Ростислав Михайлович: Różnice pomiędzy wersjami
Przejdź do nawigacji
Przejdź do wyszukiwania
(→Życie) |
(→Dzieci) |
||
| (Nie pokazano 9 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika) | |||
| Linia 1: | Linia 1: | ||
| − | [[Kategoria: | + | [[Kategoria:0]] |
{{Uwaga| | {{Uwaga| | ||
|strona = https://hu.wikipedia.org/wiki/III._Rosztyiszlav_kijevi_nagyfejedelem | |strona = https://hu.wikipedia.org/wiki/III._Rosztyiszlav_kijevi_nagyfejedelem | ||
| Linia 43: | Linia 43: | ||
|} | |} | ||
| − | |||
| − | + | ||
| + | (1225-1262), | ||
| + | |||
| + | '''Ростислав Михайлович''' (pol. ''Rościsław Michajłowicz'', węg. ''III. Rosztyiszlav'')<ref>[http://hr.wikisource.org/wiki/Povijest_Hrvatske_I._(R._Horvat)/Posljednji_Arpadovci R.Horvat : Povijest Hrvatske I.]</ref> (* [[1219]], † Belgrad [[1263]])<ref name="Pallas">Bokor József (szerk.). [https://mek.oszk.hu/00000/00060/html/088/pc008835.html#3 Rosztizlav], ''[https://mek.oszk.hu/00000/00060/ A Pallas nagy lexikona]''. Budapest: Arcanum FolioNET Kft. (1998). ISBN 963-85923-2-X. [dostęp:2007-01-11].</ref>, rusiński książę, wielki książę kijowski w 1239 r., członek dynastii [[Rurykowicze|Rurykowiczów]], książę halicki w latach 1236-1237 oraz 1241-1242, [[Ban całej Slawonii]] w 1247 r. i [[Ban Maczwy]] (z Belgradem) z 1247 r., książę nowogródzki w 1254-1258, car Bułgarii zimą 1256-1257. | ||
== Życie == | == Życie == | ||
| − | Syn [https://pl.wikipedia.org/wiki/Micha%C5%82_I_Wsiewo%C5%82odowicz_%C5%9Awi%C4%99ty Michała Wsiewołodowicza], księcia Czernihowa, a następnie Nowogrodu | + | Syn [https://pl.wikipedia.org/wiki/Micha%C5%82_I_Wsiewo%C5%82odowicz_%C5%9Awi%C4%99ty Michała Wsiewołodowicza], księcia Czernihowa, a następnie Nowogrodu<<ref name="Pallas" /> i Marii, córki Romana Mścisławowicza, księcia [[Halicz|halickiego]]<ref name="Pallas" /> W 1229 r. ojciec mianował go '''gubernatorem''' Nowogrodu<<ref name="Pallas" />, ale lud zmusił go do opuszczenia miasta w następnym roku. |
| − | W 1238 r. ojciec i syn przegonili z [[Halicz]]a księcia [[Daniel I Halicki|Daniela I]] | + | W 1238 r. ojciec i syn przegonili z [[Halicz]]a księcia [[Daniel I Halicki|Daniela I]]<ref name="Pallas" />, ale gdy wygnany książę powrócił w 1239 r., to wkrótce Michał i Rościsław musieli uciekać z powodu Tatarów do króla Węgier [[IV. Béla|Beli I]]V.<ref name="Pallas" /> Tutaj, w 1243 r., Rościsław poślubił [[Árpád-házi Anna|Annę]], najdroższą córkę króla.<<ref name="Pallas" /> Jego teść uczynił go księciem Halicza<ref name="Pallas" /> i wysłał go do prowincji z dużą armią<ref name="Pallas" />, lecz tam Daniel wyszedł z ukrycia po inwazji tatarskiej i pokonał Rościsława (najpewniej 17 grudnia 1249)<ref name="Pallas" />. W międzyczasie, 15 lipca 1246 r., Rościsław był jednym z najważniejszych dowódców armii węgierskiej w bitwie, która zakończyła się śmiercią [https://pl.wikipedia.org/wiki/Fryderyk_II_Bitny Fryderyka Babenberga]<ref name="Pallas" /> w 1247 r. Jako [[Ban Maczwy|bana Maczwy]] w latach 1254-1255 niepokoili go Tatarzy. Niepowodzenia jego zięcia [https://pl.wikipedia.org/wiki/Micha%C5%82_I_Asen Michała I Asena] w wojnie z Cesarstwem Nicejskim, przypieczętowane w czerwcu lub lipcu 1256 roku pokojem w Regina (Erkene w Tracji), na mocy którego cesarze nicejscy zachowywali swe wcześniejsze zdobycze, a jedynie północna Macedonia ze Skopje powróciły do Bułgarii, doprowadziły do wybuchu niezadowolenia wśród bojarów bułgarskich. Na czele opozycji stanął [https://pl.wikipedia.org/wiki/Koloman_II_Asen Kolomana II Asena], który zamordował cara Michała<ref name="Pallas" /> podczas polowania w okolicach Tyrnowa jesienią [[1256]] roku. Po zabójstwie Michała Koloman sam ogłosił się carem poślubiając wdowę po zamordowanym, córkę Rościsława, Marię. Rościsław jako teść zamordowanego cara również zgłosił swoje pretensje do korony Bułgarii. Gdy nadciągnął na czele swego wojska spod Belgradu pod Tyrnowo, Koloman II Asen zbiegł. Rościsław nie zdołał jednak opanować Tyrnowa i wraz z córką powrócił do Maczwy. W drodze powrotnej zdołał jednak oderwać od Bułgarii Widyń i tam ogłosił się carem bułgarskim <ref name="Wasilewski">T. Wasilewski: ''Historia Bułgarii''. s. 96.</ref>. Ostatecznie tron bułgarski w Tyrnowie opanował [https://pl.wikipedia.org/wiki/Mico_Asen Mico Asen]<ref>D. Lang uznaje Mico za bezpośredniego następcę Michała I Asena na tronie carskim (Bułgarzy, s. 83)</ref>, szwagier zamordowanego Michała I Asena. Koloman II opuszczony przez swych stronników został zamordowany <ref name="Wasilewski" />. 12 lipca [[1260]] r. pomagał teściowi w [[Bitwa pod Kressenbrunn|bitwie pod Kressenbrunn]] na czele wojsk Maczwy i Bułgarii<ref name="Pallas" />. W 1261 roku on i jego żona byli w Wiedniu, gdzie odbyło się przyjęcie weselne ich córki [[Kunigunda cseh királyné|Kingi]] z królem Czech [[Ottokar II|Ottokárem II]]. (25 października [[1261]]<ref name="Pallas" />). |
| − | + | == Dzieci == | |
| − | + | * [[Mihály bosnyák bán|Michał]] <ref name="Pallas" />, [[ban Bośni]]; | |
| − | == | + | * [[Béla macsói herceg|Béla]] <ref name="Pallas" />, [[ban Maczwy]]; |
| − | * [[Mihály bosnyák bán|Michał]] <ref name= | + | * córka o nieznanym imieniu <ref name="Pallas" />, żona cara Bułgarii [[II. Mihály bolgár cár|Michała II]]; |
| − | * [[Béla macsói herceg|Béla]] <ref name= | + | * [[Kunigunda cseh királyné|Kunguta]] (Kunigunda) <ref name="Pallas" />, czeska królowa; |
| − | * córka o nieznanym imieniu <ref name= | + | * [[Halicsi Agrippina lengyel fejedelemné|Agrippina]] (Gryfina) <ref name="Pallas" />, polska księżna; |
| − | * [[Kunigunda cseh királyné|Kunguta]] (Kunigunda) <ref name= | + | * Małgorzata <ref name="Pallas" />, zakonnica; |
| − | * [[Halicsi Agrippina lengyel fejedelemné|Agrippina]] (Gryfina) <ref name= | ||
| − | * Małgorzata <ref name= | ||
* '''Jelizawieta (Elżbieta) ??'''. | * '''Jelizawieta (Elżbieta) ??'''. | ||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
== Przodkowie == | == Przodkowie == | ||
| Linia 114: | Linia 108: | ||
|31= | |31= | ||
}}</center> | }}</center> | ||
| + | |||
| + | == Bibliografia == | ||
| + | * '''[1]''' Bokor József (szerk.). [https://mek.oszk.hu/00000/00060/html/088/pc008835.html#3 Rosztizlav], ''[https://mek.oszk.hu/00000/00060/ A Pallas nagy lexikona]''. Budapest: Arcanum FolioNET Kft. (1998). ISBN 963-85923-2-X. [dostęp:2007-01-11]. | ||
| + | |||
| + | == Przypisy == | ||
| + | {{izvori}} | ||
| + | |||
| + | |||
| | | | ||
Aktualna wersja na dzień 20:11, 21 maj 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku węgierskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku węgierskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
(1225-1262), Ростислав Михайлович (pol. Rościsław Michajłowicz, węg. III. Rosztyiszlav)[1] (* 1219, † Belgrad 1263)[2], rusiński książę, wielki książę kijowski w 1239 r., członek dynastii Rurykowiczów, książę halicki w latach 1236-1237 oraz 1241-1242, Ban całej Slawonii w 1247 r. i Ban Maczwy (z Belgradem) z 1247 r., książę nowogródzki w 1254-1258, car Bułgarii zimą 1256-1257. Spis treściŻycieSyn Michała Wsiewołodowicza, księcia Czernihowa, a następnie Nowogrodu<[2] i Marii, córki Romana Mścisławowicza, księcia halickiego[2] W 1229 r. ojciec mianował go gubernatorem Nowogrodu<[2], ale lud zmusił go do opuszczenia miasta w następnym roku. W 1238 r. ojciec i syn przegonili z Halicza księcia Daniela I[2], ale gdy wygnany książę powrócił w 1239 r., to wkrótce Michał i Rościsław musieli uciekać z powodu Tatarów do króla Węgier Beli IV.[2] Tutaj, w 1243 r., Rościsław poślubił Annę, najdroższą córkę króla.<[2] Jego teść uczynił go księciem Halicza[2] i wysłał go do prowincji z dużą armią[2], lecz tam Daniel wyszedł z ukrycia po inwazji tatarskiej i pokonał Rościsława (najpewniej 17 grudnia 1249)[2]. W międzyczasie, 15 lipca 1246 r., Rościsław był jednym z najważniejszych dowódców armii węgierskiej w bitwie, która zakończyła się śmiercią Fryderyka Babenberga[2] w 1247 r. Jako bana Maczwy w latach 1254-1255 niepokoili go Tatarzy. Niepowodzenia jego zięcia Michała I Asena w wojnie z Cesarstwem Nicejskim, przypieczętowane w czerwcu lub lipcu 1256 roku pokojem w Regina (Erkene w Tracji), na mocy którego cesarze nicejscy zachowywali swe wcześniejsze zdobycze, a jedynie północna Macedonia ze Skopje powróciły do Bułgarii, doprowadziły do wybuchu niezadowolenia wśród bojarów bułgarskich. Na czele opozycji stanął Kolomana II Asena, który zamordował cara Michała[2] podczas polowania w okolicach Tyrnowa jesienią 1256 roku. Po zabójstwie Michała Koloman sam ogłosił się carem poślubiając wdowę po zamordowanym, córkę Rościsława, Marię. Rościsław jako teść zamordowanego cara również zgłosił swoje pretensje do korony Bułgarii. Gdy nadciągnął na czele swego wojska spod Belgradu pod Tyrnowo, Koloman II Asen zbiegł. Rościsław nie zdołał jednak opanować Tyrnowa i wraz z córką powrócił do Maczwy. W drodze powrotnej zdołał jednak oderwać od Bułgarii Widyń i tam ogłosił się carem bułgarskim [3]. Ostatecznie tron bułgarski w Tyrnowie opanował Mico Asen[4], szwagier zamordowanego Michała I Asena. Koloman II opuszczony przez swych stronników został zamordowany [3]. 12 lipca 1260 r. pomagał teściowi w bitwie pod Kressenbrunn na czele wojsk Maczwy i Bułgarii[2]. W 1261 roku on i jego żona byli w Wiedniu, gdzie odbyło się przyjęcie weselne ich córki Kingi z królem Czech Ottokárem II. (25 października 1261[2]). Dzieci
Przodkowie
Bibliografia
Przypisy
|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
