Ulrich von Cillei

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku chorwackim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku chorwackim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Strona	Autorzy	Nota
[3]	[4]	Ten artykuł pochodzi z Wikipedii w języku polskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku polskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Poprzednik: Ban całej Slawonii (1445-1456) Współrządzący: Cillei II. Frigyes (1446-1454) antybanowie: Székely János (1446-1448) Tallóci Frank (1446-1448) Następca: Cillei II. Frigyes Ivan Marcali Portret Ulrika II. Celjskog Ulrich von Cillei (pol. Ulryk Cellejski, chor. Ulrik II. Celjski, węg. Cillei II. Ulrik) (* ok.1406, † 9 listopada 1456 w Belgradzie), szlachcic austriacki i chorwacko-węgierski, Ban całej Slawonii z rodziny hrabiów Celje. Syn Fryderyka II oraz Elżbiety Frankopanskiej, wnuk Hermana II. Ulryk II był synem Fryderyka II i jego żony, Elżbiety Frankopanskiej. Niewiele wiadomo o jego młodości, ok. 1432 ożenił się z Katarzyną Branković, córką władcy Serbii, Đurađa Brankovicia. W 1433 r. ożenił się z Katariną, córką serbskiego despota Đurađa Brankovićia, który starał się wzmocnić pozycję rodzin na Bałkanach. W 1436 r. król Zygmunt ogłosił Fryderyka II i jego syn Ulricha II dziedzicznymi książętami Świętego Cesarstwa Rzymskiego. W konfrontacji z Talovciami o tytuł bana i przywództwo w Chorwacji Ulrik wykorzystał ważny wówczas fort Medvedgrad, który nabył po wyginięciu rodu Albenich. Godine 1433. oženio se Katarinom, kćerkom srpskog despota Đurađa Brankovića, čime je nastojao ojačati položaj obitelji na Balkanu. Godine 1436. kralj Žigmund je proglasio Fridrika II. i njegova sina Ulrika II. nasljednim knezovima Svetog Rimskog Carstva. U sukobu s Talovcima oko banske časti i prvenstva u Hrvatskoj, Ulrik se koristi tada važnom utvrdom Medvedgradom koju je stekao nakon izumiranja Albena. Poparł prawo do dziedziczenia wdowy po Albrechcie, Elżbiety i ich syna pogrobowca Władysława/Ladislava. Po śmierci Matko Talovaca przejął banowanie Slawonii w 1445 r., co umożliwiło mu zdobycie wpływów w Zagrzebiu. W walce o władzę w królestwie Ulrik starł się z potężną węgierską rodziną Hunyadich, a wrogość została tymczasowo osłabiona przez małżeństwo córki Ulrika, Elżbiety z młodszym synem Hunyadiego, Maciejem/Matthiasa. [1] Podupirao je pravo na nasljedstvo Albrechtove udovice Elizabete i njihovog sina Ladislava Posmrčeta. Nakon smrti Matka Talovca, preuzima 1445. godine banstvo Slavonije, što mu omogućuje stjecanje utjecaja nad Zagrebom. U borbi za vlast u kraljevstvu, Ulrik se sukobio s moćnom mađarskom obitelji Hunjadi, a neprijateljstvo je privremeno stišano brakom Ulrikove kćeri Elizabete i Hunjadijevog mlađeg sina Matije. W 1456 r. Książę Ulrik II. został gubernatorem Węgier, ale w tym samym roku zabił go Ladislav Hunyadi w Belgradzie [2]. Godine 1456. knez Ulrik II. postao je namjesnikom Ugarske, no iste ga je godine ubio Ladislav Hunjadi u Beogradu. Bilješke Vanjske poveznice Ulrik II. Celjski - Hrvatski biografski leksikon Szablon:Hr icon Ulrik II. Celjski - Hrvatska opća enciklopedija Szablon:Hr icon Ulryk II Cylejski (niem. Ulrich von Cillei, węg. Cillei Ulrik , ur. 1406, zm. 9 listopada 1456) − hrabia Celje, ostatni przedstawiciel rodu. Ulryk II był synem Fryderyka II i jego żony, Elżbiety Frankopanskiej. Niewiele wiadomo o jego młodości, ok. 1432 ożenił się z Katarzyną Branković, córką władcy Serbii, Đurađa Brankovicia. Jego wpływ na sprawy Królestwa Węgier i Świętego Cesarstwa Rzymskiego wkrótce stał się większy niż ojca, z którym został podniesiony do rangi księcia cesarstwa przez cesarza Zygmunta Luksemburskiego w 1436. Doprowadziło to do waśni z austriackim rodem Habsburgów, który jednak szybko wygaszono. Król niemiecki Albrecht II Habsburg uczynił Ulryka swoim przedstawicielem w Czechach. Po śmierci Alberta w 1439 Ulryk wziął pod opiekę wdowę po nim, Elżbietę Luksemburską. W 1452 przeforsował koronację jej syna, Władysława Pogrobowca, na króla Węgier. Został zamordowany przez Władysława Hunyadyego w Belgradzie.

Ulrich von Cillei (niem.) Ulryk Cellejski (pol.) Cillei II. Ulrik (węg.) Ulrik II. Celjski (chor.) — Ban całej Slawonii Hrabia Celje — Plik:Ulrich II. of Cilli.JPG Plik:Counts of Celje coat of arms (1-4).svg Ban całej Slawonii Okres od 1445 do 1456 Poprzednik Cillei II. Frigyes (Friedrich II von Cilli) Następca Ivan Marcali hrabia Celje/Cillei Okres od 1454 ?? do 1456 Poprzednik Cillei II. Frigyes (Friedrich II von Cilli) Następca Władysława Pogrobowca Dane biograficzne Ród Cillei Pochodzenie niemiecko-węgierskie Państwo Królestwo Węgier w unii personalnej z Królestwem Chorwacji Urodziny 1406 Śmierć 9 listopada 1456 Miejsce Belgrad Przyczyna zamordowany przez Władysław Hunyadyego Ojciec Fryderyk II Cylejski (Cillei II. Frigyes) (Friedrich II von Cilli) Matka Elżbieta Frankopanska Rodzeństwo Friedrich III., Johann Żona Katarzyna Branković Dzieci Hermann IV., Georg, Elizabeth