Ostffy (ród)

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku węgierskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku węgierskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Strona	Autorzy	Nota
[3]	[4]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku węgierskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku węgierskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Plik:Ostffy.jpg Herb rodu Ostffy Plik:Ostffy család címere.jpg Az Ostffy család címerképe Rodzina Ostffy jest jedną z najstarszych starożytnych plemiennych rodzin szlacheckich w hrabstwie Vas, wywodzących się z historycznie znanego rodzaju Oslo lub Osth; i tworzy nieprzerwaną krew plemienia wspólną z rodzinami Kanizsa i Viczai. Az Ostffy család (asszonyfalvi) Vas vármegye egyik legrégibb ősi törzsökös nemes családja, mely eredetét a történelmileg ismeretes Osl vagy Osth nemzetségből veszi; és a Kanizsai és Viczai grófi családokkal közös törzsből szakadó vérséget képez. Asszonyfalvi - skrócona genealogia A1. Ostfi Osl (1250–1303) B1. Osli (1297–1307) B2. Péter (1302–1351) B3. János, ispán Varasd (1307–1346) C1. János ispán Vas i Sopron (1347–1393) B4. Miklós kórógyi várnagy, ban Maczwy (1307–1339) B5. Domonkos ispán Veszprém, ban Maczwy (1307–1353) C1. bresztolci Demeter (1345–1393) C2. Miklós ugróci várnagy (1345–1383) C3. asszonyfalvi Ostfi János (1345–1359) [***] A1. Ostfi Osl (1250–1303) B1. IV. Osl (Osli) (1297–1307) C1. Domonkos]] ispán Veszprém, [[ban Maczwy (1307–1353) D1. bresztolci Demeter (1345–1393) D2. Miklós ugróci várnagy (1345–1383) D3. asszonyfalvi Ostfi János (1345–1359) C2. János ispán Varasd (1307–1346) D1. János ispán Vas i Sopron (1347–1393) C3. Péter (1302/7–1351) C4. Miklós kórógyi várnagy, ban Maczwy (1307–1339) Genealogia Osli Ostfi de Asszonyfalva, fl 1250-1303; żona: Nn, teść: Bertalan Nagymartoni; mieli następców: A1. Osli, fl 1297-1307; żona: Buzád-Hahót Erzsébet (fl 1297), teść: Buzád-Hahót Othyaz A2. Péter (+1351) A3. János (+ok.1347), főispán Varasd, fl 1307-46, B1. János (+przed 22.6.1396), főispán Vas i Sopron, fl 1347-93 C1. Gergely (+przed 29.12.1431), főispán' Vas, fl 1390-1431 ; żona: Salamonvári Ágota (fl 1427-32) C2. László, fl 1390-1409; żona: Chetneky Katalin de Csetnek (fl 1424-35) C3. Zsigmond, fl 1390 C4. Anna, fl 1396-1435; mąż: Rohonci András (+przed 1433) C5. Apollina, fl 1396 A4. Miklós (+przed 28.11.1339), ban Maczwy, fl 1307-39 A5. Domokos (+przed 24.4.1353), ban Maczwy, fl 1307-53; żona: Zsámboki Nn B1. Demeter Bresztolci, fl 1345-97; 1.żona: NN; 2.żona: Nn Dorottya (fl 1409) C1. [1m.] László, fl 1403-21 D1. István, Turóczi prépost, fl 1414-21 D2. Miklós, fl 1414-56 D3. György, fl 1414-56 D4. Osvát, fl 1414-21 D5. Ilona, fl 1414 D6. Anna, fl 1414 C2. [1m.] János, archidiakon Dobokai, fl 1405-21 C3. [2m.] Zsuzsanna, fl 1409-36; mąż: Tetétleni Mihály C4. [2m.] Benedek Tardi, fl 1409-37; żona: Nn Katalin (fl 1431-51) D1. Gergely, fl 1453-67 E1. Benedek, fl 1453-67 F1. Margit, fl 1522; mąż: Drági Miklós de Félegyháza E2. Miklós, fl 1467 D2. Bálint, fl 1453-73; żona: Nn Veronika (fl 1458-89) C5. [2m.] Imre, fl 1409-30 B2. Miklós, Ugróci várnagy, fl 1345-83; żona: Bazini Anna (fl 1383-1402) C1. Katalin, fl 1381-1408; mąż: Cikó Ferenc de Pomáz C2. Klára, fl 1381-89 C3. Margit, fl 1381-89 B3. Ostfi János de Asszonyfalva, fl 1345-59 C1. Ferenc, fl 1376-1426, +before 1431 D1. László, ispán Sopron, fl 1419-40; żona: Szécsi Anna de Felsőlendva (fl 1409-39) E1. János, fl 1434-40 E2. Ferenc, fl 1434-63 E3. Miklós, arcybiskup Ostrzyhomia, fl 1439-66 E4. István, fl 1440-50 E5. László (+1501), Soproni kapitány ; żona: nn Lúczia F1. Ferenc, főispán Sopron, fl 1504-16; żona: Bánffy Petronella de Alsólendva G1. Domokos, fl 1523; żona: Botka Veronika de Szántó et Széplak H1. Mihály, főispán Vas, fl 1588-1604; 1.żona: Ravonyi Katalin; 2.żona: Rajki Anna de Rajk I1. [1m.] Orsolya; mąż: György Petheö I2. [1m.] Katalin; mąż: Péter Teveli I3. [1m.] János J1. Zsuzsanna; 1.mąż: Horváth Péter de Mankóbük; 2.mąż: Francsics Ádám K1. Horváth Katalin de Mankóbük; mąż: Kisfaludy Ádám de Kisfalud (fl 1652) I4. [2m.] Tamás, fl 1604; żona: Nádasdy Orsolya de Nádasd J1. Miklós (+1691); żona: Erzsébet Grünner; mieli nastepców J2. Ferenc J3. László; żona: Oroszy Erzsébet K1. Zsuzsanna J4. Éva; 1.mąż: Szily Ádám; 2.mąż: Francsics Zsigmond de Felsőeőr K1. [2m.] Francsics Éva de Felsőeőr; mąż: Herteledy Gábor de Hertelend (fl 1713-37) J5. György J6. Tamás J7. István H2. Anna; mąż: Zichy György de Zich et Vásonkeö G2. János G3. Bálint H1. Tamás; żona: Chutor Anna F2. [pochodzenie niepewne] Zsófia; mąż: Bánfi Lőrinc de Gara (fl 1478-1526) F3. László, alispán Vas, fl 1490-1540; żona: Essegváry Borbála de Essegvár G1. Jakab (+1583), 'alispán Sopron; żona: Essegváry Hedvig de Essegvár H1. Orsolya; mąż: Virginiás György G2. Sára; mąż: Poky Miklós de Mérges G3. Erzsébet; mąż: Hosszútóthy Farkas E6. Katalin, fl 1439 E7. Margit, fl 1439 A6. Erzsébet, fl 1317; mąż: Pápa Miklós historia Wiele spośród licznych dyplomów z XIII i XIV wieku rodziny Oslo jest wciąż niedokończonych, takich jak Fejér Codex Diplomaticus. Oprócz wymarłej już rodziny Kanizsa, rodzaj Ostfyy, który rozkwitł w XIX wieku, rozciąga się tylko na pokolenie w połowie XVIII wieku. Az Osl nemzetség 13. és 14. századi viszonyait tárgyazó számtalan oklevél közül sok még feldolgozatlan, ismert például a Fejér Codex Diplomaticus gyűjteménye. A mára kihalt Kanizsai családon kívül a 19. században is virágzó Ostfyy család nemzékrendje is csak a 18. század közepén élő nemzedékig terjed. Według dokumentów dotyczących członków rodziny Oslo, z rodziny znane są: Az Osl nemzetség tagjaira vonatkozó okmányok szerint a következők tudhatók a családról: Spośród członków rodziny Oslo w 1276 r. Przybywa Belud, syn Beluda tej płci, IV. Za zasługi za czasów królów Béli i Istvána V. IV. Król László otrzymał darowiznę Kechula, być może Kethula = Kethely, w hrabstwie Vas, ale w 1277 r. Zastąpił ziemię należącą do zamku Sopron Beludem i zamiast tego otrzymał ziemie tego samego zamku Loós, Lobló i Tord. Az Osl nemzetség tagjai közül 1276-ban Comes Belud, az e nemből való Beludnak fia IV. Béla és V. István királyok alatt több hadjáratban szerzett érdemeiért IV. László királytól nyerte adományként a Vas vármegyében fekvő Kechul, talán Kethul = Kéthely nevű földet, azonban 1277-ben e földet, mely Sopron várához tartozott, vissza cserélte Beludtól, helyette ugyanannak a várnak a tartozékaiból Loós, Lobló és Tord nevű földeket kapta. Około 1270 r. Wspomniano o Comes Hebordus z rodzaju Oslo, aw 1291 r. Gergely wspomniano o Alramsi (?) Comes), synu Piotra, aw 1278 r. Syn Piotra z genealogii Oslo, Piotr. Towarzyszył mu Ottokar w kampanii przeciwko królowi czeskiemu, a asystował mu palatyn Matthew, który spadł z konia. 1270 körül az Osl nemből származó Comes Hebordus, 1291-ben pedig ugyancsak e nemzetségből Gergely, alramsi (?) comes), Péternek fia volt említve, majd 1278-ban az Osl nemzetségből való Diénes, Péter fia is említve volt, aki részt vett az Ottokár cseh király elleni hadjáratban, és a lováról leesett Máté nádort ő segítette föl. Pod koniec XIII wieku najbardziej znanymi członkami rodziny Oslo byli János Osl i Imre; którzy od 1278 do 1305 IV. László i III. Za króla Andrzeja zostali zakazani w Chorwacji, w 1289 r. Piotr był bratem wspomnianego Jana i Imre (w. Henrik), który był biskupem Veszprém. Mikołaj był także bratem tych, którzy zajmowali zamek Sümeg i posiadali go do 1296 r., Kiedy to został III. Zostało schwytane przez króla Andrzeja Węgierskiego. A 13. század végén az Osl nemzetség leghíresebb tagjai voltak: Osl János (Iván) és Imre; akik 1278-tól 1305-ig IV. László és III. András király alatt horvátországi bánságot viseltek, 1289-ben Péter a fölebb említett János és Imre (v. Henrik) testvére, aki veszprémi püspök volt. Miklós szintén azok testvére, aki Sümeg várát foglalta el maga részére, és birtokolta 1296-ig, ekkor tőle III. András magyar király részére visszafoglalták. W 1437 r. Znany był także syn László Ferencz, arcybiskup Sopron, który był synem Ostha, siostry Demeter, i Benedek, syn Demeter, z 1458 r., O którym wspomniano w związku z właścicielami. 1437-ből ismert volt még László soproni főispán Ferencznek fia is, aki asszonyfalvi Osth fia volt, és Demeter fia Benedek, valamint 1458-ból asszonyfalvi Ostffy Ferenc is, kiket birtokperekkel kapcsolatban említettek. Zgodnie z dyplomem z 1459 r. Wymieniono László Ostffy i jego dzieci Ferenca, Miklósa, Istvána i László. Egy 1459. évi oklevél szerint pedig Ostffy László és gyermekei: Ferenc, Miklós, István és László voltak említve. W 1491 r. Miklós Ostffy był przełożonym Leszka, który w 1484 r. Sprzeciwił się biskupowi Bálintowi z Váradu, który zamierzał wprowadzić porządek cystersów w miejsce przeczuć. 1491-ben Ostffy Miklós leleszi prépost volt, ki 1484-ben ellentmond Bálint váradi püspöknek, ki a premontreik helyébe a cisterczi rendet behozni szándékozott. W 1539 r. László Ostffy wraz z Pálem Károli Károly był komisarzem ambasady króla Węgier Ferdynanda I u mieszkańców Szapolija w Esztergom. 1539-ben Ostffy László paghi Károli Pállal volt I. Ferdinánd magyar király követségi biztosa Szapolyai embereinél Esztergomban. W XVIII-wiecznym pokoleniu rodziny Sándor Ostffy był sędzią w okręgu Vas w 1845 r. A család 18. században élő nemzedékéből Ostffy Sándor 1845-ben Vas vármegye szolgabírája volt. Birtokaik A 14. század elejéig azonosítható birtokok: Osl bán utódai főként a Rába jobbpartján, Ostffyasszonyfa körül igyekeztek birtokaikat csoportosítani. Vas megyei falvaik voltak: Asszonyfalva, Ol, Csep, Csenge, Kádár, Semjén, Narey, Boroszd föld és Csehi. [***] Słynni członkowie rodu Ferenc (1376–1426) Gergely vasi ispán (1390–1431) János dobokai főesperes (1405–1421) István turóci prépost (1414–1421) László soproni ispán (1419–1440) János soproni alispán (–1434) Miklós esztergomi prépost (1439–1466) László soproni kapitány (–1501) László vasi alispán (1490–1540) Ferenc soproni főispán (1504–1516) Jakab soproni alispán (–1583) Mihály vasi főispán (1588–1604) Tamás vasi alispán (–1663) Pál soproni alispán (1821–1890) Lajos vasi és soproni főispán (1876–1944) [***] Források Nagy Iván: Magyarország családai Borovszky Samu: Vas vármegye Ostffyasszonyfa településtörténetéből Hivatkozások [5] Családfa A család tagjairól

Ostffy Herb {{{dynastia}}} Kraj Królestwo Węgier w unii personalnej z Królestwem Chorwacji — ??? — Pierwszy Ostatni Początek Koniec Pochodzenie węgierskie Klan Osl