Raška

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Raška Raszka historyczny region Serbii 768-1459 Ubicación de Raska (bez północnej Czarnogóry i części w regionie Kosowa) i inne regiony geograficzne w Serbii Stolica No especificado Rząd księstwo królestwo carstwo książę/król/>car</small  • ok.780–829 Вишеслав (Višeslav)  • 1459 Стефан Томашевић (Stjepan Tomašević) Historia średniowiecze  • Utworzenie 768  •  Księstwo Serbii (768–960)  •  Cesarstwo Bizantyńskie (Catepanat Ras i Theme Sirmium) (960–1043)  •  Wielkie Księstwo Dukli (crownland; appanage) (1043–1101)  •  Wielkie Księstwo Serbii (crownland) (1101–1217)  •  Królestwo Serbii (crownland) (1217–1345)  •  Carstwo Serbskie (crownland) (1345–1371)  •  Despotat Serbii (crownland) 1402–1459  • Rozwiązanie 1459 Dzisiaj część 23px Serbia

Raška (Szablon:Lang-sr / Raška; ) is a geographical region, covering the south-western parts of modern Serbia, and historically also including north-eastern parts of modern Montenegro. In the Middle Ages, the region was a center of the Serbian Principality and of the Serbian Kingdom, whose capital was the city of Ras (a World Heritage Site), from the 11th to the 13th century.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} 

Raška (serbski: Рашка / Raška; łaciński: Rascia) to region geograficzny obejmujący południowo-zachodnie części współczesnej Serbii, a historycznie także północno-wschodnie części współczesnej Czarnogóry. W średniowieczu region był centrum Księstwa Serbskiego i Królestwa Serbskiego, którego stolicą było miasto Ras (obiekt światowego dziedzictwa) od XI do XIII wieku. [1]

Name

Plik:Stari Ras.jpg

Ruins of Ras Fortress a capital of Grand Principality of Duklja

Nazwa pochodzi od nazwy najważniejszego fortu w regionie Ras, który po raz pierwszy pojawia się w źródłach z VI wieku jako Arsa, pod tą nazwą w pracy De aedificiis bizantyjskiego historyka Procopiusa [2]. W X wieku wariant Ras stał się popularną nazwą fortu, o czym świadczą dzieło De Administrando Imperio, napisane przez Constantine Porphyrogenitus [3], a także bizantyjską pieczęć Jana, gubernatora Ras (ok. 971–976) ). [4]

The name is derived from the name of the region's most important fort of Ras, which first appears in the 6th century sources as Arsa, recorded under that name in the work De aedificiis of Byzantine historian Procopius.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} By the 10th century, the variant Ras became common name for the fort, as attested by the work De Administrando Imperio, written by Constantine Porphyrogenitus,{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} and also by the Byzantine seal of John, governor of Ras (c. 971–976).{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}}  

W tym samym czasie Ras stał się siedzibą prawosławnej eparchii Ras, skupionej w Kościele Świętych Apostołów Piotra i Pawła. Nazwa eparchii ostatecznie zaczęła oznaczać cały obszar podlegający jej jurysdykcji, a później stała się wspólną nazwą regionalną [5].

In the same time, Ras became the seat of the Eastern Orthodox Eparchy of Ras, centered in the Church of the Holy Apostles Peter and Paul. The name of the eparchy eventually started to denote the entire area under its jurisdiction and later, thus becoming the common regional name.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}}   

Pod rządami Stefana Nemanji Ras został ponownie wygenerowany jako stolica państwa i jako taki był czasami używany przez [kto?] W historiografii w odniesieniu do Serbii od początku 12 do początku 14 wieku. [Potrzebne źródło] Zaczęło się jego użycie jako exonimu dla Serbii w zachodnioeuropejskich źródłach na początku XIII wieku [potrzebne źródło] wraz z innymi nazwami, takimi jak Dalmacja i Slawonia.

Under Stefan Nemanja, Ras was re-generated as state capital and as such it has at times been used by someSzablon:Who in historiography to refer to Serbia from the early 12th to the early 14th century.Szablon:Citation needed It had begun its use as an exonym for Serbia in Western European sources in the early 13th century,Szablon:Citation needed along with other names such as Dalmatia and Slavonia.  

Pierwsze potwierdzone pojawienie się imienia Raška ma miejsce w Karcie Kotorskim (1186), w którym Stefan Nemanja jest wymieniony jako „żupan ​​Raški”. Wkrótce potem Raška (Rascia) stała się exonimem dla Serbii w zachodnich źródłach (papiestwo, niemiecki, włoski, francuski itd.) Często w połączeniu z Serbią (Servia et Rascia). Jednak nazwa ta pojawia się rzadko w średniowiecznej Serbii, a nigdy w bizantyjskich dziełach oznaczających państwo.

The first attested appearance of the name Raška is in the Kotor charter (1186), in which Stefan Nemanja is mentioned as župan of Raška. Soon after Raška (Rascia) became an exonym for Serbia in western sources (Papacy, German, Italian, French etc.) often in conjunction with Serbia (Servia et Rascia). However, that name appears scarcely in medieval Serbian and never in Byzantine works to denote the state. 

W okresie od XV do XVIII wieku termin Raška (Rascia, Ráczság) był używany do oznaczenia południowej równiny panońskiej zamieszkałej przez Serbów (Raci), którzy osiedlili się tam w późnym średniowieczu, okresie osmańskim i wędrówkach wielkich serbów ze średniowiecznej Serbii „Rácz” przetrwał jako wspólne nazwisko na Węgrzech.

Between the 15th and 18th centuries, the term Raška (Rascia, Ráczság) was used to designate the southern Pannonian Plain inhabited by Serbs (Raci), who settled there during the late Middle Ages, the Ottoman period and the Great Serb migrations from medieval Serbia, "Rácz" has survived as a common surname in Hungary. 

History

Średniowiecze

Plik:Petrova crkva 4.jpg

Church of the Holy Apostles Peter and Paul

Raska (po łacinie Rascia) była średniowiecznym regionem, który służył jako główna prowincja królestwa serbskiego. Był to podział administracyjny pod bezpośrednim panowaniem monarchy, a czasem jako aportaż. Termin ten był używany w odniesieniu do różnych państw serbskich w średniowieczu. Był to kraj koronny, siedziba lub appanage następujących stanów:

Raška (in Latin Rascia) was a medieval region that served as the principal province of the Serbian realm. It was an administrative division under the direct rule of the monarch and sometimes as an appanage. The term has been used to refer to various Serbian states throughout the Middle Ages. It was the crownland, seat or appanage of the following states: 

• Serbian Principality (768–960), center of state and religious see (Eparchy of Raška)
• Catepanate of Ras and Theme of Sirmium (960–1043), Byzantine province
• Grand Principality of Duklja (1043–1101), crownland; appanage
• Serbian Grand Principality (1101–1217), crownland
• Serbian Kingdom (1217–1345), crownland
• Serbian Empire (1345–1371), crownland
• Serbian Despotate, crownland

W De Administrando Imperio Constantine Porphyrogenitus Ras jest wymieniany jako ważne miasto Serbii pod rządami Časlava Klonimirovicia (927–960) w pobliżu jego granicy z pierwszym imperium bułgarskim [3]. Współczesna historiografia identyfikuje Serbię Konstantyna jako Raškę, aby odróżnić ją od innych prowincji rządzonych przez tych wczesnych Serbów: Zahumlje, Travunia, Duklja i Pagania. Porphyrogenitus używa Serbii jako nazwy dla kontynentalnych regionów Raška i Bośni; chociaż nazwa ta ma oznaczać „wszystkie ziemie serbskie” jako exonim.

In Constantine Porphyrogenitus' De Administrando Imperio, Ras is mentioned as an important town of Serbia under Časlav Klonimirović (927–960) near its border with the First Bulgarian Empire.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} Constantine's Serbia is often identified as Raška by modern historiography to differentiate it from the other provinces ruled by these early Serbs: Zahumlje, Travunia, Duklja and Pagania. Porphyrogenitus uses Serbia as a name for the mainland regions of Raška and Bosnia; although the name comes to denote "all of Serbian lands" as an exonym. 

Współczesność

W latach 1918–1922 powiat Raška był jedną z jednostek administracyjnych Królestwa Serbów, Chorwatów i Słoweńców. Jej siedziba znajdowała się w Novi Pazar. W 1922 r. Utworzono nową jednostkę administracyjną zwaną obwodem Raška z siedzibą w Čačaku. W 1929 r. Zlikwidowano tę jednostkę administracyjną, a jej terytorium podzielono na trzy nowo utworzone prowincje (banovinas). Region ten jest częścią szerszego regionu „starej Serbii”, używanego w kategoriach historycznych.

Between 1918 and 1922, Raška District was one of the administrative units of the Kingdom of Serbs, Croats and Slovenes. Its seat was in Novi Pazar. In 1922, a new administrative unit known as the Raška Oblast was formed with its seat in Čačak. In 1929, this administrative unit was abolished and its territory was divided among three newly formed provinces (banovinas). The region is a part of the wider "Old Serbia" region, used in historical terms. 

Kultura

Niektóre kościoły w zachodniej Serbii i wschodniej Bośni zostały zbudowane przez mistrzów z Raški, którzy należeli do szkoły architektonicznej Raška. Należą do nich: Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Stari Ras oraz klasztory Gradac i Stara Pavlica. [6]

Some of the churches in western Serbia and eastern Bosnia were built by masters from Raška, who belonged to the Raška architectural school. They include: Church of the Holy Apostles Peter and Paul in Stari Ras, and monasteries of Gradac and Stara Pavlica.{{#invoke:Footnotes|sfn|template=sfn}} 

Geografia

Plik:Raska oblast.png

Raška in the narrow sense, in southwestern Serbia

Sub-regions

• Stari Vlah (Szablon:Lang-sr-Cyrl, Szablon:IPA-sh, "Old Vlah") is part of Priboj, Nova Varoš, Prijepolje, Užice, Čajetina, and Arilje, which is part of the Zlatibor District, and Ivanjica, which is part of Moravica District.Szablon:Citation needed
• Pešter
• South Podrinje
• Raška (river)
• Sjenica Field
• Rujno
• Zlatibor
• Pljevlja Field
• Nadibar
• Dragačevo
• Ibarski Kolašin

Zobacz także

• List of regions of Serbia
• Catepanate of Ras
• Sandžak

Źródła

• Bataković, Dušan T., ed. (2005). Histoire du peuple serbe [History of the Serbian People] (in French). Lausanne: L’Age d’Homme.
• Ćirković, Sima (2004). The Serbs. Malden: Blackwell Publishing.
• Curta, Florin (2006). Southeastern Europe in the Middle Ages, 500–1250. Cambridge: Cambridge University Press.
• Fine, John Van Antwerp Jr. (1991) [1983]. The Early Medieval Balkans: A Critical Survey from the Sixth to the Late Twelfth Century. Ann Arbor, Michigan: University of Michigan Press.
• Fine, John Van Antwerp Jr. (1994) [1987]. The Late Medieval Balkans: A Critical Survey from the Late Twelfth Century to the Ottoman Conquest. Ann Arbor, Michigan: University of Michigan Press.
• Gigović, Ljubomir. "Etnički sastav stanovništva Raške oblasti" (PDF). Globus 2008, vol. 39, br. 33, str. 113–132. Београд. Archived from the original (PDF) on 2014-05-06.
• Hupchick, Dennis P. (2002). The Balkans: From Constantinople to Communism. New York: Palgrave.
• Ivić, Pavle, ed. (1995). The History of Serbian Culture. Edgware: Porthill Publishers.
• Janićijević, Jovan, ed. (1998). The Cultural Treasury of Serbia. Belgrade: Idea, Vojnoizdavački zavod, Markt system.
• Калић, Јованка (1979). "Назив Рашка у старијој српској историји (IX-XII век)". Зборник Филозофског факултета. 14 (1): 79–92.
• Калић, Јованка (1989). "Прокопијева Арса". Зборник радова Византолошког института. 27–28: 9–17.
• Kalić, Jovanka (1995). "Rascia – The Nucleus of the Medieval Serbian State". The Serbian Question in the Balkans. Belgrade: Faculty of Geography. pp. 147–155.
• Калић, Јованка (2004). "Рашка краљевина: Regnum Rasciae". Зборник радова Византолошког института. 41: 183–189.
• Калић, Јованка (2010). "Стара Рашка". Глас САНУ. 414 (15): 105–114.
• Kalić, Jovanka (2017). "The First Coronation Churches of Medieval Serbia". Balcanica. 48: 7–18.
• Petrović, Milić F. (2007). "Raška oblast u Jugoslovenskoj državi 1918–1941". Časopis Arhiv – godina VIII broj 1/2. Beograd.
• Moravcsik, Gyula, ed. (1967) [1949]. Constantine Porphyrogenitus: De Administrando Imperio (2nd revised ed.). Washington D.C.: Dumbarton Oaks Center for Byzantine Studies.
• Nesbitt, John W.; Oikonomides, Nicolas, eds. (1991). Catalogue of Byzantine Seals at Dumbarton Oaks and in the Fogg Museum of Art. 1. Washington, D.C.: Dumbarton Oaks Research Library and Collection.
• Proroković, D., 2014. Raška oblast kao geopolitičko žarište i njen značaj po položaj Srbije i Srpske /Raska region as a geopolitical hot spot and its significance for the position of Serbia and Srpska. Politeia, 4(7), pp.175–193.
• Stephenson, Paul (2000). Byzantium's Balkan Frontier: A Political Study of the Northern Balkans, 900–1204. Cambridge University Press.
• Stephenson, Paul (2003). The Legend of Basil the Bulgar-Slayer. Cambridge: Cambridge University Press.
• Samardžić, Radovan; Duškov, Milan, eds. (1993). Serbs in European Civilization. Belgrade: Nova, Serbian Academy of Sciences and Arts, Institute for Balkan Studies.
• Šćekić, Radenko; Leković, Žarko; Premović, Marijan (2015). "Political Developments and Unrests in Stara Raška (Old Rascia) and Old Herzegovina during Ottoman Rule". Balcanica. 46: 79–106.
• Thurn, Hans, ed. (1973). Ioannis Scylitzae Synopsis historiarum. Berlin-New York: De Gruyter.
• Whittow, Mark (1996). The Making of Orthodox Byzantium, 600–1025. Basingstoke: Macmillan.
• Живковић, Тибор (2002). Јужни Словени под византијском влашћу 600–1025 (South Slavs under the Byzantine Rule 600–1025). Београд: Историјски институт САНУ, Службени гласник.
• Živković, Tibor (2008). Forging unity: The South Slavs between East and West 550–1150. Belgrade: The Institute of History, Čigoja štampa.

Linki zewnętrzne

• Tourist Information About Raška region