Marchia Friulska: Różnice pomiędzy wersjami
| (Nie pokazano 3 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika) | |||
| Linia 1: | Linia 1: | ||
| − | [[Kategoria: | + | [[Kategoria:0]] |
[[Kategoria:Strony importowane z polskiej Wikipedii]] | [[Kategoria:Strony importowane z polskiej Wikipedii]] | ||
{{Uwaga polska| | {{Uwaga polska| | ||
| Linia 17: | Linia 17: | ||
[[File:Carolingian_Empire_map_1895.jpg|thumb|500px|left|Imperium Karolingów z południowo-wschodnim Marchią Friulską po traktacie z Verdun z 843 r.]] | [[File:Carolingian_Empire_map_1895.jpg|thumb|500px|left|Imperium Karolingów z południowo-wschodnim Marchią Friulską po traktacie z Verdun z 843 r.]] | ||
| − | '''Marchia Friulska''' – przygraniczna [[marchia]] [[Karolingowie|Karolingów]], umieszczona między [[Adriatyk]]iem a [[Balaton]]em i istniejącą w latach 828-952, po czym włączona przez [[Otton I Wielki|Ottona I]] do [[Marchia Werony|Marchii Werony]]<ref | + | '''Marchia Friulska''' – przygraniczna [[marchia]] [[Karolingowie|Karolingów]], umieszczona między [[Adriatyk]]iem a [[Balaton]]em i istniejącą w latach 828-952, po czym włączona przez [[Otton I Wielki|Ottona I]] do [[Marchia Werony|Marchii Werony]]<ref>Marcin Kamler (red.): Europa. Regiony i państwa historyczne. Warszawa: PWN, 2000, s. 128.</ref>. Była sukcesorem [[Longobardowie|longobardzkiego]] [[Księstwo Friuli|księstwa Friuli]]. |
Gdy longobardzkie [[królestwo Włoch (774–962)|królestwo Włoch]] zostało w [[774]] podbite przez [[Karol Wielki|Karola Wielkiego]], pozwolił on longobardzkim, a potem frankijskim książętom kontynuować rządy nad Friulią – do której dołączył [[Panonia|Pannonię]] jako integralną część swego [[Imperium Karolińskie|imperium]] – jako zaporą przeciw wdzierającym się [[Awarowie|Awarom]] i [[Chorwaci|Chorwatom]]. Gdy ostatni książę, [[Baldric]], został usunięty z urzędu w [[827]], księstwo podzielono na cztery hrabstwa (Zjazd w [[Akwizgran]]ie [[828]]). W [[846]] hrabstwa ponownie zebrano razem i przyznano [[Eberhad]]owi, pochodzącemu z klanu [[Unrochingowie|Unrochingów]], jednego z klanów [[Frankowie|Franków]]. Wprawdzie otrzymał on tytuł ''dux'', to jego następcy byli zwani ''marchio'', czyli "margrabia". | Gdy longobardzkie [[królestwo Włoch (774–962)|królestwo Włoch]] zostało w [[774]] podbite przez [[Karol Wielki|Karola Wielkiego]], pozwolił on longobardzkim, a potem frankijskim książętom kontynuować rządy nad Friulią – do której dołączył [[Panonia|Pannonię]] jako integralną część swego [[Imperium Karolińskie|imperium]] – jako zaporą przeciw wdzierającym się [[Awarowie|Awarom]] i [[Chorwaci|Chorwatom]]. Gdy ostatni książę, [[Baldric]], został usunięty z urzędu w [[827]], księstwo podzielono na cztery hrabstwa (Zjazd w [[Akwizgran]]ie [[828]]). W [[846]] hrabstwa ponownie zebrano razem i przyznano [[Eberhad]]owi, pochodzącemu z klanu [[Unrochingowie|Unrochingów]], jednego z klanów [[Frankowie|Franków]]. Wprawdzie otrzymał on tytuł ''dux'', to jego następcy byli zwani ''marchio'', czyli "margrabia". | ||
| Linia 28: | Linia 28: | ||
== Przypisy == | == Przypisy == | ||
| − | {{ | + | {{izvori}} |
| + | |||
| + | == Źródła == | ||
| + | |||
| + | * Hodgkin, Thomas. ''Italy and her Invaders''. Clarendon Press: 1895. | ||
| | | | ||
| Linia 114: | Linia 118: | ||
|} | |} | ||
| − | [[Kategoria: | + | [[Kategoria:Historia Włoch]] |
Aktualna wersja na dzień 08:48, 8 cze 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł pochodzi z Wikipedii w języku polskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku polskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
Plik:Carolingian Empire map 1895.jpg Imperium Karolingów z południowo-wschodnim Marchią Friulską po traktacie z Verdun z 843 r. Marchia Friulska – przygraniczna marchia Karolingów, umieszczona między Adriatykiem a Balatonem i istniejącą w latach 828-952, po czym włączona przez Ottona I do Marchii Werony[1]. Była sukcesorem longobardzkiego księstwa Friuli. Gdy longobardzkie królestwo Włoch zostało w 774 podbite przez Karola Wielkiego, pozwolił on longobardzkim, a potem frankijskim książętom kontynuować rządy nad Friulią – do której dołączył Pannonię jako integralną część swego imperium – jako zaporą przeciw wdzierającym się Awarom i Chorwatom. Gdy ostatni książę, Baldric, został usunięty z urzędu w 827, księstwo podzielono na cztery hrabstwa (Zjazd w Akwizgranie 828). W 846 hrabstwa ponownie zebrano razem i przyznano Eberhadowi, pochodzącemu z klanu Unrochingów, jednego z klanów Franków. Wprawdzie otrzymał on tytuł dux, to jego następcy byli zwani marchio, czyli "margrabia". W 887 Berengar I został wybrany królem Włoch. Jego wybór doprowadził do dziesięcioleci walk o tron między rywalizującymi pretendentami. Berengar utracił tron w 888 i nie udało mu się go odzyskać aż do 905. W tym czasie pozostawał samodzielnym panem Friuli, która zawsze go wspierała. Po jego śmierci w 924, jego zwolennicy wybrali na króla Hugona z Arles. Hugon nie wyznaczył nowego margrabiego i marchia leżała pusta, chociaż pozostawała politycznie częścią (Marchia Werony) królestwa Włoch do późnego średniowiecza. Zobacz teżPrzypisy
Źródła
|
|
|||||||||||||||
