Schlacht bei Kressenbrunn

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł pochodzi z Wikipedii w języku polskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku polskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Schlacht bei Kressenbrunn (pol. Bitwa pod Kressenbrunn, węg. Kroissenbrunni csata, czech. Bitva u Kressenbrunnu), dziś Groissenbrunn część Engelhartstetten w Dolnej Austrii, 15 km na północny zachód od Bratysławy – starcie zbrojne, które miało miejsce 12 lipca 1260 r. Była to decydująca bitwa czeskiego króla Przemysła Ottokara II w walkach z królem Węgier Belą IV. Plik:GuentherZ 2010-10-09 0030 Groissenbrunn Denkmal Schlacht Ottokar Bela.jpg Obelisk ustawiony w miejscu bitwy W połowie XIII w. Czesi w wyniku działań zbrojnych znacznie rozszerzyli swoje Królestwo, opanowując Cheb (Eger) oraz Austrię i Karyntię. Przeciwko hegemonii Przemysła II opowiedział się król węgierski Bela IV, który wiosną 1260 r. zawiązał sojusz z władcą Rusi Halickiej Danielem oraz księciem krakowskim Bolesławem Wstydliwym. Węgrów wzmocniły także wojska Serbów, Bułgarów, Wołochów i Greków. Według kronikarzy siły te miały liczyć ponad 150 000 ludzi. Wojska Ottokara składały się natomiast z Czechów, Morawian, Austriaków, a także sił posiłkowych z Magdeburga, Miśni i Śląska. Łącznie wojska Przemysła Ottokara II liczyły 100 000 ludzi, w tym 7000 ciężkiego rycerstwa. Obie armie rozstawiły się obozem w okolicach granicy węgiersko-morawskiej po obu stronach rzeki Morawy – Czesi na prawym, natomiast Węgrzy na lewym brzegu rzeki. Żaden z władców nie chciał jednak przekraczać rzeki z obawy przed trudami przeprawy. W końcu Przemysł porozumiał się z królem węgierskim Belą proponując mu, że jedna z armii na rycerskich warunkach może przekroczyć rzekę nie będąc atakowana przez przeciwnika. Rozejm miał trwać do południa 13 lipca. Czesi nie spodziewając się ataku Węgrów, wycofali część swoich sił w kierunku kraju. Sytuację wykorzystał królewski syn Stefan, który przekroczył rzekę i w okolicy wsi Kressenbrunn starł się z ciężkozbrojnymi Czechami. W tym momencie siły Ottokara zawróciły na pomoc swoim rycerzom uderzając na Węgrów ze skrzydła. W walce ciężko ranny został Stefan, którego zniesiono z pola bitwy. Po powrocie reszty czeskiego rycerstwa, Węgrzy rozpoczęli paniczną ucieczkę. Ich straty wyniosły 18 000 zabitych na polu bitwy, w tym 14 000 utopionych w rzece. Wynikiem bitwy było zawarcie 31 marca 1261 pokoju w Wiedniu, na mocy którego Bela odstąpił na rzecz Przemysła Ottokara II uzyskaną po wygaśnięciu Babenbergów Styrię. Jednocześnie postanowiono o zawarciu małżeństwa czeskiego króla z Kunegundą, wnuczką Beli IV, co nastąpiło jeszcze w tym samym roku w Hainburgu. Ustalenie się granicy z Węgrami pozwoliło królowi czeskiemu na założenie miasta Marchegg. W tamtejszym zamku znajduje się obecnie ekspozycja muzealna poświęcona m.in. bitwie i osobie króla. Dla upamiętnienia swojego zwycięstwa, w 1263 król czeski ufundował klasztor cystersów Zlatá Koruna i zasiedlił go zakonnikami z Heiligenkreuz. Z okazji 750-lecia bitwy w 2010 r. w miejscu jej stoczenia posadowiono kamienny obelisk z tablicą pamiątkową. Przypisy

Schlacht bei Kressenbrunn (niem.) Bitwa pod Kressenbrunn (pol.) Kroissenbrunni csata (węg.) Bitva u Kressenbrunnu (cz.) — Walki Czechów z Węgrami — Bitwa pod Kressenbrunn Bitwa pod Kressenbrunn Czas 12 lipca 1260 Miejsce Kressenbrunn, Austria Terytorium Austria Wynik zwycięstwo wojsk czeskich Strony konfliktu 22px Królestwo Węgier 20px Królestwo Chorwacji 22px Księstwo Krakowskie 22px Księstwo Halicko-Włodzimierskie 22px Królestwo Czech Plik:Coat of arms of the archduchy of Austria.svg Księstwo Austrii 22px Księstwo Steiermark 22px Margrabstwo Moraw 22px Księstwo Śląskie 22px Księstwo Karyntii Dowódcy 22px20px IV. Béla 22px Książę Stefan 22px Bolesław V 22pxPlik:Coat of arms of the archduchy of Austria.svg22px Ottokar II 22px Wok von Rosenberg 22px Jaroš z Poděhuz 22px Bruno von Schauenburg Siły ok. 30.000–40.000 rycerzy ok. 30.000–35.000 rycerz Straty 18 000 zabitych, w tym 4 000 utonęło w rzece 10 000