Eufrozina magyar királyné: Różnice pomiędzy wersjami
(→Uwagi) |
|||
| Linia 30: | Linia 30: | ||
Owdowiała w 1162. W 1172, po śmierci Stefana III, w sprawie sukcesji poparła swojego ulubionego syna Gejzę przeciwko Beli III. W 1177 odnotowano jej udział przy zawieraniu pokoju Węgier z Austrią, która popierała Gejzę. W 1186 Eufrozyna została uwięziona przez swojego syna Belę III w Braniczewie. Rok później deportowano ją do Bizancjum. Stamtąd udała się do Jerozolimy. Dalsze jej losy nie są znane. | Owdowiała w 1162. W 1172, po śmierci Stefana III, w sprawie sukcesji poparła swojego ulubionego syna Gejzę przeciwko Beli III. W 1177 odnotowano jej udział przy zawieraniu pokoju Węgier z Austrią, która popierała Gejzę. W 1186 Eufrozyna została uwięziona przez swojego syna Belę III w Braniczewie. Rok później deportowano ją do Bizancjum. Stamtąd udała się do Jerozolimy. Dalsze jej losy nie są znane. | ||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
== Przypisy == | == Przypisy == | ||
Wersja z 15:46, 16 kwi 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł pochodzi z Wikipedii w języku polskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku polskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
Była córką Mścisława I Haralda, wielkiego księcia kijowskiego i wnuczką Włodzimierza II Monomacha. Przyjmuje się, że końcem lata lub jesienią 1146 poślubiła Gejzę II. Związek Gejzy II z siostrą Izasława II, wielkiego księcia kijowskiego, miał zneutralizować poparcie potomków Włodzimierza II Monomacha dla Borysa Kolomanowica, pretendenta do węgierskiego tronu[1].
Owdowiała w 1162. W 1172, po śmierci Stefana III, w sprawie sukcesji poparła swojego ulubionego syna Gejzę przeciwko Beli III. W 1177 odnotowano jej udział przy zawieraniu pokoju Węgier z Austrią, która popierała Gejzę. W 1186 Eufrozyna została uwięziona przez swojego syna Belę III w Braniczewie. Rok później deportowano ją do Bizancjum. Stamtąd udała się do Jerozolimy. Dalsze jej losy nie są znane. Przypisy
Bibliografia |
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||