Perényi III. Imre: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 85: | Linia 85: | ||
|rodzeństwo = Jób, Mihály, Péter, Rafael, [[Perényi Gábor|Gábor]] | |rodzeństwo = Jób, Mihály, Péter, Rafael, [[Perényi Gábor|Gábor]] | ||
|1. związek = żona | |1. związek = żona | ||
| − | |1. związek z = Kanizsai | + | |1. związek z = [[Kanizsai Dorottya]] |
|1. związek od = | |1. związek od = | ||
|1. związek do = | |1. związek do = | ||
Wersja z 12:11, 6 sie 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku chorwackiegom. Treści pochodzące z Wikipedii w języku chorwackiegom są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
| Strona | Autorzy | Nota |
| [3] | [4] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku chorwackiegom. Treści pochodzące z Wikipedii w języku chorwackiegom są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Perényi III. Imre, (pol. Emeryk III Perényi, chor. Mirko (Emerik) III. Perényi, łac. Emericus Perenius) († 5 lutego 1519), węgierski szlachcic, palatyn (1504-1519), ban Dalmacji, Chorwacji i Slawonii (1512-1513). ŻyciorysImre w 1504 r. został palatynem i pozostał nim do końca życia. Był jednym z liderów partii sądowej i sprzeciwił się decyzji o zakazie wyboru obcokrajowców na tron chorwacko-węgierski, choć ostatecznie go podpisał[1]. Pod nieobecność króla Władysława II (1490–1516), który mieszkał w Czechach w 1509 r., rządził krajem. Wraz z niektórymi dożami planował przejąć Wenecjan z Dalmacji podczas ich starcia z Ligą Cambrais. Od 1512 r. pełnił funkcję bana Dalmacji, Chorwacji i Slawonii, a od 1513 r. także najwyższego kapitana królestwa wraz z Janem Zapolją. Był jednym z sygnatariuszy porozumienia z 1515 r., podpisanego między królem Władysławem II Jagiellończykiem a cesarzem rzymsko-niemieckim Maksymilianem I Habsburgiem, który zagwarantował Habsburgom prawo do tronu chorwacko-węgierskiego w przypadku wyginięcia rodu Władysława. Na tej podstawie w 1517 r. cesarz Maksymilian I nadał mu dziedziczny tytuł księcia Świętego Cesarstwa Rzymskiego[1]. PrzypisyLinki zewnętrzne |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||