Archidiecezja Spalato: Różnice pomiędzy wersjami

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 280: Linia 280:
  
 
|}
 
|}
 
== 1 ==
 
  
 
Z długiej serii jego siedemdziesięciu dziewięciu arcybiskupów można wymienić St. Rayner (zm. 1180) i niefortunny Marek Antonius de Dominis, który został pozbawiony urzędu po tym, jak pełnił go przez czternaście lat i zmarł w Rzymie w 1624 r. Jako apostata; Thomas, który dobrowolnie rezygnacja z urzędu (XIII wiek), jest autorem historii biskupów Salony i Spalato [6].
 
Z długiej serii jego siedemdziesięciu dziewięciu arcybiskupów można wymienić St. Rayner (zm. 1180) i niefortunny Marek Antonius de Dominis, który został pozbawiony urzędu po tym, jak pełnił go przez czternaście lat i zmarł w Rzymie w 1624 r. Jako apostata; Thomas, który dobrowolnie rezygnacja z urzędu (XIII wiek), jest autorem historii biskupów Salony i Spalato [6].

Wersja z 07:53, 15 maj 2020

Archidiecezja rzymskokatolicka w Splicie-Makarskiej to archidiecezja metropolitalna obrządku łacińskiego Kościoła rzymskokatolickiego w Chorwacji i Czarnogórze. [1] [2] Diecezja została założona w III wieku naszej ery, a w X wieku została archidiecezją i stolicą metropolitalną. Współczesna diecezja powstała w 1828 r., gdy historyczna archidiecezja Salona została połączona z diecezją makarską. Została wówczas podniesiona do rangi archidiecezji i stolicy metropolitalna w 1969 roku, przywracając wcześniejszy status archidiecezji splitskiej, również znanej. Diecezja była również znana jako Spalato-Macarsca. [3]

The Roman Catholic Archdiocese of Split-Makarska (; ) is a Metropolitan archdiocese of the Latin Rite of the Roman Catholic church in Croatia and Montenegro.[1][2] The diocese was established in the 3rd century AD and was made an archdiocese and metropolitan see in the 10th century. The modern diocese was erected in 1828, when the historical archdiocese of Salona was combined with the Diocese of Makarska. It was elevated as an archdiocese and metropolitan see in 1969, restoring the earlier status of the archdiocese of Split, as it is also known. The diocese was also known as Spalato-Macarsca.[3] 

Obecny arcybiskup to Marin Barišić.

Historia

Stolica została założona w 300 r. przed naszą erą jako Diecezja Salona. Cesarz wschodniorzymski Leon I (ur. 457–474) mianował Glyceriusza na biskupa Salony w 474 r.. Glyceriusz, który wcześniej był cesarzem zachodniorzymskim, ale został obalony przez Juliusa Neposa, około 500 r. został awansowany do archidiecezji metropolitalnej.

The see was founded in or before 300 AD as Diocese of Salona. Eastern Roman Emperor Leo I (r. 457–474) appointed Glycerius as Bishop of Salona in 474, Glycerius had earlier served as Western Roman Emperor but was deposed by Julius Nepos. Around 500 AD it was promoted to a Metropolitan archdiocese. 

Arcybiskupstwo Spalathon lub Spalatum (także Salona, łac. Spalatum) było chrześcijańskim arcybiskupstwem z siedzibą w Salonie (współczesny Split), Dalmacja (współczesna Chorwacja) we wczesnym średniowieczu. Uznało wyższość patriarchy Konstantynopola, a nie papieża rzymskiego. W 590 r. archidiecezja Salona zyskała terytorium po zlikwidowanej diecezji rzymskokatolickiej w Makarskiej.

The Archbishopric of Spalathon or Spalatum (also Salona, Szablon:Lang-lat) was a Christian archbishopric with seat in Salona (modern Split), Dalmatia (modern Croatia) in the early Middle Ages. It recognized the supremacy of the Patriarch of Constantinople rather than the Roman Pope. In 590 the Salona archdiocese gained territory from the suppressed Roman Catholic Diocese of Makarska. 

Salona została spustoszona przez Południowych Słowian (Sclaveni) w 614 roku, ale na jej miejscu pojawiło się Spalatum. [4] [5] W 639 roku miasto zostało zrównane z ziemią przez Słowian, a już w 647 r. zostało odbudowane.

Salona was ravaged by the South Slavs (Sclaveni) in 614, but in its place, Spalatum subsequently emerged.[4][5] In 639 the city was razed by the Slavs, and in 647 the city was rebuilt. 

W 647 r. miasto Spalato (obecnie Split) zaczęło wyłaniać się z ruin Salony, a po trwającym jedenaście lat okresie arcybiskupi przejęli terytorium arcybiskupów Salony. W 639 Salony zostały zniszczone przez Słowian.

In 647 the city of Spalato (now Split) began to arise from the ruins of Salona, and after an interregnum of eleven years its archbishops took over the territory of the archbishops of Salona. In 639 Salona was destroyed by the Slavs. [6] 

1

Za rządów Władysława, księcia Chorwacji w latach 821–835 cała Chorwacja, z wyjątkiem archidiecezji Nin, stała się częścią Patriarchatu Konstantynopola, podlegając arcybiskupstwu Spalatum [5]. Straciło terytorium w 1144 r., by założyć {https://en.wikipedia.org/wiki/Roman_Catholic_Diocese_of_Hvar-Bra%C4%8D-Vis diecezję Hvar].

During the rule of Vladislav of Croatia (821–835), all of Croatia except the Archdiocese of Nin became subject to the Patriarchate of Constantinople, under the jurisdiction of the Archbishopric of Spalatum.[5] It lost territory in 1144 to establish the Diocese of Hvar. 

Ponownie utraciła terytorium w 1344 r. W celu przywrócenia diecezji rzymskokatolickiej w Makarskiej, w 1400 r. odzyskał to terytorium ze zlikwidowanej diecezji makarskiej, ale w 1615 r. ponownie utraciła terytorium w po przywróceniu diecezji makarskiej.

It lost territory again in 1344 to re-establish the Roman Catholic Diocese of Makarska, in 1400 it regained that territory from the re-suppressed the Diocese of Makarska, but again lost territory in 1615 to re-re-establish the Diocese of Makarska. 

Wraz ze śmiercią arcybiskupa Laeliusa Cippico (1807) rozpoczęło się kolejne interregnum, które trwało dwadzieścia trzy lata. Dzieki papieskiej bulli Locum Beati Petri] Kościół w Dalmacji został zreorganizowany w 1828 r., Makarska zjednoczyła się ze Splitem, a ten stał się jedynie zwykłym biskupstwem Split-Makarska, podległym archidiecezji Zara. Paul Miossich został pierwszym biskupem nowej diecezji w 1830 r. [6] Absorbował także zlikwidowane Tragurium (lub Traù, teraz Trogir).

With the death of Archbishop Laelius Cippico (1807) began another interregnum which lasted twenty-three years. By papal bull Locum Beati Petri the Church in Dalmatia was reorganized in 1828, Makarska united with Split, and the latter demoted as a simple bishopric of Split-Makarska, made subject to the Archdiocese of Zara. Paul Miossich was appointed first bishop of the new diocese in 1830.[6] It also absorbed the suppressed Tragurium (or Traù, now Trogir). 

27 lipca 1969 r. została ponownie ustanowiona jako archidiecezja metropolitalna

On 27 July 1969, it was promoted again as Metropolitan Archdiocese 

It enjoyed a papal visit from Pope John Paul II in October 1998.

Specjalne kościoły

Biskupią katedrą jest Katedra Świętego Domniusa w Splicie (Dalmacja). W mieście znajduje się także współ-katedra św. Piotra Apostoła (klasztor św. Piotra Apostoła).

Its cathedral episcopal see is the Cathedral of Saint Domnius (Katedrala sv. Dujma), in Split (Dalmatia). The city also has the co-cathedral of Saint Peter Apostle (Konkatedrala sv. Petar Apostola). 

W trzech dawnych wiarach wchłoniętych w archidiecezji znajdują się dawne katedry:

There are former cathedrals in three former sees absorbed in the archdiocese:
  • World Heritage Site: Katedrala sv. Lovre, in Trogir, formerly Trau or Tragurium
  • World Heritage Site: Crkva sv. Ivan Krstitelj, also in Trogir
  • Katedrala sv. Marka, in Makarska

Ecclesiastical province

Its suffragans are

Episcopal ordinaries

(all Roman Rite; many bio-data to be added)

Biskupi Salony

Włoski Scarpanto

Hesychius III jest wspomniany w dwudziestej księdze św. Augustyna z Hippony Civitate Dei
Glycerius 474
list od Gelazjusza I (492–496) jest skierowany do biskupa Honoriusza.[6]

Arcybiskupi Salony

Arcybiskup Honoriusz III przeprowadził synod w 530 r .; Natalis na soborze w 590 r. Niesprawiedliwie zdeponował swojego [archidiakona] Honorata, ale papież Grzegorz I przyjął jego rolę.

Archbishop Honorius III conducted a synod in 530; Natalis at a Council in 590, unjustly deposed his archdeacon Honoratus, but pope Gregory the Great took the latter's part.
Nazwisko Okres Uwagi
Natalis 582
Maximus the Schismatic
John of Ravenna 650 – ok. 680
Petar II
Martin I
Leone
Petar III 840– † 860
Justin 860– † 876
Marino 881– † 886
Teodozije 887–893
Petar IV 893–912
Ivan II 914–928
Januarije II ?–ok. 940
Frontinijan III ok. 940 – ok. 970
Martin II 970–1000

XI wiek

Nazwisko Okres Uwagi
Pavao 1015–1030
Martin III 1030
Dobralj 1030–1050 obalony
Ivan III 1050–1059 zrezygnował
Lawrence, Archbishop of Split 1059– † 1099

XII wiek

Nazwisko Okres Uwagi
Crescenzio 1110– † 1112
Crescenzio 1110– † 1112
Manasse 1112 – 1114 o 1115 obalony
Sede vacante 1115–1135
Grgur 1135
Gaudio 1136–1158 obalony
Absalom 1159– † 1161
Petar V 2 July 1161 wyznaczony – † 1166
Albert de Morra 1166
Gerardo 1167–1175 mianowany arcybiskupem Siponto

Z długiej serii jego siedemdziesięciu dziewięciu arcybiskupów można wymienić St. Rayner (zm. 1180) i niefortunny Marek Antonius de Dominis, który został pozbawiony urzędu po tym, jak pełnił go przez czternaście lat i zmarł w Rzymie w 1624 r. Jako apostata; Thomas, który dobrowolnie rezygnacja z urzędu (XIII wiek), jest autorem historii biskupów Salony i Spalato [6].

Out of the long series of its seventy-nine archbishops may be mentioned St. Rayner (d. 1180), and the unfortunate Marcus Antonius de Dominis, who was deprived of his office after having filled it for fourteen years and died an apostate at Rome in 1624; Thomas, who resigned his office voluntarily (thirteenth century), is the author of a history of the bishops of Salona and Spalato.[6]
Nazwisko Okres Uwagi
Raynerius of Split 1175, † 4 sierppnia 1180
Sede vacante 1180–1185
Petar VI 1185–1187 nominowany archbishop of Kalocsa
Petar VII 1188–1196
Bernard of Perugia 1198, † 1217

XIII wiek

Nazwisko Okres Uwagi
Slavič 1217–1219
Guncel 29 lipca 1220, † 31 maja 1242
Ugrin kwiecień 1245, † 27 listopada 1248
Roger of Torre Maggiore 30 kwietnia 1249, † 14 kwietnia 1266
Ivan Hahót 1266, † 1294
Jakob 1294–1297 rezygnacja wybrany arcybiskupem
Petar VIII 10 maja 1297, † 1324

XVI wiek

Nazwisko Okres Uwagi
Belian 26 września 1324, † 28 stycznia 1328
Domenico Luccari 17 października 1328, † kwiecień 1348
Ivan 30 maja 1348 – ?
Hugolin Branca 25 czerwca 1349, 1388 rezygnacja
Andrea Gualdo 29 maja 1389 – 1402 rezygnacja

XV wiek

Nazwisko Okres Uwagi
Pellegrino d'Aragona 18 kwietnia 1403, † 7 maja 1409
Doimo Giudici jako Dujam de Judicibus [7] 11 sierpnia 1410, † 1411 rezygnacja
Pellegrino d'Aragona 18 kwietnia 1403 – † 7 maja 1409
Peter of Pag 19 października 1411 – † 30 grudnia 1426
Francesco Malipiero 27 stycznia 1427 – 16 czerwca 1428 nominowany arcybiskupem Castello)
Bartolomeo Zabarella 16 czerwca 1428 – 18 grudnia 1439 nominowany arcybiskupem Florencji)
Jacopino Badoer 18 grudnia 1439 – † 1451 [2]
Lorenzo Zanni (Zane) 5 czerwca 1452 – 28 kwietnia 1473 biskup Treviso)[8]
Pietro Riario 28 kwietnia 1473 jako Administrator apostolski – † 3 stycznia 1474
Giovanni Dacri O.F.M., 1474 – † 15 lutego 1485
Pietro Foscari 1 kwietnia 1478 wyznaczony na Administrator apostolski – 17 września 1479 rezygnacja

XVI wiek

Nazwisko Okres Uwagi
Bernardo Zanne 15 lutego 1503 – † 5 stycznia 1524
Andrea Cornaro 1527 – 1537 rezygnacja [9]
Marco Cornaro (Corner) 11 sierpnia 1537 – 1566 rezygnacja
Alvise Michiel 19 lipca 1566 – † 1582
Giovanni Domenico Marcot (Malcoto detto Foconio), Zakon Dominikanów (O.P.) 1582 Succeeded – † 2 sierpnia 1602

XVII wiek

Nazwisko Okres Uwagi
Marc'Antonio de Dominis 15 listopada 1602 – 1616 rezygnacja [10]
Sfortia Ponzoni 22 sierpnia 1616 – † 1641 [10]
[Leonard Bondumier]] 15 kwietnia 1641 – 1668 rezygnacja [10][11]
Bonifazio Albani, Somascans (C.R.S.) 30 stycznia 1668 – † 18 lutego 1678
Stephanus Cosimi, C.R.S. 5 września 1678 – † 10 maja 1707 [12]
Bonifazio Albani, Somascans (C.R.S.) 30 stycznia 1668 – † 18 lutego 1678

XVIII wiek

Nazwisko Okres Uwagi
Stefano Cupilli, C.R.S. 12 marca 1708 – † 11 grudnia 1719
Giovanni Battista Laghi, C.R.S. 15 kwietnia 1720 – † 11 lutego 1730
Antoine Kacich 18 grudnia 1730 – † 7 października 1745
Pacifico Bizza 17 stycznia 1746 – † 13 maja 1756
Nicolaus Dinaricio 3 stycznia 1757 – † czerwca 1764
Giovanni Luca Garagnin 5 czerwca 1765 – † 20 października 1780
Lelio de Cippico 20 września 1784 – † 24 marca 1807

Suffragan Bishops of Split-Makarska

Metropolitan Archbishops of Split-Makarska

Przypisy

  1. "Metropolitan Archdiocese of Split-Makarska" Catholic-Hierarchy.org. David M. Cheney. Retrieved September 25, 2016
  2. 2,0 2,1 "Archdiocese of Split-Makarska" GCatholic.org. Gabriel Chow. Retrieved September 25, 2016
  3. Catholic Hierarchy page
  4. A history of Christianity in the Balkans
  5. 5,0 5,1 Matthew Spinka, A history of Christianity in the Balkans: a study in the spread of Byzantine culture among the Slavs, pp. 19–20
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 Catholic Encyclopedia article
  7. Dujam de Judicibus. genealogia.dejudicibus.it . (Hozzáférés: June 20, 2019)
  8. "Patriarch Lorenzo Zanni (Zane)" Catholic-Hierarchy.org. David M. Cheney. Retrieved September 28, 2016
  9. Archbishop Andrea Cornaro. catholic-hierarchy.org . (Hozzáférés: July 31, 2017)
  10. 10,0 10,1 10,2 Gauchat, Patritius (Patrice). HIERARCHIA CATHOLICA MEDII ET RECENTIORIS AEVI Vol IV. str. 320. http://sul-derivatives.stanford.edu/derivative?CSNID=00002719&mediaType=application/pdf. 
  11. "Archbishop Leonardo Bondumier" Catholic-Hierarchy.org. David M. Cheney. Retrieved January 20, 2017
  12. "Archbishop Stephanus Cosimi, C.R.S." Catholic-Hierarchy.org. David M. Cheney. Retrieved March 21, 2016

Sources

{{#invoke:Coordinates|coord}}