Gvozd-hegységi csata: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 55: | Linia 55: | ||
|} | |} | ||
| − | == | + | == Przypisy == |
| − | + | {{izvori}} | |
| − | |||
| − | |||
| − | |||
{{SORTUJ:górą Gvozd, bitwa pod}} | {{SORTUJ:górą Gvozd, bitwa pod}} | ||
| + | |||
[[Kategoria:Bitwy w historii Chorwacji]] | [[Kategoria:Bitwy w historii Chorwacji]] | ||
[[Kategoria:Bitwy w historii Węgier]] | [[Kategoria:Bitwy w historii Węgier]] | ||
Wersja z 14:36, 30 lip 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł pochodzi z Wikipedii w języku polskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku polskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
|
W wyniku bezpotomnej śmierci Dymitra Zwonimira, władcy węgierscy wysuwali regularnie pretensje do chorwackiego tronu. Wykorzystując wewnętrzny nieład armia madziarska przekroczyła rzekę Drawę i pod wodzą króla Kolomana najechała terytorium chorwackie, starając się dotrzeć do wybrzeży Adriatyku. Po błyskawicznym zajęciu Dalmacji armia madziarska natrafiła na zdecydowany opór wojsk chorwackich w okolicach gór Gvozd pod wodzą króla Piotra Svačicia, który początkowo planował umocnić Knin i tam bronić się przed nieprzyjacielem. Bitwa zakończyła się zdecydowaną klęską Chorwacji. Strona chorwacka odniosła bardzo poważne straty, a w wyniku samej bitwy zginął Piotr Svačić, ostatni rodzimy król. Zwycięstwo Węgier umożliwiło kontynuowanie podboju Chorwacji, które zakończone zostało w 1102 roku, kiedy to Koloman koronował się na króla chorwackiego. Nawiązała się tym samym unia personalna pomiędzy Węgrami a Chorwacją, która przetrwała aż do 1918 roku. |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Przypisy
- ↑ Wacław Felczak, Tadeusz Wasilewski: Historia Jugosławii. Wrocław: Zakł. Nar. im. Ossolińskich, 1985, str. 52. ISBN 83-04-01638-9.
