Bécsújhelyi béke

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Bécsújhelyi béke (pol. Traktat pokojowy z Wiener Neustadt) był traktatem między Królestwem Węgier a Świętym Cesarstwem Rzymskim. Poprzedził go rozejm z Radkersburga, a następnie pokój z Pozsony z 1491 roku. Zajmuje się kwestiami sukcesji i ustala hipoteki terytorialne w komitatach: Moson, Sopron i Vas. Tło Po śmierci króla Władysława V w Pradze, 23 stycznia 1458 r., Maciej został ogłoszony królem Węgier w Budzie, z pomocą swojego wuja Michała Szilágyiego. Tymczasem w lutym 1459 r. do Mikołaja z Iloka dołączyli inni niezadowoleni hrabiowie węgierscy, którzy na zamku Mikołaja w Güssing wybrali królem Fryderyka III, cesarza Świętego Cesarstwa Rzymskiego. Fryderyk przejął tron ​​jako swoje prawowite dziedzictwo po Albercie II z Niemiec. Pius II, który został papieżem w 1458 roku zaledwie 5 lat po tym, jak Turcy podbili Bizancjum, w obawie przed dalszą agresją turecką wezwał do krucjaty. Chciał pogodzić dwóch królów, którzy bronili swojej korony. Fryderyk miał przewagę dzięki wsparciu niektórych węgierskich szlachciców, a także posiadał zachodnie Węgry, w tym węgierskie miasto Sopron i samą węgierską koronę, które w dniu 25 lutego 1441 r. otrzymał od królowej Elżbiety Luksemburskiej (żony Alberta II). Pożyczył też od niej 100 000 dukatów dla Sopronu i kolejne 8000 dla korony. Maciej miał po swojej stronie czeskiego króla Jerzego z Podiebradów (ogłoszonego przez Piusa heretykiem) i husyckiego przywódcę najemników Jana Jiskrę. Maciej sprzymierzył się z Albertem VI, bratem Fryderyka, z którym wówczas toczył wojnę. Papież mediował między stronami z mniejszym powodzeniem. Z szansami przeciwko niemu Maciej został zmuszony do potajemnego zaangażowania się w negocjacje. Na początku 1462 r. wysłał Jana Vitéza, arcybiskupa Ostrzyhomia, do Fryderyka do Grazu, wspomagany przez papieskiego obserwatora Hieronymusa Landusa. Częściowo zgodzili się na status Świętej Korony i miast Fraknó, Kabold, Kismarton, Kőszeg, Sopron i Rohonc. Ustalili warunki dziedziczenia tronu węgierskiego po Macieju, unieważniając sojusz między Maciejem a Albertem i zabronili mu ponownego małżeństwa po śmierci jego żony Katarzyny z Podiebradów. Negocjacje zakończyły się w maju. Jest to uważane za umowę przedwstępną dla traktatu pokojowego z Wiener Neustadt, chociaż większość warunków była utrzymywana w tajemnicy. W Sopron przedstawiciele węgierskich kół kościelnych i świeckich zaakceptowali wszystkie warunki tych negocjacji. Oto uzgodnienia: Terytoria zachodnie (węgierskie) obecnie uważane jako kredyty hipoteczne koronne; Posiadanie Świętej Korony; Państwowe i prawne regulacje hipotek koronnych; Prawa kościelnych właściwości hipotek koronnych; Obowiązek wzajemnej wojny przeciwko Imperium Osmańskiemu; Posiadanie prawa do tytułu „Król Węgier”; Wsparcie dla Wielkiego Księcia Maksymiliana I; Regulacja dziedziczenia przez Habsburgów jako królów Węgier; Sprawy koronacyjne potencjalnego króla węgierskiego Habsburgów. Traktat Plik:Crown, Sword and Globus Cruciger of Hungary2.jpg The Holy Crown, one of the provisos of the agreement Plik:Habsburg mortgages in Hungary between 15th and 17th centuries.jpg Border mortgages were in the main scope of the negotiations Traktat został oficjalnie podpisany 19 lipca 1463 r. w Wiener Neustadt. Wspomniane terytoria zachodnie były obciążone hipoteką Świętego Cesarstwa Rzymskiego do 1647 r., Ale miał też możliwość faktycznego władcy Węgier, aby stwarzał też warunki do wykupu miast Fraknó i Kabold za 40 000 złotych florenów po śmierci Fryderyka. (Liczba miast, które można wymienić za tę cenę, jest obniżona do 2 z 5 w umowie przedwstępnej w Grauz). Węgierska korona i miasto Sopron zostały odzyskane w zamian za natychmiastowe 80 000 florenów. Ponadto ustalono, że jeśli Maciej zmarłby bez prawowitego syna, jego królestwo przejdzie na Fryderyka i Maksymiliana. W tajnej klauzuli traktatu Fryderyk stracił kontrolę nad Janem Jiskrą i jego armią, co pozwoliło Maciejowi zatrudnić ich do jego służby, która stanowiła rdzeń późniejszej Czarnej Armii i czołówkę przyszłych podbojów Węgier. Zaimplementowano także nową wojnę husycką, która doprowadziła do zwycięstw w nadchodzących bitwach.potrzebne wyjaśnienie The treaty was officially signed on 19 July 1463 in Wiener Neustadt. The aforementioned western territories were mortgaged to the Holy Roman Empire until the year 1647 but also had an option for the actual Hungarian ruler to redeem the cities of Fraknó and Kabold for 40.000 golden florins after Frederick's death. (The number of redeemable cities for this price is lowered to 2 from the 5 in the pre-contract in Graz). The Hungarian crown and the city of Sopron were retrieved in exchange for an immediate 80.000 florins. Furthermore, it was settled that if Matthias died without a legitimate son, his Kingdom would pass to Frederick and Maximilian. In the secret clause of the treaty, Frederick lost control of John Jiskra and his army, which allowed Matthias to hire them into his service, which would form the core of the later Black Army and the spearhead of Hungarian conquests to come. It also implemented new Hussite warfare, which led to victories in upcoming battles.Szablon:Clarify Korzyści dla Węgier Zamiast pierwotnych 15 fortów i miast obciążonych Świętym Cesarstwem Rzymskim, udzielonych w rozejmie Radkersburga, Maciejowi udało się zmniejszyć ich liczbę do 7. Nabycie korony było kluczowe dla Macieja, ponieważ węgierska tradycja uznawała tylko tych królów za legalnych, którzy zostali koronowani wraz z nią w bazylice Székesfehérvár. Maciej był nadal protegowanym Piusa, który sprawił, że dynastie europejskie go uznały. Utrzymano prawa węgierskiego duchowieństwa w zakresie podatków kościelnych na Węgrzech. Dawna obietnica sukcesji Habsburgów zachowała prawa węgierskiej szlachty do wyboru nowego króla. Janowi Jiskrze obiecano królewskie ułaskawienie i dano mu dwa zamki (Şoimuş i Lipova), a jego żołnierze otrzymali żołd w wysokości 25 000 dukatów. Oznaczało to początek utworzenia niezależnej od chorągwi szlacheckich armii królewskiej, co doprowadziło do łańcucha sukcesów wojskowych Węgier w kolejnych latach. Dało mu to także możliwość zburzenia husyckiej twierdzy Katzenstein (w pobliżu Sopronu), a tym samym przekonania czeskiego kapitana Františka Haga do przyłączenia się do niego w szeregach Czarnej Armii. Instead of the original 15 forts and towns mortgaged for the Holy Roman Empire granted in the Truce of Radkersburg Matthias was able to cut their number down to 7. The acquisition of the crown was vital for Matthias as the Hungarian tradition only recognized those Kings as legitime who were crowned with it in the Basilica of Székesfehérvár. Matthias was still a protégé of Pius, who made the European dynasties acknowledge him. The rights of the Hungarian clergy were maintained concerning church taxes in Hungary. Though stating a former promise for a Habsburg succession, it preserved the rights of the Hungarian nobility for electing the new King. John Jiskra was promised royal pardon and was given two castles (Şoimuş and Lipova) and his soldiers received a payment of 25.000 ducats. This meant the beginning of the formation of a banner-independent royal army and a chain of military successes for Hungary in the following years. It also gave him the opportunity to demolish the Hussite stronghold of Katzenstein (in the vicinity of Sopron) and thus convince its Czech captain František Hag to join his side in the Black Army. Advantages for the Empire Korzyści dla Cesarstwa Imperium zyskało: Odsunięcie Macieja od brata cesarza w ich braterskiej „ Fehde - wojnie”, co oznaczało izolację Alberta VI. Zabezpieczenie prawowitego roszczenia Świętego Cesarza Rzymskiego poprzez posiadanie tytułu króla Węgier i uregulowanie sukcesji. Obowiązkowe wsparcie Węgier dla Cesarstwa z jakichkolwiek powodów w jakimkolwiek zagrożeniu. Cesarz adoptował króla Macieja jako swojego „syna”, pomagając zacieśnić więzi z nowo powstałą dynastią węgierską. The Empire gained: The removal of Matthias from the Emperor's brother's side in their "Fehde-war" meant the isolation of Albert VI. The insurance of a rightful claim for the Holy Roman Emperor by holding the title of Hungarian King and regulating the succession. Mandatory support by Hungary to the Empire on all grounds for any menace. The Emperor adopted The King as his "son", helping tighten the ties with the newly formed Hungarian dynasty. Advantages for the Papal States Korzyści dla Państwa Papieskiego Państwa papieskie zyskały: Sojusz przeciw inwazji osmańskiej i utrwalający sytuację europejską. Prawa duchowieństwa na terytoriach objętych hipoteką pozostały nienaruszone, ponieważ umowa w ogóle ich nie dotyczyła. Gdy Jerzy z Podiebradów stał się bezużyteczny, Macciej rozpoczął krucjatę przeciwko tak zwanemu heretykowi, która sprzyjała interesom Państwa Papieskiego. The Papal States gained: An alliance against the Ottoman invasion and consolidating the European situation. The rights of the clergy in the mortgaged territories remained intact, as the contract didn't affect them at all. As George of Poděbrady became useless, Matthias launched a crusade against the so-called heretic, the war favored the Papal States' interest. Następstwa Zaraz po odzyskaniu Sopron Fryderyk III pozwolił czeskiemu kapitanowi Hinko Tannfeldowi z Waltersdorfu splądrować miasto 7 września 1465 r. Oddziały atakujące pochodziły z austriackiego miasta Waltersdorf, co było bezpośrednią obrazą dla Macieja, który natychmiast zaprotestował. Cesarz wyraził żal, ale nie zwrócił łupów. W odwecie garnizon Sopron wstrzymał i zablokował wysyłkę wina do Wiener Neustadt w 1466 r. i ponownie zażądał odszkodowania, które nadal pozostało niezrealizowane. Traktat otworzył Maciejowi drogę do koronowania się na króla Węgier. Jego rządy doprowadziły do ​​serii wojen, a ich korzystny wynik doprowadził do koronacji Macieja na króla Czech (1469–1490) i księcia Austrii (1486–1490). Krucjata nigdy nie powstała, ponieważ nigdy nie zapewniono obiecanych przez Wenecję środków na kampanię. Wysiłek ostatecznie zakończył się w wojnach czeskich (1468–1478), w których Maciej włączył Czechy do Węgier. Wojna między Świętym Cesarstwem Rzymskim a Węgrami trwała po sukcesji zainteresowanych królów. Pole konfliktu dotknęło także miasta obciążone hipoteką. Fryderyk i Maksymilian nie otrzymali żadnego wsparcia zbrojnego, jak określono w warunkach. Pod koniec swego panowania Maciej odwrócił się od papiestwa, chroniąc Królestwo Neapolitańskie przed armią papieską w 1488 r., stając po stronie zbuntowanych obywateli papieskich w Ankonie w 1488 r., czyniąc ich węgierskim protektoratem, a nawet podpisując status quo traktat pokojowy z Imperium Osmańskim. Po jego śmierci Habsburgowie zaostrzyli warunki w drugim traktacie z Pressburga i zabezpieczyli na pierwszym kongresie wiedeńskim. Obejmowali tron ​​kilka razy, aż królem został Ferdynand I, a Święty Rzymski Cesarz, a Maksymilian II, Święty Rzymski Cesarz, samodzielnie rządził Węgrami, ustanawiając linię sukcesji Habsburgów, która trwała do I wojny światowej Immediately after the recovery of Sopron, Frederick III allowed Czech captain Hinko Tannfeld of Waltersdorf to sack the town on September 7, 1465. The attacking troops departed from the Austrian town of Waltersdorf, which was a direct insult to Matthias, who immediately protested. The Emperor expressed his regret but did not return the plunder. In retaliation, the garrison of Sopron withheld and foreclosed a wine shipment to Wiener Neustadt in 1466 and demanded the compensation again, which still remained undone. The treaty opened the gates for Matthias to crown himself King of Hungary. His rule led to a series of wars, and their advantageous outcome resulted in Matthias being crowned King of Bohemia (1469–1490) and Duke of Austria (1486–1490). The crusade never came into being, as the campaign funds promised by Venice were never provided. The effort eventually ended in the Bohemian Wars (1468–78) where Matthias incorporated Bohemia into Hungary. The military feud between the Holy Roman Empire and Hungary continued after the succession of the concerned Kings. The field of conflict also affected the mortgaged towns. No armed support was given to Frederick or Maximilian, as was laid in the terms. Towards the end of his reign, Matthias turned away from the papacy, by protecting the Kingdom of Naples against the Papal army in 1488, siding with the rebellious Papal citizens of Ancona in 1488 by making them a Hungarian Protectorate, and even signing a status quo peace treaty with the Ottoman Empire. Following his death, the Habsburgs strengthened the terms in the Second Treaty of Pressburg and secured in the First Congress of Vienna. They claimed the throne several times until Ferdinand I, Holy Roman Emperor co-reigned there, and Maximilian II, Holy Roman Emperor single-handedly ruled Hungary, which established a Habsburg line of succession that lasted to World War I. Znaczenie historyczne 18 kwietnia 1490 r., po śmierci Macieja, cesarz Maksymilian I wysłał ofertę szlachcie węgierskiej, w której złożył swoje roszczenia do tronu węgierskiego na podstawie tego traktatu. Obiecał ochronę przed Polską, zapewnił aneksję podbojów Macieja dla Węgier i obiecał utrzymać węgierskich urzędników i doradców w swoich urzędach. W przeciwnym razie zagroził użyciem siły, aby uzyskać uległość królestwa węgierskiego. Aby wyegzekwować swój wpływ na wybory królewskie, nakazał wydrukowanie i rozprowadzenie licznych egzemplarzy traktatu pokojowego z Wiener Neustadt wśród szlachty wyborczej. Był to pierwszy w historii przypadek wykorzystania prasy drukarskiej do celów propagandowych Zobacz także also Pokój w Pressburgu (1491) Zjazd wiedeński Traktat z Trianon Pokój w Lubowli Oblężenie Wiener-Neustadt Linki zewnętrzne Hungarian text of the treaty

Traktat pokojowy z Wiener Neustadt Pełna nazwa Capitula concordie dudu(m) inter glo- riasissimu(m) principe(m) d(omi)n(u)m Fridericu(m) Rom(a)noru(m) imperatore(m) semp(er) augu- stu(m) etiam p(ro) suis heredib(us) expresse no(m)inato inclitissimo Romanoru(m) rege necno(n) cia- re memorie Mathia(m) hu(n)garie rege(m) ac regni hu(n)garie prelatos et p(ro)ceres super successio(n)e in eadem regno r(on)ciusa hincin- de acceptata et bulle co(n)firmatorie, fe(licis) re- (cordantionis) pii p(a)pe secu(n)di infrascripte inserta Wydrukowana strona tytułowa traktatu Wydrukowana strona tytułowa traktatu Powód Spór o koronę Węgier Rodzaj traktat pokojowy Negocjacje 1459–1462 Data 19 lipca 1463 Miejsce Wiener Neustadt Potwierdzenia po aprobacie papieża Piusa II, Rzym, 22 października 1463 Data efektywna 1491, 1526 Warunki Traktat pokojowy z Pozsony (1491), ponowne zatwierdzenie terytoriów zachodnich, Ferdynand I królem Węgier Wygaśnięcia 1502 Rohonc nie ma już na niego wpływu 1626, Fraknó, Kabold w domu Esterházy 1647, terytoria zachodnie ponownie włączone na Węgry 1946, przejście Węgier do republiki Podpisujący Maciej Korwin, Buda, 16 lipca 1463. Fryderyk III, 16 lipca 1463. Strony 22px Kingdom of Hungary 22px Święte Cesarstwo Rzymskie Ratyfikujący Maciej Korwin, Buda,23–24 kwietnia 1464 Węgierscy baronowie i szlachta, Székesfehérvár, kwiecień 3&8, 1464 Węgierscy negocjatorzy, Székesfehérvár, 3 kwietnia 1464 Depozytariusze nieznani Język łacina Odpisy węgierski (2000), środkowo-górny niemiecki, Traktaty: 15px 15px 15px 15px 15px Dynastii Andegawenów 15px 15px 15px 13px 13px 15px Królów elekcyjnych Treaty of Bruck (1328)  ♦  Treaty of Enns (1336)  ♦  Hungarian–Lithuanian Treaty (1351)  ♦  Hungarian–Neapolitan Treaty (1352)  ♦  Traktat z Zadaru (1358)  ♦  Treaty of Brunn (1364)  ♦  Treaty of Torino (1381)  ♦  Treaty of Iglo (1397)  ♦  Treaty of Lubowla (1412)  ♦  Truce of Eger (1437)  ♦  Pokój w Szeged (1444)  ♦  Truce of Radkersburg (1447)  ♦  Hunyadi–Frederick pact (1450)  ♦  Traktat pokojowy z Wiener Neustadt (1463)  ♦  Treaty of Ófalu (1474)  ♦  Treaty of Korneoburg-Gmunden (1477)  ♦  Treaty of Brno (1478)  ♦  Treaty of Piotrków (1479)  ♦  Pokój w Ołomuńcu (1479)  ♦  Pozsonyi béke (1491)  ♦  I Kongers Wiedeński (1515)  ♦  Układ w Wielkim Waradynie (1538)  ♦  Traktat w Spirze (1570)