Bebek II. Domokos: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 45: | Linia 45: | ||
Syn [[Bebek I. Domokos|Dominika I]], założyciela rodziny [[Pelsőci]] rodu [[Bebek]].<ref name="kislexikon:Bebek">[http://www.kislexikon.hu/bebek.html kislexikon.hu: Bebek]</ref> | Syn [[Bebek I. Domokos|Dominika I]], założyciela rodziny [[Pelsőci]] rodu [[Bebek]].<ref name="kislexikon:Bebek">[http://www.kislexikon.hu/bebek.html kislexikon.hu: Bebek]</ref> | ||
| − | W 1349 r. kanonik w Ostrzyhomiu, a następnie za zgodą papieża [[Klemens VI|Klemensa VI]], także kanonik w Egerze. W 1352 r. Domokos został przełożonym klasztoru św. Tomasza w Ostrzyhomia, w 1357 r. proboszczem w Szepes (Spiszu), a od 1360 r. był [[biskup Csanad|biskupem Csanádu]]. Został wybrany [[Arcybiskup Kalocsa|arcybiskupem Kalocsa]] w 1367 roku. Jego imię pojawia się tylko raz w tytule [[I. Lajos|Ludwika Wielkiego]], ale papież go nie wymienia i pozostaje biskupem Csanádu. Od 1372 r. [[biskup Várad]]u, gdzie naprawił naruszenia prawa kapituły przez swojego poprzednika, biskupa Demetera i również wydał podstemplowany certyfikat. Za jego rządów kapituła zaczęła redagować własne ''chartularium'' | + | W 1349 r. kanonik w Ostrzyhomiu, a następnie za zgodą papieża [[Klemens VI|Klemensa VI]], także kanonik w Egerze. W 1352 r. Domokos został przełożonym klasztoru św. Tomasza w Ostrzyhomia, w 1357 r. proboszczem w Szepes (Spiszu), a od 1360 r. był [[biskup Csanad|biskupem Csanádu]]. Został wybrany [[Arcybiskup Kalocsa|arcybiskupem Kalocsa]] w 1367 roku. Jego imię pojawia się tylko raz w tytule [[I. Lajos|Ludwika Wielkiego]], ale papież go nie wymienia i pozostaje biskupem Csanádu. Od 1372 r. [[biskup Várad]]u, gdzie naprawił naruszenia prawa kapituły przez swojego poprzednika, biskupa Demetera i również wydał podstemplowany certyfikat. Za jego rządów kapituła zaczęła redagować własne ''chartularium''<ref>W języku węgierskim kopia książki dyplomowej, do której instytucja skopiowała dyplomy zabezpieczające jej prawa majątkowe w celu skuteczniejszego ubezpieczenia prawnego. W średniowieczu odegrał bardzo ważną rolę w historii danej instytucji - historia domus.</ref>. Zmarł 31 października 1374 r.<ref name="mek:Bebek Domokos">[http://mek.niif.hu/04700/04735/html/39.html mek:Bebek Domokos]</ref> Jego prochy spoczęły pod ołtarzem kaplicy w Nagyvárad. |
| − | |||
| − | |||
== Przypisy == | == Przypisy == | ||
Wersja z 16:42, 2 sie 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku węgierskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku węgierskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Pelsőci Bebek Domokos (pol. Domokos II Bebek Pelsőci)* nieznana, † 31 października 1374 w Nagyvárad), węgierski szlachcic, duchowny, biskup Csanád (1360–1373), a następnie biskup Várad (23 lutego 1373 – 31 października 1374). ŻyciorysSyn Dominika I, założyciela rodziny Pelsőci rodu Bebek.[1] W 1349 r. kanonik w Ostrzyhomiu, a następnie za zgodą papieża Klemensa VI, także kanonik w Egerze. W 1352 r. Domokos został przełożonym klasztoru św. Tomasza w Ostrzyhomia, w 1357 r. proboszczem w Szepes (Spiszu), a od 1360 r. był biskupem Csanádu. Został wybrany arcybiskupem Kalocsa w 1367 roku. Jego imię pojawia się tylko raz w tytule Ludwika Wielkiego, ale papież go nie wymienia i pozostaje biskupem Csanádu. Od 1372 r. biskup Váradu, gdzie naprawił naruszenia prawa kapituły przez swojego poprzednika, biskupa Demetera i również wydał podstemplowany certyfikat. Za jego rządów kapituła zaczęła redagować własne chartularium[2]. Zmarł 31 października 1374 r.[3] Jego prochy spoczęły pod ołtarzem kaplicy w Nagyvárad. Przypisy
Bibliografia
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||