Janus Pannonius: Różnice pomiędzy wersjami

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 1: Linia 1:
Za: [https://pl.wikipedia.org/wiki/Janus_Pannonius]
+
{{Uwaga polska|
 +
|strona  = https://pl.wikipedia.org/wiki/Janus_Pannonius
 +
|autorzy = https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Janus_Pannonius&action=history
 +
|nota    = polski
 +
}}
  
 +
{|
 +
|
 +
|}
 +
 +
{|
 +
|-style="vertical-align:top;"
 +
|
 
{{Redoslijed|
 
{{Redoslijed|
 
|poprzednik        = [[Ivan Thuz od Laka]]
 
|poprzednik        = [[Ivan Thuz od Laka]]
Linia 7: Linia 18:
 
}}
 
}}
  
 +
{|
 +
|
 +
|}
 +
 +
'''Janus Pannonius''' ([[łacina|łac.]] ''Janus Pannonius'', [[język węgierski|węg.]] ''János Csezmicei'', [[język chorwacki|chorw.]] ''Ivan Česmički'', ur. [[29 sierpnia]] [[1434]] w miejscowości Csezmice, dziś [[Chorwacja|chorw.]] [[Čazma]], zm. [[27 marca]] [[1472]] w Medvevárze, dziś [[Chorwacja|chorw.]] [[Medvedgrad]]) – [[Węgry|węgierski]] (węgiersko-[[Chorwacja|chorwacki]]) [[humanizm|humanista]], [[łacina|neołaciński]] poeta okresu wczesnego [[renesans|Odrodzenia]], a także urzędnik, dyplomata i biskup miasta [[Pecz|Pécs]]. Uważany jest za pierwszego węgierskiego poetę. Tworzył po [[łacina|łacinie]].
 +
 +
== Życiorys ==
 +
Był siostrzeńcem biskupa humanisty [[János Vitéz|Jánosa Vitéza]], który wysłał go na studia do [[Ferrara|Ferrary]]. Tam trafił do szkoły [[Guarino da Verona|Guarina z Werony]]. Później studiował także w [[Padwa|Padwie]], gdzie zetknął się z myślą [[Włochy|włoskiego]] [[renesans]]u. Oddziaływały na niego m.in. [[neoplatonizm|neoplatoniczne]] poglądy [[Marsilio Ficino|Marsilia Ficina]] z [[Florencja|Florencji]]. Zawarł znajomości z najwybitniejszymi włoskimi [[humanizm|humanistami]]. Po powrocie na [[Węgry]] kontynuował karierę duchowną, zyskiwał równocześnie uznanie na dworze króla [[Maciej Korwin|Macieja Korwina]], protektora twórców i uczonych. Przez jakiś czas pracował jako kanclerz królowej [[Beatrycze Aragońska|Beatrycze]], w [[1471]] r. jednak wraz z Vitézem zorganizował spisek przeciwko królowi (spiskowców niepokoiła zwłaszcza agresywna polityka zagraniczna ambitnego władcy). Intryga nie powiodła się, Pannonius postanowił zatem zbiec do [[Włochy|Włoch]]; zmarł jednak w drodze, w [[Chorwacja|chorwackiej]] twierdzy Medvevár (dzis. [[Medvedgrad]]).
 +
 +
== Twórczość ==
 +
Janus Pannonius pozostawił po sobie bogaty [[łacina|łacińskojęzyczny]] dorobek poetycki, który podzielić można na [[epigramat]]y, [[panegiryk]]i i [[elegia|elegie]]. Te pierwsze, czasem okolicznościowe, często dowcipne, nierzadko sprośne, pisał głównie w młodości; podejmował w nich przede wszystkim tematykę studenckiego życia, w tym swoich bogatych doświadczeń z kobietami (np. ''Do Sylwii'', ''Do Laelii'' i in.). W epigramacie pt. ''Pochwała Panonii'' przedstawił się jako poeta z peryferyjnych [[Węgry|Węgier]], któremu udało się osiągnąć uznanie w samym [[Rzym]]ie. Spośród panegiryków wymienić można np. ''Pieśń pochwalną na cześć mistrza [[Guarino da Verona|Guarina]]'' (ferraryjskiego nauczyciela Pannoniusa). Elegie powstawały głównie w okresie późniejszym; w stylizowanym na list utworze ''Janusz w chorobie do Błażeja na wojnie'' skontrastowane są los zmożonego chorobą podmiotu lirycznego i wyidealizowany żywot żołnierski. Inną elegią Pannoniusa jest ''Na odjezdnym z Waradu świętych królów żegnając''.
 +
 +
Tomy Janusa Pannoniusa ukazywały się już od [[XVI wiek]]u, zarówno na [[Węgry|Węgrzech]], jak i za granicą. {{fakt|Poeta ceniony był m.in. przez [[Erazm z Rotterdamu|Erazma z Rotterdamu]] i [[Giosuè Carducci]]ego.|data=2015-06}} Pierwszy większy zbiór jego utworów wydał Sámuel Teleky w 1784 r. Od końca [[XVIII wiek]]u tłumaczono go na [[język węgierski|węgierski]].
 +
 +
== Bibliografia ==
 +
* ''Antologia poezji węgierskiej'', wybór i układ: I. Csápláros, G. Kerényi, PIW, Warszawa 1975.
  
{| align=right style="margin: 0 0 0 0; text-align: center; border:1px solid #aaaaaa; font-size: 85%; width: 250px;" class=box
 
|-
 
 
|
 
|
 
{{Urzędnik infobox
 
{{Urzędnik infobox
  |urzędnik          = Kán I. László<br>Ladislaus I Kán
+
  |urzędnik          = Csezmicei János<br>Janus Pannonius
 
  |imiona            =  
 
  |imiona            =  
  |tytulatura        = Palatyn Węgier<br>Ban całej Slawonii
+
  |tytulatura        = Ban całej Slawonii
  |grafika          = Ladislaus I Kán seal 1236.jpg
+
  |grafika          =  
  |opis grafiki      = Pieczęć László I Kána (1236)
+
  |opis grafiki      =  
 
  |herb              =  
 
  |herb              =  
 
  |opis herbu        =  
 
  |opis herbu        =  
Linia 22: Linia 47:
 
  |opis faksymile    =  
 
  |opis faksymile    =  
 
  |dewiza            =  
 
  |dewiza            =  
  |1. tytuł          = [[Palatyn Węgier]]
+
  |1. tytuł          = [[Ban całej Slawonii]]
  |1. od            = 1242
+
  |1. od            = 1469
  |1. do            = 1245
+
  |1. do            = 1470
 
  |1. powołanie      =  
 
  |1. powołanie      =  
  |1. poprzednik    = [[Buzád-Hahót II. Arnold]]
+
  |1. poprzednik    = [[Ivan Thuz od Laka]]
  |1. następca      = [[Türje II. Dénes]]
+
  |1. następca      = [[Magyar Balázs]]
 
 
|2. tytuł          = [[Ban całej Slawonii]]
 
|2. od            = 1245
 
|2. do            = 1245
 
|2. powołanie      =
 
|2. poprzednik    = [[Türje II. Dénes]]
 
|2. następca      = [[Rastislav Mstislavić]]
 
  
 
  |klan              =  
 
  |klan              =  
  |ród              = [[Kán]]
+
  |ród              = nieznane
 
  |rodzina          =  
 
  |rodzina          =  
  |pochodzenie      = węgierskie
+
  |pochodzenie      = chorwacka-węgierskie
  |państwo          = Chorwacja w unii<br>personalnej z Węgrami ???
+
  |państwo          = [[Królestwo Węgier]]<br>w unii personalnej<br>z [[Królestwem Chorwacji]]
  |data urodzenia    =  
+
  |data urodzenia    = 29 sierpnia 1434
  |miejsce urodzenia =  
+
  |miejsce urodzenia = 27 marca 1472
  |data śmierci      = 1288
+
  |data śmierci      =  
 
  |miejsce śmierci  =  
 
  |miejsce śmierci  =  
 
  |przyczyna śmierci =  
 
  |przyczyna śmierci =  
 
  |miejsce spoczynku =  
 
  |miejsce spoczynku =  
  |ojciec            = [[Kán I. Gyula]]
+
  |ojciec            = nieznany
  |matka            = Helena N
+
  |matka            = nieznana
 
  |rodzeństwo        =  
 
  |rodzeństwo        =  
  |1. związek        = żona
+
  |1. związek        =  
  |1. związek z      = nieznana
+
  |1. związek z      =  
 
  |1. związek od    =  
 
  |1. związek od    =  
 
  |1. związek do    =  
 
  |1. związek do    =  
Linia 62: Linia 80:
 
}}
 
}}
 
|}
 
|}
 
[[Kategoria:Banowie całej Slawonii]]
 
 
'''Janus Pannonius''' ([[łacina|łac.]] ''Janus Pannonius'', [[język węgierski|węg.]] ''János Csezmicei'', [[język chorwacki|chorw.]] ''Ivan Česmički'', ur. [[29 sierpnia]] [[1434]] w miejscowości Csezmice, dziś [[Chorwacja|chorw.]] [[Čazma]], zm. [[27 marca]] [[1472]] w Medvevárze, dziś [[Chorwacja|chorw.]] [[Medvedgrad]]) – [[Węgry|węgierski]] (węgiersko-[[Chorwacja|chorwacki]]) [[humanizm|humanista]], [[łacina|neołaciński]] poeta okresu wczesnego [[renesans|Odrodzenia]], a także urzędnik, dyplomata i biskup miasta [[Pecz|Pécs]]. Uważany jest za pierwszego węgierskiego poetę. Tworzył po [[łacina|łacinie]].
 
 
== Życiorys ==
 
Był siostrzeńcem biskupa humanisty [[János Vitéz|Jánosa Vitéza]], który wysłał go na studia do [[Ferrara|Ferrary]]. Tam trafił do szkoły [[Guarino da Verona|Guarina z Werony]]. Później studiował także w [[Padwa|Padwie]], gdzie zetknął się z myślą [[Włochy|włoskiego]] [[renesans]]u. Oddziaływały na niego m.in. [[neoplatonizm|neoplatoniczne]] poglądy [[Marsilio Ficino|Marsilia Ficina]] z [[Florencja|Florencji]]. Zawarł znajomości z najwybitniejszymi włoskimi [[humanizm|humanistami]]. Po powrocie na [[Węgry]] kontynuował karierę duchowną, zyskiwał równocześnie uznanie na dworze króla [[Maciej Korwin|Macieja Korwina]], protektora twórców i uczonych. Przez jakiś czas pracował jako kanclerz królowej [[Beatrycze Aragońska|Beatrycze]], w [[1471]] r. jednak wraz z Vitézem zorganizował spisek przeciwko królowi (spiskowców niepokoiła zwłaszcza agresywna polityka zagraniczna ambitnego władcy). Intryga nie powiodła się, Pannonius postanowił zatem zbiec do [[Włochy|Włoch]]; zmarł jednak w drodze, w [[Chorwacja|chorwackiej]] twierdzy Medvevár (dzis. [[Medvedgrad]]).
 
 
== Twórczość ==
 
Janus Pannonius pozostawił po sobie bogaty [[łacina|łacińskojęzyczny]] dorobek poetycki, który podzielić można na [[epigramat]]y, [[panegiryk]]i i [[elegia|elegie]]. Te pierwsze, czasem okolicznościowe, często dowcipne, nierzadko sprośne, pisał głównie w młodości; podejmował w nich przede wszystkim tematykę studenckiego życia, w tym swoich bogatych doświadczeń z kobietami (np. ''Do Sylwii'', ''Do Laelii'' i in.). W epigramacie pt. ''Pochwała Panonii'' przedstawił się jako poeta z peryferyjnych [[Węgry|Węgier]], któremu udało się osiągnąć uznanie w samym [[Rzym]]ie. Spośród panegiryków wymienić można np. ''Pieśń pochwalną na cześć mistrza [[Guarino da Verona|Guarina]]'' (ferraryjskiego nauczyciela Pannoniusa). Elegie powstawały głównie w okresie późniejszym; w stylizowanym na list utworze ''Janusz w chorobie do Błażeja na wojnie'' skontrastowane są los zmożonego chorobą podmiotu lirycznego i wyidealizowany żywot żołnierski. Inną elegią Pannoniusa jest ''Na odjezdnym z Waradu świętych królów żegnając''.
 
 
Tomy Janusa Pannoniusa ukazywały się już od [[XVI wiek]]u, zarówno na [[Węgry|Węgrzech]], jak i za granicą. {{fakt|Poeta ceniony był m.in. przez [[Erazm z Rotterdamu|Erazma z Rotterdamu]] i [[Giosuè Carducci]]ego.|data=2015-06}} Pierwszy większy zbiór jego utworów wydał Sámuel Teleky w 1784 r. Od końca [[XVIII wiek]]u tłumaczono go na [[język węgierski|węgierski]].
 
 
== Bibliografia ==
 
* ''Antologia poezji węgierskiej'', wybór i układ: I. Csápláros, G. Kerényi, PIW, Warszawa 1975.
 
  
 
{{SORTUJ:Pannonius, Janus}}
 
{{SORTUJ:Pannonius, Janus}}
  
[[Kategoria:Banowie Dalmacji i Chorwacji]]
+
[[Kategoria:Banowie całej Slawonii]]
[[Kategoria:Nieznana data urodzenia]]
+
[[Kategoria:Chorwaccy szlachcice]]
[[Kategoria:Nieznana data śmierci]]
 
 
[[Kategoria:Rody]]
 
[[Kategoria:Rody]]
 
[[Kategoria:Ród Pannonius]]
 
[[Kategoria:Ród Pannonius]]

Wersja z 13:22, 15 lis 2019

Janus Pannonius (łac. Janus Pannonius, węg. János Csezmicei, chorw. Ivan Česmički, ur. 29 sierpnia 1434 w miejscowości Csezmice, dziś chorw. Čazma, zm. 27 marca 1472 w Medvevárze, dziś chorw. Medvedgrad) – węgierski (węgiersko-chorwacki) humanista, neołaciński poeta okresu wczesnego Odrodzenia, a także urzędnik, dyplomata i biskup miasta Pécs. Uważany jest za pierwszego węgierskiego poetę. Tworzył po łacinie.

Życiorys

Był siostrzeńcem biskupa humanisty Jánosa Vitéza, który wysłał go na studia do Ferrary. Tam trafił do szkoły Guarina z Werony. Później studiował także w Padwie, gdzie zetknął się z myślą włoskiego renesansu. Oddziaływały na niego m.in. neoplatoniczne poglądy Marsilia Ficina z Florencji. Zawarł znajomości z najwybitniejszymi włoskimi humanistami. Po powrocie na Węgry kontynuował karierę duchowną, zyskiwał równocześnie uznanie na dworze króla Macieja Korwina, protektora twórców i uczonych. Przez jakiś czas pracował jako kanclerz królowej Beatrycze, w 1471 r. jednak wraz z Vitézem zorganizował spisek przeciwko królowi (spiskowców niepokoiła zwłaszcza agresywna polityka zagraniczna ambitnego władcy). Intryga nie powiodła się, Pannonius postanowił zatem zbiec do Włoch; zmarł jednak w drodze, w chorwackiej twierdzy Medvevár (dzis. Medvedgrad).

Twórczość

Janus Pannonius pozostawił po sobie bogaty łacińskojęzyczny dorobek poetycki, który podzielić można na epigramaty, panegiryki i elegie. Te pierwsze, czasem okolicznościowe, często dowcipne, nierzadko sprośne, pisał głównie w młodości; podejmował w nich przede wszystkim tematykę studenckiego życia, w tym swoich bogatych doświadczeń z kobietami (np. Do Sylwii, Do Laelii i in.). W epigramacie pt. Pochwała Panonii przedstawił się jako poeta z peryferyjnych Węgier, któremu udało się osiągnąć uznanie w samym Rzymie. Spośród panegiryków wymienić można np. Pieśń pochwalną na cześć mistrza Guarina (ferraryjskiego nauczyciela Pannoniusa). Elegie powstawały głównie w okresie późniejszym; w stylizowanym na list utworze Janusz w chorobie do Błażeja na wojnie skontrastowane są los zmożonego chorobą podmiotu lirycznego i wyidealizowany żywot żołnierski. Inną elegią Pannoniusa jest Na odjezdnym z Waradu świętych królów żegnając.

Tomy Janusa Pannoniusa ukazywały się już od XVI wieku, zarówno na Węgrzech, jak i za granicą. Poeta ceniony był m.in. przez Erazma z Rotterdamu i Giosuè Carducciego.[potrzebny przypis] Pierwszy większy zbiór jego utworów wydał Sámuel Teleky w 1784 r. Od końca XVIII wieku tłumaczono go na węgierski.

Bibliografia

  • Antologia poezji węgierskiej, wybór i układ: I. Csápláros, G. Kerényi, PIW, Warszawa 1975.

Csezmicei János
Janus Pannonius

Ban całej Slawonii
Ban całej Slawonii
Okres od 1469
do 1470
Poprzednik Ivan Thuz od Laka
Następca Magyar Balázs
Dane biograficzne
Ród nieznane
Pochodzenie chorwacka-węgierskie
Państwo Królestwo Węgier
w unii personalnej
z Królestwem Chorwacji
Urodziny 29 sierpnia 1434
Miejsce 27 marca 1472
Ojciec nieznany
Matka nieznana