Karol I Andegaweński: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 1: | Linia 1: | ||
| + | {| align=right style="margin: 0 0 0 0; text-align: center; border:1px solid #aaaaaa; font-size: 85%; width: 250px;" class=box | ||
| + | |- | ||
| + | | | ||
| + | |||
{{Władca infobox | {{Władca infobox | ||
|władca = Karol I Andegaweński | |władca = Karol I Andegaweński | ||
| Linia 24: | Linia 28: | ||
|dynastia = [[Andegawenowie]] | |dynastia = [[Andegawenowie]] | ||
|data urodzenia = marzec [[1226]] | |data urodzenia = marzec [[1226]] | ||
| − | |miejsce urodzenia = | + | |miejsce urodzenia = '''nie wiem''' |
|data śmierci = [[7 stycznia]] [[1285]] | |data śmierci = [[7 stycznia]] [[1285]] | ||
|miejsce śmierci = [[Foggia]] | |miejsce śmierci = [[Foggia]] | ||
|przyczyna śmierci = otrucie | |przyczyna śmierci = otrucie | ||
| − | |miejsce spoczynku = | + | |miejsce spoczynku = '''nie wiem''' |
|ojciec = [[Ludwik VIII Lew]] | |ojciec = [[Ludwik VIII Lew]] | ||
|matka = [[Blanka Kastylijska]] | |matka = [[Blanka Kastylijska]] | ||
| Linia 42: | Linia 46: | ||
|wikicytaty = | |wikicytaty = | ||
}} | }} | ||
| + | |} | ||
'''Karol I Andegaweński''', [[język francuski|fr.]] ''Charles <abbr>I<sup>er</sup></abbr> d’Anjou'', [[Język włoski|it]]. ''Carlo I d’Angiò'' (ur. w marcu [[1226]], zm. [[7 stycznia]] [[1285]] w [[Foggia|Foggi]]) – król Sycylii, Neapolu, Jerozolimy i Albanii, książę Achai, hrabia Andegawenii, Maine, Prowansji i Forcalquier, syn króla Francji [[Ludwik VIII Lew|Ludwika VIII Lwa]] i [[Blanka Kastylijska|Blanki Kastylijskiej]], córki króla [[Alfons VIII Szlachetny|Alfonsa VIII Szlachetnego]]. Jego starszymi braćmi byli król [[Ludwik IX Święty]], hrabia [[Robert I d’Artois]] i [[Alfons z Poitiers]]. | '''Karol I Andegaweński''', [[język francuski|fr.]] ''Charles <abbr>I<sup>er</sup></abbr> d’Anjou'', [[Język włoski|it]]. ''Carlo I d’Angiò'' (ur. w marcu [[1226]], zm. [[7 stycznia]] [[1285]] w [[Foggia|Foggi]]) – król Sycylii, Neapolu, Jerozolimy i Albanii, książę Achai, hrabia Andegawenii, Maine, Prowansji i Forcalquier, syn króla Francji [[Ludwik VIII Lew|Ludwika VIII Lwa]] i [[Blanka Kastylijska|Blanki Kastylijskiej]], córki króla [[Alfons VIII Szlachetny|Alfonsa VIII Szlachetnego]]. Jego starszymi braćmi byli król [[Ludwik IX Święty]], hrabia [[Robert I d’Artois]] i [[Alfons z Poitiers]]. | ||
Wersja z 09:18, 8 wrz 2019
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Karol I Andegaweński, fr. Charles Ier d’Anjou, it. Carlo I d’Angiò (ur. w marcu 1226, zm. 7 stycznia 1285 w Foggi) – król Sycylii, Neapolu, Jerozolimy i Albanii, książę Achai, hrabia Andegawenii, Maine, Prowansji i Forcalquier, syn króla Francji Ludwika VIII Lwa i Blanki Kastylijskiej, córki króla Alfonsa VIII Szlachetnego. Jego starszymi braćmi byli król Ludwik IX Święty, hrabia Robert I d’Artois i Alfons z Poitiers.
Dzięki poparciu papiestwa uzyskał koronę Sycylii. Dążył do opanowania basenu Morza Śródziemnego i podboju Bizancjum. Jego ambitne plany zniweczyły nieszpory sycylijskie z 1282 roku, które doprowadziły do utraty Sycylii i wieloletniej wojny z Aragonią, która ciągnęła się jeszcze wiele lat po śmierci Karola.
Wczesne lata życia
Karol dorastał w czasach, gdy jego matka była regentką w imieniu jego starszego brata, króla Ludwika IX. Blanka, poświęcająca większość swojego czasu poskramianiu niesfornych baronów, nie miała dużo czasu dla swoich dzieci. Była bliżej związana tylko z królem Ludwikiem, który jej całkowicie ufał. Pozostałym dzieciom, w tym Karolowi, który był najbardziej podobny do matki, nie okazywała głębszych uczuć.
Równie chłodne były relacje Karola z jego najstarszym bratem. Ludwik był surowy w obejściu z braćmi, jeśli ci przekroczyli granicę jego pobłażliwości. Na początku faworyzował najstarszego ze swoich młodszych braci, hrabiego Roberta. Gdy ten zginął podczas krucjaty egipskiej, w 1250 roku, jego miejsce u boku Ludwika zajął kolejny z braci, Alfons (hrabia Tuluzy), który po śmierci Blanki w 1252 stał się jednym z najbliższych doradców Ludwika.
Nie rozpieszczany przez bliskich Karol nauczył się liczyć tylko na siebie. Był wysoki i dobrze zbudowany. Miał oliwkową cerę, odziedziczoną po przodkach matki i wydatny nos, cechę charakterystyczną rodu Kapetyngów. Odebrał gruntowne wykształcenie i przez całe życie wykazywał upodobanie do sztuk pięknych i poezji. Był bardzo ambitny, wytrwale dążył do osiągnięcia każdego celu jaki przez sobą postawił. Był człowiekiem surowych obyczajów i pobożnym, aczkolwiek jego pobożność służyła bardziej realizacji jego własnych ambicji. Wypływała ona z przekonania, że jest wybranym instrumentem w rękach Boga.
