Vilmos

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Poprzednik: Koniuszy królewski (1241-1242) Następca: Türje II. Dénes Gutkeled I. István Vilmos (pol. Wilhelm z Saint Omer, fr. Guillaume de Saint Omer) (* nieznana, † 1242), francuski rycerz. Pochodził z rodziny Fauquembergues, której członkowie byli kasztelanami tytułowego zamku Saint-Omer. Jego ojciec, Mikołaj I z Saint Omer, otrzymał po czwartej krucjacie ziemie w Beocji. Później poślubił Małgorzatę Węgierską - córkę Beli III, wdowę po Bonifacym z Montferrat, lordzie Tesaloniki (zm. 1207). Nie jest jasne, kiedy małżeństwo miało miejsce: tradycyjne relacje mówią, że Mikołaj zmarł już w 1212 lub 1214, ale F. Van Tricht datuje małżeństwo po 1217 roku. Guillaume był młodszym synem pary, miał starszego brata Belę z Saint Omer. Podczas gdy Bela otrzymała połowę Teb jako posag ze swojego małżeństwa, Vilmos i jego matka przeprowadzili się do Królestwa Węgier, gdzie królem była Bela IV, również wnuk Beli III. Po śmierci matki około 1223 r. Vilmos odziedziczył jej majątki w Syrmii i Maczwie. Brał udział w bitwie pod Mohi, a następnie należał do towarzysza Beli IV, który uciekając przed Mongołami schronił się w Dalmacji. Vilmos był [[ispán]em komitatu Kraszna w 1241 r. Od 1241 r. aż do śmierci służył koniuszy królewski. Bela IV zaręczył Vilmosa ze swoją drugą najstarszą córką Małgorzatą (nie mylić ze świętą Małgorzatą Węgierską), jednak obie osoby zmarły do ​​1242 roku. Według jego eptafium w katedrze Świętego Domniona w Splicie, Vilmos zmarł w kwietniu 1242 roku w Trogirze, gdzie rodzina królewska mieszkała do okupacji mongolskiej. Przypisy Źródła Bon, Antoine (1969). La Morée franque. Recherches historiques, topographiques et archéologiques sur la principauté d'Achaïe] [Frankish Morea. Historyczne, topograficzne i archeologiczne badania Księstwa Achaji] (po francusku). Paris: De Boccard. OCLC 869621129. Longnon, Jean (1969) [1962]. "The Frankish States in Greece, 1204–1311"]. W Setton, Kenneth M.; Wolff, Robert Lee; Hazard, Harry W. (eds.). A History of the Crusades, Volume II: The Later Crusades, 1189–1311 (Second ed.). Madison, Milwaukee, and London: University of Wisconsin Press. str. 234–275. ISBN 0-299-04844-6. Perra, Foteini (2011). Οικογένεια Σεντ Ομέρ. Encyklopedia świata greckiego, Beocja (po grecku). Foundation of the Hellenic World. Van Tricht, Filip (2011). The Latin Renovatio of Byzantium: The Empire of Constantinople (1204–1228). Leiden: Brill. ISBN 978-90-04-20323-5. Zsoldos, Attila (2011). Magyarország világi archontológiája, 1000–1301 [Świecka archontologia Węgier, 1000–1301]. História, MTA Történettudományi Intézete. Budapest. ISBN978-963-9627-38-3.

Vilmos (węg.) Wilhelm z Saint Omer (pol.0 Guillaume de Saint Omer (fr>) Plik:Coa Hungary Country History Imre (1196-1204).svg koniuszy królewski Okres od 1241 do 1242 Poprzednik Türje II. Dénes Następca Gutkeled I. István Dane biograficzne Dynastia Arpadowie Państwo {{{państwo}}} Urodziny data nieznana Śmierć data nieznana Miejsce Trogir Miejsce spoczynku Split, katedra Świętego Domniona Żona Małgorzata