Lackfi András: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 55: | Linia 55: | ||
== Wczesna kariera == | == Wczesna kariera == | ||
| − | András zastąpił ojca jako [[przywódca Seklerów]] i [[ispán]] lub '''szef''' saksońskiego obwodu [[Medgyes]] w Siedmogrodzie (obecnie Mediaș w Rumunii) w 1343 r.<ref name="Engel1996">Engel, Pál (1996). ''Magyarország világi archontológiája, 1301–1457, I''. [''Świecka archontologia Węgier, 1301–1457, Volume I'']. História, MTA Történettudományi Intézete. str. 111, 121, 155, 192.</ref> W kolejnym roku został także '''szefem''' saksońskich okręgów [[Bistrița]] i [[Brasov]] (obecnie odpowiednio Bistrița i Brașov w Rumunii)<ref name="Engel1996" />. Podczas jego kadencji urząd | + | András zastąpił ojca jako [[przywódca Seklerów]] i [[ispán]] lub '''szef''' saksońskiego obwodu [[Medgyes]] w Siedmogrodzie (obecnie Mediaș w Rumunii) w 1343 r.<ref name="Engel1996">Engel, Pál (1996). ''Magyarország világi archontológiája, 1301–1457, I''. [''Świecka archontologia Węgier, 1301–1457, Volume I'']. História, MTA Történettudományi Intézete. str. 111, 121, 155, 192.</ref> W kolejnym roku został także '''szefem''' saksońskich okręgów [[Bistrița]] i [[Brasov]] (obecnie odpowiednio Bistrița i Brașov w Rumunii)<ref name="Engel1996" />. Podczas jego kadencji urząd starosty '''okręgów''' [[Bistrita]] został połączony z tytułem przywódcy Seklerów<ref name="Engel1996" />. |
| − | |||
| − | |||
Aby zemścić się za najazdy tatarskie na Siedmiogród w poprzednich latach, król Ludwik wysłał Andrása, aby poprowadził kampanię wojskową na terytoriach podlegających Złotej Hordzie<ref name="Spinei">Spinei, Victor (1986). ''Moldavia in the 11th–14th Centuries'' [''Mołdawia w XI - XIV wieku'']. Editura Academiei Republicii Socialiste România. str. 176.</ref>. András i jego seklerscy wojownicy przekroczyli Karpaty i 2 lutego 1345 r. zadecydowali o porażce dużej armii tatarskiej<ref name="Spinei" />. | Aby zemścić się za najazdy tatarskie na Siedmiogród w poprzednich latach, król Ludwik wysłał Andrása, aby poprowadził kampanię wojskową na terytoriach podlegających Złotej Hordzie<ref name="Spinei">Spinei, Victor (1986). ''Moldavia in the 11th–14th Centuries'' [''Mołdawia w XI - XIV wieku'']. Editura Academiei Republicii Socialiste România. str. 176.</ref>. András i jego seklerscy wojownicy przekroczyli Karpaty i 2 lutego 1345 r. zadecydowali o porażce dużej armii tatarskiej<ref name="Spinei" />. | ||
Wersja z 15:47, 22 cze 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Lackfi András (pol. Andrzej Lackfi, chor. Andrija Lacković, rum. Andrei Lackfi lub Andrei Lațcu) (* ok.1310, † październik 1359), węgierski szlachcic, wpływowy arystokrata, dowódca wojskowy w Królestwie Węgier. Przywódca Seklerów w latach 1343–1350, ban Maczwy w latach 1355–1356, wojewoda Siedmiogrodu w latach 1356–1359. Spis treściLata młodzieńczeAndrás był młodszym synem Lacka lub Władysława z klanu Hermán, który był przywódcą Seklerów od 1328 roku.[1] András urodził się około 1310 roku.[2] Jego brat Denis, który został bratem franciszkańskim, był wychowawcą przyszłego króla Węgier Ludwika I[1]. Synowie i wnukowie Lacka sprawowali ważne funkcje po tym, jak Ludwik I wstąpił na tron w 1342 r.[1] Wczesna karieraAndrás zastąpił ojca jako przywódca Seklerów i ispán lub szef saksońskiego obwodu Medgyes w Siedmogrodzie (obecnie Mediaș w Rumunii) w 1343 r.[3] W kolejnym roku został także szefem saksońskich okręgów Bistrița i Brasov (obecnie odpowiednio Bistrița i Brașov w Rumunii)[3]. Podczas jego kadencji urząd starosty okręgów Bistrita został połączony z tytułem przywódcy Seklerów[3]. Aby zemścić się za najazdy tatarskie na Siedmiogród w poprzednich latach, król Ludwik wysłał Andrása, aby poprowadził kampanię wojskową na terytoriach podlegających Złotej Hordzie[4]. András i jego seklerscy wojownicy przekroczyli Karpaty i 2 lutego 1345 r. zadecydowali o porażce dużej armii tatarskiej[4]. Przypisy
Źródła
|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||