Both András: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 68: | Linia 68: | ||
== Życiorys == | == Życiorys == | ||
| − | Członek ''Czarnej Armii'' króla Macieja. Został wymieniony jako kapitan Medvedgrad i Gradec odpowiednio w 1490 i 1491 roku. Wygrał bitwę pod Fiume (1474). Jest cytowany w 1483 r. jako ''supremus comes'' żupanii '''Unga i Zempléna'''. Był również hrabią Zala,<ref>''Historia Critica Regum Hungariae'', Volume 18, page 163, Istvan Katona, 1742, Buda</ref> gubernatorem twierdzy i miasta Zagrzeb (1489), kapitanem miast Senj i ''Montigrecensis'', [[Medvedgrad]] itp.ref>''A MEGYÉSISPANSAGOK 1490-BEN ÉS CORVIN JÁNOS TRÓNÖRÖKÖSÖDÉSÉNEK PROBLÉMÁI'', KUBINYI ANDRÁS (1929–2007)</ref>Ban Chorwacji od 1487 do 1490 r.<ref>"Kaj", vol 37, 2004</ref>], ban Chorwacji, Slawonii i Dalmacji (''regnorum Dalm. Croat. et Sclauoniae banus'') w 1482 r. Lawirował między cesarzem Maksymilianem I a królem Władysławem II. Jagiellończykiem. Najpierw we własnym imieniu oraz swoich braci Ambroży i Iwana obiecał lojalność wobec Maksymiliana Habsburga, ale na początku 1491 r. powrócił pod patronat Władysława. Był chorwackim banem w latach 1504-1507, kiedy to król odwołał go z powodu odstąpienia go. Jednak już w 1510 r.pojednał się z królem Władysławem II, został po raz kolejny raz banem, którym był aż do swojej śmierci.<ref>''Archiv für österreichische Geschichte'', Volume 3, Par Akademie der Wissenschaften in Wien. Historische Commission, 1849, Wien</ref> W 1511 r., jako jedyny pomagał księciu [[Bernardin Frankopan]]Bernardinowi Frankapanowi Ozalskiemu przeciwko Turkom. | + | Członek ''Czarnej Armii'' króla Macieja. Został wymieniony jako kapitan Medvedgrad i Gradec odpowiednio w 1490 i 1491 roku. Wygrał bitwę pod Fiume (1474). Jest cytowany w 1483 r. jako ''supremus comes'' żupanii '''Unga i Zempléna'''. Był również hrabią Zala,<ref>''Historia Critica Regum Hungariae'', Volume 18, page 163, Istvan Katona, 1742, Buda</ref> gubernatorem twierdzy i miasta Zagrzeb (1489), kapitanem miast Senj i ''Montigrecensis'', [[Medvedgrad]] itp.<ref>''A MEGYÉSISPANSAGOK 1490-BEN ÉS CORVIN JÁNOS TRÓNÖRÖKÖSÖDÉSÉNEK PROBLÉMÁI'', KUBINYI ANDRÁS (1929–2007)</ref>Ban Chorwacji od 1487 do 1490 r.<ref>"Kaj", vol 37, 2004</ref>], ban Chorwacji, Slawonii i Dalmacji (''regnorum Dalm. Croat. et Sclauoniae banus'') w 1482 r. Lawirował między cesarzem Maksymilianem I a królem Władysławem II. Jagiellończykiem. Najpierw we własnym imieniu oraz swoich braci Ambroży i Iwana obiecał lojalność wobec Maksymiliana Habsburga, ale na początku 1491 r. powrócił pod patronat Władysława. Był chorwackim banem w latach 1504-1507, kiedy to król odwołał go z powodu odstąpienia go. Jednak już w 1510 r.pojednał się z królem Władysławem II, został po raz kolejny raz banem, którym był aż do swojej śmierci.<ref>''Archiv für österreichische Geschichte'', Volume 3, Par Akademie der Wissenschaften in Wien. Historische Commission, 1849, Wien</ref> W 1511 r., jako jedyny pomagał księciu [[Bernardin Frankopan]]Bernardinowi Frankapanowi Ozalskiemu przeciwko Turkom. |
== Źródła == | == Źródła == | ||
Wersja z 13:49, 26 wrz 2019
Za: [1]
Za: [2]
| Poprzednik: | Ban Chorwacji, Slawonii i Dalmacji (1506-1507) |
Następca: |
| Corvin János | Marko Mišljenović |
| Poprzednik: | Ban Chorwacji, Slawonii i Dalmacji (1510-1511) |
Następca: |
| Kanizsai György | Perényi III. Imre |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Both András (chor. Andrija Bot od Bajne, łac. Andreas Both de Bayna) (bd-16 września 1511), węgierski szlachcic ze znamienitej rodziny Bot od Bajne, chorwacki ban (1482, 1505-1507 i 1510-1511)
Spis treści
Życiorys
Członek Czarnej Armii króla Macieja. Został wymieniony jako kapitan Medvedgrad i Gradec odpowiednio w 1490 i 1491 roku. Wygrał bitwę pod Fiume (1474). Jest cytowany w 1483 r. jako supremus comes żupanii Unga i Zempléna. Był również hrabią Zala,[1] gubernatorem twierdzy i miasta Zagrzeb (1489), kapitanem miast Senj i Montigrecensis, Medvedgrad itp.[2]Ban Chorwacji od 1487 do 1490 r.[3]], ban Chorwacji, Slawonii i Dalmacji (regnorum Dalm. Croat. et Sclauoniae banus) w 1482 r. Lawirował między cesarzem Maksymilianem I a królem Władysławem II. Jagiellończykiem. Najpierw we własnym imieniu oraz swoich braci Ambroży i Iwana obiecał lojalność wobec Maksymiliana Habsburga, ale na początku 1491 r. powrócił pod patronat Władysława. Był chorwackim banem w latach 1504-1507, kiedy to król odwołał go z powodu odstąpienia go. Jednak już w 1510 r.pojednał się z królem Władysławem II, został po raz kolejny raz banem, którym był aż do swojej śmierci.[4] W 1511 r., jako jedyny pomagał księciu Bernardin FrankopanBernardinowi Frankapanowi Ozalskiemu przeciwko Turkom.
Źródła
- Leksikografski zavod Miroslav Krleža
- J. LUČIĆ: Veze između Senja i Dubrovnika etc., Zagreb, 1990.
Linki zewnętrzne
Przypisy
- ↑ Historia Critica Regum Hungariae, Volume 18, page 163, Istvan Katona, 1742, Buda
- ↑ A MEGYÉSISPANSAGOK 1490-BEN ÉS CORVIN JÁNOS TRÓNÖRÖKÖSÖDÉSÉNEK PROBLÉMÁI, KUBINYI ANDRÁS (1929–2007)
- ↑ "Kaj", vol 37, 2004
- ↑ Archiv für österreichische Geschichte, Volume 3, Par Akademie der Wissenschaften in Wien. Historische Commission, 1849, Wien
{{#invoke:Check for unknown parameters|check|unknown=|preview=Page using Template:Reflist with unknown parameter "_VALUE_"|ignoreblank=y| 1 | colwidth | group | liststyle | refs }}
.svg){kind=link}