István herceg: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 54: | Linia 54: | ||
|15= 15. [[Boldog Jolán]] | |15= 15. [[Boldog Jolán]] | ||
|16= 16. '''[[I. Károly szicíliai király]]''' | |16= 16. '''[[I. Károly szicíliai király]]''' | ||
| − | |17= 17. [[I. Beatrix provence-i grófnő]] | + | |17= 17. '''[[I. Beatrix provence-i grófnő]]''' |
|18= 18. '''[[V. István magyar király]]''' | |18= 18. '''[[V. István magyar király]]''' | ||
|19= 19. '''[[Kun Erzsébet magyar királyné]]''' | |19= 19. '''[[Kun Erzsébet magyar királyné]]''' | ||
Wersja z 17:34, 13 cze 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł pochodzi z Wikipedii w języku polskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku polskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
István herceg, także Anjou István (pol. Stefan Andegaweński, chor. Stjepan Anžuvinac) (* 26 grudnia 1332, † 9 sierpnia 1354) – zarządca (książę) Siedmiogrodu, a później Chorwacji, Dalmacji i Slawonii, jako książę. Piąty i ostatni syn Karola Roberta, króla Węgier i Elżbiety Łokietkówny. Stefan założył w 1349 roku własny dwór, jako władca (ispán) komitatów Szepes i Sáros. Został następnie mianowany na zarządcę Slawonii, w 1351 otrzymał w zarząd Chorwację i Dalmację. Natomiast od 1353, już z tytułem książęcym, zarządzał Slawonią. Stefan zmarł w roku 1354 w wyniku nieszczęśliwego upadku z konia. Śmierć Stefana próbuje się wiązać z innymi śmiertelnymi wypadkami, dotykającymi Andegawenów, często w młodym wieku, doszukując się jakiejś choroby genetycznej. RodzinaNa początku 1350 roku pojął za żonę Małgorzatę z Bawarii, córkę Ludwika Wittelsbacha, cesarza rzymskiego. Z tego związku narodziło się dwoje dzieci:
PrzodkowieBibliografia
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||