Kanizsai I. István

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku chorwackim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku chorwackim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Poprzednik: Biskup Zagrzebia 1356-1376 Następca: Frankó Miklós Demeter Poprzednik: Ban całej Slawonii namiestnik (1362-1366) Następca: Rátót V. Leusták Szécsi I. Miklós Grb velikaške obitelji Kaniški Stjepan Kaniški (Kanižaj) (łac. Stephanus de Kanisa de genere Ossl, węg. (Kanizsai I. István) (*bd-† Zagrzeb, 1375), węgierski szlachcic z rodu Osl, biskup zagrzebski (1356-1375) jako Stephen III. oraz ban całej Slawonii (1362–1366). Stjepan Kaniški (Kanižaj) (lat. Stephanus de Kanisa de genere Ossl, mađ. Kanizsai István) (? — Zagreb, 1375.), ugarski velikaš iz plemićkog roda Osl, zagrebački biskup (1356.-1375.) kao Stjepan III. i banski namjesnik (1362.-1366.). Biografia Był synem Lovry († 1330), burmistrza Varaždina i zamku Nagykanizsa. Jest wspomniany w źródłach z 1330 roku. W 1343 r. został wymieniony jako kanonik kapituły Bačkog oraz jako towarzysz króla Ludwika I (1342–1382) w drodze do Włoch, a w 1347 r. jako prepozyt w Budzie. Został wybrany i zatwierdzony biskupem Zagrzebia w 1356 r. i konsekrowany w 1357 r. [1] Bio je sin Lovre († 1330.), varaždinskog župana i kaštelana Nagykanizse. Spominje se u izvorima od 1330. godine. Godine 1343. spominje se kao kanonik lektor Bačkoga kaptola i kao pratitelj kralja Ludovika I. (1342.-1382.) na putu u Italiju, a 1347. godine kao prepošt u Budimu. Za zagrebačkog biskupa izabran je i potvrđen 1356., a posvećen 1357. godine. Był w Zadarze w 1358 r. wśród wybitnych ludzi, którzy poprzysięgli pokój z Wenecjanami i dalej służył jako wysłannik króla wraz z sędzią królewskim Nicolą Széchym w Wenecji, aby złożyć przysięgę pokoju u weneckich obywateli. W 1362 został mianowany namiestnikiem w Slawonii, a w 1364 r. przewodniczył parlamentowi chorwackiemu w Zagrzebiu i zgromadzeniu powiatowemu w Kriżewci. Za swoje zasługi król nadał mu majątki Ebergőc i Dág w powiecie Sopron, a w 1366 r. przyznał Istvánowi i jego bratu János († 1369/70) majątek Gostović z kościołem św. Laurentego w okręgu Križevci. W tym samym roku został aresztowany na rozkaz papieża Urbana V. (1362–1370) i ​​przewieziony do Awinionu. W następnym roku został uniewinniony ze wszystkich zarzutów i otrzymał tytuł biskupa, ale nie stanowisko gubernatora Slawonii. Zyskał pełne uniewinnienie od króla w 1370 r., kiedy to jego majątek potwierdził Ludwik I. [2] Bio je 1358. godine u Zadru među odličnicima koji su prisegnuli na mir s Mlečanima, a išao je i kao kraljev izaslanik, zajedno sa sucem kraljevskoga dvora Nikolom Széchyjem u Veneciju kako bi od dužda i mletačkih građana ishodio prisegu na mir. Imenovan je 1362. banskim namjesnikom u Slavoniji te je 1364. godine predsjedao Hrvatskom saboru u Zagrebu i županijskoj skupštini u Križevcima. Za zasluge kralj mu je darovao posjede Ebergőc i Dág u Županiji Sopron, a 1366. godine dodijelio je Stjepanu i njegovu bratu Ivanu († 1369./70.) posjed Gostović s crkvom sv. Lovre u Križevačkoj županiji. Iste godine je uhićen po nalogu pape Urbana V. (1362.-1370.) i odveden u Avignon. Sljedeće je godine oslobođen svih optužbi i vraćena mu je biskupska čast, ali ne i položaj banskog namjesnika. Punu kraljevu milost stekao je do 1370. godine, kad mu je Ludovik I. potvrdio sve posjede. Przypisy Vanjske poveznnice Stjepan Kaniški - Hrvatski biografski leksikon

Kanizsai I. István Stjepan I. Kaniški — Biskup Zagrzebia Ban całej Slawonii — Plik:Coa Hungary Family Kanizsay.svg Biskup Zagrzebia Okres od 1356 do 1376 Poprzednik Frankó Miklós Następca Demeter Ban całej Slawonii Okres od 1362 do 1366 Poprzednik Rátót V. Leusták Następca Szécsi I. Miklós Dane biograficzne Ród Kanizsai Pochodzenie węgierskie Państwo Królestwo Węgier w unii personalnej z Królestwem Chorwacji Urodziny data nieznana Śmierć 1375 Sukcesy {{{dokonania}}}