Kaniški (ród): Różnice pomiędzy wersjami
Przejdź do nawigacji
Przejdź do wyszukiwania
| Linia 26: | Linia 26: | ||
|} | |} | ||
| − | Rodzina Kaniški to wybitna średniowieczna węgierska rodzina szlachecka | + | Rodzina Kaniški z rodu [[Osl]] to wybitna średniowieczna węgierska rodzina szlachecka. |
| − | |||
| − | |||
| − | |||
== Ich historia == | == Ich historia == | ||
| − | + | Przodkiem rodziny jest Lőrinc z [[Osl]], który w 1318 jako członek rodziny Kőszegi zarządzał twierdzą Kanizsa. Gdy Kőszegowie zbuntowali się przeciwko Karolowi Robertowi, król dał mu Kanizsę, od której to nazwy rodzina wzięła nazwisko. | |
| − | + | Wraz ze śmiercią Ferenca Kanizsai<ref> Wnuk syna György Kanizsai László nazywał się Ferenc</ref> rodzina w linii męskiej wymarła w 1532 r. Ziemie rodowe przeszły w ręce rodziny [[Nádasdy]] jako wiano Orsolyi. | |
| − | |||
== Znaczący członkowie == | == Znaczący członkowie == | ||
| − | * [[ | + | * [[Kanizsai I. István]] (bd), biskup Zagrzebia |
| − | * [[ | + | * [[Kanizsai II. János]] (1350-1418), arcybiskup Esztergom (1387-1418), przeciwnik króla Zygmunta w 1401 r. |
| − | * [[ | + | * [[Kanizsai II. István]] (1368-1428), portier, naczelny biskup Sopron |
| − | * [[ | + | * [[Kanizsai Miklós]] (bd-1404), skarbnik |
| − | * [[László | + | * [[Kanizsai László]] (bd-1476), koniuszy, pan Sopron, Vas i Zala |
| − | * [[Dorottya | + | * [[Kanizsai Dorottya]] (bd-1532), opiekunka (?) miejsce pochówku bitwy pod Mohácsem, żona [[Perényi Imre|Perényi Imre]]go |
| − | * [[Orsolya | + | * [[Kanizsai Orsolya]] (1521-1571), jedyny spadkobierca majątku Kanizsa |
* [[Kanizsai (I.) István]] zágrábi püspök | * [[Kanizsai (I.) István]] zágrábi püspök | ||
| Linia 56: | Linia 52: | ||
* [[Kanizsai Orsolya]] (1521–1571) a kanizsai birtokok egyetlen örököse | * [[Kanizsai Orsolya]] (1521–1571) a kanizsai birtokok egyetlen örököse | ||
| − | == | + | == Referencje == |
{{jegyzetek|oszlopok=2}} | {{jegyzetek|oszlopok=2}} | ||
| − | == | + | == Zasoby == |
| + | * ''Magyar nagylexikon''. Budapest: Magyar Nagylexikon Kiadó. 2000. | ||
| + | * Nagy Iván: ''[http://mek.oszk.hu/09300/09379/pdf/ Magyarország családai czímerekkel és nemzékrendi táblákkal]''. Pest: Ráth Mór. 1857–1868. | ||
| − | + | [[Kategoria:Ród Kanizsai]] | |
| − | + | [[Kategoria:Rody]] | |
| − | + | [[Kategoria:ęegierska szlachta]] | |
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | [[ | ||
Wersja z 20:19, 25 wrz 2019
Za: [1]
Za: [2]
| |||||||||||||||||||||
Rodzina Kaniški z rodu Osl to wybitna średniowieczna węgierska rodzina szlachecka.
Spis treści
Ich historia
Przodkiem rodziny jest Lőrinc z Osl, który w 1318 jako członek rodziny Kőszegi zarządzał twierdzą Kanizsa. Gdy Kőszegowie zbuntowali się przeciwko Karolowi Robertowi, król dał mu Kanizsę, od której to nazwy rodzina wzięła nazwisko.
Wraz ze śmiercią Ferenca Kanizsai[1] rodzina w linii męskiej wymarła w 1532 r. Ziemie rodowe przeszły w ręce rodziny Nádasdy jako wiano Orsolyi.
Znaczący członkowie
- Kanizsai I. István (bd), biskup Zagrzebia
- Kanizsai II. János (1350-1418), arcybiskup Esztergom (1387-1418), przeciwnik króla Zygmunta w 1401 r.
- Kanizsai II. István (1368-1428), portier, naczelny biskup Sopron
- Kanizsai Miklós (bd-1404), skarbnik
- Kanizsai László (bd-1476), koniuszy, pan Sopron, Vas i Zala
- Kanizsai Dorottya (bd-1532), opiekunka (?) miejsce pochówku bitwy pod Mohácsem, żona Perényi Imrego
- Kanizsai Orsolya (1521-1571), jedyny spadkobierca majątku Kanizsa
- Kanizsai (I.) István zágrábi püspök
- Kanizsai (II.) János (1350–1418) esztergomi érsek
- Kanizsai (II.) István (1368–1428) ajtónállómester, soproni főispán
- Kanizsai Miklós (?–1404) tárnokmester
- Kanizsai László (?–1476) lovászmester, soproni, vasi és zalai ispán
- Kanizsai Dorottya (?–1532) főúrnő, a mohácsi csata halottainak eltemettetője
- Kanizsai Orsolya (1521–1571) a kanizsai birtokok egyetlen örököse
Referencje
- ↑ Wnuk syna György Kanizsai László nazywał się Ferenc
Zasoby
- Magyar nagylexikon. Budapest: Magyar Nagylexikon Kiadó. 2000.
- Nagy Iván: Magyarország családai czímerekkel és nemzékrendi táblákkal. Pest: Ráth Mór. 1857–1868.