Opsada Knina: Różnice pomiędzy wersjami
(Utworzono nową stronę "Kategoria:1b {{Uwaga| |strona = https://en.wikipedia.org/wiki/Siege_of_Knin |autorzy = https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Siege_of_Knin&action=history |nota...") |
|||
| (Nie pokazano 18 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika) | |||
| Linia 1: | Linia 1: | ||
| − | [[Kategoria: | + | [[Kategoria:0]] |
| + | [[Kategoria:Strony skompilowane]] | ||
| + | [[Kategoria:Strony przetłumaczone z angielskiej Wikipedii]] | ||
| + | [[Kategoria:Strony przetłumaczone z chorwackiej Wikipedii]] | ||
| + | [[Kategoria:Strony przetłumaczone z węgierskiej Wikipedii]] | ||
{{Uwaga| | {{Uwaga| | ||
|strona = https://en.wikipedia.org/wiki/Siege_of_Knin | |strona = https://en.wikipedia.org/wiki/Siege_of_Knin | ||
|autorzy = https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Siege_of_Knin&action=history | |autorzy = https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Siege_of_Knin&action=history | ||
|nota = angielski | |nota = angielski | ||
| + | }} | ||
| + | {{Uwaga| | ||
| + | |strona = https://hr.wikipedia.org/wiki/Opsada_Knina_1522. | ||
| + | |autorzy = https://hr.wikipedia.org/w/index.php?title=Opsada_Knina_1522.&action=history | ||
| + | |nota = chorwacki | ||
| + | }} | ||
| + | {{Uwaga| | ||
| + | |strona = https://hu.wikipedia.org/wiki/Knin_bev%C3%A9tele_(1522) | ||
| + | |autorzy = https://hu.wikipedia.org/w/index.php?title=Knin_bev%C3%A9tele_(1522)&action=history | ||
| + | |nota = węgierski | ||
}} | }} | ||
| Linia 14: | Linia 28: | ||
| | | | ||
| − | [[File:Knin Fortress, Croatia, view towards flag.JPG|thumb| | + | [[File:Knin Fortress, Croatia, view towards flag.JPG|thumb|Twierdza Knin dzisiaj]] |
| − | ''' | + | '''Opsada Knina''' (pol. ''Oblężenie Knin'', węg. ''Knin bevétele'') było oblężeniem zamku Knin, stolicy [[Królestwo Chorwacji|Królestwa Chorwacji]] przez [[Imperium|Imperium Osmańskie]]. Po dwóch nieudanych próbach w 1513 i 1514 r. siły osmańskie pod wodzą [https://en.wikipedia.org/wiki/Gazi_Husrev-beg Gāzī Ḫusrev Beğa], beja sandżaku Bośni, przeprowadziły ostateczne oblężenie twierdzy Knin w maju 1522 r. Przez częste walki i najazdy na okolicę Knin był zdewastowany, w twierdzy był tylko mały garnizon. Dowódcą obrony był chorwacki szlachcic [[Mihovil Vojković]]. 29 maja poddał twierdzy w zamian za ewakuację swoich ludzi i rezydencji. Turcy w twierdzy ulokowali centrum administracyjne sandżaku Lika-Krka. |
| − | |||
| − | |||
== Tło == | == Tło == | ||
| − | Klęska na polu Krbava w 1493 r., | + | [[Korbávmezei csata|Klęska na polu Krbava]] w 1493 r., poprzedzona pierwszym poważnym oblężeniem Knina przez Turków, oznaczała początek największej emigracji z miasta i okolic do bezpieczniejszych części Chorwacji. Knin, dawna stolica Chorwacji, powoli traciła status politycznego i administracyjnego centrum kraju. Sąd Najwyższy przestał funkcjonować, zastępca bana nie pełnił już obowiązków obywatelskich, a wszystkie wysiłki koncentrowały się na budowie fortyfikacji Knina.<ref name=Gunjaca>Stjepan Gunjača: ''Tiniensia archaeologica - historica - topographica'', 1960, str. 86-87</ref> |
| − | + | Ostatni poważny konflikt wokół Knina przed rozejmem miał miejsce we wrześniu 1502 r., gdy 2.000 osmańskich kawalerzystów zrabowało ten obszar<ref>Stjepan Gunjača: ''Tiniensia archaeologica - historica - topographica'', 1960, str. 84</ref>. 20 sierpnia 1503 r. Król [[Władysław II Jagiellończyk|Władysław II]] zawarł 7-letni traktat pokojowy z sułtanem [https://pl.wikipedia.org/wiki/Bajazyd_II Bajazydem II]. Zawieszenie broni było ogólnie szanowane przez wszystkie strony<ref>Ive Mažuran: Povijest Hrvatske od 15. stoljeća do 18. stoljeća, str. 44-45</ref>, podczas którego pozycje obronne Knina zostały wzmocnione w 1504 roku. Okres poważnego głodu rozpoczął się w 1505 roku, który dotknął całą Dalmację. W 1510 r. zaraza zmniejszyła populację Knina o połowę.<ref name=Gunjaca/> | |
| − | + | Nowy traktat pokojowy został podpisany po wygaśnięciu poprzedniego, ale bej sandzżaku Bośni nie uszanował nowego zawieszenia broni i często niszczył wsie i miasta na chorwackim przygraniczu<ref name=Mazuran/>. W raporcie dla parlamentu w [[Budim]]ie z 5 maja 1511 r. stwierdzono, że Knin był pod ciągłymi atakami osmańskimi i że cała Chorwacja zostałaby utracona, gdyby twierdza padła<ref name=Gunjaca/>. | |
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | Nowy traktat pokojowy został podpisany po wygaśnięciu poprzedniego, ale | ||
| − | |||
| − | |||
== Nieudane próby oblężenia == | == Nieudane próby oblężenia == | ||
| − | W 1510 około | + | W 1510 około 1.000 osmańskich [[Akindżi|akıncı]] (nieregularna lekka jazda) napadło na miasto Knin. Podobno przy tej okazji schwytano zastępcę an Chorwacji.<ref name=Gunjaca/> Trzy lata później miało miejsce kolejne oblężenie Knina, ale [[Boldizsár Batthyány|Baltazar Baćan]] (wice ban Slawonii) z siłami biskupstwa zagrzebskiego zdołał przełamać oblężenie w styczniu 1513 roku. W lutym następnego roku Turcy oblegali Knin z 10.000 mężczyzn z sandżaku Bośni, ale nie byli w stanie przejąć zamku i stracili 500 żołnierzy. Przy tej okazji spalono osadę pod zamkiem na obrzeżach miasta.<ref>Vjekoslav Klaić: Povijest Hrvata od najstarijih vremena do svršetka XIX. stoljeća, Knjiga četvrta, Zagreb, 1988, str. 302</ref><ref name=Tiniensia>Stjepan Gunjača: ''Tiniensia archaeologica - historica - topographica'', 1960, str. 88</ref> |
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | + | Starcia te spowodowały dewastację Knina i przez 5 lat nie było wiadomości o mieście. Miejscowa ludność została zdziesiątkowana przez wojnę, głód, zarazę i migrację do bezpieczniejszych miejsc, a jego gospodarka była utrudniona przez przejmowanie upraw i zwierząt. Ze względu na strategiczną wartość Knina, król [[I. Lajos|Ludwik II]] odpowiedział na prośby kapitanów Knina, Skradina i Ostrovicy i obiecał wsparcie 1.000 piechoty i 1.000 kawalerzystów. Jest jednak mało prawdopodobne, aby siły te dotarły do zagrożonych miast. W 1522 r. Osmanie zaatakowali Knin i pobliskie forty nie tylko najeżdżając je, ale z wyraźnym zamiarem zajęcia tego obszaru<ref name=Tiniensia/>. | |
== Przygotowania i ostateczne oblężenie == | == Przygotowania i ostateczne oblężenie == | ||
| − | Mahmud- | + | Mahmud-Bej z sanjaku Hercegowiny ominął Knin i udając się wraz ze swą armią do Liki spustoszył cały teren. Celem jego ofensywy było odcięcie Knina od północy i zapobieżenie przybyciu posiłków. Armia Mahmuda rozbiła obóz w pobliżu Cetiny. Wkrótce armia dowodzona przez Gāzī Ḫusrev Beğa, beja sanðzaku Bośni, wróciła z najazdu na Carniolę. Gāzī Ḫusrev Beğ podbił mniejsze forty w pobliżu Knina i całkowicie go otoczył, łącząc swoje siły z Mahmudem. Dwie połączone armie miały około 25.000 ludzi i dużą liczbę artylerii. Zaczęli ostrzeliwać Knin dzień i noc. Twierdzy bronił Mihovil Vojković z Klokoč, chorwacki szlachcic, który miał do dyspozycji tylko niewielki garnizon<ref name=Klaic>Vjekoslav Klaić: Povijest Hrvata od najstarijih vremena do svršetka XIX. stoljeća, Knjiga četvrta, Zagreb, 1988, str. 382-383</ref>. |
| − | |||
| − | |||
| − | Gdy tylko chorwacki | + | Gdy tylko chorwacki ban [[Ivan Karlović]] usłyszał wieść o oblężeniu, zaczął zbierać armię, aby pomóc Kninowi, siedzibie chorwackich banów. Poprosił także o pomoc kapitanów z sąsiedniego arcyksięstwa Austrii. Podczas gdy ban przygotowywał armię, los Knina był już przesądzony. Turcy rozpoczęli trzy intensywne ataki na Knin, dopóki Mihovil Vojković nie poddał fortecy 29 maja po negocjacjach z Gāzī Ḫusrev Beğiem. Otrzymał pozwolenie na opuszczenie miasta ze swoimi ludźmi.<ref name=Klaic/><ref>Ćiro Truhelka: Gazi Husrefbeg, njegov život i njegovo doba, str.20</ref> |
| − | |||
| − | |||
== Następstwa == | == Następstwa == | ||
| − | [[File:Chnin Fortezza nella Dalmatia 30 miglia lontana da Sebenico nell'ultime Parti di quel Territo E confinante alla Bossina - Coronelli Vincenzo - 1687.jpg|thumb|[[Vincenzo | + | [[File:Chnin Fortezza nella Dalmatia 30 miglia lontana da Sebenico nell'ultime Parti di quel Territo E confinante alla Bossina - Coronelli Vincenzo - 1687.jpg|thumb|Ilustracja przedstawiająca Knin autorstwa [[Vincenzo Coronellego]] z końca XVII wieku, w okresie panowania osmańskiego]] |
| − | Po usłyszeniu o losie Knina mieszkańcy pobliskiego | + | Po usłyszeniu o losie Knina mieszkańcy pobliskiego [[Skradin]]a uciekli i opuścili miasto bez obrony, więc Turcy z łatwością go zajęli. Następnego dnia [[Drniš]] również wpadł w ręce osmańskie. Ivan Karlovic przebywał wówczas w [[Topusko|Topusku]], więc informacja o utracie Knina i Skradina dotarła ze znacznym opóźnieniem. Po podbiciu Knina Osmanie przenieśli się pod Klis, kolejnej ważnej fortecy w Chorwacji. Jednak garnizon twierdzy był wystarczająco silny, by odpierać ataki ludzi Husrev-beya, którzy musieli przerwać oblężenie i wycofać swoje siły. Oczekiwano, że chorwaccy kapitanowie graniczni będą próbowali zrekompensować porażkę atakowanym przez mniej bronione miasta Udbina, Bihać i nadmorskie miasta.<ref name=Mazuran>Ive Mažuran: Povijest Hrvatske od 15. stoljeća do 18. stoljeća, str. 48</ref> |
| − | + | Ivan Karlovic był wściekły na Mihovila Vojkovicia za poddanie Knina, więc aresztował Vojkovića i wysłał go do więzienia w Udbinie. Hrabia Juraj II i Matija II Frankopan zajęli miasto Klokoč, siedzibę Vojkovića, gdzie znaleźli amunicję i armaty, które miały wzmocnić obronę Knina.<ref name=Klaic/> | |
| − | + | Upadek Knin był dla Chorwacji ogromnym szokiem, ponieważ zaginęła kolebka chorwackiego państwa, siedziba chorwackiego bana i miejsce chorwackich konwencji. Bihać stał się teraz główną twierdzą w obronie Chorwacji na południe od rzeki Sawy.<ref name=Mazuran/> Pod panowaniem osmańskim do pustego Knin i regionu napłyneli nowi osadnicy. Byli to owczarscy pasterze z innych terytoriów osmańskich, głównie wyznania prawosławnego.<ref>Carolin Leutloff-Grandits: Claiming Ownership in Postwar Croatia: The Dynamics of Property Relations and Ethnic Conflict in the Knin Region, LIT Verlag Münster, 2006, str. 45-46</ref> | |
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | Upadek Knin był dla Chorwacji ogromnym szokiem, ponieważ zaginęła kolebka chorwackiego państwa, siedziba chorwackiego | ||
| − | |||
| − | |||
== Próby pomocy == | == Próby pomocy == | ||
| − | Było kilka prób szybkiego wyzwolenia Knina. We wrześniu tego samego roku chorwacki | + | Było kilka prób szybkiego wyzwolenia Knina. We wrześniu tego samego roku chorwacki ban Ivan Karlović zebrał armię i zaatakował siły osmańskie w okolicach Knina, chwytając kilku żołnierzy osmańskich, w tym złotnika Gāzī Ḫusrev Beğa. Oczekiwano pomocy od austriackiego arcyksięcia Ferdynanda, który miał zagwarantować odzyskanie lub wzmocnienie Senja, Krupy, Knina, Skradina, Klisa i Ostrovicy, ale bezskutecznie. W 1529 i 1530 r. miały miejsce dwa kolejne ataki, z których pierwszy zakończył się pojmanie 24 żołnierzy osmańskich, zaś w drugim – w lipcu 1530 r. około 100 jeźdźców z Bihaćia dotarło w rejon Knin i rzekę Cetinę, gdzie zgromadzono lokalnych wojowników chrześcijańskich pod dowództwem Nikoli Bidojevićia, ale musiał zawrócić, ponieważ Bihać był zagrożony. Imperium Osmańskie uczyniło Knin bazą operacyjną do dalszych ofensyw w okolicy.<ref>Stjepan Gunjača: ''Tiniensia archaeologica - historica - topographica'', 1960, str. 90-91</ref> |
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| | | | ||
| Linia 94: | Linia 81: | ||
|strona2 = [[File:Ottoman red flag.svg|22px]] [[Imperium Osmańskie]] | |strona2 = [[File:Ottoman red flag.svg|22px]] [[Imperium Osmańskie]] | ||
|dowódca1 = [[File:Coa Hungary Country History (15th century).svg|20px]] Mihovil Vojković (poddanie miasta) | |dowódca1 = [[File:Coa Hungary Country History (15th century).svg|20px]] Mihovil Vojković (poddanie miasta) | ||
| − | |dowódca2 = [[File:Ottoman red flag.svg|22px]] [ | + | |dowódca2 = [[File:Ottoman red flag.svg|22px]] [https://pl.wikipedia.org/wiki/Gazi_Husrev-beg Gāzī Ḫusrev Beğ]<br />Mahmud-beg |
|jednostki1 = | |jednostki1 = | ||
|jednostki2 = | |jednostki2 = | ||
|siły1 = kilkaset mężczyzn | |siły1 = kilkaset mężczyzn | ||
| − | |siły2 = 25 | + | |siły2 = 25.000 ludzi<ref>Vjekoslav Klaić: Knin za turskog vladanja, str. 258</ref> |
| − | |straty1 = | + | |straty1 = nieznane |
| − | |straty2 = | + | |straty2 = nieznane |
| − | |lokalizacja = | + | |lokalizacja = Lokalizacja obecnie |
| − | |mapa = | + | |mapa = Knin.png |
| − | |opis mapy = | + | |opis mapy = 44°02′18″N 16°11′59″E |
|kod mapy = | |kod mapy = | ||
|współrzędne = | |współrzędne = | ||
|commons = | |commons = | ||
}} | }} | ||
| + | {| | ||
| + | | | ||
| + | |} | ||
{{Podboje Turcji Osmańskiej}} | {{Podboje Turcji Osmańskiej}} | ||
{{Wojny chorwacko-tureckie}} | {{Wojny chorwacko-tureckie}} | ||
| Linia 113: | Linia 103: | ||
|} | |} | ||
| − | {{SORTUJ: | + | == Przypisy == |
| + | {{izvori}} | ||
| + | |||
| + | {{SORTUJ:Opsada, Knin}} | ||
[[Kategoria:Bitwy]] | [[Kategoria:Bitwy]] | ||
Aktualna wersja na dzień 06:05, 19 lip 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
| Strona | Autorzy | Nota |
| [3] | [4] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku chorwackim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku chorwackim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
| Strona | Autorzy | Nota |
| [5] | [6] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku węgierskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku węgierskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
Opsada Knina (pol. Oblężenie Knin, węg. Knin bevétele) było oblężeniem zamku Knin, stolicy Królestwa Chorwacji przez Imperium Osmańskie. Po dwóch nieudanych próbach w 1513 i 1514 r. siły osmańskie pod wodzą Gāzī Ḫusrev Beğa, beja sandżaku Bośni, przeprowadziły ostateczne oblężenie twierdzy Knin w maju 1522 r. Przez częste walki i najazdy na okolicę Knin był zdewastowany, w twierdzy był tylko mały garnizon. Dowódcą obrony był chorwacki szlachcic Mihovil Vojković. 29 maja poddał twierdzy w zamian za ewakuację swoich ludzi i rezydencji. Turcy w twierdzy ulokowali centrum administracyjne sandżaku Lika-Krka. Spis treściTłoKlęska na polu Krbava w 1493 r., poprzedzona pierwszym poważnym oblężeniem Knina przez Turków, oznaczała początek największej emigracji z miasta i okolic do bezpieczniejszych części Chorwacji. Knin, dawna stolica Chorwacji, powoli traciła status politycznego i administracyjnego centrum kraju. Sąd Najwyższy przestał funkcjonować, zastępca bana nie pełnił już obowiązków obywatelskich, a wszystkie wysiłki koncentrowały się na budowie fortyfikacji Knina.[1] Ostatni poważny konflikt wokół Knina przed rozejmem miał miejsce we wrześniu 1502 r., gdy 2.000 osmańskich kawalerzystów zrabowało ten obszar[2]. 20 sierpnia 1503 r. Król Władysław II zawarł 7-letni traktat pokojowy z sułtanem Bajazydem II. Zawieszenie broni było ogólnie szanowane przez wszystkie strony[3], podczas którego pozycje obronne Knina zostały wzmocnione w 1504 roku. Okres poważnego głodu rozpoczął się w 1505 roku, który dotknął całą Dalmację. W 1510 r. zaraza zmniejszyła populację Knina o połowę.[1] Nowy traktat pokojowy został podpisany po wygaśnięciu poprzedniego, ale bej sandzżaku Bośni nie uszanował nowego zawieszenia broni i często niszczył wsie i miasta na chorwackim przygraniczu[4]. W raporcie dla parlamentu w Budimie z 5 maja 1511 r. stwierdzono, że Knin był pod ciągłymi atakami osmańskimi i że cała Chorwacja zostałaby utracona, gdyby twierdza padła[1]. Nieudane próby oblężeniaW 1510 około 1.000 osmańskich akıncı (nieregularna lekka jazda) napadło na miasto Knin. Podobno przy tej okazji schwytano zastępcę an Chorwacji.[1] Trzy lata później miało miejsce kolejne oblężenie Knina, ale Baltazar Baćan (wice ban Slawonii) z siłami biskupstwa zagrzebskiego zdołał przełamać oblężenie w styczniu 1513 roku. W lutym następnego roku Turcy oblegali Knin z 10.000 mężczyzn z sandżaku Bośni, ale nie byli w stanie przejąć zamku i stracili 500 żołnierzy. Przy tej okazji spalono osadę pod zamkiem na obrzeżach miasta.[5][6] Starcia te spowodowały dewastację Knina i przez 5 lat nie było wiadomości o mieście. Miejscowa ludność została zdziesiątkowana przez wojnę, głód, zarazę i migrację do bezpieczniejszych miejsc, a jego gospodarka była utrudniona przez przejmowanie upraw i zwierząt. Ze względu na strategiczną wartość Knina, król Ludwik II odpowiedział na prośby kapitanów Knina, Skradina i Ostrovicy i obiecał wsparcie 1.000 piechoty i 1.000 kawalerzystów. Jest jednak mało prawdopodobne, aby siły te dotarły do zagrożonych miast. W 1522 r. Osmanie zaatakowali Knin i pobliskie forty nie tylko najeżdżając je, ale z wyraźnym zamiarem zajęcia tego obszaru[6]. Przygotowania i ostateczne oblężenieMahmud-Bej z sanjaku Hercegowiny ominął Knin i udając się wraz ze swą armią do Liki spustoszył cały teren. Celem jego ofensywy było odcięcie Knina od północy i zapobieżenie przybyciu posiłków. Armia Mahmuda rozbiła obóz w pobliżu Cetiny. Wkrótce armia dowodzona przez Gāzī Ḫusrev Beğa, beja sanðzaku Bośni, wróciła z najazdu na Carniolę. Gāzī Ḫusrev Beğ podbił mniejsze forty w pobliżu Knina i całkowicie go otoczył, łącząc swoje siły z Mahmudem. Dwie połączone armie miały około 25.000 ludzi i dużą liczbę artylerii. Zaczęli ostrzeliwać Knin dzień i noc. Twierdzy bronił Mihovil Vojković z Klokoč, chorwacki szlachcic, który miał do dyspozycji tylko niewielki garnizon[7]. Gdy tylko chorwacki ban Ivan Karlović usłyszał wieść o oblężeniu, zaczął zbierać armię, aby pomóc Kninowi, siedzibie chorwackich banów. Poprosił także o pomoc kapitanów z sąsiedniego arcyksięstwa Austrii. Podczas gdy ban przygotowywał armię, los Knina był już przesądzony. Turcy rozpoczęli trzy intensywne ataki na Knin, dopóki Mihovil Vojković nie poddał fortecy 29 maja po negocjacjach z Gāzī Ḫusrev Beğiem. Otrzymał pozwolenie na opuszczenie miasta ze swoimi ludźmi.[7][8] NastępstwaIlustracja przedstawiająca Knin autorstwa Vincenzo Coronellego z końca XVII wieku, w okresie panowania osmańskiego Po usłyszeniu o losie Knina mieszkańcy pobliskiego Skradina uciekli i opuścili miasto bez obrony, więc Turcy z łatwością go zajęli. Następnego dnia Drniš również wpadł w ręce osmańskie. Ivan Karlovic przebywał wówczas w Topusku, więc informacja o utracie Knina i Skradina dotarła ze znacznym opóźnieniem. Po podbiciu Knina Osmanie przenieśli się pod Klis, kolejnej ważnej fortecy w Chorwacji. Jednak garnizon twierdzy był wystarczająco silny, by odpierać ataki ludzi Husrev-beya, którzy musieli przerwać oblężenie i wycofać swoje siły. Oczekiwano, że chorwaccy kapitanowie graniczni będą próbowali zrekompensować porażkę atakowanym przez mniej bronione miasta Udbina, Bihać i nadmorskie miasta.[4] Ivan Karlovic był wściekły na Mihovila Vojkovicia za poddanie Knina, więc aresztował Vojkovića i wysłał go do więzienia w Udbinie. Hrabia Juraj II i Matija II Frankopan zajęli miasto Klokoč, siedzibę Vojkovića, gdzie znaleźli amunicję i armaty, które miały wzmocnić obronę Knina.[7] Upadek Knin był dla Chorwacji ogromnym szokiem, ponieważ zaginęła kolebka chorwackiego państwa, siedziba chorwackiego bana i miejsce chorwackich konwencji. Bihać stał się teraz główną twierdzą w obronie Chorwacji na południe od rzeki Sawy.[4] Pod panowaniem osmańskim do pustego Knin i regionu napłyneli nowi osadnicy. Byli to owczarscy pasterze z innych terytoriów osmańskich, głównie wyznania prawosławnego.[9] Próby pomocyByło kilka prób szybkiego wyzwolenia Knina. We wrześniu tego samego roku chorwacki ban Ivan Karlović zebrał armię i zaatakował siły osmańskie w okolicach Knina, chwytając kilku żołnierzy osmańskich, w tym złotnika Gāzī Ḫusrev Beğa. Oczekiwano pomocy od austriackiego arcyksięcia Ferdynanda, który miał zagwarantować odzyskanie lub wzmocnienie Senja, Krupy, Knina, Skradina, Klisa i Ostrovicy, ale bezskutecznie. W 1529 i 1530 r. miały miejsce dwa kolejne ataki, z których pierwszy zakończył się pojmanie 24 żołnierzy osmańskich, zaś w drugim – w lipcu 1530 r. około 100 jeźdźców z Bihaćia dotarło w rejon Knin i rzekę Cetinę, gdzie zgromadzono lokalnych wojowników chrześcijańskich pod dowództwem Nikoli Bidojevićia, ale musiał zawrócić, ponieważ Bihać był zagrożony. Imperium Osmańskie uczyniło Knin bazą operacyjną do dalszych ofensyw w okolicy.[10] |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 Stjepan Gunjača: Tiniensia archaeologica - historica - topographica, 1960, str. 86-87
- ↑ Stjepan Gunjača: Tiniensia archaeologica - historica - topographica, 1960, str. 84
- ↑ Ive Mažuran: Povijest Hrvatske od 15. stoljeća do 18. stoljeća, str. 44-45
- ↑ 4,0 4,1 4,2 Ive Mažuran: Povijest Hrvatske od 15. stoljeća do 18. stoljeća, str. 48
- ↑ Vjekoslav Klaić: Povijest Hrvata od najstarijih vremena do svršetka XIX. stoljeća, Knjiga četvrta, Zagreb, 1988, str. 302
- ↑ 6,0 6,1 Stjepan Gunjača: Tiniensia archaeologica - historica - topographica, 1960, str. 88
- ↑ 7,0 7,1 7,2 Vjekoslav Klaić: Povijest Hrvata od najstarijih vremena do svršetka XIX. stoljeća, Knjiga četvrta, Zagreb, 1988, str. 382-383
- ↑ Ćiro Truhelka: Gazi Husrefbeg, njegov život i njegovo doba, str.20
- ↑ Carolin Leutloff-Grandits: Claiming Ownership in Postwar Croatia: The Dynamics of Property Relations and Ethnic Conflict in the Knin Region, LIT Verlag Münster, 2006, str. 45-46
- ↑ Stjepan Gunjača: Tiniensia archaeologica - historica - topographica, 1960, str. 90-91
- ↑ Vjekoslav Klaić: Knin za turskog vladanja, str. 258