Stjepan II. Kotromanić: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 16: | Linia 16: | ||
{{Redoslijed| | {{Redoslijed| | ||
| − | |poprzednik = [[Stefan I | + | |poprzednik = [[Stefan I Kotromanić]] |
|gl_članak_funkcija = [[Ban Bośni]]<br />(1314-1353) | |gl_članak_funkcija = [[Ban Bośni]]<br />(1314-1353) | ||
| − | |następca = [[Tvrtko I | + | |następca = [[Tvrtko I]] |
}} | }} | ||
{| | {| | ||
| | | | ||
|} | |} | ||
| − | + | '''Stjepan II. Kotromanić''' (pol. ''Stefan II Kotromanić'', węg. ''Kotroman II. István'') (* nieznana, † [[1353]]) - [[ban Bośni]] od [[1314]] r. Syn [[Stefan I Kotromanić|Stefana I Kotromanićia]] i Elżbiety, córki Stefana Władysława, króla [[Srem]]u. Miał dwoje dzieci: syna, zmarłego wkrótce po urodzeniu i córkę [[Elżbieta Bośniaczka|Elżbietę Bośniaczkę]], [[władcy Węgier|królową węgierską]] (żona [[Ludwik Węgierski|Ludwika Węgierskiego]]), natomiast jego wnuczką była [[Jadwiga Andegaweńska|Jadwiga I]], król Polski <ref>''[http://fmg.ac/Projects/MedLands/BOSNIA.htm#StjepanTomasdied1461 BOSNIA]'', fmg.ac [dostęp 2017-11-26].</ref>. Jego drugą żoną, matką Elżbiety, była córka księcia [[Kazimierz III gniewkowski|Kazimierza gniewkowskiego]] - [[Elżbieta kujawska|Elżbieta]]. Być może jego córką była również Katarzyna, żona hrabiego Hermana I von Cilli. | |
| − | ''' | ||
== Panowanie == | == Panowanie == | ||
| Linia 44: | Linia 43: | ||
| | | | ||
{{Władca infobox | {{Władca infobox | ||
| − | |władca = Stefan II. | + | |władca = Stjepan II. Kotromanić (bos.)<br>Stefan II Kotromanić (pol.)<br>Kotroman II. István (węg.) |
|imiona = | |imiona = | ||
|tytulatura = [[Ban Bośni]] | |tytulatura = [[Ban Bośni]] | ||
| Linia 58: | Linia 57: | ||
|1. do = [[1353]] | |1. do = [[1353]] | ||
|1. koronacja = | |1. koronacja = | ||
| − | |1. poprzednik = [[Stefan I | + | |1. poprzednik = [[Stefan I Kotromanić]] |
| − | |1. następca = [[Tvrtko I | + | |1. następca = [[Tvrtko I Kotromanić|Tvrtko I]] |
|dynastia = [[Kotromanowicze]] | |dynastia = [[Kotromanowicze]] | ||
|data urodzenia = data nieznana | |data urodzenia = data nieznana | ||
| Linia 67: | Linia 66: | ||
|przyczyna śmierci = | |przyczyna śmierci = | ||
|miejsce spoczynku = | |miejsce spoczynku = | ||
| − | |ojciec = [[Stefan I | + | |ojciec = [[Stefan I Kotromanić]] |
|matka = Elżbieta Serbska | |matka = Elżbieta Serbska | ||
|rodzeństwo = [[Władysław Kotromanić]] | |rodzeństwo = [[Władysław Kotromanić]] | ||
Wersja z 16:52, 23 maj 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł pochodzi z Wikipedii w języku polskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku polskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Stjepan II. Kotromanić (pol. Stefan II Kotromanić, węg. Kotroman II. István) (* nieznana, † 1353) - ban Bośni od 1314 r. Syn Stefana I Kotromanićia i Elżbiety, córki Stefana Władysława, króla Sremu. Miał dwoje dzieci: syna, zmarłego wkrótce po urodzeniu i córkę Elżbietę Bośniaczkę, królową węgierską (żona Ludwika Węgierskiego), natomiast jego wnuczką była Jadwiga I, król Polski [1]. Jego drugą żoną, matką Elżbiety, była córka księcia Kazimierza gniewkowskiego - Elżbieta. Być może jego córką była również Katarzyna, żona hrabiego Hermana I von Cilli. PanowanieObjął tron bośniacki w rok po śmierci swojego ojca Stefana I dzięki poparciu Mladena II Šubicia, który w latach 1312-1322 tytułował się "Panem (Banem) Całej Bośni" (łac. totius Bosniae dominus) [2]. Od początku swojego panowania dążył do zrzucenia zwierzchnictwa chorwackiego. Zaangażował się w konflikt węgiersko-chorwacki popierając króla Węgier Karola Roberta. Ten w 1322 r. zorganizował wyprawę przeciwko banom chorwackim, która zakończyła się klęska rodu Šuboticiów i oderwaniem od Chorwacji części ziem, w tym Bośni, która stała się lennem Węgier. Stefan II wykorzystując formalną zależność od tego państwa dążył do wzmocnienia państwa, czemu służyć temu miało małżeństwo zawarte przez jego córkę Elżbietę z następcą węgierskiego tronu Ludwikiem [3]. Zmarł w 1353 r. i został pochowany w ufundowanym przez siebie kościele w Mile, koło Visoko.[4] Bibliografia
Przypisy |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
