Kont Miklós

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku węgierskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku węgierskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Poprzednik: Stolnik królewski (1345-1351) Następca: brak informacji brak informacji Poprzednik: Wojewoda Siedmiogrodu (1351-1356) Następca: Gönyüi Tamás Lackfi András Poprzednik: Palatyn Królestwa Węgier (1356-1367) Następca: Zsámboki Miklós Oppelni László Raholcai Kont Miklós (? - koniec kwietnia 1367) palatyn, województwo transylwanii, mistrz szkła, przodek rodziny Újlak. [1] Raholcai Kont Miklós (? – 1367 április vége) nádor, erdélyi vajda, pohárnokmester, az Újlaki család őse. == Życiorys ==é Syn Lőrinc Tóta, skarbnika królewskiego i bana slawońskiego [2], a jego braćmi byli I. Bertalan (Bartol I.) podczaszy królewski i Lökös (Lenkus), stolnik królewski [1]. Tót Lőrinc tárnokmester és szlavón bán fia volt, testvérei Bertalan és Lökös pohárnokmesterek voltak. Miklós był rycerzem dworskim (od 1343), podczaszym królewskim (1345-1351) i ispánem Barsi (1345-1350). W 1347 r. był najważniejszym dyplomatą króla Ludwika Wielkiego. W 1349 roku otrzymał darowiznę Galgóc, gdzie zbudował zamek. Także w tym roku został ispánem Sopronu, Varaždina i Vas. W latach 1349–1350 był ispánem Nitry, a w latach 1349–1351 ispánem Pozsony (bratysławskim). W latach 1351–1352 negocjował na Litwie jako wysłannik Ludwika Wielkiego. W latach 1351–1356 był wojewodą Siedmiogrodu, ispánem Arad i Szolnok, a w 1352 r. ispánem Braszowa. W latach 1356–1367 był palatynem, a jednocześnie ispánem Bihar, Nitry, Sáros, Sopron, Spiszu, Trenczynu i Vas. W 1361 r. założył klasztor Paulinów w Csatkán. W 1362 IV. Karol negocjował z cesarzem niemiecko-rzymskim Ludwikiem Wielkim. Był jednym z dowódców kampanii bośniackiej w 1363 r.[1] 1343-ban udvari lovag, 1345–1351-ig pohárnokmester, 1345–1350-ig barsi ispán, 1347-ben Nagy Lajos király egyik vezető diplomatájaként több itáliai fejedelmi udvarban tárgyalt, majd Lackfi István leváltása után 1350-ben ő vezette a második itáliai hadjáratot. 1349-ben adományul kapta Galgócot, ahol várat építtetett. 1349-ben soproni, varasdi és vasi ispán, 1349–1350-ben nyitrai ispán, 1349–1351-ben pozsonyi ispán. 1351–1352-ben Litvániában tárgyal Nagy Lajos követeként. 1351–1356-ig erdélyi vajda, valamint aradi és szolnoki ispán, 1352-ben brassói ispán. 1356–1367-ig nádor, egyidejűleg bihari, nyitrai, sárosi, soproni, szepesi, trencséni és vasi ispán. 1361-ben Csatkán pálos monostort alapított. 1362-ben IV. Károly német-római császárral tárgyalt Nagy Lajos megbízásából. 1363-ban a boszniai hadjárat egyik vezére. W 1364 r. Otrzymał miasto Újlak/Ilok w okręgu Valkó, wraz z jego posiadłościami, który stał się centrum majątku rodziny w Sermie. Nazw tego miasta stała się nazwą jego rodziny [2]. 1364-ben kapta adományul a Valkó megyei Újlakot a hozzá tartozó uradalommal együtt, ami a család szerémségi birtokközpontja, és családjának névadója lett. Miklós był jednym z liderów bułgarskiej kampanii w 1365 r.[1] 1365-ben a bulgáriai hadjárat egyik vezére. Rodzina Z małżeństwa do wybitnej Klary Zsábboki urodziło się troje dzieci, Miklós, Bertalan i Katalin. [2] Az előkelő Zsámboki Klárával kötött házasságából három gyermeke született, Miklós, Bertalan és Katalin. Źródło Zdenko Gálik 2016: Mikuláš Kont a jeho hradné panstvo Hlohovec. Historia Nova 11. Przypisy

Kont Miklós — Stolnik królewski Wojewoda Siedmiogrodu Palatyn Królestwa Węgier — Miklós Kont wśród dygnitarzy dworskich króla I. Lajosa (Chronicon Pictum) Miklós Kont wśród dygnitarzy dworskich króla I. Lajosa (Chronicon Pictum) Stolnik królewski Okres od 1345 do 1351 Poprzednik brak informacji Następca brak informacji Wojewoda Siedmiogrodu Okres od 1351 do 1356 Poprzednik Gönyüi Tamás Następca Lackfi András Palatyn Królestwa Węgier Okres od 1356 do 1367 Poprzednik Zsámboki Miklós Następca Oppelni László Dane biograficzne Ród Újlaki Pochodzenie węgierskie Państwo Królestwo Węgier w unii personalnej z Królestwem Chorwacji Urodziny data nieznana Śmierć przed 16 kwietnia 1367 Miejsce Orahovica/Raholca Ojciec Tót Lőrinc Matka nieznana Żona Zsámboki Klara Dzieci II. Bertalan II. Mikós Katalin