Matko Talovac: Różnice pomiędzy wersjami
Przejdź do nawigacji
Przejdź do wyszukiwania
| Linia 1: | Linia 1: | ||
[[Kategoria:Redakcja]] | [[Kategoria:Redakcja]] | ||
| + | |||
| + | {{Uwaga| | ||
| + | |strona = https://en.wikipedia.org/wiki/Matko_Talovac | ||
| + | |autorzy = https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Matko_Talovac&action=history | ||
| + | |nota = angielski | ||
| + | }} | ||
| + | |||
{{Uwaga| | {{Uwaga| | ||
|strona = https://hr.wikipedia.org/wiki/Matko_Talovac | |strona = https://hr.wikipedia.org/wiki/Matko_Talovac | ||
| Linia 30: | Linia 37: | ||
|} | |} | ||
| − | '''Matko Talovac''' (pol. ''Mateusz Talovac'', węg. ''Tallóci Matkó'') († 1445), chorwacki szlachcic, [[ban całej Slawonii]]. Pochodził z wyspy Korčula i był obywatelem [[Dubrownik]]a. Od posiadłości Topolovica (Thallowch, Talloca) na Podravinie (krainie nad Drawą), podarowanej mu przez króla [[Zygmunt]]a, został nazwany w 1434 ''de Thallowcz'' lub ''Talovac''. [1] Miał trzech braci, [[Franciszka]] († 1448), wojownika '''osmańskiego''' i [[Ban Severin|bana Severi]], Jana († 1445), opata [[Vrana|Vrany]] i Piotra (Perk), [[Ban Dalmacji i Chorwacji|bana Dalmacji i Chorwacji]] (1438-1453). [2] | + | '''Matko Talovac''' (pol. ''Mateusz Talovac'', węg. ''Tallóci Matkó'') († 1445), chorwacki szlachcic, [[ban całej Slawonii]]. Pochodził z wyspy Korčula i był obywatelem [[Dubrownik]]a. Należał do rodziny Talovac, która miała wpływ na region Cetina w XV wieku. <ref>Stojković, Sreten J. (1893). ''[https://archive.org/details/nalepomsrpskomd00stojgoog Na lepom srpskom Dunavu, od Beograda do Radujevca]''. Izdanje knjižare D. M. Corića.</ref> Od posiadłości Topolovica (Thallowch, Talloca) na Podravinie (krainie nad Drawą), podarowanej mu przez króla [[Zygmunt]]a, został nazwany w 1434 ''de Thallowcz'' lub ''Talovac''. [1] Miał trzech braci, [[Franciszka]] († 1448), wojownika '''osmańskiego''' i [[Ban Severin|bana Severi]], Jana († 1445), opata [[Vrana|Vrany]] i Piotra (Perk), [[Ban Dalmacji i Chorwacji|bana Dalmacji i Chorwacji]] (1438-1453). [2] Jego brat Jovan (lub Ivan) został opisany jako Serb. <ref>Kanitz, Felix Philipp (1904). ''[https://archive.org/details/dasknigreichser01jovagoog Das königreich Serbien und das Serbenvolk]''. B. Meyer. p. [https://archive.org/details/dasknigreichser01jovagoog/page/n30 9]. "...den ragusanischen Serben Jovan Talovac..."</ref><ref>Stojković 1893, s. 30.</ref><ref>Paunović, Marinko (1968). ''[https://books.google.com/books?id=ZkoBAAAAMAAJ Beograd: večiti grad]''. N.U. "Svetozar Marković,". p. 251. "... према Београду, којег је бранио дубровачки Србин Јован Таловац."</ref> |
<small><small>'''Matko Talovac''' († [[1445]].), hrvatski velikaš i [[ban|slavonski ban]]. Podrijetlom je s otoka [[Korčula|Korčule]], bio je građanin [[Dubrovnik|dubrovački]]. Po posjedu [[Topolovica (Veliki Grđevac)|Topolovica]] (''Thallowch'', ''Talloca'') u [[Podravina|Podravini]], koji mu je darovao kralj [[Žigmund Luksemburški|Žigmund]], prozvao se [[1434]]. ''de Thallowcz'', odnosno [[Talovci|Talovac]].<ref>Opća enciklopedija, str. 125.</ref> Imao je trojicu braće, ''Franka'' († 1448.), protuosmanlijskog ratnika i severinskog bana, ''Ivana'' († 1445.), vranskog priora i ''[[Petar Talovac|Petra]]'' (Perka), hrvatsko-dalmatinskog bana (1438.-1453.).<ref>Opća i nacionalna enciklopedija u 20 svezaka, str. 203.-204.</ref> </small></small> | <small><small>'''Matko Talovac''' († [[1445]].), hrvatski velikaš i [[ban|slavonski ban]]. Podrijetlom je s otoka [[Korčula|Korčule]], bio je građanin [[Dubrovnik|dubrovački]]. Po posjedu [[Topolovica (Veliki Grđevac)|Topolovica]] (''Thallowch'', ''Talloca'') u [[Podravina|Podravini]], koji mu je darovao kralj [[Žigmund Luksemburški|Žigmund]], prozvao se [[1434]]. ''de Thallowcz'', odnosno [[Talovci|Talovac]].<ref>Opća enciklopedija, str. 125.</ref> Imao je trojicu braće, ''Franka'' († 1448.), protuosmanlijskog ratnika i severinskog bana, ''Ivana'' († 1445.), vranskog priora i ''[[Petar Talovac|Petra]]'' (Perka), hrvatsko-dalmatinskog bana (1438.-1453.).<ref>Opća i nacionalna enciklopedija u 20 svezaka, str. 203.-204.</ref> </small></small> | ||
| − | W 1430 roku został kasztelanem '''cytadeli''' [[Kovin]]. W 1433 r. został mianowany '''gubernatorem''' diecezji zagrzebskiej, a w 1434 r. przeorem [[Vrana|Vrany]]. W 1435 r. został [[Ban całej Slawonii|banem całej Slawonii]] [3]. | + | Matko służył na dworze serbskiego despota [[Stefana Lazarevica]].<ref>Elezović & Škrivanić 1956, s. 22.</ref> |
| + | |||
| + | W 1430 roku został kasztelanem '''cytadeli''' [[Kovin]]. Później został kasztelanem węgierskiego Belgradu. W 1433 r. został mianowany '''gubernatorem''' diecezji zagrzebskiej, a w 1434 r. przeorem [[Vrana|Vrany]]. W 1435 r. został [[Ban całej Slawonii|banem całej Slawonii]] [3]. Jego bracia Ivan i Frank zastąpili go na pozycji kasztelana Belgradu. [9] | ||
<small><small>Godine [[1430]]. [[kaštelan]] je grada [[Kovina]]. U službi kralja Žigmunda, [[1433]]. imenovan je upraviteljem [[Zagrebačka biskupija|Zagrebačke biskupije]], a [[1434]]. i [[vranski priorat|priora vranskog]]. Godine [[1435]]. postao je ban čitave [[Slavonija|Slavonije]].<ref>Opća enciklopedija, str. 125.</ref> </small></small> | <small><small>Godine [[1430]]. [[kaštelan]] je grada [[Kovina]]. U službi kralja Žigmunda, [[1433]]. imenovan je upraviteljem [[Zagrebačka biskupija|Zagrebačke biskupije]], a [[1434]]. i [[vranski priorat|priora vranskog]]. Godine [[1435]]. postao je ban čitave [[Slavonija|Slavonije]].<ref>Opća enciklopedija, str. 125.</ref> </small></small> | ||
| Linia 53: | Linia 62: | ||
* ''Opća enciklopedija, JLZ, Zagreb, 1982.'' | * ''Opća enciklopedija, JLZ, Zagreb, 1982.'' | ||
* ''[[Opća i nacionalna enciklopedija|Opća i nacionalna enciklopedija u 20 svezaka]], sv. XIX, Pro Leksis, Zagreb, 2007.'' ISBN 978-953-7224-19-6 | * ''[[Opća i nacionalna enciklopedija|Opća i nacionalna enciklopedija u 20 svezaka]], sv. XIX, Pro Leksis, Zagreb, 2007.'' ISBN 978-953-7224-19-6 | ||
| + | * Stojković, Sreten J. (1893). ''[https://archive.org/details/nalepomsrpskomd00stojgoog Na lepom srpskom Dunavu, od Beograda do Radujevca]''. Izdanje knjižare D. M. Corića. | ||
| + | * Elezović, Gliša; Škrivanić, Gavro A. (1956). ''[https://books.google.com/books?id=kYcSAAAAIAAJ Kako su Turci posle više opsada zauzeli Beograd]''. Naučna knjiga. | ||
| | | | ||
Wersja z 08:18, 29 mar 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
| Strona | Autorzy | Nota |
| [3] | [4] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku chorwackim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku chorwackim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
| Strona | Autorzy | Nota |
| [5] | [6] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku węgierskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku węgierskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Matko Talovac (pol. Mateusz Talovac, węg. Tallóci Matkó) († 1445), chorwacki szlachcic, ban całej Slawonii. Pochodził z wyspy Korčula i był obywatelem Dubrownika. Należał do rodziny Talovac, która miała wpływ na region Cetina w XV wieku. [1] Od posiadłości Topolovica (Thallowch, Talloca) na Podravinie (krainie nad Drawą), podarowanej mu przez króla Zygmunta, został nazwany w 1434 de Thallowcz lub Talovac. [1] Miał trzech braci, Franciszka († 1448), wojownika osmańskiego i bana Severi, Jana († 1445), opata Vrany i Piotra (Perk), bana Dalmacji i Chorwacji (1438-1453). [2] Jego brat Jovan (lub Ivan) został opisany jako Serb. [2][3][4] Matko Talovac († 1445.), hrvatski velikaš i slavonski ban. Podrijetlom je s otoka Korčule, bio je građanin dubrovački. Po posjedu Topolovica (Thallowch, Talloca) u Podravini, koji mu je darovao kralj Žigmund, prozvao se 1434. de Thallowcz, odnosno Talovac.[5] Imao je trojicu braće, Franka († 1448.), protuosmanlijskog ratnika i severinskog bana, Ivana († 1445.), vranskog priora i Petra (Perka), hrvatsko-dalmatinskog bana (1438.-1453.).[6] Matko służył na dworze serbskiego despota Stefana Lazarevica.[7] W 1430 roku został kasztelanem cytadeli Kovin. Później został kasztelanem węgierskiego Belgradu. W 1433 r. został mianowany gubernatorem diecezji zagrzebskiej, a w 1434 r. przeorem Vrany. W 1435 r. został banem całej Slawonii [3]. Jego bracia Ivan i Frank zastąpili go na pozycji kasztelana Belgradu. [9] Godine 1430. kaštelan je grada Kovina. U službi kralja Žigmunda, 1433. imenovan je upraviteljem Zagrebačke biskupije, a 1434. i priora vranskog. Godine 1435. postao je ban čitave Slavonije.[8] Jego banowanie to burzliwy okres najazdów tureckich i waśni feudalnych. Na rozkaz królewski walczył z księciem Iwanem Frankapanem w konflikcie o dziedzictwo spadku po cetyńskich książętach Nelipićach. Njegovo banovanje spada u burno vrijeme turskih provala i međusobnih borbi velikih feudalaca. Po kraljevskoj naredbi, ratovao je protiv kneza Ivana Frankapana u sukobu oko nasljeđivanja baštine cetinskih knezova Nelipića. Otrzymując olbrzymi majątek z darów królewskich, bracia Talovc byli przez pewien czas najpotężniejszymi możnowładcami Chorwacji, Dalmacji i Słowenii; ich rządy rozciągały się od Belgradu po Senj i od Drawy po Neretwę. Primivši kraljevskim donacijama goleme posjede, braća Talovci su neko vrijeme bili najmoćnija gospoda naših krajeva; njihova se vlast protezala od Beograda do Senja i od Drave do Neretve. Przypisy
Literatura
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
