Księstwo Friuli: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 21: | Linia 21: | ||
[[Księstwo Benewentu|Benewentu]] i [[Księstwo Tarentu|Tarentu]], Friulia często próbowała uzyskać niezależność względem władzy królewskiej. | [[Księstwo Benewentu|Benewentu]] i [[Księstwo Tarentu|Tarentu]], Friulia często próbowała uzyskać niezależność względem władzy królewskiej. | ||
| − | Prowincja [[Friuli-Wenecja Julijska|Friuli]] (Venetia) była pierwszą prowincją na Półwyspie Apenińskim podbitą przez Longobardów pod wodzą [[Alboin]]a w [[568]]. Alboin przekazał władzę nad regionem w ręce swego bratanka [[Gisulf I|Gisulfa I]], który mógł wybierać ''faras'', tj. arystokratyczne rodziny, do zasiedlenia kraju. Początkowo księstwo było ograniczone przez [[Alpy Karnickie]] i [[Alpy Julijskie|Julijskie]] na północy i wschodzie, z tych kierunków było trudno dostępne. Na południu było ograniczone przez [[Egzarchat Rawenny]] i nie miało linii brzegowej, oraz przez równinę, która prowadziła do [[Panonia| | + | Prowincja [[Friuli-Wenecja Julijska|Friuli]] (Venetia) była pierwszą prowincją na Półwyspie Apenińskim podbitą przez Longobardów pod wodzą [[Alboin]]a w [[568]]. Alboin przekazał władzę nad regionem w ręce swego bratanka [[Gisulf I|Gisulfa I]], który mógł wybierać ''faras'', tj. arystokratyczne rodziny, do zasiedlenia kraju. Początkowo księstwo było ograniczone przez [[Alpy Karnickie]] i [[Alpy Julijskie|Julijskie]] na północy i wschodzie, z tych kierunków było trudno dostępne. Na południu było ograniczone przez [[Egzarchat Rawenny]] i nie miało linii brzegowej, oraz przez równinę, która prowadziła do [[Panonia|Panonii]], doskonałego punktu wyjściowego dla najeźdźców, takich jak [[Chorwaci]], [[Awarowie]] a później [[Węgrzy]]. Jej zachodnie granice początkowo nie były ustalone, aż do kolejnych podbojów i ustanowienia [[Księstwo Ceneda|księstwa Ceneda]], które leżało za rzeką [[Tagliamento]]. Początkowo głównym miastem prowincji była [[Akwileja]], ale stolicą longobardzkiej Friuli było ''Forum Iulii'', współczesne [[Cividale del Friuli]]. |
W [[615]] została podbita [[Concordia Sagittaria|Concordia]], a w [[642]] [[Oderzo|Opitergium]], gdy książęta rozszerzali swą władzę na południe kosztem egzarchatu. W [[663]] Cividale na krótko zdobyli Awarowie, ale [[Grimoald I|król Grimoald]] odbił je. Po zdobyciu [[Pawia|Pawii]] w [[774]], [[Karol Wielki]] pozwolił [[Hrodgaud]]owi zatrzymać księstwo, które istniało pod zwierzchnictwem [[Frankowie|Franków]] do [[828]], gdy rozpadło się po podziale na kilka hrabstw. Później przekształcono je w [[marchia Friuli|marchię Friuli]] w [[846]]. | W [[615]] została podbita [[Concordia Sagittaria|Concordia]], a w [[642]] [[Oderzo|Opitergium]], gdy książęta rozszerzali swą władzę na południe kosztem egzarchatu. W [[663]] Cividale na krótko zdobyli Awarowie, ale [[Grimoald I|król Grimoald]] odbił je. Po zdobyciu [[Pawia|Pawii]] w [[774]], [[Karol Wielki]] pozwolił [[Hrodgaud]]owi zatrzymać księstwo, które istniało pod zwierzchnictwem [[Frankowie|Franków]] do [[828]], gdy rozpadło się po podziale na kilka hrabstw. Później przekształcono je w [[marchia Friuli|marchię Friuli]] w [[846]]. | ||
Wersja z 08:46, 8 cze 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł pochodzi z Wikipedii w języku polskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku polskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
Plik:Mappa italia bizantina e longobarda.svg Księstwo Friuli na mapie Italii Longobardów Księstwo Friuli było jednym z największych terytorialnie księstw longobardzkich. Stanowiło ważny bufor między Królestwem Longobardów a Słowianami. Razem z księstwami Spoleto, Benewentu i Tarentu, Friulia często próbowała uzyskać niezależność względem władzy królewskiej. Prowincja Friuli (Venetia) była pierwszą prowincją na Półwyspie Apenińskim podbitą przez Longobardów pod wodzą Alboina w 568. Alboin przekazał władzę nad regionem w ręce swego bratanka Gisulfa I, który mógł wybierać faras, tj. arystokratyczne rodziny, do zasiedlenia kraju. Początkowo księstwo było ograniczone przez Alpy Karnickie i Julijskie na północy i wschodzie, z tych kierunków było trudno dostępne. Na południu było ograniczone przez Egzarchat Rawenny i nie miało linii brzegowej, oraz przez równinę, która prowadziła do Panonii, doskonałego punktu wyjściowego dla najeźdźców, takich jak Chorwaci, Awarowie a później Węgrzy. Jej zachodnie granice początkowo nie były ustalone, aż do kolejnych podbojów i ustanowienia księstwa Ceneda, które leżało za rzeką Tagliamento. Początkowo głównym miastem prowincji była Akwileja, ale stolicą longobardzkiej Friuli było Forum Iulii, współczesne Cividale del Friuli. W 615 została podbita Concordia, a w 642 Opitergium, gdy książęta rozszerzali swą władzę na południe kosztem egzarchatu. W 663 Cividale na krótko zdobyli Awarowie, ale król Grimoald odbił je. Po zdobyciu Pawii w 774, Karol Wielki pozwolił Hrodgaudowi zatrzymać księstwo, które istniało pod zwierzchnictwem Franków do 828, gdy rozpadło się po podziale na kilka hrabstw. Później przekształcono je w marchię Friuli w 846. Zobacz też |
|
|||||||||||||||
