Erdődi Simon: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 1: | Linia 1: | ||
| − | [[Kategoria: | + | [[Kategoria:0]] |
[[Kategoria:Strony przetłumaczone z chorwackiej Wikipedii]] | [[Kategoria:Strony przetłumaczone z chorwackiej Wikipedii]] | ||
{{Uwaga| | {{Uwaga| | ||
| Linia 31: | Linia 31: | ||
|} | |} | ||
| − | + | '''Erdődi Simon''' (* ok.1492, † 2 czerwca 1543 w [[Čazma]]), wegierski szlachcic, chorwacki ban (1530-1534) i [[biskup Zagrzebia]] (1518-1543)z rodziny Erdődy. | |
| − | |||
| − | |||
== Życiorys == | == Życiorys == | ||
| − | Król Ludwik II | + | Król Węgier [[II. Lajos|Ludwik II]] wskazał go w 1518 na biskupa Zagrzebia w 1518 r. za namową kuzyna Simona, kardynała [[Bakócz Tamás|Tomasza Bakócza]] (Erdődy Tamás). 10 listopada tego samego roku został zatwierdzony przez papieża [[Leon X|Leona X]]<ref>[http://hbl.lzmk.hr/clanak.aspx?id=1082 Šimun Bakač - Hrvatski biografski leksikon]</ref>. |
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | + | Po [[Mohacz|klęsce pod Mohaczem]] w 1526 r. biskup Zagrzebia i [[Krsto I. Frankopan]] zwołali chorwacką szlachtę w 1527 r. na zjazd (sabor) w Dubrawie. Pomimo saboru w Cetingradzie, sabor w Dubrawie wybrał na króla [[Szapolyai I. János|Jana Szapolyai]]<ref>http://www.casopis-gradjevinar.hr/assets/Uploads/JCE-56-2004-08-08.pdf</ref>. Armia [[Ferdynand I|Ferdynanda I]], z powodu wsparcia Jana przez Simona poważnie uszkodziła katedrę i sam Zagrzeb. W tym samym czasie kapituła była po stronie Ferdynanda I.<ref>[http://www.enciklopedija.hr/natuknica.aspx?id=5335 Šimun Bakač-Erdődy - Hrvatska enciklopedija]</ref> | |
| − | Podczas | + | W 1530 roku Simon został mianowany [[Ban Dalmacji, Chorwacji i Slawonii|chorwackim banem]]. Podczas oblężenia Vinodola przez biskupa, w 1541 r., zginął Iwan Zriński, co rozgniewało jego brata Nikolę, więc zaatakował biskupa jeszcze bardziej. Wraz ze śmiercią biskupa Simon w 1543 r. spory między Zrinskimi a kościołem ustały. |
| − | + | Podczas biskupstwa Simona powstał ruch reformatorski kierowany przez [https://pl.wikipedia.org/wiki/Marcin_Luter Marcina Lutra]. Simon napisał następnie do papieża [[Klemens VII|Klemensa VII]]. jak „energicznie i bezlitośnie przeciwstawia się luteranizmowi, bo inaczej większa część duchowieństwa jego diecezji byłaby już zarażona tą przede wszystkim zgubną sektą”. W następnych latach zwoływał synody, aby powstrzymać rozprzestrzenianie się nauk protestanckich.<ref>[http://rkczg.hr/reformacija-u-hrvatskoj/ Reformacija u Hrvatskoj], pristupljeno 13. svibnja 2015.</ref><ref>[http://www.krizevci.net/hr/html/marko-zivot.html krizevci.net]</ref> | |
== Przypisy == | == Przypisy == | ||
Wersja z 17:49, 1 sie 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku chorwackim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku chorwackim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Erdődi Simon (* ok.1492, † 2 czerwca 1543 w Čazma), wegierski szlachcic, chorwacki ban (1530-1534) i biskup Zagrzebia (1518-1543)z rodziny Erdődy. ŻyciorysKról Węgier Ludwik II wskazał go w 1518 na biskupa Zagrzebia w 1518 r. za namową kuzyna Simona, kardynała Tomasza Bakócza (Erdődy Tamás). 10 listopada tego samego roku został zatwierdzony przez papieża Leona X[1]. Po klęsce pod Mohaczem w 1526 r. biskup Zagrzebia i Krsto I. Frankopan zwołali chorwacką szlachtę w 1527 r. na zjazd (sabor) w Dubrawie. Pomimo saboru w Cetingradzie, sabor w Dubrawie wybrał na króla Jana Szapolyai[2]. Armia Ferdynanda I, z powodu wsparcia Jana przez Simona poważnie uszkodziła katedrę i sam Zagrzeb. W tym samym czasie kapituła była po stronie Ferdynanda I.[3] W 1530 roku Simon został mianowany chorwackim banem. Podczas oblężenia Vinodola przez biskupa, w 1541 r., zginął Iwan Zriński, co rozgniewało jego brata Nikolę, więc zaatakował biskupa jeszcze bardziej. Wraz ze śmiercią biskupa Simon w 1543 r. spory między Zrinskimi a kościołem ustały. Podczas biskupstwa Simona powstał ruch reformatorski kierowany przez Marcina Lutra. Simon napisał następnie do papieża Klemensa VII. jak „energicznie i bezlitośnie przeciwstawia się luteranizmowi, bo inaczej większa część duchowieństwa jego diecezji byłaby już zarażona tą przede wszystkim zgubną sektą”. W następnych latach zwoływał synody, aby powstrzymać rozprzestrzenianie się nauk protestanckich.[4][5] PrzypisyLinki zewnętrzne |
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||