Węgierskie najazdy na Europę

Strona	Autorzy	Nota
[3]	[4]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Węgierskie najazdy na Europę (węg. kalandozások, niem. Ungarneinfälle) miały miejsce w IX i X wieku, okresie przejściowym w historii Europy wczesnego średniowiecza, kiedy terytorium byłego Imperium Karolingów było zagrożone inwazją wielu wrogich sił, Madziarowie (Węgrzy) ze wschodu, ekspansja Wikingów z północy i Arabowie z południa. [1] [2] Madziarowie z powodzeniem podbili Kotlinę Karpacką (odpowiadającą późniejszemu Królestwu Węgier) do końca IX wieku i przeprowadzili szereg łupieżczych najazdów zarówno na zachód do dawnej Francji, jak i na południe do Cesarstwa Bizantyjskiego. Najazdy na zachód zostały zatrzymane dopiero po przegranej przez Węgier bitwie nad rzeką Lech w 955 r., która doprowadziła do nowego porządku politycznego w Europie Zachodniej, skupionego wokół Świętego Cesarstwa Rzymskiego. Najazdy na terytoria bizantyjskie trwały przez cały X wiek, aż do ostatecznej chrystianizacji Węgrów i ustanowienia chrześcijańskiego Królestwa Węgier w 1000 lub 1001 roku. Historia Przed podbojem Węgier (IX wiek) Plik:Pál Vágó (1853-1928) painter The Hungarian at Kiev (1896-99).jpg Węgrzy w Kijowie (Pál Vágó, 1896-99) Pierwsza przypuszczalna wzmianka o Węgrach w wojnie pochodzi z IX wieku: w 811 roku Węgrzy (Madziarowie) byli w sojuszu z Krumem z Bułgarii przeciwko cesarzowi Niceforem I, prawdopodobnie w bitwie pod Pliską w górach Haemus (Bałkany). Praca Georgiusa Monachusa wspomina, że ​​około 837 roku Pierwsze Carstwo Bułgarskie szukało sojuszu z Węgrami. Konstantyn VII Porfirogeneta napisał w swojej pracy De Administrando Imperio (O zarządzaniu państwem), że kagan i kagan-bek z plemienia Chazarów poprosili cesarza Teofila o zbudowanie dla nich fortecy Sarkel. Uważa się, że zapis ten odnosi się do Węgrów na podstawie tego, że nowa forteca musiała stać się konieczna ze względu na pojawienie się nowego wroga Chazarów, a żaden inny lud nie mógł być wówczas wrogiem Chazarów. W X wieku Ahmad ibn Rustah napisał, że „wcześniej Chazarowie okopali się przeciwko atakom Węgrów i innych ludów”. W latach 860–861 węgierscy żołnierze zaatakowali konwój św. Cyryla, ale podobno spotkanie zakończyło się pokojowo. Święty Cyryl podróżował do Chaganu w (lub w pobliżu) Chersonezu Taurydzkiego, gdzie został pojmany przez Chazarów. Muzułmańscy geografowie odnotowali, że Węgrzy regularnie atakowali sąsiednie plemiona wschodniosłowiańskie i brali jeńców, aby sprzedawać ich Cesarstwu Bizantyjskiemu w Kerczu. Istnieją pewne informacje o najazdach Węgier na wschodnią część imperium karolińskiego w 862 roku. W 881 Węgrzy i Kabarowie najechali wschodnią Francję i stoczyli dwie bitwy, pierwszą (Węgrzy) pod Wenią (prawdopodobnie Wiedeń), a drugą (Kabarowie) pod Culmite (prawdopodobnie Kulmberg lub Kollmitz w Austrii). W 892 roku, według Annales Fuldenses, król Arnulf z Karyntii najechał Wielkie Morawy i Węgrzy dołączyli do jego wojsk. Po 893 roku wojska węgierskie zostały przetransportowane przez Dunaj przez flotę bizantyjską i pokonały Bułgarów w trzech bitwach (nad Dunajem, Silistą i Presławem). W 894 roku Węgrzy najechali Panonię w sojuszu z królem Świętopełkiem I morawskim. Po podboju Basenu Karpackiego (X wiek) Błąd przy generowaniu miniatury: Fresco about a Hungarian warrior (Italy) Plik:Europe around 900.jpg Europe around 900 Plik:ArpadstatueHerosSquareBudapest.jpg Grand Prince Árpád's sculpture in Budapest Około 896 r., prawdopodobnie pod wodzą Arpada, Węgrzy (Madziarowie) przekroczyli Karpaty i weszli do Kotliny Karpackiej (mniej więcej na równiny Węgier). W 899 roku ci Węgrzy pokonali armię Berengar I z Friulu w bitwie nad rzeką Brenta i najechali północne regiony Włoch. Splądrowali okolicę Treviso, Vicenza, Werona, Brescia, Bergamo i Mediolan. Pokonali także Brasława, księcia Dolnej Panonii. W 901 ponownie zaatakowali Włochy. W 902 r. poprowadzili kampanię na północnych Morawach i pokonali Morawian, których kraj został unicestwiony. Niemal każdego roku po 900 roku przeprowadzali napady na katolicki zachód i bizantyjski wschód. W 905 r. Madziarowie i król Berengar utworzyli sojusz i przez piętnaście lat obyło się bez wkroczenia wojsk węgierskich do Włoch. Madziarowie pokonali nie mniej niż trzy duże frankońskie armie cesarskie w latach 907–910, jak następuje. W 907 roku pokonali najeźdźców Bawarczyków w pobliżu Brezalauspurc, niszcząc ich armię, skutecznie broniąc Węgier i otwierając Wielkie Morawy, Niemcy, Francję i Włochy na najazdy Madziarów. W dniu 3 sierpnia 908 roku Węgrzy wygrali bitwę pod Eisenach w Turyngii. Egino, książę Turyngii, został zabity, wraz z Burchardem, księciem Turyngii i Rudolfem I, biskupem Würzburga. Węgrzy pokonał zjednoczoną armię cesarską Ludwika IV Dziecięcia w pierwszej bitwie nad rzeką Lech w 910 roku. Mniejsze jednostki spenetrowały aż do Bremy w 915 roku. W 919 roku, po śmierci Konrada I, króla Niemiec, Węgrzy napadli na Saksonię, Lotaryngię i zachodnią Francję. W 921 pokonali wrogów króla Berengara w Weronie i dotarli do Apulii w 922. Między 917 a 925 Węgrzy najechali na Bazyleę, Alzację, Burgundię, Prowansję i Pireneje. Około 925 roku, według Ljetopisa popa Dukljanina z końca XII wieku, Tomisław Chorwacki pokonał Węgrów w bitwie, jednak inni kwestionują wiarygodność tej relacji, ponieważ nie ma dowodów na taką interpretację w innych dokumentach. W 926 r. Wegrzy spustoszyli Szwabię i Alzację, prowadzili kampanię w dzisiejszym Luksemburgu i dotarli aż do Oceanu Atlantyckiego. W 927 roku Piotr, brat papieża Jana X, wezwał Węgrów do rządzenia Włochami. Wkroczyli do Rzymu i nałożyli duże daniny na Toskanię i Tarento. W 933 r. w Saksonii pojawiła się znaczna armia węgierska (pakt z Sasami wygasł), ale została pokonana przez Henryka I Ptasznika pod Merseburgiem. Ataki węgierskie trwały nadal na Górną Burgundię (w 935) i na Saksonię (w 936). W 937 r. najechali Francję aż do Reims, Lotaryngii, Szwabii, Frankonii, Księstwa Burgundii i Włoch, aż do Otranto na południu. Zaatakowali Bułgarię i Cesarstwo Bizantyjskie, docierając do murów Konstantynopola. Bizantyńczycy płacili im „podatek” przez 15 lat. W 938 roku Węgrzy wielokrotnie atakowali Saksonię. W 940 r. Spustoszyli region Rzymu. W 942 r. miały miejsce węgierskie naloty na Hiszpanię, zwłaszcza na Katalonię, według pracy Ibn Hayyana. W 947 r. Bulcsú, wódz Taksony, poprowadził najazd na Włochy aż do Apulii, a król Włoch Berengar II musiał kupić pokój, płacąc mu i jego zwolennikom dużą sumę pieniędzy. 2 Bitwa pod Lechfeld w 955 r., W której Węgrzy stracili około 5.000 wojowników, ostatecznie zahamowała ich ekspansję, chociaż naloty na Cesarstwo Bizantyjskie trwały do ​​970 r. Lechfeld leży na południe od Augsburga w dzisiejszych południowych Niemczech. Według współczesnych źródeł badacze naliczają 45 (według Kálmána Nagy) lub 47 (według György Szabadosa) napadów w różnych częściach Europy. Spośród tych kampanii tylko 8 (17,5%) zakończyło się niepowodzeniem (901, 913, 933, 943, 948, 951, 955, 970), a 37 zakończyło się sukcesem (82,5%). Kalendarium węgierskich najazdów Przed podbojem węgierskim 839 - Węgrzy, którzy wówczas mieszkali na wschód od Karpat, w Etelköz, walczą nad Dolnym Dunajem na prośbę Pierwszego Carstwa Bułgarskiego przeciwko bizantyńskim powstańcom. 861 – Święty Cyryl zostaje zaatakowany na Krymie przez Węgrów "krzyczących jak wilki", lecz widząc go modlącego się, uspokoili się. 862 – Pierwszy rajd Węgrów z Kotliny Karpackiej na prośbę Rościsława z Moraw przeciwko państwu wschodniofrankijskiemu. do. 870 – al-Djayhani i Ahmad ibn Rustah piszą, że plemiona węgierskie atakują mieszkających w pobliżu ich granic Słowian i Rusinów, nieustannie ich pokonują, zmuszając do płacenia daniny i wypędzają wielu z nich do Kerczu na Krymie, sprzedając ich Bizantyjczykom jako niewolników. 881 – Wojska węgierskie, pomagając Morawianom, toczą dwie bitwy z Niemcami. 882 – Węgierski „król” spotyka się nad Dolnym Dunajem ze świętymi Cyrylem i Metodym na dyskusji. 892 – Wojska węgierskie atakują Wielkie Morawy w sojuszu z królem wschodnich Franków Arnulfem z Karyntii. Plik:The Hungarian campaign of 894.jpg Kampania węgierska w 894 r Plik:The military events of the Hungarian Conquest in 894-895.jpg Wydarzenia militarne podboju węgierskiego w latach 894-895 894 W sojuszu ze Świętopełkiem I morawskim Węgrzy atakują prowincję Panonii w państwie wschodniofrankijskim. Świętopełk ginie podczas tej wojny. Bułgarzy, dowodzeni przez cara Symeona I, atakują Bizantyjczyków, którzy proszą o pomoc Węgier. Armia węgierska dowodzona przez Liüntikę pokonuje armię bułgarską w trzech bitwach (nad Dunajem, Silistą i Presławem) [6] i zmusza Symeona do odwrotu do Silistra. 895 - Symeon sprzymierza się z Pieczyngam i atakuje w sojuszu z nimi Węgrów, zmuszając ich do wycofania się na zachód i wkroczenia do Kotliny Karpackiej. Węgrzy podbijają wschodnie części Kotliny Karpackiej (aż do Dunaju). Tutaj Węgrzy pokonują Bułgarów w południowym Siedmiogrodzie i Tiszántúl, umacniajac się w całej Kotlinie i przystępują do podboju węgierskiego. Po podboju węgierskim 899 - Wojska węgierskie atakują Królestwo Włoskie i 24 września pokonują w bitwie pod Brentą armię włoskiego Berengara I z Friulu, spalając Modenę i atakując Wenecję. Berengar zgadza się zapłacić im daninę. Kampania węgierska we Włoszech, z bitwą pod Brentą, potem kampania, która zakończyła się zdobyciem Zadunaja. 900 – Jednostki armii węgierskiej podbijają Panonię, po odrzuceniu ich propozycji sojuszu skierowanego do państwa wschodniofrankijskiego. To był kolejny krok w podboju Węgier. 901 Węgierski atak na Karyntię i północne Włochy. 11 lub 18 kwietnia – armia węgierska z Karyntii zostaje pokonana przez margrabiego Ratolda pod Laibach. 902 – Węgrzy podbijają wschodnie części Wielkich Moraw, kończąc na węgierskim podboju Kotliny Karpackiej, podczas gdy Słowianie z zachodu i północy tego regionu zaczynają im oddawać hołd. 903 – Węgierska jednostka napadająca na Bawarię zostaje pokonana w pobliżu rzeki Fischa. 904 Węgierski przywódca polityczny i wojskowy Kurszán (kende, gyula lub horka) zostaje zaproszony na ucztę, a następnie zamordowany przez Bawarczyków. wczesnym latem – wojska węgierskie udają się do Lombardii. 905 Król Berengar z Włoch zawiera sojusz z Węgrami przeciwko swojemu wrogowi, Ludwikowi III Ślepemu z Prowansji, który ogłosił się cesarzem Włoch. wczesne lato - Madziarowie pokonują Ludwika z Prowansji, który zostaje następnie oślepiony przez Berengara. Plik:The Hungarian campaign in Saxony of 906.jpg Kampania węgierska w Saksonii w 906 roku 906 - Dwie armie węgierskie niszczą, jedna po drugiej, Księstwo Saksonii. Węgrzy zostali poproszeni o przybycie przez słowiańskie plemię Dalamacjan, zagrożonych atakami Saksonów. 907 4-6 lipca – armia wschodniofrankijska pod dowództwem margrabiego Bawarii Luitpolda, która wkroczyła na terytorium Węgier w celu wypędzenia Węgrów z Kotliny Karpackiej, zostaje unicestwiona przez wojska węgierskie w bitwie pod Pozsony. Luitpold, Dietmar I, arcybiskup Salzburga, książę Sieghard, 19 hrabiów, 2 biskupów i 3 opatów ginie w bitwie, wraz z większością żołnierzy. Ta bitwa jest uważana za zakończenie podboju węgierskiego. Lipiec-sierpień – Węgrzy atakują Bawarię, dokonując wielkich zniszczeń i zajmując wiele miast w drodze do domu, pokonując bawarską armię pod Lengenfeld. Na rzece Enns ustala się granica węgiersko-bawarska.Aventinus, Johannes (1554). Annalium Boiorum Libri Septem (po łacinie). str. 481–482. [dostęp:2015-06-26.trwały martwy link 908 – Węgrzy atakują Turyngię i Saksonię, a 3 sierpnia pokonują w bitwie pod Eisenach armię Burcharda, księcia Turyngii. Burchard, Egino, książę Turyngii i Rudolf I, biskup Würzburga, giną w bitwie. 909 wiosna – wojska węgierskie napadają na Bawarię i Szwabię. 4 sierpnia – palą dwa kościoły we Freising w Bawarii. 11 sierpnia - Powracający Węgrzy zostają pokonani [[Bitwa pod Pocking|pod Pocking] przez Bawarczyków pod wodzą Arnulfa, księcia Bawarii. Plik:The Hungarian campaign in the East Frankish duchies of 910.jpg Węgierska kampania 910 roku, która zaowocowała zwycięstwami Węgier pod Augsburgiem i Rednitz. 910 12 czerwca – Węgrzy rozbijają armię niemieckiego króla Ludwika IV Dziecięcia w pierwszej bitwie pod Augsburgiem, dowodzonej przez hrabiego Gozberta z Alemanii. Dowódca i Managolt, hrabia Alemannia giną w bitwie. 22 czerwca – Ta sama armia węgierska wkracza do Frankonii i pokonuje zjednoczoną armię księstw Frankonii, Lotaryngii i Bawarii w bitwie pod Rednitz. W bitwie ginie niemiecki dowódca Gebhard, książę Lotaryngii i Liudger, hrabia Ladengau. Król Ludwik IV Dziecię prosi o pokój i zaczyna składać hołd. Powracający Węgrzy plądrują przedmieścia Regensburga, plądrują Altaich i Osterhofen, ale jedna z ich pomniejszych jednostek jeździeckich zostaje pokonana przez Arnulfa, księcia Bawarii w Neuching. 911 – wojska węgierskie przechodzą przez Bawarię i atakują Szwabię i Frankonię. Plądrują terytoria od Meinfeld po Aargau. Następnie przekraczają Ren i po raz pierwszy atakują Burgundię. 912 - Węgrzy atakują Frankonię i Turyngię, aby zmusić nowego króla wschodniofrankijskiego, Konrada I z Niemiec, do zapłacenia im daniny. Plik:The Hungarian campaigns from 915 in the Eastern Frankish kingdom and Italy.jpg Kampanie węgierskie z 915 roku we wschodnim królestwie Franków i we Włoszech. 913 – węgierski nalot na Bawarię, Szwabię i północną Burgundię. Po powrocie stawiają czoła połączonej armii Arnulfa, księcia Bawarii, Erchangera, księcia Szwabii, książąt Udalricha i Berchtolda, którzy pokonują ich pod Aschbach koło Inn.ref>Baják László (2000). str. 13–14</ref> 914 – książę Arnulf, książę Bawarii i jego rodzina zostaje zmuszony do ucieczki na Węgry przez króla Niemiec Konrada I. Węgrzy obiecują mu pomoc w odzyskaniu tronu. 915 – Armia węgierska dewastuje Szwabię, a następnie Frankonię. Jedna z ich plądrujących jednostek atakuje klasztor w Fuldzie, ale zostają odparty, palą opactwo Corvey, plądrują klasztor św. Wschodu w Herzfeld. W Saksonii Węgrzy plądrują Valun, następnie palą Bremę, a po pokonaniu armii saskiej pod Eresburgiem docierają do granicy duńskiej. 916 – Armia węgierska pomaga księciu Bawarii Arnulfowi w jego pierwszym, nieudanym ataku, aby odzyskać księstwo. Plik:Hungarian campaigns in Europe in 917.jpg Kampanie węgierskie w Europie w 917. 917 Atak na Zachód 21 stycznia – Węgrzy plądrują i palą Bazyleę, a następnie najeżdżają Księstwo Alzacji. Luty – Wchodzą do Lotaryngii, niszcząc Verdun, paląc Moyenmoutier i klasztory Saint-Dié-des-Vosges i Remiremont. Z pomocą Węgier Arnulf, książę Bawarii, odzyskuje swoje królestwo z rąk Konrada I z Niemiec. Następnie staje się wiernym sojusznikiem Węgrów, płacąc im hołd, a także swoim sąsiadem, księciem Szwabii Burchardem II. Wojska węgierskie pomagają Symeonowi I z Bułgarii pokonać Bizantyjczyków w wielkiej bitwie pod Anchialos. Plik:The Hungarian campaign in Europe of 919-920.jpg The Hungarian campaign in Europe of 919–920, which resulted in the Hungarian victories of Püchen against the king of East Francia and of 920 against the Burgundian king from 920 in Italy. 919–920 Po wyborze Henryka i Ptasznika na nowego króla we wschodniofrankijskiego, armia węgierska wkracza do Niemiec i pokonuje siły Henryka w [Pücheni csata|bitwie pod Püchen], a następnie kieruje się na zachód. Armia węgierska wkracza do Lotaryngii i Francji. Król Karol III Prostak nie może zebrać wystarczającej liczby sił, aby stawić im czoła w bitwie, wycofał się i pozwolił im splądrować jego królestwo. Na początku 920 r. ta sama armia węgierska wkracza z zachodu do Burgundii, a następnie z Lombardii, i pokonuje siły Rudolfa II Burgundzkiego, który zaatakował Berengara I we Włoszech, sojusznika Księstwa Węgier. Następnie Madziarowie plądrują okolice włoskich miast, które ich zdaniem wsparły Rudolfa: Bergamo, Piacenza i Nogara. 921-922 W 921 armia węgierska dowodzona przez Dursaca i Bogáta wkracza do północnych Włoch, a następnie unicestwia, między Brescią i Weroną, siły włoskich zwolenników Rudolfa II z Burgundii, zabijając palatyna Odelrik i biorąc do niewoli Gisleberta, hrabiego Bergamo . Ta armia wyrusza w kierunku południowych Włoch, gdzie zimuje, a w styczniu 922 r. plądruje regiony między Rzymem a Neapolem. 4 lutego – armia węgierska atakuje Apulię w południowych Włoszech, rządzoną przez Bizantyjczyków. Plik:The Hungarians campaigns of 924 in Italy, Burgundy, Southern France and Saxony.jpg Kampanie węgierskie 924 we Włoszech, Burgundii, południowej Francji i Saksonii 924 Kampania we Włoszech i południowej Francji Wiosna - Rudolf II Burgundii zostaje wybrany przez włoskich powstańców na króla Włoch w Pawii. Cesarz Włoch Berengar I prosi Węgrów o pomoc, którzy następnie wysyłają armię dowodzoną przez Szalárda, który pali Pawię i galery wojenne na brzegach rzeki Ticino. 7 kwietnia - Kiedy cesarz Berengar zostaje zamordowany w Weronie, Węgrzy udają się w kierunku Burgundii. Rudolf II z Burgundii i Hugo z Arles próbują otoczyć ich przez przełęcze Alp, ale Węgrzy uciekają z zasadzki i atakują Gothię i przedmieścia Nîmes. Wracają do domu, ponieważ wśród nich wybuchła zaraza. Kampania w Saksonii Kolejna armia węgierska plądruje Saksonię. Niemiecki król Henryk I Ptasznik wycofuje się do zamku Werla. W ręce Niemców przypadkowo wpada węgierski szlachcic. Król Henryk wykorzystuje tę okazję do negocjacji z Węgrami, prosząc o pokój i zgadzając się na złożenie hołdu Księstwu Węgier. Plik:The Hungarian campaign in Europe in 926.jpg Kampania węgierska w Europie w 926 roku 926 1–8 maja – wojska węgierskie wkraczają do Szwabii jako sojusznicy nowego włoskiego króla Hugona, oblegają Augsburg, a następnie zajmują opactwo w St. Gallen, gdzie oszczędzają życie mnichowi Heribaldowi, którego relacja: Potrzebne było odniesienie, aby szczegółowo opisać ich tradycje i sposób życia. Z opactwa wysyłają pomniejsze jednostki w celu zwiadu i plądrowania okolicy. Jedna z ich jednostek zabija Świętą Wiboradę, która mieszkała jako pustelniczka w pobliskim lesie. Po 8 maja - Madziarowie oblegają Konstanz, spalając jego przedmieścia, a następnie kierują się na zachód w kierunku Schaffhausen i Bazylei. Jedna z ich jednostek zostaje pokonana przez miejscowych w Säckingen nad brzegiem Renu. Wojska węgierskie przekraczają Ren wraz z przechwyconymi statkami do Alzacji i pokonują wojska hrabiego Liutfreda. Następnie podążając za Renem udali się na północ, złupili okolice Voncq, dotarli do wybrzeży Atlantyku, a następnie udali się w kierunku domu przez Reims. W drodze do domu odnowili sojusz z księciem Bawarii Arnulfem. 29 lipca - Węgrzy niszczą Oberkirchen. Plik:The Hungarian campaigns of 927 in Italy and the Balkans.jpg Węgierskie kampanie 927 we Włoszech i na Bałkanach 927 – wojska węgierskie zostają wezwane przez króla Włoch Hugona do pomocy margrabiemu Piotrowi w odzyskaniu władzy w Rzymie przeciwko papieżowi Janowi X, któremu się to udaje. Podczas i po tych wydarzeniach plądrują Toskanię i Apulię, biorąc wielu jeńców i okupując miasta Oria i Taranto. 931 – Armia węgierska spala włoskie miasto Piacenza. 933 Początek marca - Ponieważ niemiecki król Henryk Fowler odmówił dalszego płacenia daniny Księstwu Węgier, wojska węgierskie wkraczają do Saksonii. Wkraczają z ziem słowiańskiego plemienia Dalamatynów, którzy odrzucają propozycję sojuszu, potem Węgrzy podzielili się na dwie części, ale wkrótce armia, która próbuje oskrzydlić Saksonię od zachodu, zostaje pokonana przez połączone siły Saksonii i Turyngii pod Gothą. 15 marca – Druga armia oblega Merseburg, ale potem zostaje pokonana w bitwie o Riade przez armię królów. Plik:The Hungarian campaign in the West and the Hungarian-Pecheneg campaign against Bulgaria and the Byzantine Empire of 934.jpg Węgierska kampania 934 r. przeciwko Bułgarii i Cesarstwu Bizantyjskiemu, która zaowocowała początkiem bizantyjskiego hołdu wobec Węgrów. 934 Zachód Wojska węgierskie napadają na okolice Metzu w Lotaryngii. Bałkany Między Węgrami a Pieczyngami wybucha wojna, ale pokój zostaje zawarty po wiadomościach o bułgarskim ataku na ich terytoria, nadchodzącym z miasta W.l.n.d.r (prawdopodobnie Belgrad). Węgrzy i Pieczyngowie postanawiają zaatakować to miasto. Kwiecień – Armia węgiersko-pieczyngowska pokonuje w bitwie pod W.l.n.d.r. odciążające wojska bizantyjsko-bułgarskie podbijają miasto i plądrują przez trzy dni. Maj – czerwiec – Alianci plądrują Bułgarię, następnie kierują się do Konstantynopola, gdzie obozują przez 40 dni i plądrują Trację, biorąc wielu jeńców. Cesarstwo Bizantyjskie zawiera traktat pokojowy z Węgrami, okupem jeńców i zgadza się zapłacić daninę Księstwu Węgier. 935 - węgierski nalot na Akwitanię i Bourges. Wracają do swoich domów w Burgundii i północnych Włoszech, gdzie plądrują okolice Brescii. Plik:The Hungarian campaign in Europe from 936-937.jpg Kampania węgierska w Europie w latach 936–937 936–937 Koniec 936 r. – Węgrzy, aby zmusić nowego niemieckiego króla Ottona I Wielkiego do zapłacenia im daniny, zaatakowali Szwabię i Frankonię oraz spalili klasztor w Fuldzie. Następnie wkraczają do Saksonii, ale siły nowego króla odpychają ich w kierunku Lotaryngii i zachodniej Francji. 21 lutego 937 – Wchodzą do Lotaryngii, przekraczają Ren w Worms i kierują się w stronę Namur. Węgrzy okupują opactwo św. Basolusa z Verzy, którego używają jako kwaterę główną. Następnie wysyłają łupieżcze jednostki, aby zaatakowały opactwa z Orbay, Saint Macra z Fîmes, miasta Bouvancourt. 24 marca - Docierają do miasta Sens, gdzie pala opactwo św. Piotra. Pod Orleanem walczą z francuską armią dowodzoną przez hrabiego Ebbes de Déols, który zostaje ranny w bitwie i potem ginie. Następnie Węgrzy, idąc wzdłuż Loary, przemierzają całą Francję aż do Oceanu Atlantyckiego, następnie wracają przez południowy wschód i w drodze do Burgundii plądrują okolice Bourges. Po 11 lipca – Węgrzy wkraczają do Burgundii w pobliżu Dijon, nękając klasztor Luxeuil, następnie plądrują dolinę Rodanu, palą miasto Tournus, okupują klasztory św. Deicolusa i św. Marcela, ale zawodzą pod klasztorem św. Appolinarego. Sierpień - Kontynuując kampanię, Węgrzy wkraczają do Lombardii od zachodu, gdzie Hugon z Włoch prosi ich, aby udali się do południowych Włoch, aby pomóc Bizantyjczykom. Węgrzy plądrują okolice Kapui, umieszczają swój obóz na łąkach Galliano i wysyłają małe jednostki, aby splądrowały regiony Neapolu, Benevento, Sarno, Nola i Montecassino. Opactwo Montecassino przekazuje im cenne przedmioty o wartości 200 bizantyjskich hyperpyronów w celu wykupienia jeńców. Jesień - Jedna jednostka węgierska powracająca do domu zostaje zaatakowana przez lokalne siły w Abruzji i traci łup. 938 Koniec lipca - Węgrzy atakują Turyngię i Saksonię, rozbijają obóz w Bode, na północ od gór Harz, i wysyłają swoje jednostki najazdowe we wszystkie strony. Jedna z tych jednostek zostaje pokonana pod Wolfenbüttel, a jej przywódca zostaje zabity. Inna jednostka zostaje wprowadzona w błąd przez swoich słowiańskich przewodników na bagnach Drömling, zaatakowana i zmasakrowana przez Niemców w Belxa. Węgrzy wykupują pojmanego przywódcę tej jednostki. Po 31 sierpnia - na wieść o tych porażkach główna armia węgierska, która obozowała nad rzeką Bodą, wycofuje się na Węgry. 940 kwiecień - Węgierskie wojska pomocnicze pomagające Hugonowi we Włoszech w jego kampanii przeciwko Rzymowi odnoszą zwycięstwo na Lateranie przeciwko rzymskiej szlachcie, ale następnie zostają pokonani przez Longobardów. Plik:The Hungarian campaign in Italy, Burgundy, Southern France and Spain in 942.jpg Kampania węgierska we Włoszech, Burgundii, południowej Francji i Hiszpanii w 942 roku. 942 Wiosna – Armia węgierska wkracza do Włoch, gdzie król Hugon, dając im 10 buszli złota, przekonuje ich do ataku na kalifat Kordoby. Połowa czerwca – Przybywają do Katalonii, plądrują region, a następnie wkraczają na północne terytoria kalifatu Kordoby. 23 czerwca – Węgrzy oblegają Léridę przez 8 dni, a następnie atakują Cerdañę i Huesca. 26 czerwca – Węgrzy chwytają Yahya ibn Muhammada ibn al Tawila, władcę Barbastro, i trzymają go w niewoli przez 33 dni, aż zostaje wykupiony. Lipiec – Węgrzy znajdują się na terytorium pustynnym i brakuje im jedzenia i wody. Zabijają swojego włoskiego przewodnika i wracają do domu. Pięciu żołnierzy węgierskich zostaje wziętych do niewoli przez Kordobian i zostaje ochroniarzami kalifa. 943 Bałkany Armia węgierska sprzymierzona z Rosjanami atakuje Cesarstwo Bizantyjskie. Cesarz Roman I Lekapen kupuje pokój i zgadza się płacić coroczny hołd Węgrom. Bawaria Węgrzy, którzy zaatakowali Bawarię, zostali pokonani w bitwie pod Wels przez Bertolda, księcia Bawarii i [https://pl.wikipedia.org/wiki/Karantanie Karantańczyków. 947 – Armia węgierska pod wodzą księcia Taksonyego prowadzi kampanię we Włoszech, kierując się na południe na wschodni brzeg półwyspu. Oblega Larino i dociera do Otranto, plądrując Apulię przez 3 miesiące. 948 – Dwie armie węgierskie atakują Bawarię i Karyntię. Jeden z nich zostaje pokonany pod Flozzun w Nordgau przez Henryka I Ludolfinga, księcia Bawarii. 949 sierpnia 9 - Węgrzy pokonują Bawarczyków pod Laa. 950 – Henryk I, książę Bawarii atakuje Zachodnie Węgry, biorąc jeńców i grabież. 951 Wiosna – Węgrzy, przekraczając Lombardię, atakują Akwitanię. 20 listopada - Powracający Węgrzy zostają pokonani przez Niemców, którzy w międzyczasie podbili Królestwo Włoch. Plik:The Hungarian campaign in Europe of 954.jpg Kampania węgierska w Europie 954 954 Niemieccy książęta buntują się przeciwko Ottonowi I Wielkiemu i sprzymierzają się z Węgrami, którzy w lutym wysyłają na pomoc armię pod wodzą Bulcsú. Armia Madziarów plądruje domeny sojuszników Otto w Bawarii, Szwabii i Frankonii. 1 marca – Węgrzy przekraczają Ren, obozują w Worms w stolicy ich sojusznika Konrada I Rudego, księcia Lotaryngii, a następnie 19 marca wyruszają na Zachód, atakując na tereny wrogów książąt, Bruno Wielkiego, arcybiskupa Kolonii , następnie hrabiego Ragenarius, przekraczając rzeki Mozeli i Maas. Węgrzy plądrują regiony Hesbaye i Carbonaria w dzisiejszej Belgii, plądrują i palą klasztor św. Lamberta z Hainaut, plądrują klasztor Moorsel i plądrują miasta Gembloux i Tournai. 2 kwietnia – Oblegają opactwo Lobbes, ale mnisi bronią klasztoru. Jednak Węgrzy palą kościół św. Pawła i zabierają ze sobą skarby opactwa. 6–10 kwietnia – Węgrzy oblegają miasto Cambrai, palą jego przedmieścia, ale nie mogą go podbić. Jeden z krewnych Bulcsú zostaje zabity przez obrońców. Odmawiają zwrotu jego ciała Węgrom, którzy w zamian zabijają wszystkich jeńców i palą klasztor Saint Géry w pobliżu Cambrai. Po 6 kwietnia - Węgrzy przekraczają granicę francuską, plądrując okolice Laon, Reims, Chalon, Metz, Gorze. Następnie wracają do domu przez Burgundię i północne Włochy. W Prowansji wojska węgierskie [[walczyły z Arabami z muzułmańskiej enklawy Fraxinet, gdy Konrad I Spokojny napadł na nich z zaskoczenia i pokonał dwie walczące armie. Plik:The Hungarian campaign in the German kingdom from 955.jpg Kampania węgierska w królestwie niemieckim od 955 r 955 Połowa lipca – wezwana przez powstańców bawarskich i saksońskich armia węgierska pod wodzą Bulcsú, Lehela, Sura i Taksonyego włamuje się do Niemiec, plądruje Bawarię, następnie wkracza do Szwabii i pali wiele klasztorów. Początek sierpnia – Węgrzy rozpoczynają oblężenie Augsburga. 10 sierpnia – niemiecka armia Ottona I Wielkiego pokonuje wojska węgierskie i zmusza je do ucieczki w bitwie pod Lechfeld. Pomimo zwycięstwa straty niemieckie były ciężkie, wśród nich wielu szlachciców: Konrad I Rudy, książę Lotaryngii, hrabia Dietpald, Ulryk hrabia Aargau, bawarski hrabia Berthold itp. 10–11 sierpnia – Niemcy chwytają Bulcsú, Lehela i Sura. Wielu Węgrów ginie podczas ucieczki, zabitych przez Niemców. 15 sierpnia – Bulcsú, Lehel i Sur zostają powieszeni w Regensburgu. Koniec najazdów węgierskich na zachód Europy. Plik:Europe in 968. The Hungarian campaign in the Balcans from 968.jpg Kampania węgierska na Bałkanach od 968 r. 959 kwiecień-maj – Ponieważ w 957 r. Bizantyńczycy zaprzestali płacenia daniny, armia węgierska dowodzona przez Apora atakuje imperium, plądruje jego terytoria aż do Konstantynopola, ale w drodze powrotnej zostaje pokonana przez Bizantyńczyków w nocy atak. 961 – Armia węgierska atakuje Trację i Macedonię, ale zostaje pokonana w nocnym ataku przez wojska bizantyjskie. 966 – Węgrzy atakują pierwsze carstwo bułgarskie i zmuszają Piotra I, cara Bułgarii do zawarcia z nimi pokoju i przepuszczenia ich do Bizancjum. 968 – Armia węgierska atakuje Cesarstwo Bizantyjskie i dzieli się na dwie grupy. W pobliżu Salonik jedna 300-osobowa armia bierze do niewoli 500 greckich jeńców i zabiera ich na Węgry. Druga grupa armii składająca się z 200 żołnierzy zostaje zaatakowana przez Bizantyńczyków, którzy biorą 40 z nich do niewoli. Stają się ochroniarzami cesarza Nicefora II Fokasa. 970 – Światosław I z Kijowa atakuje Cesarstwo Bizantyjskie z węgierskimi wojskami pomocniczymi. Bizantyńczycy pokonują armię Światosława w bitwie pod Arcadiopolis. Koniec węgierskich najazdów na Europę. Tactics Plik:Hungarian warriors.jpg Hungarian warriors (oil on canvas) Ich armia składała się głównie z lekkiej kawalerii i była bardzo mobilna. [72] Atakując bez ostrzeżenia, szybko splądrowali okolicę i uciekli, zanim udało się zorganizować jakiekolwiek siły obronne. [72] Zmuszeni do walki nękaliby wrogów strzałami, po czym nagle wycofywali się, kusząc przeciwników do przełamania szeregów i ścigania, po czym Węgrzy odwracali się, by walczyć z nimi pojedynczo [72]. Ta taktyka jest formalnie znana jako udawany odwrót. Their army had mostly light cavalry and were highly mobile. Attacking without warning, they quickly plundered the countryside and departed before any defensive force could be organized. If forced to fight, they would harass their enemies with arrows, then suddenly retreat, tempting their opponents to break ranks and pursue, after which the Hungarians would turn to fight them singly. This tactic is formally known as a feigned retreat. Następstwa Węgrzy byli ostatnimi najeźdźcami, którzy osiedlili się na stałe w Europie Środkowej [72]. Paul K. Davis pisze, że „klęska Madziarów (w bitwie pod Lechfeld) zakończyła ponad 90 lat ich grabieży zachodniej Europy i przekonała ocalałych do osiedlenia się, tworząc podstawę dla państwa węgierskiego” [73]. wieki Węgrzy przyjęli zachodnioeuropejskie formy feudalnej organizacji wojskowej, w tym przeważające użycie ciężko opancerzonej kawalerii. [72] The Hungarians were the last invading people to establish a permanent presence in Central Europe. Paul K. Davis writes, the "Magyar defeat (at the Battle of Lechfeld) ended more than 90 years of their pillaging western Europe and convinced survivors to settle down, creating the basis for the state of Hungary." In the following centuries, the Hungarians adopted western European forms of feudal military organization, including the predominant use of heavily armored cavalry. Notes {{#invoke:Check for unknown parameters|check|unknown=|preview=Page using Template:Reflist with unknown parameter "_VALUE_"|ignoreblank=y| 1 | colwidth | group | liststyle | refs }} Linki zewnetrzne Hungary in the Carpathian Basin

Węgierskie najazdy na Europę Najazdy węgierskie w IX–X wieku Najazdy węgierskie w IX–X wieku Czas ~800/839–970 Miejsce Zachodnia Europa, Wschodnia Europa, Bałkany i Półwysep Iberyjski Terytorium Zachodnia Europa, Wschodnia Europa, Bałkany i Półwysep Iberyjski Wynik Ponad sto lat najazdów i decydujących wojen Strony konfliktu Węgierskie plemiona Królestwo Włoch Państwo wschodniofrankijskie Państwo środkowofrankijskiej Państwo wielkomorawskie Cesarstwo Bizantyńskie Hrabstwa katalońskie Al-Andalus Pierwsze Carstwo Bułgarskie Chazaria Państwo zachodniofrankijskie Dolna Panonia Księstwo Chorwacji Królestwo Chorwacji Księstwo Serbii Dowódcy Arpad Bogát Dursac Szalárd Bulcsú Lehel Súr Kisa Apor Taksony Berengar I z Friulu Ludwik IV Dziecię Luitpold Arnulf Henryk I Ptasznik Otton I Wielki Konrad I Rudy Muncimir Tomisław Chorwacki Czasław Klonimirović Abd al-Rahman III Borys I Michał Symeon I Bardas Skleros Peter Siły ~25.000 wojowników maksimum (ale zmienne) ~40.000 (zmienne) Straty W większości nieistotne Przeważnie ciężkie. Spłonęły niektóre wioski i miasta. — {{{notes}}} — Węgierskie najazdy na Europę Południowy Bug (896)  ♦  Brenta (899)  ♦  Pozsonyi (907)  ♦  Eisenach (908)  ♦  Lechfeld (910)  ♦  Rednit (910)  ♦  Aschbach (913)  ♦  Anchialos (917)  ♦  Püchen (919)  ♦  Bitwa nad Drawą (925 (?))  ♦  Riade (933)  ♦  W.l.n.d.r (934)  ♦  Fraxinet (942)  ♦  Hiszpania (942)  ♦  Wels (943)  ♦  Augsburg (955)  ♦  Bitwa nad Driną (ok.960)  ♦  Syrmia (ok.960)  ♦  Wojna bułgarsko-węgierska (880–1380)  ♦  Arcadiopolis (970)