Kanizsai László: Różnice pomiędzy wersjami

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 72: Linia 72:
 
{{izvori}}
 
{{izvori}}
  
== Vanjske poveznnice ==
+
== Linki zewnętrzne ==
  
 
* [http://hbl.lzmk.hr/clanak.aspx?id=9577 Ladislav Kaniški - Hrvatski biografski leksikon]
 
* [http://hbl.lzmk.hr/clanak.aspx?id=9577 Ladislav Kaniški - Hrvatski biografski leksikon]
  
 
+
{{SORTUJ:Kanizsai, László}}
{{Redoslijed|
+
[[Kategoria:Chorwaccy banowie]]
|prethodnik        = [[Emerik Derenčin]] i [[Ivan Bot]]
+
[[Kategoria:Węgierscy szlachcice]]
|gl_članak_funkcija = [[Hrvatski ban]]<br />(1493. - 1495.)
+
[[Kategoria:Ród Kanizsai]]
|nasljednik        = [[Ivaniš Korvin]]
+
[[Kategoria:Rody]]
}}
 
 
 
{{mrva-biog-ban-hrv}}
 
 
 
{{GLAVNIRASPORED:Kaniški, Ladislav}}
 
[[Kategorija:Hrvatski banovi]]
 
[[Kategorija:Mađarsko plemstvo]]
 
]
 

Wersja z 07:18, 26 wrz 2019

Za: [1]


Kanizsai
Ladislav Kaniški

Ban Chorwacji, Slawonii i Dalmacji
Ban Jajców
Plik:Balogh nembeli Derencsényi.jpg
Ban Chorwacji, Slawonii i Dalmacji
Okres 1493
Dane biograficzne
Klan {{{klan}}}
Ród Derencsényi
Rodzina {{{rodzina}}}
Pochodzenie węgierskie
Państwo Królestwo Węgier w unii personalnej z Królestwem Chorwacji
Urodziny data nieznana
Śmierć 1493
Miejsce Kara Hisar-i Sahib
Przyczyna powieszenie
Ojciec nieznany
Matka nieznana
Żona Orsolya Zápolya
Dzieci János, syn, córka (?)
Sukcesy uczestnik bitwy na Krbavskim Polu
Błąd przy generowaniu miniatury:
Grb velikaške obitelji Kaniški

Kanizsai László (chor. Ladislav Kaniški (Kanižaj), łac. Ladislaus Kanisay) (bd-1500/01), węgierski szlachcic, chorwacki ban (1493-1495) i ban Jajce (1495) z rodziny szlacheckiej Kaniški.

Życiorys

Był synem Ladislava († 1477/78), mistrza jeźdźców króla. Król Władysław II. Jagiellończyk mianował go banem w 1493 r., prawdopodobnie pod naciskiem niemieckiego cesarza Maksymiliana II Habsburga. Po objęciu urzędu bana potwierdził powojenny pokój i dziedziczne prawo Habsburgów do tronu chorwacko-węgierskiego.[1]

Starał się wzmocnić obronę granic przed penetracją Turków i próbował wprowadzić ustawę, zgodnie z którą oddziały slawońskie chroniłyby nie tylko granice Królestwa Slawonii, ale także Królestwa Chorwacji. Z tego powodu posłowie do parlamentu slawońskiego pozywali go do króla, który zabronił mu zmuszania ich do walki poza Slawonią w 1494 r. W tym samym roku zwołał parlament chorwacki w Bihaciu, z którego wysłano do papieża Aleksandra VI (1492-1503) list z prośbą o pomoc w walce z Turkami i pojednanie biskupa Zagrzebia, Oswalda Thuza z Jánosem Corvinem.[2]

Bilješke

Linki zewnętrzne