Veliki Vojvoda Bosanski: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 18: | Linia 18: | ||
== Historia == | == Historia == | ||
| − | W przeciwieństwie do użycia w Europie Zachodniej lub Europie Środkowej, a także w różnych krajach słowiańskich od Europy Środkowej do Północno-Wschodniej, gdzie analogia między Wielkim | + | W przeciwieństwie do użycia w Europie Zachodniej lub Europie Środkowej, a także w różnych krajach słowiańskich od Europy Środkowej do Północno-Wschodniej, gdzie analogia między Wielkim Djukiem i Wielkim Księciem była znacząca, przy czym oba tytuły odpowiadały suwerenom niższym niż król, ale wyższym niż książę, w tytuł Wielkiego Księcia Bośni bardziej odpowiadał bizantyjskiemu tytułowi wojskowemu ''megas doux''.<ref name="Fine" /><ref>Filipović, Emir O. (2010). [https://www.academia.edu/238694 "Viteske svecanosti u Budimu 1412. godine i ucesce bosanskih predstavnika (Festivities held in Buda in 1412 and the participation of Bosnian magnates)"] (.pdf/.html). ''Spomenica Akademika Marka Šunjića (1927-1998), Filozofski Fakultet U Sarajevu'' (po bośniacku i angielsku). Filozofski fakultet u Sarajevu. [dostęp:2016-01-10].</ref> |
| − | Podobnie jak w pozostałych krajach sąsiednich południowosłowiańskich, a wśród ich szlachty, w Bośni istniał również tytułowy knez lub veliki knez, nominalnie analogiczny do księcia i wielkiego księcia, ale w rzeczywistości był to średni feudalny właściciel ziemski, z odpowiednimi wpływami w bośniackim Stanaku (także Wielki Bośniacki Rusag (bośniacki: „veliki bosanski rusag”), | + | Podobnie jak w pozostałych krajach sąsiednich południowosłowiańskich, a wśród ich szlachty, w Bośni istniał również tytułowy ''knez'' lub ''veliki knez'', nominalnie analogiczny do księcia i wielkiego księcia, ale w rzeczywistości był to średni feudalny właściciel ziemski, z odpowiednimi wpływami w bośniackim Stanaku (także Wielki Bośniacki Rusag (bośniacki: „veliki bosanski rusag”), Całej Bośni (bośniacki: „sva Bosna”)), który był instytutem zgromadzenia całej bośniackiej szlachty, niezależnie od rangi i statusu. [8] Ogólnie słowiańskie słowo knez jest często nazywane władcą, czasami analogicznym do króla, dlatego ''veliki knez'' bardziej przypominał ''Najwyższego Króla'' niż ''Wielkiego Księcia''<ref name="Noel">Malcolm, Noel (2002). ''Bosnia: A Short History''. Pan Books, Pan Macmillan of Macmillan Publishers Ltd. ISBN 978-0814755617.</ref>. |
Jednak w krajach sąsiednich tytuł książę, w słowiańskiej Wojwodinie, również miał znaczenie wojskowe, ale w tym sensie „wielki książę” był konkretnie, nawet wyłącznie, tytułem bośniackim<ref name="Kurtović" />. | Jednak w krajach sąsiednich tytuł książę, w słowiańskiej Wojwodinie, również miał znaczenie wojskowe, ale w tym sensie „wielki książę” był konkretnie, nawet wyłącznie, tytułem bośniackim<ref name="Kurtović" />. | ||
Wersja z 07:43, 29 cze 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
Wielki książę bośniacki (bośniacki: Veliki Vojvoda Bosanski; łacina: Bosne supremus voivoda / Sicut supremus voivoda regni Bosniae)[1][2][3][4][5][6] Interpretowanie go jako urzędu, a nie rangi sądowej, może być dokładniejsze.[7][8] HistoriaW przeciwieństwie do użycia w Europie Zachodniej lub Europie Środkowej, a także w różnych krajach słowiańskich od Europy Środkowej do Północno-Wschodniej, gdzie analogia między Wielkim Djukiem i Wielkim Księciem była znacząca, przy czym oba tytuły odpowiadały suwerenom niższym niż król, ale wyższym niż książę, w tytuł Wielkiego Księcia Bośni bardziej odpowiadał bizantyjskiemu tytułowi wojskowemu megas doux.[8][9] Podobnie jak w pozostałych krajach sąsiednich południowosłowiańskich, a wśród ich szlachty, w Bośni istniał również tytułowy knez lub veliki knez, nominalnie analogiczny do księcia i wielkiego księcia, ale w rzeczywistości był to średni feudalny właściciel ziemski, z odpowiednimi wpływami w bośniackim Stanaku (także Wielki Bośniacki Rusag (bośniacki: „veliki bosanski rusag”), Całej Bośni (bośniacki: „sva Bosna”)), który był instytutem zgromadzenia całej bośniackiej szlachty, niezależnie od rangi i statusu. [8] Ogólnie słowiańskie słowo knez jest często nazywane władcą, czasami analogicznym do króla, dlatego veliki knez bardziej przypominał Najwyższego Króla niż Wielkiego Księcia[10]. Jednak w krajach sąsiednich tytuł książę, w słowiańskiej Wojwodinie, również miał znaczenie wojskowe, ale w tym sensie „wielki książę” był konkretnie, nawet wyłącznie, tytułem bośniackim[7]. W związku z tym tytuł wielkiego księcia Bośni został wyraźnie nadany przez bośniackiego władcę, w tym czasie odpowiednio Banem lub Królem / Królową, jego / jej najwyższym rangą dowódcom wojskowym[10]. Jako taki był raczej raczej urzędem niż rangą sądową, chociaż był również stopniem w sądowym porządku pierwszeństwa i często był w posiadaniu jednej osoby w tym czasie, rzadko dwóch[7]. Posiadacze tytułu
Zobacz także
Dalsze czytanie
Przypisy |
- ↑ Sulejmanagić, Amer (30 listopada 2012). "Novac Hrvoja Vukčića Hrvatinića" [Monety wybite przez księcia Hrvoja Vukčića Hrvatinića'] (html, pdf). Numizmatičke Vijesti. 54 (65): str. 54–85. ISSN 0546-9422. [dostęp:2020-05-08].
- ↑ Vatroslav Jagić; Lajos Thalloczy; Franz Wickhoff (1899). "Missale Glagoliticum Hervoiae ducis Spalatensis". archive.org (po łacinie). [dostęp:2020-05-10]. był tytułem sądu w Królestwie Bośni, nadanym przez króla najwyższym dowódcom wojskowym, zwykle zarezerwowanym dla najbardziej wpływowych i najbardziej zdolnych spośród najwyższej szlachty bośniackiej.
- ↑ Miller, William (2014). Essays on the Latin Orient. Cambridge University Press. str. 481. ISBN 9781107455535. [dostęp:2019-02-16].
- ↑ Preveden, Francis Ralph (1962). A history of the Croatian people from their arrival on the shores of the Adriatic to the present day: with some account of the Gothic, Roman, Greek, Illyrian, and prehistoric periods of the ancient Illyricum and Pannonia. Philosophical Library. str. 98, 99, 100. [dostęp:2019-02-16].
- ↑ Zlatar, Zdenko (2007). The Poetics of Slavdom: The Mythopoeic Foundations of Yugoslavia. Peter Lang. str. 544. ISBN 9780820481357. [dostęp:2019-02-16].
- ↑ Cvetković, Branislav (19 grudnia 2014). "The Header to the Ten Commandments in the Hval Codex: a Contribution to the Semantics of Medieval Illumination". Ars Adriatica (po chorwacku i angielsku). hrcak.srce.hr. str. 155–172. [dostęp:2019-02-16].
- ↑ 7,0 7,1 7,2 Kurtović, Esad (2009). Veliki vojvoda bosanski Sandalj Hranić Kosača (PDF) (po bośniacku) (Historijske monografije; knj. 4 ed.). Institut za istoriju Sarajevo. ISBN 978-9958-649-01-1. Zarchiwizowane z oryginału (.pdf) 5 marca 2016. [dostęp:2016-01-10].
- ↑ 8,0 8,1 Fine, John Van Antwerp (1994). The Late Medieval Balkans: A Critical Survey from the Late Twelfth Century to the Ottoman Conquest. University of Michigan Press.
- ↑ Filipović, Emir O. (2010). "Viteske svecanosti u Budimu 1412. godine i ucesce bosanskih predstavnika (Festivities held in Buda in 1412 and the participation of Bosnian magnates)" (.pdf/.html). Spomenica Akademika Marka Šunjića (1927-1998), Filozofski Fakultet U Sarajevu (po bośniacku i angielsku). Filozofski fakultet u Sarajevu. [dostęp:2016-01-10].
- ↑ 10,0 10,1 Malcolm, Noel (2002). Bosnia: A Short History. Pan Books, Pan Macmillan of Macmillan Publishers Ltd. ISBN 978-0814755617.
