Ростислав Михайлович: Różnice pomiędzy wersjami
Przejdź do nawigacji
Przejdź do wyszukiwania
(→Życie) |
(→Życie) |
||
| Linia 51: | Linia 51: | ||
Syn [https://pl.wikipedia.org/wiki/Micha%C5%82_I_Wsiewo%C5%82odowicz_%C5%9Awi%C4%99ty Michała Wsiewołodowicza], księcia Czernihowa, a następnie Nowogrodu [1] i Marii, córki Romana Mścisławowicza, księcia [[Halicz|halickiego]] [1] W 1229 r. ojciec mianował go '''gubernatorem''' Nowogrodu [1], ale lud zmusił go do opuszczenia miasta w następnym roku. [1] | Syn [https://pl.wikipedia.org/wiki/Micha%C5%82_I_Wsiewo%C5%82odowicz_%C5%9Awi%C4%99ty Michała Wsiewołodowicza], księcia Czernihowa, a następnie Nowogrodu [1] i Marii, córki Romana Mścisławowicza, księcia [[Halicz|halickiego]] [1] W 1229 r. ojciec mianował go '''gubernatorem''' Nowogrodu [1], ale lud zmusił go do opuszczenia miasta w następnym roku. [1] | ||
| − | W 1238 r. ojciec i syn przegonili z [[Halicz]]a księcia [[Daniel I Halicki|Daniela I]] [1], ale gdy wygnany książę powrócił w 1239 r., to wkrótce Michał i Rościsław musieli uciekać z powodu Tatarów do króla Węgier [[IV. Béla|Beli I]]V. [1] Tutaj, w 1243 r., Rościsław poślubił [[Árpád-házi Anna|Annę]], najdroższą córkę króla. [1] Jego teść uczynił go księciem Halicza [1] i wysłał go do prowincji z dużą armią [1], lecz tam Daniel wyszedł z ukrycia po inwazji tatarskiej i pokonał Rościsława (najpewniej 17 grudnia 1249). [1]. W międzyczasie, 15 lipca 1246 r., Rościsław był jednym z najważniejszych dowódców armii węgierskiej w bitwie, która zakończyła się śmiercią [https://pl.wikipedia.org/wiki/Fryderyk_II_Bitny Fryderyka Babenberga] [1] w 1247 r. '''Niepokoiła go Totia [1], a w latach 1254-1255 Macs'''. Jego sąsiad, bułgarski car [https://pl.wikipedia.org/wiki/Micha%C5%82_I_Asen Michał II]] ożenił się z córką '''Rościsława''' w 1255 r. [1], ale Rościsław interweniował w sprawach bułgarskich. [1] W 1257 r.'''interweniował w bułgarskiej i II'''. po zawarciu pokoju między [[Teodor II Laskarys]] '''a cesarzem Niciką''' [1] po zabiciu Michała w 1258 r. Schwytał i zamordował obraźliwego Kalmana [1] i uczynił Mytzesa bułgarskim cara, jako narzeczoną Węgier [1]. 12 lipca 1260 r. Pomagał teściowi w bitwie pod Kroissenbrunn z wojskami macho i bułgarską [1]. W 1261 roku on i jego żona zostali w Wiedniu i wkrótce poślubili przyjęcie weselne ich córki Kingi II. Ottokár z czeskim królem [1] (25 października 1261 [1]). | + | W 1238 r. ojciec i syn przegonili z [[Halicz]]a księcia [[Daniel I Halicki|Daniela I]] [1], ale gdy wygnany książę powrócił w 1239 r., to wkrótce Michał i Rościsław musieli uciekać z powodu Tatarów do króla Węgier [[IV. Béla|Beli I]]V. [1] Tutaj, w 1243 r., Rościsław poślubił [[Árpád-házi Anna|Annę]], najdroższą córkę króla. [1] Jego teść uczynił go księciem Halicza [1] i wysłał go do prowincji z dużą armią [1], lecz tam Daniel wyszedł z ukrycia po inwazji tatarskiej i pokonał Rościsława (najpewniej 17 grudnia 1249). [1]. W międzyczasie, 15 lipca 1246 r., Rościsław był jednym z najważniejszych dowódców armii węgierskiej w bitwie, która zakończyła się śmiercią [https://pl.wikipedia.org/wiki/Fryderyk_II_Bitny Fryderyka Babenberga] [1] w 1247 r. '''Niepokoiła go Totia [1], a w latach 1254-1255 Macs'''. Jego sąsiad, bułgarski car [https://pl.wikipedia.org/wiki/Micha%C5%82_I_Asen Michał II]] ożenił się z córką '''Rościsława''' w 1255 r. [1], ale Rościsław interweniował w sprawach bułgarskich. [1] W 1257 r. '''interweniował w bułgarskiej i II'''. po zawarciu pokoju między [[Teodor II Laskarys]] '''a cesarzem Niciką''' [1] po zabiciu Michała w 1258 r. Schwytał i zamordował obraźliwego Kalmana [1] i uczynił Mytzesa bułgarskim cara, jako narzeczoną Węgier [1]. 12 lipca 1260 r. Pomagał teściowi w bitwie pod Kroissenbrunn z wojskami macho i bułgarską [1]. W 1261 roku on i jego żona zostali w Wiedniu i wkrótce poślubili przyjęcie weselne ich córki Kingi II. Ottokár z czeskim królem [1] (25 października 1261 [1]). |
<small><small>Édesapja [[II. Mihály kijevi nagyfejedelem|Vszevolodics Mihály]] csernyigovi majd novgorodi herceg volt,<ref name=pallas/> édesanyja Romanovics Dániel halicsi fejedelem leánya.<ref name=pallas/> [[1229]]-ben atyja Rosztyiszlavot tette [[Novgorod]] helytartójává,<ref name=pallas/> de a nép már a következő évben elűzte.<ref name=pallas/> [[1238]]-ban az apa és fia Dániel herceget kiszorította Halicsból,<ref name=pallas/> ahová azonban az elűzött fejedelem már [[1239]]-ben visszatérhetett.<ref name=pallas/> Nemsokára Mihálynak és Rosztyiszlavnak a tatárok elől [[IV. Béla magyar király]]hoz kellett menekülniük.<ref name=pallas/> Itt Rosztyiszláv [[1243]]-ban nőül vette a király legkedvesebb leányát, Annát.<ref name=pallas/> Apósa megtette őt halicsi hercegnek,<ref name=pallas/> és Lőrinc mesterrel nagy sereggel küldte tartományába,<ref name=pallas/> ahol azonban a tatárjárás után bujdosásából visszatért Dániel őt ismételve (leghatározottabban [[1249]]. [[december 17.|december 17]]-én<ref name=pallas/>) megverte és Halics függetlenségét a magyarokkal szemben biztosította.<ref name=pallas/> Időközben, [[1246]]. [[július 15.|július 15]]-én a magyar sereg egyik alvezére volt a [[II. Frigyes osztrák herceg|Babenberg Frigyes]] halálával végződő ütközetben;<ref name=pallas/> [[1247]]-ben Tótország bánja,<ref name=pallas/> [[1254]]–[[1255]]-ben pedig Macsónak ura lett. Szomszédja, [[II. Mihály bolgár cár]] [[1255]]-ben az ő leánykáját vette feleségül,<ref name=pallas/> így viszont Rosztyiszlav a bolgárok ügyeibe is beavatkozott;<ref name=pallas/> [[1257]]-ben ő járt közbe a bolgárok s a [[II. Theodórosz nikaiai császár]] közt való béke megkötésénél,<ref name=pallas/> Mihály megöletése után pedig [[1258]]-ban elkergette és megölette a bitorló [[II. Kálmán bolgár cár|Kálmán]]t,<ref name=pallas/> bolgár cárrá pedig – mint Magyarország hűbéresét – Mytzest tette.<ref name=pallas/> [[1260]]. [[július 12.|július 12]]-én a kroissenbrunni csatában macsói és bolgár hadakkal segítette apósát.<ref name=pallas/> [[1261]]-ben feleségével együtt [[Bécs]]ben időzött s nemsokára megülték leányuknak Kingának lakodalmát [[II. Ottokár cseh király|II. Ottokár cseh királly]]al<ref name=pallas/> ([[1261]]. [[október 25.]]<ref name=pallas/>). </small></small> | <small><small>Édesapja [[II. Mihály kijevi nagyfejedelem|Vszevolodics Mihály]] csernyigovi majd novgorodi herceg volt,<ref name=pallas/> édesanyja Romanovics Dániel halicsi fejedelem leánya.<ref name=pallas/> [[1229]]-ben atyja Rosztyiszlavot tette [[Novgorod]] helytartójává,<ref name=pallas/> de a nép már a következő évben elűzte.<ref name=pallas/> [[1238]]-ban az apa és fia Dániel herceget kiszorította Halicsból,<ref name=pallas/> ahová azonban az elűzött fejedelem már [[1239]]-ben visszatérhetett.<ref name=pallas/> Nemsokára Mihálynak és Rosztyiszlavnak a tatárok elől [[IV. Béla magyar király]]hoz kellett menekülniük.<ref name=pallas/> Itt Rosztyiszláv [[1243]]-ban nőül vette a király legkedvesebb leányát, Annát.<ref name=pallas/> Apósa megtette őt halicsi hercegnek,<ref name=pallas/> és Lőrinc mesterrel nagy sereggel küldte tartományába,<ref name=pallas/> ahol azonban a tatárjárás után bujdosásából visszatért Dániel őt ismételve (leghatározottabban [[1249]]. [[december 17.|december 17]]-én<ref name=pallas/>) megverte és Halics függetlenségét a magyarokkal szemben biztosította.<ref name=pallas/> Időközben, [[1246]]. [[július 15.|július 15]]-én a magyar sereg egyik alvezére volt a [[II. Frigyes osztrák herceg|Babenberg Frigyes]] halálával végződő ütközetben;<ref name=pallas/> [[1247]]-ben Tótország bánja,<ref name=pallas/> [[1254]]–[[1255]]-ben pedig Macsónak ura lett. Szomszédja, [[II. Mihály bolgár cár]] [[1255]]-ben az ő leánykáját vette feleségül,<ref name=pallas/> így viszont Rosztyiszlav a bolgárok ügyeibe is beavatkozott;<ref name=pallas/> [[1257]]-ben ő járt közbe a bolgárok s a [[II. Theodórosz nikaiai császár]] közt való béke megkötésénél,<ref name=pallas/> Mihály megöletése után pedig [[1258]]-ban elkergette és megölette a bitorló [[II. Kálmán bolgár cár|Kálmán]]t,<ref name=pallas/> bolgár cárrá pedig – mint Magyarország hűbéresét – Mytzest tette.<ref name=pallas/> [[1260]]. [[július 12.|július 12]]-én a kroissenbrunni csatában macsói és bolgár hadakkal segítette apósát.<ref name=pallas/> [[1261]]-ben feleségével együtt [[Bécs]]ben időzött s nemsokára megülték leányuknak Kingának lakodalmát [[II. Ottokár cseh király|II. Ottokár cseh királly]]al<ref name=pallas/> ([[1261]]. [[október 25.]]<ref name=pallas/>). </small></small> | ||
Wersja z 17:03, 19 kwi 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku węgierskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku węgierskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Ростислав Михайлович (pol. Rościsław Michajłowicz, węg. III. Rosztyiszlav) (* 1219, † Belgrad 1263) [1], rusiński książę, wielki książę kijowski w 1239 r., członek dynastii Rurykowiczów. III. Rosztyiszlav (Szablon:Ny-ru), (1219 – 1263,[1] Belgrád) kijevi nagyfejedelem 1239-ben. Spis treściŻycieSyn Michała Wsiewołodowicza, księcia Czernihowa, a następnie Nowogrodu [1] i Marii, córki Romana Mścisławowicza, księcia halickiego [1] W 1229 r. ojciec mianował go gubernatorem Nowogrodu [1], ale lud zmusił go do opuszczenia miasta w następnym roku. [1] W 1238 r. ojciec i syn przegonili z Halicza księcia Daniela I [1], ale gdy wygnany książę powrócił w 1239 r., to wkrótce Michał i Rościsław musieli uciekać z powodu Tatarów do króla Węgier Beli IV. [1] Tutaj, w 1243 r., Rościsław poślubił Annę, najdroższą córkę króla. [1] Jego teść uczynił go księciem Halicza [1] i wysłał go do prowincji z dużą armią [1], lecz tam Daniel wyszedł z ukrycia po inwazji tatarskiej i pokonał Rościsława (najpewniej 17 grudnia 1249). [1]. W międzyczasie, 15 lipca 1246 r., Rościsław był jednym z najważniejszych dowódców armii węgierskiej w bitwie, która zakończyła się śmiercią Fryderyka Babenberga [1] w 1247 r. Niepokoiła go Totia [1], a w latach 1254-1255 Macs. Jego sąsiad, bułgarski car Michał II] ożenił się z córką Rościsława w 1255 r. [1], ale Rościsław interweniował w sprawach bułgarskich. [1] W 1257 r. interweniował w bułgarskiej i II. po zawarciu pokoju między Teodor II Laskarys a cesarzem Niciką [1] po zabiciu Michała w 1258 r. Schwytał i zamordował obraźliwego Kalmana [1] i uczynił Mytzesa bułgarskim cara, jako narzeczoną Węgier [1]. 12 lipca 1260 r. Pomagał teściowi w bitwie pod Kroissenbrunn z wojskami macho i bułgarską [1]. W 1261 roku on i jego żona zostali w Wiedniu i wkrótce poślubili przyjęcie weselne ich córki Kingi II. Ottokár z czeskim królem [1] (25 października 1261 [1]). Édesapja Vszevolodics Mihály csernyigovi majd novgorodi herceg volt,[1] édesanyja Romanovics Dániel halicsi fejedelem leánya.[1] 1229-ben atyja Rosztyiszlavot tette Novgorod helytartójává,[1] de a nép már a következő évben elűzte.[1] 1238-ban az apa és fia Dániel herceget kiszorította Halicsból,[1] ahová azonban az elűzött fejedelem már 1239-ben visszatérhetett.[1] Nemsokára Mihálynak és Rosztyiszlavnak a tatárok elől IV. Béla magyar királyhoz kellett menekülniük.[1] Itt Rosztyiszláv 1243-ban nőül vette a király legkedvesebb leányát, Annát.[1] Apósa megtette őt halicsi hercegnek,[1] és Lőrinc mesterrel nagy sereggel küldte tartományába,[1] ahol azonban a tatárjárás után bujdosásából visszatért Dániel őt ismételve (leghatározottabban 1249. december 17-én[1]) megverte és Halics függetlenségét a magyarokkal szemben biztosította.[1] Időközben, 1246. július 15-én a magyar sereg egyik alvezére volt a Babenberg Frigyes halálával végződő ütközetben;[1] 1247-ben Tótország bánja,[1] 1254–1255-ben pedig Macsónak ura lett. Szomszédja, II. Mihály bolgár cár 1255-ben az ő leánykáját vette feleségül,[1] így viszont Rosztyiszlav a bolgárok ügyeibe is beavatkozott;[1] 1257-ben ő járt közbe a bolgárok s a II. Theodórosz nikaiai császár közt való béke megkötésénél,[1] Mihály megöletése után pedig 1258-ban elkergette és megölette a bitorló Kálmánt,[1] bolgár cárrá pedig – mint Magyarország hűbéresét – Mytzest tette.[1] 1260. július 12-én a kroissenbrunni csatában macsói és bolgár hadakkal segítette apósát.[1] 1261-ben feleségével együtt Bécsben időzött s nemsokára megülték leányuknak Kingának lakodalmát II. Ottokár cseh királlyal[1] (1261. október 25.[1]). Gyermekei
Bibliografia
PrzypisyPrzodkowie
|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
