Gutkeled Joakim: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 13: | Linia 13: | ||
|-style="vertical-align:top;" | |-style="vertical-align:top;" | ||
| | | | ||
| + | |||
| + | {{Redoslijed| | ||
| + | |poprzednik = [[Kőszegi I. Henrik]] | ||
| + | |gl_članak_funkcija = [[Ban całej Slawonii]]<br />(1270-1272) | ||
| + | |następca = [[Mojs (sędzia)]] | ||
| + | }} | ||
| + | |||
{{Redoslijed| | {{Redoslijed| | ||
|poprzednik = [[Ákos Ernye]] | |poprzednik = [[Ákos Ernye]] | ||
| Linia 39: | Linia 46: | ||
|współrządzący = | |współrządzący = | ||
|następca = [[Csák II. Máté]] | |następca = [[Csák II. Máté]] | ||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
}} | }} | ||
| Linia 86: | Linia 87: | ||
|opis faksymile = | |opis faksymile = | ||
|dewiza = | |dewiza = | ||
| − | |1. tytuł = [[Ban całej Slawonii]] | + | |
| − | |1. od = | + | |1. tytuł = [[[Ban całej Slawonii]] |
| − | |1. do = | + | |1. od = 1270 |
| + | |1. do = 1272 | ||
|1. powołanie = | |1. powołanie = | ||
| − | |1. poprzednik = | + | |1. poprzednik = [[Kőszegi I. Henrik]] |
| − | |1. następca = | + | |1. następca = [[Mojs (sędzia)]] |
|2. tytuł = Książę Splitu | |2. tytuł = Książę Splitu | ||
| Linia 97: | Linia 99: | ||
|2. do = 1277 | |2. do = 1277 | ||
|2. powołanie = | |2. powołanie = | ||
| − | |2. poprzednik = | + | |2. poprzednik = brak informacji |
| − | |2. następca = | + | |2. następca = brak informacji |
|klan = | |klan = | ||
| Linia 105: | Linia 107: | ||
|pochodzenie = niemieckie (Szwabia) | |pochodzenie = niemieckie (Szwabia) | ||
|państwo = [[Królestwo Węgier]]<br>w unii personalnej<br>z [[Królestwem Chorwacji]] | |państwo = [[Królestwo Węgier]]<br>w unii personalnej<br>z [[Królestwem Chorwacji]] | ||
| − | |data urodzenia = nieznana | + | |data urodzenia = data nieznana |
|miejsce urodzenia = | |miejsce urodzenia = | ||
|data śmierci = kwiecień 1277 | |data śmierci = kwiecień 1277 | ||
Wersja z 06:46, 15 lis 2019
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku chorwackim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku chorwackim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Joakim Pektar (? – kraj Steničnjaka, travanj 1277.), hrvatsko-ugarski velikaš i ban cijele Slavonije iz njemačkog velikaškog roda Gut-Keleda, sin Stjepana, bana cijele Slavonije i kapetana Štajerske.[1] Bio je vrhovni peharnik kralja Bele IV., a 1270. godine postao je ban cijele Slavonije. Sljedeće godine imenovan je i knezom Splita. Zbog sukoba s kraljem Stjepanom V., prilikom čega je otet prijestolonasljenik Ladislav, bio je smijenjen s banske dužnosti 1272. godine. Za vladavine maloljetnog kralja Ladislava V. Kumanca, preuzeo je upravljanje kraljevstvom zajedno s kraljevom majkom Elizabetom. Godine 1272. ponovno je postao ban cijele Slavonije, ali uskoro je predao čest i postao magistar tavernika. Godine 1274. pridružio se pobuni ugarskih i slavonskih velikaša protiv kralja Ladislava IV. Kumanca, zbog čega je lišen svih časti. Međutim, već iduće godine pomirio se s kraljem i postao njegov savjetnik da bi 1276. ponovno postao ban cijele Slavonije.[2] U Slavoniji se sukobljavao s drugim moćnim velikaškim rodom, Babonićima i poginuo je u jednom sukobu s njima. Joakim Pektar (? - niedaleko Steničnjak, kwiecień 1277), szlachcic chorwacko-węgierski i zakaz całej Slawonii od niemieckiej rodziny szlacheckiej Gut-Keleda, syn Istvána/Stjepana (Szczepana), bana całej Slawonii i kapitan Styrii[1], brat II. Miklós/Nikoli II, ??? Był najwyższym żołnierzem króla Beli IV, aw 1270 r. Stał się zakazem całej Slawonii. W następnym roku został również nazwany Księciem Splitu. Z powodu konfrontacji z królem Szczepanem V., podczas którego porwany został książę koronny Władysław, w 1272 r. Został zwolniony z Bańska. Za panowania młodszego króla Władysława V. Kumanc przejął zarządzanie królestwem wraz z matką króla Elżbiety. W 1272 roku ponownie stał się zakazem całej Slawonii, ale wkrótce zrezygnował z tej roli i został mistrzem tawerny. W 1274 r. Przyłączył się do buntu węgierskich i słowiańskich mistrzów przeciwko królowi Władysławowi IV. Kumanca, dla którego pozbawiony jest wszelkiego honoru. Jednak w następnym roku pojednał się z królem i został jego doradcą, aby ponownie zakazać całej Slawonii w 1276 r. [2] W Slawonii starł się z inną potężną szlachecką rodziną Babonic i został zabity w konflikcie z nimi. PrzypisyVanjske poveznice |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
