Újlaki III. Lőrinc

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Poprzednik: Książę Ilok (1477-czerwiec 1524) Następca: Újlaki V. Miklós koniec tytułu ?? Poprzednik: Wojewoda Bośni (bd) Następca: brak informacji brak informacji Poprzednik: Ban Maczwy (1477-1492) Następca: brak informacji brak informacji Poprzednik: Ban Belgradu (1511-1513) Następca: brak informacji brak informacji Poprzednik: Sędzia królewski (1518-1524) Następca: Szentgyörgyi Péter Sárkány Ambrus Lawrence z Iloka (chorwacki: Lovro Iločki, węgierski: Lőrinc Újlaki; ok. 1459 r. - ok. 1524 r.) Był chorwacko-węgierskim szlachcicem, członkiem szlacheckiej rodziny Iločkich, bardzo zamożnej i potężnej w Królestwie Węgier-Chorwacja. , Miał tytuł „Wojewoda (książę) Ilok” i wojewoda Bośni, a za życia Ban Macso (1477–1492), Ban Belgrad (1511–1513), członek Królewskiej Rady Izby (około 1516 r.) i sędzia królewski (1518–1524). Lawrence of Ilok (, ; c. August 1459 – c. June 1524) was a Croatian-Hungarian nobleman, a member of the Iločki noble family, very wealthy and powerful in the Kingdom of Hungary-Croatia. He held the title "Voivode (Duke) of Ilok" and Voivode of Bosnia, and was during his life Ban of Macsó (1477 – 1492), Ban of Belgrade (1511 – 1513), member of the Royal Chamber Council (around 1516) and royal judge (1517 – 1524). Biografia Pochodzenie i rodzina Urodził się między 6 sierpnia a 3 września 1459 r. Urodził się teraz syn Mikołaja z Iloka, Ban (wicekról) Chorwacji, prowincji Transylwanii, a także tytularny król Bośni i jego druga żona Dorothy Széchy z Gornja Lendava. prawdopodobnie w Iloku, siedzibie rodziny, jako potomek niegdyś mniej mobilnej rodziny z hrabstwa Dubica w Dolnej Slawonii (obszar odpowiadający współczesnej północno-zachodniej Bośni, na prawym brzegu rzeki Sawy), którego pierwszym znanym członkiem był Gug (w niektórych źródłach w Göge), który żył w XIII wieku. Był trzeci z rzędu, nosząc w rodzinie nazwisko Lawrence; jego pra-pra-pra-pradziadek był Lawrence I, zwany Slaven (angielski: Słowianin, łacina: Sclavus), węgierski: Tót), który zmarł w 1349 r., a bratanek tego ostatniego otrzymał imię Lawrence II (floruit 1325-1367 ). He was born between 6 August and 3 September 1459. The son of Nicholas of Ilok, Ban (viceroy) of Croatia, Voivode of Transylvania as well as titular King of Bosnia, and his second wife Dorothy Széchy of Gornja Lendava, Lawrence was born most probably in Ilok, the family seat, as a descendant of once lower-nobility-family from Dubica County in Lower Slavonia (an area that corresponds to modern northwestern Bosnia, on the right bank of the Sava river), whose first known member was Gug (in some sources Göge), who had lived in the 13th century. He was the third in a row to have carried the name Lawrence in his family; his great-great-great-grandfather was Lawrence I, called Slaven (English: The Slav, Latin: Sclavus), Hungarian: Tót), who died in 1349, and the nephew of the latter was named Lawrence II (floruit 1325-1367). Pozostając jedynym męskim potomkiem ojca, odziedziczył duże majątki z mnóstwem zamków i warownych miast po śmierci ojca w 1477 r. Udało mu się zachować większość władzy i reputacji rodziny. Z dwóch jego małżeństw był tylko jeden problem, syn, który zmarł w młodym wieku. Jego pierwszą żoną była Catherine Pongrác z Dengeleg, córka Johna Pongráca z Wojewody Transylwanii, który zmarł około 1510 roku. Potem poślubił Magdalenę Bakóci, która przeżyła go, a później poślubiła Władysława Morea z Csuli. Having remained the sole male descendant of his father, he inherited large estates with a lot of castles and fortified towns after his father's death in 1477. He succeeded in retaining most of the power and reputation of the family. From the two of his marriages there was just one issue, a son, who died at an early age. His first wife was Catherine Pongrác of Dengeleg, a daughter of John Pongrác, Voivode of Transylvania, who died around 1510. Then he married Magdalene Bakóci, who survived him and later married Ladislaus More of Csula. Orientacja polityczna Po raz pierwszy wspomniany w dokumentach już w 1460 r., A następnie w testamencie ojca w 1471 r. Lawrence z Iloka odziedziczył w 1477 r. Nie całą własność Mikołaja z Iloka, ale ciągłość jego orientacji politycznej. Stało się to widoczne po śmierci króla Macieja Korwina w 1490 r., Ponieważ on, podobnie jak większość chorwackiej szlachty, silnie wspierany przez nieślubnego syna Macieja, Jana Korwina, został nowym królem. Ponieważ węgierska szlachta preferowała i ostatecznie wybrała Władysława II Jagiełlona, nie przyjął go, ale dołączył do zwolenników trzeciego kandydata na tron, Maksymiliana I Austrii, który rozpoczął wojnę z Jagiellonem. First mentioned in documents as early as 1460, then in his father's will in 1471, Lawrence of Ilok inherited in 1477 not only the whole property of Nicholas of Ilok, but a continuity of the latter's political orientation as well. This became obvious after the death of King Matthias Corvinus in 1490, as he, like the majority of Croatian nobility, strongly supported Matthias' illegitimate son John Corvinus to be a new king. Since Hungarian nobility preferred and finally elected Vladislaus II Jagiellon, he did not accept it but joined the supporters of the third candidate to the throne, Maximilian I of Austria, who started a war against Jagiellon. Był to długotrwały związek między Habsburgami a Domem Iloka, ponieważ jego ojciec Mikołaj był zwolennikiem Fryderyka III na długo przed urodzeniem Lawrence'a, a nawet stał się ojcem chrzestnym nowonarodzonego syna Fryderyka Maksymiliana w 1459 roku. It was a long-term relationship between the Habsburgs and the House of Ilok, because his father Nicholas had been a supporter of Frederick III much before Lawrence was born, and even became godfather of Frederick's new-born son Maximilian in 1459. W wojnie między dwoma pretendentami do korony, która trwała od 1490 do 1491 roku i zakończyła się podpisaniem pokoju w Pressburgu, byli zdecydowanie po stronie Habsburga. Pod koniec działań wojennych nadal nie uznawali Traktatu i Jagiellonu za nowego króla rządu. Kiedy armia Jagiellona zaatakowała go w 1494 r., Został zmuszony do wycofania się i ucieczki, tracąc prawie wszystkie posiadłości. W końcu jednak zmienił zdanie i przy pomocy wpływowych doradców króla zdołał dotrzeć do króla na audiencji w Peczu, aby go przeprosić i pogodzić. Dopiero w 1496 r. Jego majątki zostały mu zwrócone pod warunkiem konfiskaty po jego śmierci bez pozostawienia męskiego spadkobiercy. In the war between the two pretenders to the crown, which lasted from 1490 to 1491 and ended with the signing of the Peace of Pressburg, he was firmly on the Habsburg's side. At the end of hostilities, he still did not recognize the Treaty and Jagiellon as the new ruling king. When Jagiellon's army attacked him in 1494, he was forced to withdraw and flee, losing almost all of his estates. Then finally he changed his mind, and, with help from some influential king's advisors, managed to reach the king in an audience in Pécs in order to apologize to him and to reconcile. It was only in 1496 that his estates were returned to him, under condition of being confiscated after his death without leaving a male heir. Wiek dojrzały i ostatnie lata Po odzyskaniu swoich nieruchomości, podobnie jak jego ojciec, starał się je utrzymać, a także budować i odnawiać fortyfikacje, z każdym dniem zwiększając zagrożenie ze strony Osmanów. Najbardziej narażone ze wszystkich jego ziem były ziemie w północno-wschodniej Bośni i południowej części Macssi. Having received his properties back, he tried, like his father before him, to maintain them and to build and renovate fortifications, due to every-day increasing Ottoman danger. The most exposed of all of his lands were those in northeastern Bosnia and in the southern part of Macsó banate. Wspierał Kościół katolicki i był jego patronem. Sfinansował budowę nowych obiektów sakralnych i odnowienie starych. Szczególnie skoncentrował swoje wysiłki na zachęcaniu papieża do kanonizacji Jana Capistrano, ponieważ ten katolicki męczennik zmarł w Iloku i został tam pochowany w miejscowym kościele franciszkańskim, ale bez powodzenia. He supported the Catholic Church and was its patron. He financed the erection of new sacral buildings and the renewal of the old ones. Especially he focused his efforts on urging the pope to canonize John Capistrano, since this catholic martyr died in Ilok and was buried there in the local franciscan church, but with no success. Po pojednaniu z królem spełnił kilka wysokich obowiązków państwowych, np. Zakaz Belgradu (1511–1513), członek Królewskiej Rady Izby (około 1516 r.) I sędzia królewski (1517–1524). After reconciliation with the king, he performed several high state duties, e.g. Ban of Belgrade (1511 – 1513), member of the Royal Chamber Council (around 1516) and royal judge (1517 – 1524). Lawrence z Iloka zmarł między 23 maja a 15 czerwca 1524 r. I został pochowany w kościele franciszkanów św. Jana z Capistrano w jego mieście Ilok, obok grobów jego pierwszej żony Katarzyny i jego ojca Mikołaja. Choć nieco uszkodzony, jego nagrobek jest dość dobrze zachowany i jest dziś otwarty dla publiczności. Lawrence of Ilok died between May 23 and June 15, 1524, and was buried in the Franciscan church of St. John of Capistrano in his town Ilok, next to the graves of his first wife Catherine and his father Nicholas. Although slightly damaged, his gravestone is rather well preserved and is being open to the public today. Zobacz także House of Ilok St. John of Capistrano Banate of Macsó External links Duke Lovro of Ilok – ruler in Ilok's Palace Lovro / Lawrence – the last scion of his family The tombstones of Nicholas and Lawrence of Ilok Lovro / Lawrence of Ilok in the book A history of the Croatian people from their arrival on the shores of the Adriatic to the present day written by Francis Ralph, New York 1962 The Church of St. John of Capistrano in Ilok holds the remains of Nicholas and Lawrence of Ilok

Újlaki III. Lőrinc — Książę Iloku Wojewoda Bośni Ban Maczwy Ban Belgradu Sędzia królewski — Plik:Epitaf Lovre sina Nikole Ilockog crkva sv Ivana Kapistrana Ilok 221209.jpg Książę Iloku Okres od 1477 do czerwiec 1524 Poprzednik Újlaki V. Miklós Następca koniec tytułu ?? Wojewoda Bośni Okres 1477 Poprzednik brak informacji Następca brak informacji Ban Maczwy Okres od 1477 do 1492 Poprzednik brak informacji Następca brak informacji Ban Belgradu Okres od 1511 do 1513 Poprzednik brak informacji Następca brak informacji Sędzia królewski Okres od 1518 do 1524 Poprzednik Szentgyörgyi Péter Następca Sárkány Ambrus Dane biograficzne Ród Újlaki Pochodzenie węgierskie Państwo Królestwo Węgier w unii personalnej z Królestwem Chorwacji Urodziny sierpień 1459 Śmierć czerwiec 1524 Ojciec V. Miklós (Nikola) Matka nieznana Żona Katherine Pongrác z Dengeleg Żona Bakóci Magdalene