Książęta Siedmiogrodu

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Błąd przy generowaniu miniatury: Kingdom of Hungary in the late 13th century Książę Siedmiogrodu (węg. erdélyi herceg, łac. dux Transylvaniae) - tytułowy nadawany czterokrotnie synowi bądź bratu węgierskiego monarchy. Pierwszy i drugi, tj. Bela IV (1226-1235) i István (1257-1258 lub 1259, 1260/70) z dynastii Arpadów byli w rzeczywistości wicekrólami ze znaczną władzą w Siedmiogrodzie. Trzeci, tj. Ludwik nie administrować prowincję. Czwarty książę, Stefan z dynastii Andegawenów (1350-1351) nie odgrywał żadnej znaczącej roli w polityce Królestw Węier. Historia Książę Béla Siedmiogród był wschodnią „granicą” (Florin Curta) średniowiecznego Królestwa Węgier na początku XI wieku. [1] Wysoki rangą urzędnik, specjalnie wyznaczony do tego zadania przez monarchę (wojewoda), narażony na ataki Kumanów i innych sąsiednich plemion nomadów, zarządzał prowincją w ostatnich dziesięcioleciach XII wieku. [2] Siedmiogród odnotował stały wzrost demograficzny od lat 50. XII wieku, do którego przyczyniła się imigracja nowych osadników z Europy Zachodniej [3]. Transylvania was an eastern "borderland" (Florin Curta) of the medieval Kingdom of Hungary from the early 11th century. Exposed to attacks by the Cumans and other neighboring nomadic tribes, a high-ranking official especially assigned to this task by the monarch, styled voivode administered the province from the last decades of the 12th century. Transylvania experienced a steady demographic growth from the 1150s, to which the immigration of new settlers from Western Europe contributed. Andrzej II, król Węgier (1205/35), postanowił sprowadzić Krzyżaków by zarówno bronili odległych krainach jego Królestwa , jak i by stymulowali przemianę pogańskich Kumanów. [4] [5] W tym celu w 1211 nadał rycerzom Burzenland (Barcaság, Bârsei), region Siedmiogrodu. [4] [6] Kumanowie przyjęli ideę nawrócenia dopiero po 1223 r. [7] ponosząc ciężką porażkę w bitwie nad rzeką Kałką z wojskami Mongołów w tym roku [8]. Musieli uwzgledniać groźbę nowej inwazji Mongołów później [7] [9]. First King Andrew II of Hungary (1205–1235) considered to employ the Teutonic Knights both to defend the remote province of his kingdom and to stimulate the conversion of the pagan Cumans. For this purpose, he granted the knights the Burzenland (Barcaság, Bârsei) region of Transylvania in 1211. The Cumans only became receptive to the idea of conversion after 1223. Suffering a severe defeat in the battle on the river Kalka by the Mongols in that year, they had to take into consideration the threat of a new Mongol invasion thereafter. Zauważywszy na próbę Krzyżaków, by pozbyć się władzy królewskiej poprzez przyjęcie zwierzchnictwa Stolicy Apostolskiej, król Andrzej wydalił ich siłą ze swojego królestwa w 1225 roku. [10] Równocześnie król wydał akt nadający przywileje znaczącej grupy potomków osadników z Europy Zachodniej. [11] Według Diploma Andreanum z 1224, siedmiogrodzcy Sasi zostali uwolnieni spod jurysdykcji wojewody. [12] Podobnie, istnienie królewskiego urzędnika przywódcy Sekelrów dowodzi, że węgierskojęzyczni Seklerzy również byli niezależni od wojewodów od lat 20. XII wieku. [13] Having noticed the Teutonic Knights' attempt to get rid of royal authority by accepting the suzerainty of the Holy See, King Andrew II expelled them by force from his kingdom in 1225. Meanwhile, the monarch had issued a charter to summarize the privileges of a significant group of the descendants of colonists from Western Europe. According to the Diploma Andreanum of 1224, the Transylvanian Saxons were exempted of the authority of the voivodes. Likewise, the existence of a royal official, the Count of the Székelys proves that the Hungarian-speaking Székelys were also administered independently of the voivodes from the 1220s at the latest. Król Andrzej II wyznaczył swojego najstarszego syna, Belę, księciem Siedmiogrodu w 1226. [14] [15] Już jako „młodszy król” (koronowany w 1214 r.) książę administrował wcześniej Slawonią z podobnym tytułem. [15] Jako książę Siedmiogrodu Bela był odpowiedzialny za rozszerzenie Królestwa w kierunku Karpat (Florin Curta) [10]. Jego zadanie obejmowało również ochronę pracy misyjnej prowadzonej wśród zachodnich plemion kumańskich, prowadzonych głównie przez dominikanów. [7] King Andrew II appointed his eldest son, Béla duke of Transylvania in 1226. Already a "junior king" crowned in 1214, the newly created duke had earlier administered Slavonia with the same title. As duke of Transylvania, Béla became responsible for the expansion of the kingdom over the Carpathian Mountains (Florin Curta). This included the protection of the missionary work carried out among the western Cuman tribes primarily by Dominican friars. W 1227 Boricius, wódz Kumanów dobrowolnie przyjął chrześcijaństwo. [8] Rok później książę Bela towarzyszył Robertowi, arcybiskupowi Ostrzyhomia na ziemiach Boriciusa, gdzie utworzono nowe biskupstwo. [7] [8] Wódz Kumanów uznał również władzę króla Węgier, reprezentowanej przez „młodszego króla” w regionie. [9] Rzeczywiście, król Andrzej i jego syn wspólnie potwierdzili wodzowi i zwykłym Kumanom ich swobody w 1228 lub 1229. [7] Indeed, a Cuman chieftain named Boricius voluntarily converted to Christianity in 1227. Next year Duke Béla accompanied Archbishop Robert of Esztergom to the lands of Boricius where a new bishopric was set up. The Cuman chieftains also accepted the authority of the king of Hungary, represented by the junior king in the region. Indeed, King Andrew and his son jointly confirmed the liberties of the Cuman chieftains and commoners in 1228 or 1229. Czasami książę Bela działał niezależnie od jego ojca, gdyż świadczy o tym przyznanie zwolnienia podatkowego rycerzom siedmiogrodzkim w 1231 roku i jego darowizny nieruchomości położonej w Wołoszczyźnie w 1233 roku [16] Papież Grzegorz IX wezwał również księcia, by chronił interesy biskupa Kumanii wobec ortodoksyjnych duchownych, którzy udzielali sakramenty nie tylko w miejscowym, ale także niemieckim i węgierskim wierzącym w jego diecezji. [9] Księstwo Siedmiogrodu młodszego króla przestało istnieć w 1235 r., gdy Bela odziedziczył tron ​​ojca. [17] Sometime Duke Béla acted independently of his father, as it is demonstrated by his grant of tax exemption to Transylvanian knights in 1231 and by his donation of lands situated in Wallachia in 1233. Pope Gregory IX also urged Duke Béla to protect the interests of bishop of Cumania against Orthodox prelates who offered the Sacraments not only to the Romanian, but also to the German and Hungarian believers in his diocese. The junior king's duchy of Transylvania ceased to exist in 1235 when Béla inherited his father's throne. Stefan, rex iunior Drugim księciem był Stefana, starszy syn króla Węgier Beli IV (poprzedni książę Siedmiogrodu). [18] Podobnie jego ojciec, książę Stefan, gdy został już koronowany jako „rex iunior”, został również powołany do kierowania Siedmiogrodem w 1257 roku. I podobnie jak ojciec nosił już tytuł księcia Slawonii. [18] Chociaż tymczasowo usunięty z urzędu między 1258 [19] [20] lub 1259 [18] a 1260, [21], w przeciwnym razie Stephen aktywnie zarządzał przydzielonymi mu terytoriami podczas jego rządów. [22] Nie tylko potwierdził dawne przywileje przyznane przez jego ojca lub innych monarchów, ale także przyznał nowe swobody i darował nieruchomości swoim zwolennikom. [23] Z tego samego okresu nie zachowano żadnego dokumentu wydanego przez króla Belę IV w odniesieniu do Siedmiogrodu, co oznacza, że książę Stefan kierował administracją swoich terytoriów bez żadnej królewskiej ingerencji. [22] The second creation of the title is connected to the coming to age of Stephen, the elder son of King Béla IV of Hungary (Duke Béla of the previous creation). Likewise his father, Duke Stephen had already been crowned "junior king" by the time he was appointed to govern Transylvania in 1257, and he had also bore the title of duke of Slavonia. Although temporarily removed from the office between 1258 or 1259 and 1260, otherwise Stephen actively administered the territories assigned to him during his rule. He not only confirmed former privileges granted by his father or other monarchs, but granted new liberties and donated properties to his followers. From the same period, no charter issued by King Béla IV in relation with Transylvania has been preserved, implying that Duke Stephen run the administration of his territories without any royal interference. Książę Ludwik Ludwik otrzymał tytuł księcia Siedmiogrodu od swojego ojca Karola I w 1339 r., ale nie zarządzał swoją prowincją. Jego oddzielny dwór książęcy został po raz pierwszy wspomniany w karcie królewskiej z 1340 r. [24] Louis received the title of duke of Transylvania from his father, Charles I in 1339, but he did not administer his province. His separate ducal court was first mentioned in a royal charter of 1340. Książę Stefan Lista książąt Pierwsza odsłona Książę Portret Urodziny Małżeństwo Śmierć IV. Béla Arpadowie 1226–1235 także: Książę Slawonii (1220–1226), Król Węgier (1235–1270) Plik:BelaIV-ChroniconPictum.jpg VI. Béla, koronowany na króla czerwiec 1206 syn Andrzeja II i Gertrudy z Meranii Maria Laskarina 1220 9 dzieci 3 maja 1270 w wieku 63 lat Druga odsłona Książę Portret Urodziny Małżeństwo Śmierć V. István Arpadowie 1257–1258 lub 1259, 1260–1270 także: książę Slawonii (1246), Książę Styrii (1259–1260), Król Węgier (1270–1272) Plik:V. István koronázása.jpg 100px koronowany na młodego króla 1239 syn Beli IV i Marii Laskariny Kun Erzsébet b. 1250 7 dzieci 6 sierpnia 1272 Wyspa Csepel w wieku 33 lat Trzecia odsłona Książę Portret Urodziny Małżeństwo Śmierć I. Lajos Andegawenowie 1339–1342 także: Król Węgier (1342–1382) Plik:First Big Seal.PNG Pierwsza pieczęć królewska Ludwika I 5 marca 1326 syn Karola I i Elżbiety Łokietkówny 1. żona: Małgorzata Czeska 1344 2. żona: Elżbieta Bośniaczka 1353 3 córki 10 września 1382 w wieku 56 lat Czwarta odsłona Książę Portret Urodziny Małżeństwo Śmierć Stefan Andegawenowie 1350–1351 also: Książę Szepes i Sáros (1349–1350), Książę Sławonii (1351–1354) Plik:Elżbieta Łokietkówna z dziećmi.JPG Stefan z matką i bracmi 1332 syn Karola I i Elżbiety Łokietkówny Małgorzata Bawarska 1350 2 children 9 sierpnia 1354 w wieku 22 lat Przypisy Zobacz także Gelou Gyula (title) Kingdom of Hungary in the Middle Ages Prince of Transylvania Transylvania in the Middle Ages Voivode of Transylvania Referencja Curta, Florin (2006). Southeastern Europe in the Middle Ages, 500-1250. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-89452-4. Engel, Pál (2001). The Realm of St Stephen: A History of Medieval Hungary, 895-1526. I.B. Tauris Publishers. ISBN 1-86064-061-3. Kristó, Gyula; Engel, Pál; Makk, Ferenc (1994). Korai Magyar Történeti Lexikon (9–14. század) ("Encyklopedia wczesnej historii Węgier, IX – XIV w.") (po węgiersku). Akadémiai Kiadó. ISBN 963-05-6722-9. Kristó, Gyula (2003). Early Transylvania (895–1324). Lucidus Kiadó. ISBN 963-9465-12-7. Makkai, László (1994). The Emergence of the Estates (1172–1526). In: Köpeczi, Béla; Barta, Gábor; Bóna, István; Makkai, László; Szász, Zoltán; Borus, Judit; History of Transylvania; Akadémiai Kiadó; ISBN 963-05-6703-2. Markó, László (2000). A magyar állam főméltóságai Szent Istvántól napjainkig: Életrajzi Lexikon ("Wielcy urzędnicy państwa na Węgrzech od króla Świętego Stefana do naszych dni: Encyklopedia biograficzna") (po węgiersku). Magyar Könyvklub. ISBN 963-547-085-1. Nägler, Thomas (2005). Transylvania between 900 and 1300. In: Pop, Ioan-Aurel; Nägler, Thomas; The History of Transylvania, Vol. I. (Until 1541); Romanian Cultural Institute (Center for Transylvanian Studies); ISBN 973-7784-00-6. Sălăgean, Tudor (2005). Regnum Transilvanum: the assertion of the congregational regime. In: Pop, Ioan-Aurel; Nägler, Thomas; The History of Transylvania, Vol. I. (Until 1541); Romanian Cultural Institute (Center for Transylvanian Studies); ISBN 973-7784-00-6.