|
|
| (Nie pokazano 20 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika) |
| Linia 1: |
Linia 1: |
| − | [[Kategoria:5%]] | + | #PATRZ [[Mladen II. Šubić]] |
| − | {{Uwaga|
| |
| − | |strona = https://hr.wikipedia.org/wiki/Mladen_II._%C5%A0ubi%C4%87_Bribirski
| |
| − | |autorzy = https://hr.wikipedia.org/w/index.php?title=Mladen_II._%C5%A0ubi%C4%87_Bribirski&action=history
| |
| − | |nota = chorwacki
| |
| − | }}
| |
| | | | |
| − | {|
| + | [[Kategoria:Przekierowane]] |
| − | |
| |
| − | |}
| |
| − | | |
| − | {|
| |
| − | |-style="vertical-align:top;"
| |
| − | |
| |
| − | {{Redoslijed|
| |
| − | |poprzednik = [[Mladen I. Šubić Bribirski|Mladen I. (1302-1304)]]
| |
| − | |gl_članak_funkcija=[[Ban (tytuł)|Bośniacki ban]]<br>(1304-1322)
| |
| − | |następca=[[Stjepan II. Kotromanić|Stjepan II. (1322-1353)]]
| |
| − | }}
| |
| − | {{Redoslijed|
| |
| − | |poprzednik = [[Pavao I. Šubić Bribirski]]
| |
| − | |gl_članak_funkcija = [[Ban Dalmacji i Chorwacji]]<br />(1312-1322)
| |
| − | |następca = [[Ivan Babonić]]
| |
| − | }}
| |
| − | | |
| − | {|
| |
| − | |
| |
| − | |}
| |
| − | | |
| − | '''Mladen II. Šubić Bribirski''', (węg. ''bribiri Subics Mladen)'') (*ok.1270-† 1341 lub 1343), chorwacki szlachcic z rodziny książąt [[Šubić]] Bribirskich, ban chorwacko-dalmatyński (1312-1322) i w latach 1304-1322 ban Bośni (banus Bosniensis) – nosił tytuł '''Pana''' Bośni (1312-1322).
| |
| − | | |
| − | <small><small>'''Mladen II. Šubić Bribirski''' (*oko 1270 - †1341. ili 1343.), [[Hrvatska|hrvatski]] velikaš iz obitelji knezova [[Šubići|Šubića Bribirskih]]. U razdoblju od 1312. do 1322. godine obnašao je dužnost [[Dodatak:Popis hrvatskih banova|hrvatsko-dalmatinskog]] bana, od 1304. do 1322. bio je [[Bosna i Hercegovina u srednjem vijeku|bosanski]] ban (''banus Bosniensis''), a između 1312-1322. nosio je naslov ''Gospodar Bosne''. </small></small>
| |
| − | | |
| − | == Pochodzenie i rodzina ==
| |
| − | | |
| − | Mladen II. był najstarszym synem chorwackiego bana Pawła I. Subica Bribirskiego i jego żony Ursy. Nie ma jasnych informacji o czasie jego narodzin, ale ogólnie uważa się, że urodził się około 1270 roku. Miał czterech braci, z których najbardziej znanym i godnym uwagi był Juraj II. i Paweł II.
| |
| − | | |
| − | <small><small>Mladen II. bio je najstariji sin hrvatskog bana [[Pavao I. Šubić Bribirski|Pavla I. Šubića Bribirskog]] i njegove supruge Urše. O vremenu njegova rođenja nema jednoznačnih podataka, ali se općenito smatra da je rođen oko godine [[1270]]. Imao je četvoro braće od kojih su najpoznatiji i najznačajniji [[Juraj II. Šubić Bribirski|Juraj II.]] i [[Pavao II. Šubić Bribirski|Pavao II]]. </small></small>
| |
| − | | |
| − | Urodzony w rodzinie, która rządzi hrabstwem Bribir od ponad dwustu lat, z czasem umacnia i znacznie poszerza swoje wpływy i posiadłości poza swoim rodzinnym okręgiem, Mladen stał się bośniackim zakazem w 1304 roku, zastępując swojego wuja, Mladena I. ., który został zabity w Bośni w niewyjaśnionych okolicznościach, najprawdopodobniej przez niezadowolonych tam mieszkańców, którzy sprzeciwiali się władzom Bribiru nad Bośnią. Kilka lat później udało mu się jego ojca, który był u szczytu władzy na początku XIV wieku, zyskując pochlebny tytuł „nieozdobionego króla chorwackiego”.
| |
| − | | |
| − | <small><small>Rodivši se u obitelji koja je već više od dvjesto godina upravljala [[Bribir (županija)|Bribirskom županijom]], s vremenom ojačavši i znatno proširivši svoj utjecaj i svoje posjede izvan matične županije, Mladen je [[1304]]. godine odlukom svog oca postao bosanski ban, naslijedivši na tom položaju svog strica [[Mladen I. Šubić Bribirski|Mladena I]]., koji je bio ubijen u Bosni u nerazjašnjenim okolnostima, najvjerojatnije od tamošnjih nezadovoljnika koji su se protivili vlasti Bribiraca nad Bosnom. Nekoliko godina kasnije naslijedio je oca, koji je početkom [[14. stoljeće|14. stoljeća]] bio na vrhuncu moći, stekavši laskavu titulu „neokrunjenog hrvatskog kralja“. </small></small>
| |
| − | | |
| − | == Pierwsze lata banowania ==
| |
| − | | |
| − | Kiedy po śmierci Pawła I 1 maja 1312 r. Jego syn Mladen stał się chorwacko-dalmatyńskim zakazem, sytuacja w Chorwacji była względnie spokojna. Młody chorwacko-węgierski król Carlo Robert Anzuvinski nie miał silnego autorytetu w południowej Chorwacji, ale w tym czasie nawet nie próbował go ustanowić siłą. Tak więc Mladen II. na jego rozległym terenie, z siedzibą w Bribir lub Skradin, miał praktycznie prawie nienaruszalną i nieograniczoną moc. Król tolerował to między innymi dlatego, że ojciec Mladena, Paul, pomógł mu zdobyć tron królewski. Ponieważ Paweł był potężny i wpływowy, zabezpieczył swój królewski honor od króla jako dziedziczny, więc Mladen automatycznie przyjął banalną pozycję.
| |
| − | | |
| − | <small><small>Kada je nakon smrti [[Pavao I. Šubić Bribirski|Pavla I.]] dana [[1. svibnja]] [[1312]]. godine njegov sin Mladen postao hrvatsko-dalmatinskim banom, prilike u Hrvatskoj bile su razmjerno mirne. Mladi [[Hrvatska u personalnoj uniji s Ugarskom|hrvatsko-ugarski]] kralj [[Karlo I. Robert|Karlo Robert]] Anžuvinski nije imao čvrstu vlast u južnoj Hrvatskoj, ali u to vrijeme nije ju ni pokušavao uspostaviti silom. Tako je Mladen II. na svojem prostranom području, sa sjedištem u [[Bribir (Skradin)|Bribiru]], odnosno [[Skradin]]u, imao praktički skoro neprikosnovenu i neograničenu vlast. Kralj je to tolerirao između ostalog i zbog toga, jer mu je Mladenov otac Pavao pomogao da se domogne kraljevskog trona. Kako je Pavao bio moćan i utjecajan, priskrbio si je i da je njegova banska čast bila od kralja potvrđena kao nasljedna, pa je Mladen automatizmom stupio na banski položaj. </small></small>
| |
| − | | |
| − | Sytuacja rywalizującej Republiki Weneckiej, która nieustannie dążyła do wschodniego wybrzeża Adriatyku i eskalowała się wraz z wrogością wokół miasta Zadar, stopniowo ustępowała do 1314 roku, podczas gdy w Bośni Mladen udało się w jakiś sposób znaleźć wspólny język z młodym Szczepanem II. Kotromanić, wówczas najważniejszy pan feudalny i przyszły bośniacki zakaz.
| |
| − | | |
| − | <small><small>Situacija sa suparničkom [[Mleci|Mletačkom Republikom]], koja je imala stalne aspiracije prema istočnoj jadranskoj obali, a eskalirala neprijateljstvima oko grada [[Zadar|Zadra]], postupno se do [[1314]]. godine smirila, dok je u Bosni Mladen uspio nekako naći zajednički jezik s mladim [[Stjepan II. Kotromanić|Stjepanom II. Kotromanićem]], tada najznačajnijim tamošnjim feudalcem i budućim bosanskim banom. </small></small>
| |
| − | | |
| − | Jednak z czasem Mladen wszedł w konflikt, głównie ze względu na swoją własność, z chorwackimi mistrzami w jego szerszym sąsiedztwie, między innymi z książętami Krka - przyszłymi Frankopanami, następnie Kurjakovićami - książętami Krbawskiego, potomkami starożytnego chorwackiego plemienia Gusići i Nelipicami z plemienia Svičić, Mihovićović, władcy parafii Hlijevno (obecnie Livno itp.), a także niektóre miasta na wybrzeżu Adriatyku, zwłaszcza Szybenik i Trogir.
| |
| − | | |
| − | <small><small>Ipak, s vremenom je Mladen došao u sukobe, najčešće zbog vlasništva, s hrvatskim velikašima u svom širem susjedstvu, među ostalima s knezovima Krčkim - budućim [[Frankopani]]ma, zatim Kurjakovićima - knezovima Krbavskim, potomcima starohrvatskog plemena [[Gusići]]a, pa [[Nelipići]]ma iz plemena Svačića, Mihovilovićima, gospodarima župe Hlijevno (današnje [[Livno]] itd., te s nekim gradovima na jadranskoj obali, poglavito [[Šibenik|Šibenikom]] i [[Trogir|Trogirom]]. </small></small>
| |
| − | | |
| − | == Zaostrzenie sytuacji i starcia z przeciwnikami ==
| |
| − | | |
| − | Sytuacja w Chorwacji pod koniec drugiej dekady XIV wieku dotyczyła Mladena II. znacznie zaostrzone. Nastąpiły burzliwe wydarzenia, z serią zamieszek, oblężeń, konfliktów zbrojnych, przejścia z jednego obozu do drugiego i wybuchów taktycznych po obu stronach. Tak więc w 1319 r. Miasto Szybenik zbuntowało się przeciwko władzom Bribirci, którym Ban próbował zapobiec interwencją wojskową, ale mu się nie udało. Wenecjanie, a następnie miasto Trogir, bardziej zaangażowali się w konflikt, buntując się przeciwko władzom zakazu.
| |
| − | | |
| − | <small><small>Prilike u Hrvatskoj krajem drugog desetljeća [[14. stoljeće|14. stoljeća]] su se za Mladena II. bitno zaoštrile. Uslijedili su burni događaji, s nizom pobuna, opsada, oružanih sukoba, prelazaka iz jednog tabora u drugi i taktičkih nadmudrivanja obiju strana. Tako je godine [[1319]]. došlo do pobune grada [[Šibenik|Šibenika]] protiv vlasti Bribiraca, što je ban pokušao spriječiti vojnom intervencijom, ali nije uspio. U sukob su se intenzivnije uključili i [[Mleci|Mlečani]], a zatim i grad [[Trogir]], odmetnuvši se od banske vlasti. </small></small>
| |
| − | | |
| − | Wiosną 1322 r. Zwołał go Mladen II. zgromadzenie chorwackich książąt (Vjekoslav Klaic), na którym próbował zdobyć poparcie i uspokoić napiętą sytuację dotyczącą Sibenika i Trogiru. Na kongres przybyli książęta Kurjakovići, Nelipići, Mihovilovići i Stjepanići - przyszli Chorwaci (należący do obszaru rzeki Vrbas). Szczegóły przebiegu wydarzeń na zgromadzeniu nie są znane, ale wiadomo, że Mladen nie otrzymał wsparcia, ale ponadto szefowie chorwackich rodzin książęcych sprzeciwili się jeszcze bardziej, a spotkanie zakończyło się wrogim rozpadem.
| |
| − | | |
| − | <small><small>Na proljeće [[1322]]. godine sazvao je Mladen II. ''sabor hrvatskih knezova'' ''(Vjekoslav Klaić)'', na kojem je pokušao dobiti podršku i smiriti napeto stanje vezano uz Šibenik i Trogir. Na sabor su došli, između ostalih, knezovi [[Kurjakovići]], Nelipići, Mihovilovići i Stjepanići - budući [[Hrvatinići]] (koji su imali posjede na području rijeke [[Vrbas]]a). Detalji o tijeku događaja na saboru nisu poznati, ali se zna da Mladen nije dobio podršku, nego je dapače, nastalo još veće protivljenje rodonačelnika hrvatskih kneževskih obitelji, pa je skup završio neprijateljskim razlazom. </small></small>
| |
| − | | |
| − | Co gorsza, młodszy brat Paweł II. opuścił Mladen i udał się do obozu wroga, ponieważ według niektórych źródeł zaoferowano mu nawet krzesło bankietowe po usunięciu z niego Mladena. W ten sposób jedynie wsparcie reszty jego braci i miast, które były pod ich rządami, pozostały w zakazie: Klisa, Split, Omiš, Nina, Ostrovica, Bribir i Skradin.
| |
| − | | |
| − | <small><small>Da stvar bude gora, mlađi brat Pavao II. napustio je Mladena i prešao u protivnički tabor, jer mu je za to, prema nekim izvorima, ponuđena čak i banska stolica, nakon što Mladen bude maknut s nje. Tako je banu preostala samo podrška ostale njegove braće i gradova koji su bili u njihovoj vlasti: [[Klis]]a, [[Split]]a, [[Omiš]]a, [[Nin]]a, [[Ostrovica|Ostrovice]], [[Bribir]]a i [[Skradin]]a. </small></small>
| |
| − | | |
| − | Utworzona wówczas szeroka koalicja protubańska obejmowała Kotromanići pod dowództwem Stefana II i Babonići pod dowództwem Iwana, słowiański zakaz, który miał poparcie króla, przekonany, że nadszedł czas na przełamanie władzy Mladena.
| |
| − | | |
| − | <small><small>U širokoj protubanskoj koaliciji, koja je tada stvorena, nalazili su se i [[Kotromanići]], predvođeni [[Stjepan II. Kotromanić|Stjepanom II.]], te [[Babonići]], na čelu s [[Ivan Babonić|Ivanom]], [[Dodatak:Popis hrvatskih banova|slavonskim banom]], koji je imao potporu kralja uvjerenog da je došao pravi trenutak da se skrši Mladenova moć. </small></small>
| |
| − | | |
| − | Trudno jednoznacznie ustalić, dlaczego i jak powstał tak wielki i złożony opór wobec chorwackiego zakazu. Niektóre źródła podają, że to z czystej zazdrości, ponieważ Mladen II. miał w swoich rękach wielką władzę nad innymi chorwackimi książętami, podczas gdy inni wspominali, że zachowywał się (zbyt) gwałtownie wobec swoich podwładnych, co spowodowało niechęć. Sytuacja stała się jednak taka, że konflikt zbrojny na niespotykaną skalę był nieunikniony.
| |
| − | | |
| − | <small><small>Zašto je i kako došlo do tako velikog i složnog otpora hrvatskom banu, teško je sa sigurnošću utvrditi. Neki izvori govore da je to bilo iz čiste zavisti, zbog toga što je Mladen II. imao u svojim rukama veliku moć u odnosu na ostale hrvatske knezove, dok drugi spominju da je on postupao (pre)nasilno prema svojim potčinjenima, pa je to izazvalo odbojnost. Kako god bilo, stanje je postalo takvo da je oružani sukob neslućenih razmjera bio neizbježan. </small></small>
| |
| − | | |
| − | ==[[Bitka kod Bliske]] i gubitak vlasti Bitwa szczęścia i utraty mocy ==
| |
| − | | |
| − | Późnym latem 1322 r. Pod Skradinem, gdzie przebywał wówczas Mladen, pojawiła się duża armia koalicyjna pod dowództwem słowiańskiego bana Iwana Babonica. Od strony morskiej otrzymał wsparcie od Szybenika, Trogiru i weneckich kuchni. Cały obszar Skradina i jego okolice stały się miejscem konfliktu zbrojnego. Zdając sobie sprawę, że nie będzie w stanie skutecznie się z nim zmierzyć, Mladen i jego żołnierze ruszyli na południe, próbując zbliżyć się do obszaru kontrolowanego przez jego brata Jerzego II.
| |
| − | | |
| − | <small><small>U kasno ljeto [[1322]]. godine velika se koalicijska vojska, kojoj je na čelu bio [[Dodatak:Popis hrvatskih banova|slavonski ban]] [[Ivan Babonić]], pojavila u blizini [[Skradin]]a, gdje je u to vrijeme Mladen boravio. S mora je ona dobila potporu šibenskih, trogirskih i mletačkih galija. Cijelo područje Skradina i okolice postalo je poprište oružanog sukoba. Shvativši da se neće moći uspješno suprotstaviti, Mladen je sa svojim četama počeo uzmicati prema jugu, nastojeći se približiti području koje je bilo pod kontrolom njegova brata [[Juraj II. Šubić Bribirski|Jurja II]]. </small></small>
| |
| − | | |
| − | Decydująca bitwa odbyła się w pobliżu Blizny, dzisiejszej Blizny na zapleczu Trogiru, z braćmi Mladenem i Jurajem z ich sojusznikami z jednej strony i siłami koalicyjnymi pod dowództwem Ivana Babonic z drugiej. Nie są dostępne żadne szczegóły dotyczące samej bitwy, ale wiadomo, że siły Mladena przegrały bitwę. On i jego brat Juraj zdołali uciec i tymczasowo schronić się w forcie Świętego Jerzego w Klis.
| |
| − | | |
| − | <small><small>[[Bitka kod Bliske|Odlučujuća bitka]] odigrala se kod Bliske, današnje [[Blizna|Blizne]] u zaleđu [[Trogir]]a, u kojoj su na jednoj strani bili braća Mladen i Juraj sa svojim saveznicima, a na drugoj vojska koalicije pod zapovjedništvom Ivana Babonića. O detaljima samog tijeka bitke nema dostupnih podataka, ali se zna da su Mladenove snage bitku izgubile. On i njegov brat Juraj uspjeli su se spasiti i privremeno skloniti u Jurjevu tvrđavu u [[Klis]]u. </small></small>
| |
| − | | |
| − | Krótko potem chorwacko-węgierski król Carlo Robert przybył do południowej Chorwacji ze swoją armią złożoną z około 20 000 ludzi, aby spróbować uspokoić sytuację. Mladen miał nadzieję, że król mu pomoże, ale na próżno. 8 października 1322 r. Na zgromadzeniu twierdzy Knin król podzielił zwycięzców niedawno rozpoczętej wojny o majątki i przywileje, przechwycił schwytany zakaz, który później przybył również do Knina, i zabrał go na Węgry. Tam Mladen był trzymany w niewoli na dworze króla przez dwadzieścia lat, aż do swojej śmierci w latach 1341–1343.
| |
| − | | |
| − | <small><small>Nedugo potom u južnu je Hrvatsku sa svojom vojskom od oko 20.000 ljudi stigao i [[Hrvatska u personalnoj uniji s Ugarskom|hrvatsko-ugarski]] kralj [[Karlo I. Robert|Karlo Robert]], kako bi pokušao smiriti prilike. Mladen se nadao da će mu kralj pomoći, ali uzalud. Pobjednicima u netom vođenom ratu kralj je na saboru u [[Kninska tvrđava|Kninskoj tvrđavi]] dana [[8. listopada]] [[1322]]. podijelio, odnosno potvrdio, posjede i povlastice, a poraženog bana, koji je nešto kasnije također došao u Knin, zarobio je i odveo sa sobom u Ugarsku. Tamo je Mladen proveo u zatočeništvu na kraljevom dvoru dvadesetak godina, sve do svoje smrti između [[1341]]. i [[1343]]. godine. </small></small>
| |
| − | | |
| − | == Spuścizna ==
| |
| − | | |
| − | Mladen II. Subic Bribirski stracił wiele mocy, majątku i wpływów, które miał do tej pory po bitwie pod Bliske. Oprócz niego jego bracia byli zagubieni, a nawet Paweł II, który był po stronie zwycięskiej, ponieważ nie stał się chorwacko-dalmatyńskim zakazem, który został obiecany według niektórych źródeł. Nie nowy ktoś z chorwackiego południa został mianowany nowym zakazem, ale mieszkaniec północy, słowiański Ivan Babonic.
| |
| − | | |
| − | <small><small>Mladen II. Šubić Bribirski je nakon bitke kod Bliske izgubio veliku moć, posjede i utjecaj koje je do tada imao. Osim njega, i njegova su braća bila na gubitku, pa čak i Pavao II., koji je bio na pobjedničkoj strani, jer nije postao hrvatsko-dalmatinski ban, što mu je prema nekim izvorima obećano. Za novog bana čak nije postavljen netko s hrvatskog juga, nego sjevernjak, “Slavonac“ [[Ivan Babonić]]. </small></small>
| |
| − | | |
| − | Rodzina Šubićów straciła część posiadanego do tej pory mienia, ale także dziedzictwo honoru bana. W Bośni Szczepan II stopniowo wzmocnił swoje rządy. Kotromanić. Babonici), Nelipići i książęta Krka doświadczyli ich powstania. Bracia Mladen (Juraj II., Paweł II., Grzegorz i Marek) i ich następne pokolenie (Mladen III., Paweł III., Božidar, Juraj III. - przyszły Juraj I. Zrinski i Pribko) przeżyli kolejne trzydzieści lat. tylko nowy król Ljudevit I. Wielki, syn Karola Roberta, zdołałby zastąpić posiadłości lub w inny sposób częściowo przenieść je do innych części Chorwacji.
| |
| − | | |
| − | <small><small>Obitelj [[Šubići|Šubića]] je izgubila dio svojih posjeda koje je do tada imala, ali i nasljednost banske časti. U [[Bosna i Hercegovina u srednjem vijeku|Bosni]] je postupno svoju vlast ojačao [[Stjepan II. Kotromanić]]. Svoj su uspon doživjeli i [[Babonići]]), [[Nelipići]] te [[Frankopani|knezovi Krčki]]. Mladenova braća (Juraj II., Pavao II., Grgur i Marko) te njihov sljedeći naraštaj (Mladen III., Pavao III., Božidar, Juraj III. - budući Juraj I. [[Knezovi Zrinski|Zrinski]], te Pribko) opstali su još tridesetak godina, da bi tek novi kralj [[Ludovik I. Anžuvinac|Ljudevit I. Veliki]], sin Karla Roberta, uspio zamjenom posjeda ili na drugi način djelomično ih raseliti u druge dijelove Hrvatske. </small></small>
| |
| − | | |
| − | === Potomstvo ===
| |
| − | | |
| − | Ravnajući se dostupnim genealoškim podacima, ban Mladen II. imao je dvije kćeri:
| |
| − | * ''Elizabeta'' (spomen 1350.-1356.), supruga kneza Dujma III. Krčkog
| |
| − | * ''Katarina'' (spomen 1326.), supruga vojvode Boleslava III. Vratislavskog
| |
| − | | |
| − | | |
| − | Na podstawie dostępnych danych genealogicznych zakaz Mladen II. miał dwie córki:
| |
| − | * „Elżbieta” (pomnik 1350–1356), żona księcia III. Krk
| |
| − | * „Katarzyna” (pomnik 1326), żona księcia Bolesława III. Vratislavskog
| |
| − | | |
| − | | |
| − | == Patrz ==
| |
| − | * [[Dodatek:Spis chronologiczny chorwackich banów]]
| |
| − | | |
| − | == Vidi još ==
| |
| − | | |
| − | * [[Šubići]]
| |
| − | * [[Pavao I. Šubić Bribirski]]
| |
| − | * [[Bitka kod Bliske]]
| |
| − | | |
| − | == Vanjske poveznice ==
| |
| − | | |
| − | *[http://hr.wikisource.org/wiki/Povijest_Hrvatske_I._(R._Horvat)/Pavao_i_Mladen_%C5%A0ubi%C4%87 Mladen Šubić u „Povijesti Hrvatske“ Rudolfa Horvata]
| |
| − | *[http://www.archive.org/stream/bribirskiknezov01hrvagoog/bribirskiknezov01hrvagoog_djvu.txt Ban Mladen II. u u knjizi Vjekoslava Klaića ''Bribirski knezovi od plemena Šubić do god. 1347., naklada Matice hrvatske, Zagreb 1897.]
| |
| − | *[http://www.matica.hr/HRRevija/revija2010_1.nsf/AllWebDocs/Subici_u_sredistu Mladen - član obitelji Šubić]
| |
| − | *[http://www.templari.hr/strucni-radovi/Miha%20Madijev_Legende%20i%20kronike.pdf Suvremenik Miha Madijev o banu Mladenu]
| |
| − | *[http://sredisnjabosna.blog.hr/2007/03/1622343050/bosna-pod-vlascu-subica.html Bosna pod vlašću Mladena II. Šubića]
| |
| − | | |
| − | |
| |
| − | {{Urzędnik infobox
| |
| − | |urzędnik = Mladen II. Šubić Bribirski
| |
| − | |imiona =
| |
| − | |tytulatura = Ban Bośni<br>Ban Dalmacji i Chorwacji
| |
| − | |grafika =
| |
| − | |opis grafiki =
| |
| − | |herb =
| |
| − | |opis herbu =
| |
| − | |faksymile =
| |
| − | |opis faksymile =
| |
| − | |dewiza =
| |
| − | | |
| − | |1. tytuł = [[Ban Bośni]]
| |
| − | |1. od = 1304
| |
| − | |1. do = 1322
| |
| − | |1. powołanie =
| |
| − | |1. poprzednik = [[Mladen I. Šubić Bribirski]]
| |
| − | |1. następca = [[Stjepan II. Kotromanić]]
| |
| − | | |
| − | |2. tytuł = [[Ban Dalmacji i Chorwacji]]
| |
| − | |2. od = 1304
| |
| − | |2. do = 1322
| |
| − | |2. powołanie =
| |
| − | |2. poprzednik = [[Pavao I. Šubić Bribirski]]
| |
| − | |2. następca = [[Ivan Babonić]]
| |
| − | | |
| − | |klan =
| |
| − | |ród = [[Šubić]]
| |
| − | |rodzina =
| |
| − | |pochodzenie = chorwackie
| |
| − | |państwo = [[Królestwo Węgier]]<br>w unii personalnej<br>z [[Królestwem Chorwacji]]
| |
| − | |data urodzenia = 1270
| |
| − | |miejsce urodzenia =
| |
| − | |data śmierci = 1341 lub 1343
| |
| − | |miejsce śmierci = Ugarsko
| |
| − | |przyczyna śmierci =
| |
| − | |miejsce spoczynku =
| |
| − | |ojciec = [[Pavao I. Šubić Bribirski|Pavao I.]]
| |
| − | |matka = Ursa Šubić
| |
| − | |rodzeństwo = [[Juraj I. Šubić Bribirski|Juraj I.]], Stanislava, siostra
| |
| − | |1. związek = żona
| |
| − | |1. związek z = Nn Helene
| |
| − | |1. związek od =
| |
| − | |1. związek do =
| |
| − | |1. dzieci = Erzsébet<br>Katarin
| |
| − | |dokonania =
| |
| − | |odznaczenia =
| |
| − | |commons =
| |
| − | |wikiźródła =
| |
| − | |wikicytaty =
| |
| − | }}
| |
| − | |}
| |
| − | | |
| − | {{SORTUJ:Subić, Mladen 02}}
| |
| − | | |
| − | [[Kategoria:Banowie Bośni]]
| |
| − | [[Kategoria:Banowie Dalmacji i Chorwacji]]
| |
| − | [[Kategoria:Chorwaccy szlachcice]]
| |
| − | [[Kategoria:Nieznana data urodzenia]]
| |
| − | [[Kategoria:Nieznana data śmierci]]
| |
| − | [[Kategoria:Rody]]
| |
| − | [[Kategoria:Ród Šubić]]
| |
| − | [[Kategoria:Urodzeni w XIII wieku]]
| |
| − | [[Kategoria:Urzędnicy Królestwa Węgier]]
| |
| − | [[Kategoria:Węgierscy dygnitarze historyczni]]
| |
| − | [[Kategoria:Węgierscy urzędnicy królewscy]]
| |
| − | [[Kategoria:Zmarli w XIV wieku]] | |
