Szabari (ród)

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Szabari lub Szabary to nazwa krótkotrwałej, mniejszej rodziny szlacheckiej w powiecie Zala na Węgrzech w XIV wieku. Szabari or Szabary was the name of a short-lived lesser noble family in Zala County, Kingdom of Hungary in the 14th century. Historia Rodzina Szabari wywodzi się od godnego rodu Hahót. Zgodnie z czternastowieczną kompozycją kroniki założyciel pokrewnego rycerza Hahold zstąpił z hrabstw Orlamünde, przybywając na Węgry w 1163 r. Na zaproszenie Szczepana III, aby pomóc pokonać zbuntowanego pokrewnego Csáka. Wnuk Haholda, błogosławiony Buzad, który wycofał się z polityki i wstąpił do zakonu dominikanów, przekazał swoje majątki od Buzada i Szabara (dziś Zalaszabar) 14 lutego 1233 r. Swojemu upadłemu synowi Buzadowi III. [1] Po najazdach czeskiego Ottokara II i potężnej rodziny Kőszegi, która od wczesnych lat siedemdziesiątych ustanowiła dominację niezależnie od władzy królewskiej, syn Buzada III, Atyusz, na stałe zamieszkał w Szabar. Za udział w kampanii wojskowej przeciwko Ottokarowi otrzymał ziemie Kerecseny i Palkonya od Władysława IV na Węgrzech. [2] The Szabari family originated from the notable gens Hahót. According to the fourteenth-century chronicle composition, the founder of the kindred, knight Hahold descended from the Counts of Orlamünde, arriving to Hungary in 1163 upon the invitation of Stephen III to help to defeat the rebelled Csák kindred. Hahold's grandson Blessed Buzád, who retired from politics and joined the Dominican Order, donated his estates of Buzádsziget and Szabar (today Zalaszabar) to his eldest son Buzád III on 14 February 1233.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} After the invasions of Ottokar II of Bohemia and the powerful Kőszegi family, who established dominion independently of the royal power since the early 1270s, Buzád III's son Atyusz resided permanently in Szabar. For his participation in the military campaign against Ottokar, he received the lands of Kerecseny and Palkonya from Ladislaus IV of Hungary.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Atyusz Hahót był synem swojej pierwszej niezidentyfikowanej żony, Jana II Hahót, który później przyjął deadame Szabari („Szabar”) w swoich dokumentach (Jan I Szabari w sensie genealogicznym), stając się tym samym pierwszym członkiem rodziny Szabari. W 1292 r. Został wysłany do Kőszegis jako zakładnik w celu uwolnienia węgierskiego Andrzeja III. Jego ojciec Atyusz zmarł między 1302 a 1310. [2] Mimo że był jedynym spadkobiercą, John miał problemy finansowe już w 1310 r., Kiedy musiał sprzedać majątki Szölc, Pácod i Budafa (dziś Zalalövő) rodzinie Salomońskiej, aby zapłacić posag macochy, drugiej żonie Atyusza. W 1313 roku podarował Buzzardowi Johnowi Lőrinteowi, aby uregulować swój dług. 27 czerwca 1323 r. Musiał również sprzedać wartość godziwą swojej ziemi Iván, w pobliżu Górnej Lendavy (dziś Grad, Słowenia) Nicholasowi Upper Lendava, Banowi Slawonii, który wspominał Johna i przekazał mu swoją małą ziemię przyjaciół w okręgu Somogy , W 1332 r. John był właścicielem Gelsesziget i Bagoty w hrabstwie Zala. Zmarł 15 maja 1353 r., Kiedy jego żona Margaret Nagymartoni pojawiła się jako wdowa [3]. Atyusz Hahót had a son from his first unidentified wife, John II Hahót who later adopted the surname Szabari ("of Szabar") in his documents (John I Szabari in genealogical sense), thus became the first member of the Szabari family. In 1292, among others, he was sent to the Kőszegis as a hostage in order to liberate Andrew III of Hungary. His father Atyusz died between 1302 and 1310.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Despite being a sole heir, John had financial problems already in 1310, when he had to sell his estates of Szölc, Pácod and Budafa (today Zalalövő) to the Salamonvári family to pay the dowry of his stepmother, Atyusz's second wife. He also donated Buzádsziget to John Lőrinte in 1313 to settle his debt. On 27 June 1323, he also had to sell below fair value his land of Ivánc, near Felsőlendva (today Grad, Slovenia) to Nicholas Felsőlendvai, Ban of Slavonia, who commiserated John and handed over his small land of Baráti in Somogy County to him. In 1332, John owned Gelsesziget and Bagota in Zala County. He was last mentioned by sources in 1348. He died by 15 May 1353, as his wife Margaret Nagymartoni appeared then as his widow.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Jego synowie Lőkös, Jan II i Atyusz zostali po raz pierwszy wspomniani w 1348 r. Dwaj ostatni z nich zaatakowali i próbowali zabić jednego z urzędników opactwa Zalavár, zgodnie z kartą wydaną 2 czerwca 1351 r. [3] Pojawili się również jako członkowie „Buzád Kindred” w sierpniu 1360 r., Kiedy potomkowie gałęzi Buzád (Sabaris, Csányis i Börtöris, odpowiednio z linii Buzad III, Csák I i Lancelot), bezskutecznie próbowali odzyskać dawny dobytek rodzina Lackfi z okazji procesu trwała od 1351 do 1376 r. [3] W grudniu 1365 r. Jan II i Atyus zaprotestowali przeciwko przejściu filium przez ojca Mikołaja V, Klarę, potomka Buzada IV (syna Csáka I), przyznającego wioskę Buzád. [4] Dokument wspomina także o młodszym synu Johna bez imienia. W 1368 i 1376 r. Żyli tylko Atyusz i syn Jana, Piotr. Zmarli bez męskich spadkobierców do 1384 r., Gdy Maryja, królowa Węgier, ofiarowała osierocone ziemie rodziny dalekiemu krewnemu rodziny Banfi de Alsolendwa po wyginięciu Szabarisa [3]. His sons Lőkös, John II and Atyusz were first mentioned in 1348. The latter two of them attacked and tried to kill one of the officials of the Zalavár Abbey, according to a charter issued on 2 June 1351.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} They also appeared as members of the "Buzád kindred" in August 1360, when descendants of the Buzád branch (the Szabaris, Csányis and Söjtöris through the lineage of Buzád III, Csák I and Lancelot, respectively) unsuccessfully attempted to regain their former possessions from the Lackfi family on the occasion of a lawsuit lasted from 1351 until 1376.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} In December 1365, John II and Atyusz protested against that after a praefectio in filium by his father Nicholas V, Klara, a descendant of Buzád IV (son of Csák I) granted the village of Buzádsziget.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} The document also mentioned John's minor son without name. In 1368 and 1376, only Atyusz and John's son Peter were alive. They died without male heirs by 1384, as Mary, Queen of Hungary donated the family's orphaned lands to the distant relative Bánfi de Alsólendva family after the Szabaris' extinction.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Drzewo genealogiczne                                     16. Hahót I. Buzád               8. Hahót II. Buzád                       4. Hahót III. Buzád                             2. Hahót Atyusz                                   10. Atyusz Sal                       5. Atyusz Eve                             1. Szabari I. János                                         3. pierwsza żona Atyusza                                 Genealogia A1. Szabari I. János († przed 1353) (fl. 1292–1348); żona: Nagymartoni Margit (fl. 1353) B1. Lőkös (fl. 1348) B2. II. János (fl. 1348–65) C1. Péter († bezpotomnie przed 1384), (fl. 1365–76) B1. Atyusz († bezpotomnie przed 1384), (fl. 1348–76) B2. córka; mąż: Köcski György , teść: Köcski II. Sándor sędzia królewski Źródła Vándor, László (1994). "A Hahót–Buzád nemzetség birtokközpontjainak kialakulása Zala vármegyében (az alsólendvai vár keletkezésének körülményei [The Emergence of Seats of the Hahót–Buzád Kindred (The Circumstances of the Erection of Lendava Castle]". In Göncz, László (ed.). Lendava – Lendva. Študije o zgodovini Lendave – Tanulmányok Lendva történelméből (po węgiersku). Magyar Nemzetiségi Művelődési Intézet. str. 58–63. Vándor, László (1996). "A Hahót–Buzád nemzetség birtokközpontjai [The Seats of the Hahót–Buzád Family]". In Balažic, Janez; Vándor, László (eds.). Ljudje ob Muri – Népek a Mura mentén (po węgiersku). Provincial Museum of Murska Sobota – Göcseji Museum of Zalaegerszeg. str. 135–141. ISBN 961-90438-0-4. Wertner, Mór (1898). "A Buzád–Hahót nemzetség [The Buzád–Hahót kindred]". Turul (po węgiersku). 16: 19–33, 59–65.

Szabari Kraj Królestwo Węgier Pierwszy John I Ostatni Atyusz lub Péter Początek ok.1310 Koniec ok.1384 Pochodzenie węgierskie Klan Hahót Ród Szabari