Gutkeled Joakim: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 52: | Linia 52: | ||
|współrządzący = | |współrządzący = | ||
|następca = [[Csák II. Máté]] | |następca = [[Csák II. Máté]] | ||
| + | }} | ||
| + | |||
| + | {{Redoslijed| | ||
| + | |poprzednik = [[ggg]] | ||
| + | |gl_članak_funkcija = [[Ban całej Slawonii]]<br />(1276-1277) | ||
| + | |następca = [[ggg]] | ||
}} | }} | ||
Wersja z 10:51, 12 gru 2019
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku chorwackim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku chorwackim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Joakim Pektar (*bd (niedaleko Steničnjaku)-† kwiecień 1277), chorwacko-węgierski szlachcic (z niemieckiej rodziny szlacheckiej Gut-Keled), Ban całej Slawonii, syn Istvána/Stjepana (Szczepana), Bana całej Slawonii i kapitan Styrii[1], brat II. Miklósa/Nikoli II, ??? Joakim Pektar (? – kraj Steničnjaka, travanj 1277.), hrvatsko-ugarski velikaš i ban cijele Slavonije iz njemačkog velikaškog roda Gut-Keleda, sin Stjepana, bana cijele Slavonije i kapetana Štajerske.[1] Był najwyższym dowódcą króla Beli IV. W 1270 r. został banem całej Slawonii. W następnym roku otrzymał również tytuł Księcia Splitu. Z powodu konfrontacji z królem Stefanem V, podczas którego porwany został książę koronny Władysław, w 1272 r. został zwolniony z funkcji bana. Za panowania młodszego króla Władysława IV Kumańczyka przejął zarządzanie królestwem wraz z matką króla Elżbietą. Bio je vrhovni peharnik kralja Bele IV., a 1270. godine postao je ban cijele Slavonije. Sljedeće godine imenovan je i knezom Splita. Zbog sukoba s kraljem Stjepanom V., prilikom čega je otet prijestolonasljenik Ladislav, bio je smijenjen s banske dužnosti 1272. godine. Za vladavine maloljetnog kralja Ladislava V. Kumanca, preuzeo je upravljanje kraljevstvom zajedno s kraljevom majkom Elizabetom. W 1272 roku ponownie został banem całej Slawonii, ale wkrótce zrezygnował z tej roli i został mistrzem tawerny. W 1274 r. przyłączył się do buntu węgierskich i slawońskich wielmożów przeciwko królowi Władysławowi IV, za co został pozbawiony wszelkich urzędów. Jednak już w następnym roku pojednał się z królem i został jego doradcą i ponownie banem całej Slawonii w 1276 r. [2] Godine 1272. ponovno je postao ban cijele Slavonije, ali uskoro je predao čest i postao magistar tavernika. Godine 1274. pridružio se pobuni ugarskih i slavonskih velikaša protiv kralja Ladislava IV. Kumanca, zbog čega je lišen svih časti. Međutim, već iduće godine pomirio se s kraljem i postao njegov savjetnik da bi 1276. ponovno postao ban cijele Slavonije.[2] W Slawonii starł się z inną potężną szlachecką rodziną Babonićów i został zabity w konflikcie z nimi. U Slavoniji se sukobljavao s drugim moćnim velikaškim rodom, Babonićima i poginuo je u jednom sukobu s njima. PrzypisyVanjske poveznice |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
