzia królewski
Plik:Thurzo Elek.jpg
pan Pszczyny
Okres od 1517
do 1525
Poprzednik Kazimierz II cieszyński
Następca Jan Thurzo z Pszczyny
Skarbnik królewski
Okres od 1523
do 1527
Poprzednik Perényi III. János
Następca Báthori IV. András
Sędzia królewski
Okres od 1527
do 1543
Poprzednik Drágffy János
Następca Pestyéni Gergely
Dane biograficzne
Ród Turzonowie
Pochodzenie węgierskie
Państwo Królestwo Węgier
w unii personalnej
z Królestwem Chorwacji
Urodziny 1490
Śmierć 25 stycznia 1543
Miejsce Lewocza
Ojciec Jan IV Thurzo
Matka Barbara Beck
Żona córka Jakuba Fuggera