Nándorfehérvár ostroma: Różnice pomiędzy wersjami
(→Siły) |
|||
| Linia 24: | Linia 24: | ||
Armią osmańska dowodzili Murad II i [https://en.wikipedia.org/wiki/Ali_Bey_Evrenoso%C4%9Flu Ali Bej Evrenosoğlu]. Zbudowali mur wokół miasta i użyli go do bombardowania kamieniami.<ref name="Babinger1992">Franz Babinger (1992). ''[https://books.google.com/books?id=PPxC6rO7vvsC&pg=PA18 Mehmed the Conqueror and His Time]''. Princeton University Press. str. 18–. ISBN 0-691-01078-1.</ref> Korzystali także z armat zdobytych przed rokiem w Smederevo.<ref>Parry, Vernon J.; Yapp, Malcolm (1975). ''[https://books.google.com/books?id=ip1tAAAAMAAJ War, technology and society in the Middle East]''. Oxford University Press. str. 185.</ref> | Armią osmańska dowodzili Murad II i [https://en.wikipedia.org/wiki/Ali_Bey_Evrenoso%C4%9Flu Ali Bej Evrenosoğlu]. Zbudowali mur wokół miasta i użyli go do bombardowania kamieniami.<ref name="Babinger1992">Franz Babinger (1992). ''[https://books.google.com/books?id=PPxC6rO7vvsC&pg=PA18 Mehmed the Conqueror and His Time]''. Princeton University Press. str. 18–. ISBN 0-691-01078-1.</ref> Korzystali także z armat zdobytych przed rokiem w Smederevo.<ref>Parry, Vernon J.; Yapp, Malcolm (1975). ''[https://books.google.com/books?id=ip1tAAAAMAAJ War, technology and society in the Middle East]''. Oxford University Press. str. 185.</ref> | ||
| − | Siła garnizonu w Belgradzie nie jest znana.<ref>Šolajić, Dragutin (1954). ''[https://books.google.com/books?id=Sn0aAAAAIAAJ Ratna prošlost Beograda]''. Beogradske novine. str. 50. "Колика је била јачина београдске посаде није познато"</ref> Zamek w Belgradzie był chroniony przez armaty, które zostały tam umieszczone w okresie rządów [[Despot Serbii|serbskiego despota]] [[Стефан Лазаревић|Stefana Lazarevićia]].<ref>Tasić, Nikola (1995). ''[https://books.google.com/books?id=H5riAAAAMAAJ Istorija Beograda]''. Srpska akademija nauka i umetnosti, Balkanološki institut. str. 67. "Град јс био снабдевен топовима који су били распорсђени још у времс деспота Стефана Лазаревића."</ref> Oprócz chorągwi [[Matko Talovac|Matko Talovaca]] (około 500 ludzi) z Chorwacji garnizon został wzmocniony przez łuczników z Czech i Włoch. Lokalna ludność węgierska pomagała także obrońcom.<ref name="Klaić1901">Klaić, Vjekoslav (1901). ''[https://books.google.com/books?id=sFlBAQAAMAAJ Povjest Hrvata: od najstarijih vremena do svršetka XIX. stoljeća]''. Tisak i naklada knjižare L. Hartmana (Kugli i Deutsch). str. 175.</ref Siły Talovaca miały znaczną przewagę, ponieważ niektórzy z nich używali karabinów, co było pierwszym użyciem karabinów przeciwko Turkom.<ref>''[https://books.google.com/books?id=KUsiAQAAMAAJ Prosvjeta]''. Društvo hrvatskih književnika. 1908. s. 415. "Tako je dakle Ivan Talovac mogao prvi upotiebiti puške u ratu s Turcima."</ref> | + | Siła garnizonu w Belgradzie nie jest znana.<ref>Šolajić, Dragutin (1954). ''[https://books.google.com/books?id=Sn0aAAAAIAAJ Ratna prošlost Beograda]''. Beogradske novine. str. 50. "Колика је била јачина београдске посаде није познато"</ref> Zamek w Belgradzie był chroniony przez armaty, które zostały tam umieszczone w okresie rządów [[Despot Serbii|serbskiego despota]] [[Стефан Лазаревић|Stefana Lazarevićia]].<ref>Tasić, Nikola (1995). ''[https://books.google.com/books?id=H5riAAAAMAAJ Istorija Beograda]''. Srpska akademija nauka i umetnosti, Balkanološki institut. str. 67. "Град јс био снабдевен топовима који су били распорсђени још у времс деспота Стефана Лазаревића."</ref> Oprócz chorągwi [[Matko Talovac|Matko Talovaca]] (około 500 ludzi) z Chorwacji garnizon został wzmocniony przez łuczników z Czech i Włoch. Lokalna ludność węgierska pomagała także obrońcom.<ref name="Klaić1901">Klaić, Vjekoslav (1901). ''[https://books.google.com/books?id=sFlBAQAAMAAJ Povjest Hrvata: od najstarijih vremena do svršetka XIX. stoljeća]''. Tisak i naklada knjižare L. Hartmana (Kugli i Deutsch). str. 175.</ref> Siły Talovaca miały znaczną przewagę, ponieważ niektórzy z nich używali karabinów, co było pierwszym użyciem karabinów przeciwko Turkom.<ref>''[https://books.google.com/books?id=KUsiAQAAMAAJ Prosvjeta]''. Društvo hrvatskih književnika. 1908. s. 415. "Tako je dakle Ivan Talovac mogao prvi upotiebiti puške u ratu s Turcima."</ref> |
== Bitwa == | == Bitwa == | ||
Wersja z 15:17, 17 lip 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
Oblężenie Belgradu (węg. Nándorfehérvár ostroma, serb. Опсада Београда, tur. Belgrad Kuşatması), ważnego ufortyfikowanego miasta serbskiego despotatu i kluczowej fortecy węgierskiej linii obronnej po zniewoleniu Serbii przez [Imperium|Imperium Osmańskiego]] w 1439 r., trwało ponad pięć miesięcy w 1440 r.[1] Spis treściTłoWalka o tron Węgier i Slawonii zaowocowała wojną domową i była okazją do interwencji Turków. Sułtan Murad II wykorzystał tę okazję i postanowił zdobyć Belgrad.[2] SiłyArmią osmańska dowodzili Murad II i Ali Bej Evrenosoğlu. Zbudowali mur wokół miasta i użyli go do bombardowania kamieniami.[3] Korzystali także z armat zdobytych przed rokiem w Smederevo.[4] Siła garnizonu w Belgradzie nie jest znana.[5] Zamek w Belgradzie był chroniony przez armaty, które zostały tam umieszczone w okresie rządów serbskiego despota Stefana Lazarevićia.[6] Oprócz chorągwi Matko Talovaca (około 500 ludzi) z Chorwacji garnizon został wzmocniony przez łuczników z Czech i Włoch. Lokalna ludność węgierska pomagała także obrońcom.[7] Siły Talovaca miały znaczną przewagę, ponieważ niektórzy z nich używali karabinów, co było pierwszym użyciem karabinów przeciwko Turkom.[8] BitwaMurad II podszedł do Belgradu ze swoimi siłami pod koniec kwietnia 1440 r.[9] Talovac nie od razu wiedział o wielkości sił osmańskich i początkowo zamierzał je pokonać na otwartym polu bitwy. Gdy wyszedł z zamku i zdał sobie sprawę, że liczebnie jego wojska są znacznie mniej liczne niż osmańskie, wycofał się do miasta[7]. Murad II oblegał miasto i wzmocnił swoje siły wokół niego. Zamówił budowę ruchomych wież i armat o różnych rozmiarach.[7] Według Konstantina Mihailovićia tytuł beja i odpowiedni majątek został obiecany osmańskiemu żołnierzowi, który machałby flagą osmańską na ścianach Belgradu. Chociaż Evrenosoğlu miał już wtedy tytuł bej, postanowił osobiście poprowadzić atak na mury zamku w Belgradzie, w nadziei na zwiększenie swojej i tak już świetnej reputacji.[10] Przypisy
Źródło
|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
- ↑ T͡Svetkova, Bistra Andreeva (1979). Pametna bitka na narodite: evropeĭskii͡a︡t i͡u︡goiztok i osmanskoto zavoevanie--krai͡a︡ na XIV i pŭrvata polovina na XV v (po bułgarsku). Kn-vo "Georgi Bakalov". str. 91. "...17 000 жертви в тия тежки сражения за овладяване"
.svg){kind=link}
_(Border).svg){kind=link}