Druget Vilmos: Różnice pomiędzy wersjami
m (Zastępowanie tekstu - ", † " na ", † ") |
|||
| (Nie pokazano 1 pośredniej wersji utworzonej przez tego samego użytkownika) | |||
| Linia 25: | Linia 25: | ||
|} | |} | ||
| − | '''Drugeth Vilmos''' (* nieznana, † 1342), węgierski szlachcic francuskiego pochodzenia, [[stolnik królewski]] w 1332 r. za panowania [[I. Károly|Karola I]]. Starszy syn [[palatyn]]a [[Drugeth I. János|Jana I]], bratanek [[Druget I. Fülöp|Filipa]]. | + | '''Drugeth Vilmos''' (* nieznana, † 1342), węgierski szlachcic francuskiego pochodzenia, [[stolnik królewski]] w 1332 r. za panowania [[I. Károly|Karola I]]. Starszy syn [[palatyn]]a [[Drugeth I. János|Jana I]], bratanek [[Druget I. Fülöp|Filipa]]. |
Najpotężniejszy członek rodu. Podążył na służbę koronie węgierskiej za swoim stryjem [[Druget I. Fülöp|Filipem]] w 1327 r. Został [[ispán]]em komitatów: [[Abaúj]], [[Gömör]] i [[Szepes]] (1327–1342); a także był [[ispán]]em komitatów: [[Borsod]], [[Heves]] (1327–1342) i [[Sáros]] (1328–1342). Odziedziczył majątek stryja w północno-wschodniej części królestwa, gdzie zbudował Zamek Dunajec przed 1333 r. Około 1330 r. nabył zamek [[Szalánc]] (słow. Slanec). Gdy jego ojciec wyjechał do Neapolu w 1333 r., Vilmos został jego zastępcą jako [[palatyn]] i objął po nim [[ispán]]aty komitatów: [[Ung]] i [[Zemplén]] (1333–1342). Po śmierci ojca w 1334 r. Vilmos został powołany na [[palatyn]]a. W 1340 r. dowodził armiami króla Karola I wysłanego do Polski w celu udzielenia pomocy królowi polskiemu [[Kazimierz III|Kazimierzowi III]]. W swojej ostatniej woli w testamencie pozostawił swoje mienie swojemu bratu [[Druget I. Miklós|Mikołajowi]], ale król [[I. Lajos|Ludwik I]] skonfiskował je na prośbę swojej matki, królowej wdowy [[Elżbieta Łokietkówna|Elżbiety]]. | Najpotężniejszy członek rodu. Podążył na służbę koronie węgierskiej za swoim stryjem [[Druget I. Fülöp|Filipem]] w 1327 r. Został [[ispán]]em komitatów: [[Abaúj]], [[Gömör]] i [[Szepes]] (1327–1342); a także był [[ispán]]em komitatów: [[Borsod]], [[Heves]] (1327–1342) i [[Sáros]] (1328–1342). Odziedziczył majątek stryja w północno-wschodniej części królestwa, gdzie zbudował Zamek Dunajec przed 1333 r. Około 1330 r. nabył zamek [[Szalánc]] (słow. Slanec). Gdy jego ojciec wyjechał do Neapolu w 1333 r., Vilmos został jego zastępcą jako [[palatyn]] i objął po nim [[ispán]]aty komitatów: [[Ung]] i [[Zemplén]] (1333–1342). Po śmierci ojca w 1334 r. Vilmos został powołany na [[palatyn]]a. W 1340 r. dowodził armiami króla Karola I wysłanego do Polski w celu udzielenia pomocy królowi polskiemu [[Kazimierz III|Kazimierzowi III]]. W swojej ostatniej woli w testamencie pozostawił swoje mienie swojemu bratu [[Druget I. Miklós|Mikołajowi]], ale król [[I. Lajos|Ludwik I]] skonfiskował je na prośbę swojej matki, królowej wdowy [[Elżbieta Łokietkówna|Elżbiety]]. | ||
Aktualna wersja na dzień 17:34, 8 sie 2020
| Strona | Autorzy | Nota |
| [1] | [2] | Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach. |
Drugeth Vilmos (* nieznana, † 1342), węgierski szlachcic francuskiego pochodzenia, stolnik królewski w 1332 r. za panowania Karola I. Starszy syn palatyna Jana I, bratanek Filipa. Najpotężniejszy członek rodu. Podążył na służbę koronie węgierskiej za swoim stryjem Filipem w 1327 r. Został ispánem komitatów: Abaúj, Gömör i Szepes (1327–1342); a także był ispánem komitatów: Borsod, Heves (1327–1342) i Sáros (1328–1342). Odziedziczył majątek stryja w północno-wschodniej części królestwa, gdzie zbudował Zamek Dunajec przed 1333 r. Około 1330 r. nabył zamek Szalánc (słow. Slanec). Gdy jego ojciec wyjechał do Neapolu w 1333 r., Vilmos został jego zastępcą jako palatyn i objął po nim ispánaty komitatów: Ung i Zemplén (1333–1342). Po śmierci ojca w 1334 r. Vilmos został powołany na palatyna. W 1340 r. dowodził armiami króla Karola I wysłanego do Polski w celu udzielenia pomocy królowi polskiemu Kazimierzowi III. W swojej ostatniej woli w testamencie pozostawił swoje mienie swojemu bratu Mikołajowi, ale król Ludwik I skonfiskował je na prośbę swojej matki, królowej wdowy Elżbiety. |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
