Oblężenie Zary: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 64: | Linia 64: | ||
|commons = | |commons = | ||
}} | }} | ||
| + | {{Podboje Turcji Osmańskiej}} | ||
| + | {{Wojny węgiersko-tureckie}} | ||
| + | {{Wojny Chorwatów}} | ||
|} | |} | ||
| Linia 69: | Linia 72: | ||
[[Kategoria:Bitwy]] | [[Kategoria:Bitwy]] | ||
| − | |||
| − | |||
[[Kategoria:Oblężenia]] | [[Kategoria:Oblężenia]] | ||
Wersja z 09:10, 17 lip 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł pochodzi z Wikipedii w języku polskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku polskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
Oblężenie Zary (chor. Križarska opsada Zadra, wł. Assedio di Zara, niem. Belagerung von Zara, fr. Siège de Zara, ang. Siege of Zara, hiszp. Sitio de Zara) (13-24 listopada 1202) – pierwsza bitwa IV wyprawy krzyżowej. Armia krzyżowców przybyła do Wenecji latem 1202 roku. Była o wiele mniejsza niż zakładano i nie posiadała funduszy na zapłatę weneckiej flocie za transport przez Morze Śródziemne. Doża Enrico Dandolo postanowił to wykorzystać. Wenecja prowadziła intratną wymianę handlową z Egiptem, a jej potencjalny udział w krucjacie mógłby naruszyć dobre stosunki z tym państwem. Dandolo zaproponował krzyżowcom odroczenie opłaty za przewóz w zamian za zdobycie razem z wojskami weneckimi dalmatyńskiego portu Zara, dawnej kolonii weneckiej, znajdującej się wówczas pod zwierzchnictwem króla Węgier (od roku 1186). Ta część wojska krzyżowego, która zgodziła się spełnić żądanie Wenecjan, wypłynęła z Wenecji 8 października 1202 i 10 listopada tego roku dotarła na redę portu w Zadarze. Tutaj relacje kronikarzy się rozbiegają – Robert de Clari twierdzi, że miasto bez walki poddało się krzyżowcom i Wenecjanom, natomiast Gotfryd z Villehardouin szczegółowo opisał przebieg walk o Zadar. Tak więc według niego oblężenie zaczęło się 13 listopada, a zakończyło 24 listopada 1202 roku zdobyciem miasta przez krzyżowców i Wenecjan. Atak na Zadar potępił papież, ekskomunikując krzyżowców. Niedługo później, na ich prośbę, udzielił Frankom rozgrzeszenia. Wenecjanie pozostali ekskomunikowani, co wytworzyło kuriozalną sytuację, w której część krzyżowców była wyłączona z Kościoła. Uznając ryzyko zimowej żeglugi za zbyt wielkie, zwycięskie wojska pozostały na zimę w Zadarze. Natomiast flota flandryjska pod wodzą Jana z Nesle zimowała w Marsylii. |
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
.svg){kind=link}
_(Border).svg){kind=link}