Viczay (ród)

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku węgierskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku węgierskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Strona	Autorzy	Nota
[3]	[4]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku węgierskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku węgierskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Historia Ta rodzina, wraz z rodziną Kanizsai i rodziną Ostffy, pochodzi z rodzaju Oslo. Został nazwany na cześć Vicza [1] w powiecie Sopron. Pierwszym znanym członkiem jest Viczay Beled z Lósi, który jest kilkakrotnie wymieniany w dokumentach archiwalnych od 1237 do 1291. Założycielem światła rodziny jest János, który poślubił barona Hédervári Istvána Hédervári i Erzsébet Esterházy Galánta, córkę ostatniej pary Hédervári, Katalin Hédervári. Po tym odziedziczył majątek Hédervár, a wioska stała się stałym miejscem zamieszkania rodziny. Jednak Jobz Viczay jako pierwszy użył imion Lósi i Hédervár. Job był także tym, który otrzymał stopień hrabiego III. Od króla III. Károly w 1723 r. Jego wnuk, Viczay Mihály, założył kolekcję Hédervár, która później stała się znana w Europie. E család a Kanizsai családdal és az Ostffy családdal együtt az Osl nemzetségből ered. Nevét a Sopron vármegyei Vicza helységről kapta. Az első ismert tagja lósi Viczay Beled, akit levéltári iratok 1237-től 1291-ig többször említenek. A család fényének megalapozója János, aki feleségül vette báró hédervári Hédervári István és báró galántai Esterházy Erzsébet, az utolsó Hédervári házaspár leányát, Hédervári Katalint. Ezzel örökölte a hédervári uradalmat, s így e község a család állandó lakhelye lett. Ugyanakkor Viczay Jób volt az első, aki a lósi és hédervári előneveket használta. Szintén Jób volt az, aki grófi rangot kapott, mégpedig III. Károly királytól 1723-ban. Unokája, Mihály alapította a később európai hírűvé lett hédervári gyűjteményt. Vicai - Lózsi - pierwsze pokolenia A1 vicai Beled (1237–1291) B1 Miklós (–) C1 János (–1309) D1 Miklós (–1347) D2 Tamás ispán Sopron (1347–1360) B2 Imre (–1309) C1 Péter (–1335) B3 János (–1309) C1 Péter (1335–1355) D1 lózsi Jakab (1355–1377) D2 Mihály (1355–1370) B4 Beled sopron megye szolgabírája (1309–1349) C1 János (1349–1355) D1 Osli (–1366) B5 László (–1309) Vicai - Lózsi - Genealogia Lózsi Vicai Beled, (* 1237, † 1291) A1 Miklós B1 János, (* 1309) C1 Miklós, (* 1347) C2 Tamás (* 1347, † 1360), főispán Sopron D1 János, (* 1368, † 1394) E1 György, (* 1438, † 1464); 1.żona: Sitkei Dorottya; 2.żona: Ilona ? F1 István, (* 1451, † 1457) G1 György, (* 1505) H1 Apollónia, (* 1549); mąż: Újszászy György G2 Ferenc G3 Balázs, żona: Déghy Katalin H2 György i jego potomkowie H3 István; żona: Ladányi Anna H4 Magdolna; mąż: Megyery Imre G4 Piroska; mąż: Zanchor Bernát G5 Ilona; mąż: Hernik Lőrinc F2 Mihály, G1 Miklós, (* 1502) H1 Mihály, (* 1549); żona: Zichy Margit I1 Gáspár H2 Gáspár H3 Anna; 1.mąż: Gémes Imre; 2.mąż: Kéméndy Lukács H4 Katalin F2 Beled, (* 1457) F3 Zsófia, (* 1453, † 1457) F4 Margit, (* 1453, † 1457) F5 Magdolna, (* 1457) C3 Anna, mąż: Acsai Berend A2 Imre, (* 1309) B1 Péter, (* 1335) B2 Ilona, (* 1335); mąż: Ebergőci István B3 nieznana dziewczyna; mąż: Megyes Jakab A3 János, (* 1309) B1 Péter, († 1355/1358) C1 Lózsi Jakab, (* 1355, † 1377) D1 Beled (Imre), (* 1381, † 1415); 1.żona: Pinnyei Katalin; 2.żona: Anna (Anics)? E1 János, (* 1409, † 1410) E2 János, (* 1410) D2. Mihály, (* 1355, † 1370) ?? lub C2 Mihály, (* 1355, † 1370) ?? A4 Beled, (* 1309, † 1349) B1 János, (* 1349, † 1355) C1 Osli, († 1355/1366); żona: Egervári Katalin A5 László, (* 1309) Birtokaik A 14. század elejéig azonosítható birtokok: Osl bán utódai főként a Rába jobbpartján, Ostffyasszonyfa körül igyekeztek birtokaikat csoportosítani. Vas megyei falvaik voltak: Asszonyfalva, Ol, Csep, Csenge, Kádár, Semjén, Narey, Boroszd föld és Csehi. Az ág nevezetesebb leszármazottai Ferenc (1376–1426) Gergely vasi ispán (1390–1431) János dobokai főesperes (1405–1421) István turóci prépost (1414–1421) László soproni ispán (1419–1440) János soproni alispán (–1434) Miklós esztergomi prépost (1439–1466) László soproni kapitány (–1501) László vasi alispán (1490–1540) Ferenc soproni főispán (1504–1516) Jakab soproni alispán (–1583) Mihály vasi főispán (1588–1604) Tamás vasi alispán (–1663) Pál soproni alispán (1821–1890) Lajos vasi és soproni főispán (1876–1944) János, syn Dominikana Ban, miał syna Ferenca, kolejnego bohatera rządów przeciwko Andrásowi Szörzsökiemu. Ferenc odegrał także znaczącą rolę w buncie z 1403 roku przeciwko królowi Zygmuntowi. Gdy województwo stiborskie i Garianie zniszczyli armię powstańców transdanubijskich w Pápoc, zdobyli m.in. zamek Asfalva, Snake. Ferenc został wówczas zmuszony do poddania się, ale wkrótce potem ponownie ustawił flagę László Neapolu, ale nie mogli już więcej osiągnąć. Dlatego Zsigmond skonfiskował majątki Ferenca i podarował Domonkos bán fiának, Jánosnak volt a fia Ferenc, a Szörzsöki András elleni hatalmaskodás másik főszereplője. Ferencnek tekintélyes része volt a Zsigmond király elleni 1403-as lázadásban is. Mikor Stibor vajda és a Garaiak a dunántúli lázadók seregét Pápocnál szétverték, többek között Asszonyfalva várát, Kígyókőt is elfoglalták. Ferenc ekkor kénytelen volt meghódolni, rövidesen azonban megint Nápolyi László zászlaját tűzte ki, de eredményt már nem tudtak elérni. Zsigmond ezért Ferenc birtokait elkobozta és a rokonainak, Gergelynek és öccsének adományozta. Ferenc a birtokokat csak több év elteltével, 1407-ben kapta vissza Zsigmond engedélyével. je swoim krewnym, Gregory i jego bratu. Dopiero po kilku latach Ferenc odzyskał posiadłość w 1407 r. Za pozwoleniem Zygmunta [4]. Z drugiej strony, Gergely, wnuk Jana Biskupa Radżastanu, był jednym z niezachwianych wielbicieli króla Zygmunta, wykazując się wierną służbą przez całą kampanię króla. Był między innymi sygnatariuszem traktatu spadkowego podpisanego 21 września 1402 r. Przez austriackiego księcia Zygmunta i Alberta. Król Zygmunt nagrodził swoją lojalność wobec Gergely'ego, który w czasie zamieszek, gdy „niewdzięczni i niewierni” arcykapłani, panowie i niektórzy arystokraci zbuntowali się przeciwko niemu, za swobodne dysponowanie dobytkiem i wieloma darami. Na czele buntu w 1403 r. Był arcybiskup Jan z Esztergom, należący do gałęzi rodziny Kanizai. Prawdopodobnie konwencja w Corno mogłaby również postępować zgodnie z instrukcjami arcybiskupa, ponieważ Gergely, według arcybiskupa, obrabował kościół w Corno swoją „nieświętą mocą” i splądrował jego skarby i listy. Z powodu tych politycznych kontrowersji Gergely opuścił wszystkie swoje posiadłości ze wszystkimi członkami rodziny, pozostawiając Kelemena Molnári - późniejszego biskupa Győr - i jego braci, których zaakceptował jako swoich braci [4]. János varasdi ispán unokája Gergely viszont Zsigmond király tántoríthatatlan hívei közé tartozott, hű szolgálatait a király minden hadjáratában kimutatta. Többek között aláírója volt az 1402. szeptember 21-én a Zsigmond és Albert osztrák herceg által kötött örökösödési szerződésnek is. Zsigmond király Gergely hűségét, melyet azon zavaros időben tanúsított, midőn a „hálátlan és hűtlen” főpapok, főurak és némely nemesek ellene föllázadtak, a birtokai feletti szabad rendelkezéssel és több adománnyal is jutalmazta. Az 1403-as lázadás élén a nemzetség kanizsai ágához tartozó János esztergomi érsek állt. Valószínűleg a csornai konvent is az érsek utasításait követhette, mivel Gergely az érsek szerint a csornai templomot „szentségtelen hatalmaskodó kézzel” megrabolta, kincseiből, adományos leveleiből kifosztotta. Gergely e politikai viszály miatt nemzetsége összes tagjaival meghasonlott, összes szerzeményes birtokait Molnári Kelemenre – a később győri püspökre – és az ő testvéreire hagyta, akiket saját testvéreiül is fogadott. Jelentősebb családtagok Viczay Ferenc (1780-1836) Viczay Héder (1807-1873) Viczay Jób (1701-1734) Viczay Mihály (1757-1831) Jegyzetek Zasoby Reiszig Ede dr: Győr vármegye nemes családjai. DAB, Válsággal érkeztek a Viczayak, sulinet.hu

Viczay Vicai-Lózsi Herb {{{dynastia}}} Kraj Królestwo Węgier w unii personalnej z Królestwem Chorwacji Pierwszy Ostatni Początek Koniec Pochodzenie węgierskie Klan Osl