Vilmos: Różnice pomiędzy wersjami

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 27: Linia 27:
 
'''Vilmos''' (pol. ''Wilhelm z Saint Omer'', fr. ''Guillaume de Saint Omer'') (* nieznana, † 1242), francuski rycerz. Pochodził z rodziny Fauquembergues, której członkowie byli kasztelanami tytułowego zamku Saint-Omer.<ref>Bon, Antoine (1969). La Morée franque. Recherches historiques, topographiques et archéologiques sur la principauté d'Achaïe]'' [''Frankish Morea. Historyczne, topograficzne i archeologiczne badania Księstwa Achai''] (po francusku). Paris: De Boccard. OCLC 869621129.</ref>
 
'''Vilmos''' (pol. ''Wilhelm z Saint Omer'', fr. ''Guillaume de Saint Omer'') (* nieznana, † 1242), francuski rycerz. Pochodził z rodziny Fauquembergues, której członkowie byli kasztelanami tytułowego zamku Saint-Omer.<ref>Bon, Antoine (1969). La Morée franque. Recherches historiques, topographiques et archéologiques sur la principauté d'Achaïe]'' [''Frankish Morea. Historyczne, topograficzne i archeologiczne badania Księstwa Achai''] (po francusku). Paris: De Boccard. OCLC 869621129.</ref>
  
Jego ojciec, Mikołaj I z Saint Omer, otrzymał po [[IV wyprawa krzyżowa|czwartej krucjacie]] ziemie w [https://pl.wikipedia.org/wiki/Jednostka_regionalna_Beocja Beocji]. [2] Później poślubił [[Magyarországi Margit bizánci császárné|Małgorzatę Węgierską]] - córkę [[III. Béla|Beli III]], wdowę po [https://pl.wikipedia.org/wiki/Bonifacy_z_Montferratu Bonifacym z Montferrat]], lordzie Tesaloniki (zm. 1207). [3] Nie jest jasne, kiedy małżeństwo miało miejsce: tradycyjne relacje mówią, że Mikołaj zmarł już w 1212 [2] lub 1214 [3], ale F. Van Tricht datuje małżeństwo po 1217 roku. [4]
+
Jego ojciec, Mikołaj I z Saint Omer, otrzymał po [[IV wyprawa krzyżowa|czwartej krucjacie]] ziemie w [https://pl.wikipedia.org/wiki/Jednostka_regionalna_Beocja Beocji].<ref name="Perra">Perra, Foteini (2011). [http://www.ehw.gr/l.aspx?id=12951 Οικογένεια Σεντ Ομέρ]. ''Encyklopedia świata greckiego, Beocja'' (po grecku). Foundation of the Hellenic World.</ref> Później poślubił [[Magyarországi Margit bizánci császárné|Małgorzatę Węgierską]] - córkę [[III. Béla|Beli III]], wdowę po [https://pl.wikipedia.org/wiki/Bonifacy_z_Montferratu Bonifacym z Montferrat]], lordzie Tesaloniki (zm. 1207). [3] Nie jest jasne, kiedy małżeństwo miało miejsce: tradycyjne relacje mówią, że Mikołaj zmarł już w 1212<ref name="Perra" /> lub 1214 [3], ale F. Van Tricht datuje małżeństwo po 1217 roku. [4]
  
Guillaume był młodszym synem pary, miał starszego brata [[Béla z Saint Omer|Belę z Saint Omer]]. [2] [4] Podczas gdy Bela otrzymała połowę Teb jako posag ze swojego małżeństwa, [2] Vilmos i jego matka przeprowadzili się do Królestwa Węgier, gdzie królem była [[IV. Béla|Bela IV]], również wnuk Beli III. Po śmierci matki około 1223 r. Vilmos odziedziczył jej majątki w [[Syrmia|Syrmii]] i [[Maczwa|Maczwie]]. Brał udział w [[Mohi|bitwie pod Mohi]], a następnie należał do towarzysza Beli IV, który uciekając przed Mongołami schronił się w Dalmacji. Vilmos był [[ispán]em komitatu [[Kraszna]] w 1241 r. Od 1241 r. aż do śmierci służył [[koniuszy królewski]] [5].
+
Guillaume był młodszym synem pary, miał starszego brata [[Béla z Saint Omer|Belę z Saint Omer]].<ref name="Perra" /> [4] Podczas gdy Bela otrzymała połowę Teb jako posag ze swojego małżeństwa,<ref name="Perra" /> Vilmos i jego matka przeprowadzili się do Królestwa Węgier, gdzie królem była [[IV. Béla|Bela IV]], również wnuk Beli III. Po śmierci matki około 1223 r. Vilmos odziedziczył jej majątki w [[Syrmia|Syrmii]] i [[Maczwa|Maczwie]]. Brał udział w [[Mohi|bitwie pod Mohi]], a następnie należał do towarzysza Beli IV, który uciekając przed Mongołami schronił się w Dalmacji. Vilmos był [[ispán]em komitatu [[Kraszna]] w 1241 r. Od 1241 r. aż do śmierci służył [[koniuszy królewski]] [5].
  
 
Béla IV zaręczył Vilmosa ze swoją drugą najstarszą córką Małgorzatą (nie mylić ze świętą Małgorzatą Węgierską), jednak obie osoby zmarły do ​​1242 roku. Według jego eptafium w [https://pl.wikipedia.org/wiki/Katedra_w_Splicie katedrze Świętego Domniona] w Splicie Vilmos zmarł w kwietniu 1242 roku w Trogirze, gdzie rodzina królewska mieszkała do okupacji mongolskiej.
 
Béla IV zaręczył Vilmosa ze swoją drugą najstarszą córką Małgorzatą (nie mylić ze świętą Małgorzatą Węgierską), jednak obie osoby zmarły do ​​1242 roku. Według jego eptafium w [https://pl.wikipedia.org/wiki/Katedra_w_Splicie katedrze Świętego Domniona] w Splicie Vilmos zmarł w kwietniu 1242 roku w Trogirze, gdzie rodzina królewska mieszkała do okupacji mongolskiej.

Wersja z 10:21, 18 maj 2020

Vilmos (pol. Wilhelm z Saint Omer, fr. Guillaume de Saint Omer) (* nieznana, † 1242), francuski rycerz. Pochodził z rodziny Fauquembergues, której członkowie byli kasztelanami tytułowego zamku Saint-Omer.[1]

Jego ojciec, Mikołaj I z Saint Omer, otrzymał po czwartej krucjacie ziemie w Beocji.[2] Później poślubił Małgorzatę Węgierską - córkę Beli III, wdowę po Bonifacym z Montferrat], lordzie Tesaloniki (zm. 1207). [3] Nie jest jasne, kiedy małżeństwo miało miejsce: tradycyjne relacje mówią, że Mikołaj zmarł już w 1212[2] lub 1214 [3], ale F. Van Tricht datuje małżeństwo po 1217 roku. [4]

Guillaume był młodszym synem pary, miał starszego brata Belę z Saint Omer.[2] [4] Podczas gdy Bela otrzymała połowę Teb jako posag ze swojego małżeństwa,[2] Vilmos i jego matka przeprowadzili się do Królestwa Węgier, gdzie królem była Bela IV, również wnuk Beli III. Po śmierci matki około 1223 r. Vilmos odziedziczył jej majątki w Syrmii i Maczwie. Brał udział w bitwie pod Mohi, a następnie należał do towarzysza Beli IV, który uciekając przed Mongołami schronił się w Dalmacji. Vilmos był [[ispán]em komitatu Kraszna w 1241 r. Od 1241 r. aż do śmierci służył koniuszy królewski [5].

Béla IV zaręczył Vilmosa ze swoją drugą najstarszą córką Małgorzatą (nie mylić ze świętą Małgorzatą Węgierską), jednak obie osoby zmarły do ​​1242 roku. Według jego eptafium w katedrze Świętego Domniona w Splicie Vilmos zmarł w kwietniu 1242 roku w Trogirze, gdzie rodzina królewska mieszkała do okupacji mongolskiej.

Przypisy

  1. Bon, Antoine (1969). La Morée franque. Recherches historiques, topographiques et archéologiques sur la principauté d'Achaïe] [Frankish Morea. Historyczne, topograficzne i archeologiczne badania Księstwa Achai] (po francusku). Paris: De Boccard. OCLC 869621129.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Perra, Foteini (2011). Οικογένεια Σεντ Ομέρ. Encyklopedia świata greckiego, Beocja (po grecku). Foundation of the Hellenic World.

Źródła

  • Bon, Antoine (1969). La Morée franque. Recherches historiques, topographiques et archéologiques sur la principauté d'Achaïe] [Frankish Morea. Historyczne, topograficzne i archeologiczne badania Księstwa Achaji] (po francusku). Paris: De Boccard. OCLC 869621129.
  • Longnon, Jean (1969) [1962]. "The Frankish States in Greece, 1204–1311"]. W Setton, Kenneth M.; Wolff, Robert Lee; Hazard, Harry W. (eds.). A History of the Crusades, Volume II: The Later Crusades, 1189–1311 (Second ed.). Madison, Milwaukee, and London: University of Wisconsin Press. str. 234–275. ISBN 0-299-04844-6.
  • Perra, Foteini (2011). Οικογένεια Σεντ Ομέρ. Encyklopedia świata greckiego, Beocja (po grecku). Foundation of the Hellenic World.
  • Van Tricht, Filip (2011). The Latin Renovatio of Byzantium: The Empire of Constantinople (1204–1228). Leiden: Brill. ISBN 978-90-04-20323-5.
  • Zsoldos, Attila (2011). Magyarország világi archontológiája, 1000–1301 [Secular Archontology of Hungary, 1000–1301] (po węgiersku). História, MTA Történettudományi Intézete. ISBN 978-963-9627-38-3.


Vilmos (węg.)
Wilhelm z Saint Omer (pol).

Plik:Coa Hungary Country History Imre (1196-1204).svg
koniuszy królewski
Okres od 1241
do 1242
Poprzednik Türje II. Dénes
Następca Gutkeled I. István
Dane biograficzne
Dynastia Arpadowie
Państwo {{{państwo}}}
Urodziny data nieznana
Śmierć data nieznana
Miejsce Trogir
Żona Małgorzata