Győr Jakab: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 30: | Linia 30: | ||
Jakab urodził się w '''rodzinie''' [[Óvár]] '''klanu''' [[Győr]] jako jeden z dwóch synów [[Győr I. Konrád|Konráda I]], [[Stolnik|stolnika królewskiego]]. Jego bratem był [[Győr III. István|István III]] (fl. 1302-14). Miał także dwie siostry; Katalin, która wyszła za mąż za [[Rátót Miske]]; stali się oni bezpośrednimi przodkami znakomitej rodziny [[Batthyány]]; i niezidentyfikowana siostra, która poślubiła miejscowego szlachcica '''[[Balog George]]''' z Harsány. | Jakab urodził się w '''rodzinie''' [[Óvár]] '''klanu''' [[Győr]] jako jeden z dwóch synów [[Győr I. Konrád|Konráda I]], [[Stolnik|stolnika królewskiego]]. Jego bratem był [[Győr III. István|István III]] (fl. 1302-14). Miał także dwie siostry; Katalin, która wyszła za mąż za [[Rátót Miske]]; stali się oni bezpośrednimi przodkami znakomitej rodziny [[Batthyány]]; i niezidentyfikowana siostra, która poślubiła miejscowego szlachcica '''[[Balog George]]''' z Harsány. | ||
| − | + | ||
| + | Jakab poślubił Ilonę, córkę [[Kán Miklós]]a z gałęzi Siklós. W ich małżeństwie urodziło się troje lub czworo dzieci: Miklós był pierwszym członkiem rodziny [[Gyulai]] (obecnie [[Belvárdgyula]]), a także przodkiem jego gałęzi rodziny [[Geszti]], podczas gdy [[Győr III. Konrád|Konráda III]] osiadł w [[Kéménd]] (dziś Máriakéménd) i został głową rodziny [[Kéméndi]]. Jakab miał także dwie córki: [[Csala|Csalę]], która została zaręczona z Jakabem, synem [[Mizse]] i nieznaną z imienia córkę, która poślubiła [[Hontpázmány Cibak]] (prawdopodobnie jest identyczna z Csalą).<ref name="Engel" /> | ||
Po raz pierwszy wspomniano o nim we współczesnych zapisach w 1282 r., gdy jego leciwy ojciec Konrád I został już wydalony z posiadłości ziemskich w północno-zachodnich Węgrzech przez potężną rodzinę [[Kőszegi]]. Jakab i jego brat István III mieszkali w komitacie [[Baranya]]. Tam Jakab uwikłał się w konflikt z [[Kemény, synem Lőrinc]]a, przodkiem rodziny [[Cseményi]], którego '''wojska spłonęły i zginęły''' w jego trzech wioskach, zamordowały sześciu włoskich poddanych i schwytali samego Jakaba. Odkupił swoją wolność za 100 srebrnych denarów. W 1285 r. kapituła Pécs oświadczyła, że czyn Kemény jest niezgodny z prawem i bezzasadny, i nakazała zapłatę odszkodowania.<ref name="Karácsonyi">Karácsonyi, János (1901). ''A magyar nemzetségek a XIV. század közepéig. II. kötet'' [''Węgierskie rody do połowy XIV wieku, Vol. 2'']. Hungarian Academy of Sciences. str. 100.</ref> Nowa siedziba gałęzi [[Óvár]] została zbudowana w [[Kéménd]] na początku lat 90. XII wieku, gdzie mieszkał również Jakab.<ref name="Engel1996">Engel, Pál (1996). ''Magyarország világi archontológiája, 1301–1457, I.'' [''Świecka archontologia Węgier, 1301–1457, Volume I'']. História, MTA Történettudományi Intézete. str. 339.</ref> Gdy dominacja [[Kőszegi]] stopniowo rozszerzyła się na region [[Baranya]], zarówno Konrád, jak i Jakab stali się lojalnym zwolennikami węgierskiego króla [[III. András|Andrzeja III]]. Jakab został mianowany [[Stolnik|stolnikiem królewskim]] na krótki czas w 1291 roku.<ref name="Zsoldos2011">Zsoldos, Attila (2011). ''Magyarország világi archontológiája, 1000–1301'' [''Świecka archontologia Węgier, 1000–1301'']. História, MTA Történettudományi Intézete. Budapest. str. 61, 171, 314.</ref> W następnym roku działał jako [[ispán]] w komitacie [[Moson]]<ref name="Zsoldos2011" />, ale pozycja ta była jedynie nominalna, ponieważ terytorium komitatu zostało zajęte przez [[Kőszegi]]ch od 1280 roku. Przede wszystkim Jakab pojawił się po stronie ojca we współczesnych dokumentach. | Po raz pierwszy wspomniano o nim we współczesnych zapisach w 1282 r., gdy jego leciwy ojciec Konrád I został już wydalony z posiadłości ziemskich w północno-zachodnich Węgrzech przez potężną rodzinę [[Kőszegi]]. Jakab i jego brat István III mieszkali w komitacie [[Baranya]]. Tam Jakab uwikłał się w konflikt z [[Kemény, synem Lőrinc]]a, przodkiem rodziny [[Cseményi]], którego '''wojska spłonęły i zginęły''' w jego trzech wioskach, zamordowały sześciu włoskich poddanych i schwytali samego Jakaba. Odkupił swoją wolność za 100 srebrnych denarów. W 1285 r. kapituła Pécs oświadczyła, że czyn Kemény jest niezgodny z prawem i bezzasadny, i nakazała zapłatę odszkodowania.<ref name="Karácsonyi">Karácsonyi, János (1901). ''A magyar nemzetségek a XIV. század közepéig. II. kötet'' [''Węgierskie rody do połowy XIV wieku, Vol. 2'']. Hungarian Academy of Sciences. str. 100.</ref> Nowa siedziba gałęzi [[Óvár]] została zbudowana w [[Kéménd]] na początku lat 90. XII wieku, gdzie mieszkał również Jakab.<ref name="Engel1996">Engel, Pál (1996). ''Magyarország világi archontológiája, 1301–1457, I.'' [''Świecka archontologia Węgier, 1301–1457, Volume I'']. História, MTA Történettudományi Intézete. str. 339.</ref> Gdy dominacja [[Kőszegi]] stopniowo rozszerzyła się na region [[Baranya]], zarówno Konrád, jak i Jakab stali się lojalnym zwolennikami węgierskiego króla [[III. András|Andrzeja III]]. Jakab został mianowany [[Stolnik|stolnikiem królewskim]] na krótki czas w 1291 roku.<ref name="Zsoldos2011">Zsoldos, Attila (2011). ''Magyarország világi archontológiája, 1000–1301'' [''Świecka archontologia Węgier, 1000–1301'']. História, MTA Történettudományi Intézete. Budapest. str. 61, 171, 314.</ref> W następnym roku działał jako [[ispán]] w komitacie [[Moson]]<ref name="Zsoldos2011" />, ale pozycja ta była jedynie nominalna, ponieważ terytorium komitatu zostało zajęte przez [[Kőszegi]]ch od 1280 roku. Przede wszystkim Jakab pojawił się po stronie ojca we współczesnych dokumentach. | ||
Po śmierci Konrád w latach 1299–1302 Jakab został głową '''rodziny'''. W czasach [[Interregnum]] (1301–1310) miał różne konflikty i procesy sądowe ze swoimi sąsiadami, opactwem Pécsvárad i swoim szwagrem [[Rátót Miske]]. Czasami po 1300 r. urodzona jako muzułmanaka szlachetna Eyza (lub Ejze) namówiła Jamesa, aby przyczynił się do wymuszonych zaręczyn jego córki Csali i siostrzeńca Eyzi Jakaba (syna zmarłego [[palatyn]]a [[Mizse]]). W tym czasie Csala miała mniej niż 7 lat. Gdy osiągnęła dorosłość w 1319 r., zerwała zaręczyny.<ref>Bartha, Annamária (2012). ''Hatalmaskodás és nők 1301–1323 közötti okleveles források tükrében'' [''Akty Władców i Kobiet w dokumentach w latach 1301–1323'']". W: Kiss P., Attila; Piti, Ferenc; Szabados, György (eds.). Középkortörténeti tanulmányok 7. University of Szeged. str. 330.</ref> W 1300 roku Jakab stopniowo tracił swoje posiadłości w komitacie [[Baranya]]. Około 1313 r. [[Kőszegi Ivàn]] zajął zamek [[Kéménd]].<ref name="Engel1996" /> Jakab zmarł niedługo potem, pod koniec 1314 r. lub na początku 1315 r.<ref name="Zsoldos2011" /> Jego dzieci były jeszcze nieletnie podczas jego śmierci.<ref name="Karácsonyi" /> | Po śmierci Konrád w latach 1299–1302 Jakab został głową '''rodziny'''. W czasach [[Interregnum]] (1301–1310) miał różne konflikty i procesy sądowe ze swoimi sąsiadami, opactwem Pécsvárad i swoim szwagrem [[Rátót Miske]]. Czasami po 1300 r. urodzona jako muzułmanaka szlachetna Eyza (lub Ejze) namówiła Jamesa, aby przyczynił się do wymuszonych zaręczyn jego córki Csali i siostrzeńca Eyzi Jakaba (syna zmarłego [[palatyn]]a [[Mizse]]). W tym czasie Csala miała mniej niż 7 lat. Gdy osiągnęła dorosłość w 1319 r., zerwała zaręczyny.<ref>Bartha, Annamária (2012). ''Hatalmaskodás és nők 1301–1323 közötti okleveles források tükrében'' [''Akty Władców i Kobiet w dokumentach w latach 1301–1323'']". W: Kiss P., Attila; Piti, Ferenc; Szabados, György (eds.). Középkortörténeti tanulmányok 7. University of Szeged. str. 330.</ref> W 1300 roku Jakab stopniowo tracił swoje posiadłości w komitacie [[Baranya]]. Około 1313 r. [[Kőszegi Ivàn]] zajął zamek [[Kéménd]].<ref name="Engel1996" /> Jakab zmarł niedługo potem, pod koniec 1314 r. lub na początku 1315 r.<ref name="Zsoldos2011" /> Jego dzieci były jeszcze nieletnie podczas jego śmierci.<ref name="Karácsonyi" /> | ||
| − | |||
| − | |||
==Przypisy== | ==Przypisy== | ||
Wersja z 13:53, 21 cze 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Győr Jakab, także Óvári Jacob lub Kéméndi Jakab (pol. Jakub Győr (* nieznana, † 1314÷5), węgierski szlachcic niemieckiego pochodzenia. Protoplasta rodzin szlacheckich Gyulai, Geszti i Kéméndi. ŻycieJakab urodził się w rodzinie Óvár klanu Győr jako jeden z dwóch synów Konráda I, stolnika królewskiego. Jego bratem był István III (fl. 1302-14). Miał także dwie siostry; Katalin, która wyszła za mąż za Rátót Miske; stali się oni bezpośrednimi przodkami znakomitej rodziny Batthyány; i niezidentyfikowana siostra, która poślubiła miejscowego szlachcica Balog George z Harsány. Jakab poślubił Ilonę, córkę Kán Miklósa z gałęzi Siklós. W ich małżeństwie urodziło się troje lub czworo dzieci: Miklós był pierwszym członkiem rodziny Gyulai (obecnie Belvárdgyula), a także przodkiem jego gałęzi rodziny Geszti, podczas gdy Konráda III osiadł w Kéménd (dziś Máriakéménd) i został głową rodziny Kéméndi. Jakab miał także dwie córki: Csalę, która została zaręczona z Jakabem, synem Mizse i nieznaną z imienia córkę, która poślubiła Hontpázmány Cibak (prawdopodobnie jest identyczna z Csalą).[1] Po raz pierwszy wspomniano o nim we współczesnych zapisach w 1282 r., gdy jego leciwy ojciec Konrád I został już wydalony z posiadłości ziemskich w północno-zachodnich Węgrzech przez potężną rodzinę Kőszegi. Jakab i jego brat István III mieszkali w komitacie Baranya. Tam Jakab uwikłał się w konflikt z Kemény, synem Lőrinca, przodkiem rodziny Cseményi, którego wojska spłonęły i zginęły w jego trzech wioskach, zamordowały sześciu włoskich poddanych i schwytali samego Jakaba. Odkupił swoją wolność za 100 srebrnych denarów. W 1285 r. kapituła Pécs oświadczyła, że czyn Kemény jest niezgodny z prawem i bezzasadny, i nakazała zapłatę odszkodowania.[2] Nowa siedziba gałęzi Óvár została zbudowana w Kéménd na początku lat 90. XII wieku, gdzie mieszkał również Jakab.[3] Gdy dominacja Kőszegi stopniowo rozszerzyła się na region Baranya, zarówno Konrád, jak i Jakab stali się lojalnym zwolennikami węgierskiego króla Andrzeja III. Jakab został mianowany stolnikiem królewskim na krótki czas w 1291 roku.[4] W następnym roku działał jako ispán w komitacie Moson[4], ale pozycja ta była jedynie nominalna, ponieważ terytorium komitatu zostało zajęte przez Kőszegich od 1280 roku. Przede wszystkim Jakab pojawił się po stronie ojca we współczesnych dokumentach. Po śmierci Konrád w latach 1299–1302 Jakab został głową rodziny. W czasach Interregnum (1301–1310) miał różne konflikty i procesy sądowe ze swoimi sąsiadami, opactwem Pécsvárad i swoim szwagrem Rátót Miske. Czasami po 1300 r. urodzona jako muzułmanaka szlachetna Eyza (lub Ejze) namówiła Jamesa, aby przyczynił się do wymuszonych zaręczyn jego córki Csali i siostrzeńca Eyzi Jakaba (syna zmarłego palatyna Mizse). W tym czasie Csala miała mniej niż 7 lat. Gdy osiągnęła dorosłość w 1319 r., zerwała zaręczyny.[5] W 1300 roku Jakab stopniowo tracił swoje posiadłości w komitacie Baranya. Około 1313 r. Kőszegi Ivàn zajął zamek Kéménd.[3] Jakab zmarł niedługo potem, pod koniec 1314 r. lub na początku 1315 r.[4] Jego dzieci były jeszcze nieletnie podczas jego śmierci.[2] Przypisy
Źródła
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
