Gutkeled II. Miklós: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 64: | Linia 64: | ||
'''Nikola od [[Gacka (župa)|Gacke]]''', pol. ''Mikołaj z Gackiej'', brat [[Gutkeled Joakim|Joachima Pektara]], [[Banowie Chorwacji|chorwacki ban]] (XIII w.). Był synem [[Gutkeled I. István|Istvána/Stjepana (Szczepana)]], bana całej Slawonii (Stefanus banus totius Sclavonie). Nazywany jest banem całej Chorwacji i Dalmacji oraz księciem Gackiej (Nicolaus banus totius Croacie, Dalmacie et come de Guecka lub Nicolaus totius Dalmatie atque Croatiaie banus et come de Geycha) oraz banem przybrzeżnym (Nicolaus banus maritimus). Źródła wspominają tylko garść dokumentów z 1275 r., gdy potwierdzają mieszkańcom [[Trogir|Trogiru]] ziemie, które otrzymali od Beli IV i zwrócili swoją własność Klobučarowi, który został porwany przez jego ojca [[Stjepan Gut-Keled|bana Stjepana]]. | '''Nikola od [[Gacka (župa)|Gacke]]''', pol. ''Mikołaj z Gackiej'', brat [[Gutkeled Joakim|Joachima Pektara]], [[Banowie Chorwacji|chorwacki ban]] (XIII w.). Był synem [[Gutkeled I. István|Istvána/Stjepana (Szczepana)]], bana całej Slawonii (Stefanus banus totius Sclavonie). Nazywany jest banem całej Chorwacji i Dalmacji oraz księciem Gackiej (Nicolaus banus totius Croacie, Dalmacie et come de Guecka lub Nicolaus totius Dalmatie atque Croatiaie banus et come de Geycha) oraz banem przybrzeżnym (Nicolaus banus maritimus). Źródła wspominają tylko garść dokumentów z 1275 r., gdy potwierdzają mieszkańcom [[Trogir|Trogiru]] ziemie, które otrzymali od Beli IV i zwrócili swoją własność Klobučarowi, który został porwany przez jego ojca [[Stjepan Gut-Keled|bana Stjepana]]. | ||
| − | === IV | + | === W czasach Béli IV === |
| − | + | Jego braćmi byli: [[Banowie Slawonii|ban "całej Slawonii"]] [[Gutkeled Joakim|Joakim Pektar]], sędzia krajowy [[Gutkeled II. István|István]] i [[Banowie Maczwy|ban Maczwy]] [[Gutkeled Pál|Pál]]. Źródła historyczne, obejmujące okres od 1263 do 1288 wskazują, że w 1263 r. był kanclerzem '''Royal Food Catchers''', w latach 1263-1264 był [[Biskup Kemlék|biskupem Kemlék], a od 1267 do 1270 r. był [[Wojewoda Siedmiogrodu|wojewodą Siedmiogrodu]]<ref>Markó, László. ''A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig''. Magyar Könyvklub. isbn 963 547 085 1 (2000)</ref> | |
| − | + | w czasach [[V. István|Stefana V]]. | |
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
<hr> | <hr> | ||
Wersja z 09:25, 14 wrz 2019
Za: [1]
Za: [2]
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Nikola od Gacke, pol. Mikołaj z Gackiej, brat Joachima Pektara, chorwacki ban (XIII w.). Był synem Istvána/Stjepana (Szczepana), bana całej Slawonii (Stefanus banus totius Sclavonie). Nazywany jest banem całej Chorwacji i Dalmacji oraz księciem Gackiej (Nicolaus banus totius Croacie, Dalmacie et come de Guecka lub Nicolaus totius Dalmatie atque Croatiaie banus et come de Geycha) oraz banem przybrzeżnym (Nicolaus banus maritimus). Źródła wspominają tylko garść dokumentów z 1275 r., gdy potwierdzają mieszkańcom Trogiru ziemie, które otrzymali od Beli IV i zwrócili swoją własność Klobučarowi, który został porwany przez jego ojca bana Stjepana.
W czasach Béli IV
Jego braćmi byli: ban "całej Slawonii" Joakim Pektar, sędzia krajowy István i ban Maczwy Pál. Źródła historyczne, obejmujące okres od 1263 do 1288 wskazują, że w 1263 r. był kanclerzem Royal Food Catchers, w latach 1263-1264 był [[Biskup Kemlék|biskupem Kemlék], a od 1267 do 1270 r. był wojewodą Siedmiogrodu[1] w czasach Stefana V.
V. István idején
1270-től 1272-ig országbíró és gecskei ispán.[2]
W latach 1270–1272 był sędzią kraju i biskupem Gecsei.[3]
IV. László idején
1273-tól 1274-ig országbíró és gecskei ispán. 1274 júliustól októberig szlavón bán. Testvérével, Joachimmal együtt belháborút folytatott a Babonić családdal, amely háborúban Joachim életét vesztette. Miklós ezután is folytatta a harcot, de sikertelenül. Le kellett mondania a szlavóniai – Zágráb vármegyei – Sztenyicsnyák váráról. Végül 1278 novemberében testvérével, Istvánnal együtt kénytelen volt kibékülni a Babonićokkal Zágrábban. 1278-tól 1279-ig ismét szlavón bán.[2]
IV. W czasach Władysława
W latach 1273–1274 był sędzią kraju i biskupem Gecsei. Od lipca do października 1274 r. Przebywał w słowiańskim banie. Wraz ze swoim bratem Joachimem toczyli wewnętrzną wojnę z rodziną Babonićów, którzy stracili życie podczas wojny. Nicholas nadal walczył, ale bez powodzenia. Musiał zrezygnować ze słowiańskiego - Zagrzebia - zamku Stenichnya. Wreszcie, w listopadzie 1278 roku, on i jego brat István zostali zmuszeni do pogodzenia się z Babonićiem w Zagrzebiu. Od 1278 do 1279 roku był znowu zmorą słowiańską.[4]
| Poprzednik: | Chorwacki ban (1243 - 1249) |
Następca: |
| Butko | Pavao I. Šubić Bribirski |
Patrz
<ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie Markó
