Стефан Лазаревић: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 19: | Linia 19: | ||
|} | |} | ||
| + | '''Стефан Лазаревић''' (pol. ''Stefan IV Lazarević', węg. ''Lazarevics István'') (* ok.[[1377]], † 19 lipca [[1427]]) - władca [[Serbia|serbski]] od 1389 roku. | ||
| + | |||
| + | Był synem i następcą księcia [[Łazarz I Hrebeljanowić|Lazara]], serbskim [[despota|despotą]] (bizantyjski tytuł z 1402 roku) oraz wasalem [[Turcja|tureckim]]. Dzięki swoim umiejętnościom dyplomatycznym skonsolidował i umocnił państwo oraz zapewnił mu rozwój gospodarczy. Był również mecenasem i organizatorem życia kulturalnego w swoim kraju. Sam również tworzył dzieła literackie, z których najbardziej znany jest poemat prozą ''[[Słowo miłości]]'' (powstały w 1404 lub 1409 r.). Przypisuje mu się też autorstwo liryczno-epickiego panegiryku ku czci ojca ''Napis na słupie kosowskim''. Stefan Lazarević był także tłumaczem literatury greckiej. | ||
| + | |||
| + | W 1927 został kanonizowany z przydomkiem Wysoki. | ||
| + | |||
| + | == Bibliografia == | ||
| + | * ''Dar Słowa: Ze starej literatury serbskiej'', Wydawnictwo Łódzkie 1983 | ||
| + | * ''Pisarze świata: Słownik encyklopedyczny'', PWN 1999 | ||
| + | |||
| + | | | ||
{{Biogram infobox | {{Biogram infobox | ||
|imię i nazwisko = Stefan IV Lazarević (pol.) | |imię i nazwisko = Stefan IV Lazarević (pol.) | ||
| Linia 36: | Linia 47: | ||
|www = | |www = | ||
}} | }} | ||
| − | + | |} | |
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
{{SORTUJ:Lazarević, Стефан}} | {{SORTUJ:Lazarević, Стефан}} | ||
Wersja z 09:05, 25 cze 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł pochodzi z Wikipedii w języku polskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku polskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
Стефан Лазаревић (pol. Stefan IV Lazarević', węg. Lazarevics István) (* ok.1377, † 19 lipca 1427) - władca serbski od 1389 roku. Był synem i następcą księcia Lazara, serbskim despotą (bizantyjski tytuł z 1402 roku) oraz wasalem tureckim. Dzięki swoim umiejętnościom dyplomatycznym skonsolidował i umocnił państwo oraz zapewnił mu rozwój gospodarczy. Był również mecenasem i organizatorem życia kulturalnego w swoim kraju. Sam również tworzył dzieła literackie, z których najbardziej znany jest poemat prozą Słowo miłości (powstały w 1404 lub 1409 r.). Przypisuje mu się też autorstwo liryczno-epickiego panegiryku ku czci ojca Napis na słupie kosowskim. Stefan Lazarević był także tłumaczem literatury greckiej. W 1927 został kanonizowany z przydomkiem Wysoki. Bibliografia
|
| ||||||||||||||||
