Gvozd-hegységi csata: Różnice pomiędzy wersjami

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 23: Linia 23:
  
 
Zwycięstwo Węgier umożliwiło kontynuowanie podboju Chorwacji, które zakończone zostało w [[1102]] roku, kiedy to Koloman koronował się na króla chorwackiego. Nawiązała się tym samym unia personalna pomiędzy Węgrami a Chorwacją, która przetrwała aż do [[1918]] roku.
 
Zwycięstwo Węgier umożliwiło kontynuowanie podboju Chorwacji, które zakończone zostało w [[1102]] roku, kiedy to Koloman koronował się na króla chorwackiego. Nawiązała się tym samym unia personalna pomiędzy Węgrami a Chorwacją, która przetrwała aż do [[1918]] roku.
 +
 +
== Bibliografia ==
 +
* I. Goldstein: ''Povezanost hrvatskih zemalja u ranom srednjem vijeku i lokacija bitke na Gvozdu 1097'' [w:]  ''Radovi. Zavod za Hrvatsku Povijest'', Tom 27, Zagreb 1994, s. 17-28. ([[język chorwacki|chor.]])
 +
* I. Goldstein: ''Hrvatski rani srednji vijek'', Zagreb 1995, s. 46. [[język chorwacki|(chor.)]]
 +
* B. Hóman, G. Szekfű: ''Magyar Történet'', Budapeszt 1935. ([[język węgierski|węg.]])
 +
* N. Klaić, ''Povijest Hrvata u srednjem vijeku'', Globus, Zagreb 1990, s. 152-153. ([[język chorwacki|chor.]])
  
 
|
 
|

Wersja z 14:37, 30 lip 2020


Gvozd-hegységi csata (pol. Bitwa w górach Gvozd[1], chor. Bitka na Gvozdu) – bitwa stoczona pomiędzy wojskami chorwackimi a węgierskimi w 1097 roku w okolicach gór Gvozd (obecnie Petrova Gora) w trakcie węgierskiej inwazji na mającą problemy wewnętrzne po śmierci króla Dymitra Zwonimira Chorwacji.

W wyniku bezpotomnej śmierci Dymitra Zwonimira, władcy węgierscy wysuwali regularnie pretensje do chorwackiego tronu. Wykorzystując wewnętrzny nieład armia madziarska przekroczyła rzekę Drawę i pod wodzą króla Kolomana najechała terytorium chorwackie, starając się dotrzeć do wybrzeży Adriatyku. Po błyskawicznym zajęciu Dalmacji armia madziarska natrafiła na zdecydowany opór wojsk chorwackich w okolicach gór Gvozd pod wodzą króla Piotra Svačicia, który początkowo planował umocnić Knin i tam bronić się przed nieprzyjacielem.

Bitwa zakończyła się zdecydowaną klęską Chorwacji. Strona chorwacka odniosła bardzo poważne straty, a w wyniku samej bitwy zginął Piotr Svačić, ostatni rodzimy król.

Zwycięstwo Węgier umożliwiło kontynuowanie podboju Chorwacji, które zakończone zostało w 1102 roku, kiedy to Koloman koronował się na króla chorwackiego. Nawiązała się tym samym unia personalna pomiędzy Węgrami a Chorwacją, która przetrwała aż do 1918 roku.

Bibliografia

  • I. Goldstein: Povezanost hrvatskih zemalja u ranom srednjem vijeku i lokacija bitke na Gvozdu 1097 [w:] Radovi. Zavod za Hrvatsku Povijest, Tom 27, Zagreb 1994, s. 17-28. (chor.)
  • I. Goldstein: Hrvatski rani srednji vijek, Zagreb 1995, s. 46. (chor.)
  • B. Hóman, G. Szekfű: Magyar Történet, Budapeszt 1935. (węg.)
  • N. Klaić, Povijest Hrvata u srednjem vijeku, Globus, Zagreb 1990, s. 152-153. (chor.)

Gvozd-hegységi csata (węg.)
Bitwa w górach Gvozd (pol.)
Bitka na Gvozdu (chor.)

Oton Iveković – "Śmierć króla Piotra Svačicia na górze Gvozd w roku 1097"
Oton Iveković"Śmierć króla Piotra Svačicia na górze Gvozd w roku 1097"
Czas 1097
Miejsce góry Gvozd, obecnie Petrova Gora
Terytorium Chorwacja
Wynik zwycięstwo wojsk węgierskich
Strony konfliktu
Królestwo Chorwacji Królestwo Węgier
Dowódcy
Piotr Svačić Koloman I Uczony
Siły
Nieznane Nieznane
Straty
Bardzo wysokie Nieznane

Przypisy

  1. Wacław Felczak, Tadeusz Wasilewski: Historia Jugosławii. Wrocław: Zakł. Nar. im. Ossolińskich, 1985, str. 52. ISBN 83-04-01638-9.