Győr Ottó: Różnice pomiędzy wersjami
(→Źródła) |
|||
| Linia 28: | Linia 28: | ||
Otto nie miał prawowitego syna, ale opiekował się żoną i adoptował dziecko. Wyłączyli je jednak z dziedzictwa klasztornego i powierzyli królowi. Później dobrodziejem opactwa Zselicszentjakab była rodzina [[Szentgyörgyi]].<ref name='Markó_229'/> | Otto nie miał prawowitego syna, ale opiekował się żoną i adoptował dziecko. Wyłączyli je jednak z dziedzictwa klasztornego i powierzyli królowi. Później dobrodziejem opactwa Zselicszentjakab była rodzina [[Szentgyörgyi]].<ref name='Markó_229'/> | ||
| + | |||
| + | ==Przypisy== | ||
| + | {{izvori}} | ||
==Źródła== | ==Źródła== | ||
| Linia 47: | Linia 50: | ||
* Zsoldos, Attila (2011). ''Magyarország világi archontológiája, 1000–1301'' [''Świecka archontologia Węgier, 1000–1301'']. História, MTA Történettudományi Intézete. Budapest. ISBN978-963-9627-38-3. | * Zsoldos, Attila (2011). ''Magyarország világi archontológiája, 1000–1301'' [''Świecka archontologia Węgier, 1000–1301'']. História, MTA Történettudományi Intézete. Budapest. ISBN978-963-9627-38-3. | ||
| − | |||
| − | |||
| | | | ||
Wersja z 13:55, 28 cze 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Győr Ottó, także Győr Atha (* nieznana, † po 1066), węgierski szlachcic, palatyn w 1066 r., za panowania króla Węgier Salamona[1]. Przodek rodziny Győr, która kwitła aż do XVII wieku.[1] Jego ojcem był Győr.[2] Otto funkcjonował jako ispán w komitacie Somogy w 1061 r.[3] W tym czasie założył opactwo klasztoru benedyktynów w Zselicszentjakab w komitacie Somogy[4]. Klasztor został poświęcony Apostołowi Świętemu Jakubowi Wielkiemu[5]. Akt założycielski klasztoru jest pierwszą zachowaną kartą wydaną przez szlachcica w Królestwie Węgier[6]. Zarówno król Salamon, którego Otto wspierał, jak i książę Géza byli w 1065 lub 1066 r. obecni na konsekracji[7]. Otto nie miał prawowitego syna, ale opiekował się żoną i adoptował dziecko. Wyłączyli je jednak z dziedzictwa klasztornego i powierzyli królowi. Później dobrodziejem opactwa Zselicszentjakab była rodzina Szentgyörgyi.[1] PrzypisyŹródła
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||