Déli-Bug menti csata

Strona	Autorzy	Nota
[1]	[2]	Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.

Plik:First Bulgarian Empire before the Magyar invasion.jpg Wschodnie Cesarstwo Rzymskie i Bułgaria po śmierci Bazylego I Macedończyka około 890 r. Déli-Bug menti csata (pol. Bitwa nad południowym Bugiem) rozegrała się nad brzegiem rzeki o tej samej nazwie (obecnie Ukraina). Rezultatem było wielkie zwycięstwo Bułgarów, które zmusiło Madziarów z królestwa Etelköz do porzucenia stepów południowej Ukrainy, a także ich dążenia do podbicia Bułgarii naddunajskiej, wycofania się na nowo okupowane ziemie za Karpatami, koncentrując się na Panonii, skąd będą prowadzić kolejną wojnę, tym razem z Morawami, pokonując ich i ustanawiając nowe Węgry, po państwie Etelköz na współczesnej Ukrainie, które zastąpiło wcześniejszy etap państwowości Madziarów, legendarny, choć krótki żywot Levedii, a nawet jeszcze jeden, w rzeczywistym kraju pochodzenia Madziarów, Jugrze, za rzeką Ob. Geneza konfliktu W 894 r. wybuchła wojna między Bułgarią a Bizancjum po decyzji cesarza Leona VI Mądrego, aby zrealizować prośbę jego teścia, basileopatera Stylianosa Zaoutzesa, aby przenieść centrum bałkańskiej działalności handlowej z Konstantynopola do Salonik, Okazało się, że wywołało to wyższe cła na bułgarski handel. Następnie więc car Bułgarii Symeon I pokonuje Bizantyjczyków w pobliżu Adrianopola, zanim rok dobiegł końca. Ale potem Bizantyńczycy powracają się do swojej standardowej metody radzenia sobie z takimi sytuacjami: przekupują osobę trzecią do pomocy, a w tym przypadku zatrudniają Madziarów z krainy Etelköz do ataku na Bułgarię Dunajską od północnego wschodu. Madziarowie przekroczyli Dunaj w 895 roku i dwukrotnie zwyciężają Bułgarówi. Symeon wycofuje się do Durostorum, którego skutecznie broni, podczas gdy w 896 roku znajduje pomoc dla siebie, przekonując do pomocy, zwykle przyjaznych Bizantyjczykom Pieczyngów. Następnie, gdy Pieczyngowie rozpoczęli walkę z Madziarami na ich wschodniej granicy, Symeon i jego ojciec Borys I Michał, były car, który opuścił klasztor, aby pomóc swemu następcy, zebrali ogromną armię i pomaszerowali na północ, aby bronić ich imperium. Walka Symeon zarządził trzy dni postu, mówiąc, że żołnierze powinni pokutować za swoje grzechy i szukać pomocy u Boga. Kiedy to się stało, rozpoczęła się bitwa. To było długie i niezwykle zacięte, ale ostatecznie Bułgarzy odnieśli zwycięstwo. [3] [4] [5] Simeon ordered three days of fasting, saying that the soldiers should repent for their sins and seek help in God. When this was done, the battle began. It was long and unusually fierce but in the end the Bulgarians were victorious. Następstwa Zwycięstwo pozwoliło Symeonowi poprowadzić swoje wojska na południe, gdzie ostatecznie pokonał Bizantyjczyków w bitwie pod Boulgarophygon. Wojna zakończyła się traktatem pokojowym, który formalnie trwał aż do śmierci Leona VI w 912 r., Na mocy którego Bizancjum było zobowiązane do płacenia Bułgarii corocznej daniny [6] w zamian za powrót rzekomo 120 000 wziętych do niewoli bizantyjskich żołnierzy i cywilów [7]. Na mocy traktatu Bizantyńczycy scedowali również obszar między Morzem Czarnym a Strandżą na rzecz imperium bułgarskiego [8], podczas gdy Bułgarzy również obiecali nie najeżdżać terytorium bizantyjskiego [9]. The victory allowed Simeon to lead his troops to the south where he decisively defeated the Byzantines in the battle of Boulgarophygon. The war ended with a peace treaty which formally lasted until around Leo VI's death in 912, and under which Byzantium was obliged to pay Bulgaria an annual tribute in exchange for the return of allegedly 120,000 captured Byzantine soldiers and civilians. Under the treaty, the Byzantines also ceded an area between the Black Sea and Strandzha to the Bulgarian Empire, while the Bulgarians also promised not to invade Byzantine territory. Źródła Obolensky, Dimitri (1974) [1971]. The Byzantine Commonwealth: Eastern Europe, 500-1453. London: Cardinal. ISBN 9780351176449. Peychev, Atanas; collective (1984). 1300 Years On Guard (po bułgarsku). Sofia: Voenno Izdatelstvo. Runciman, Steven (1930). "The Two Eagles". A History of the First Bulgarian Empire. London: George Bell & Sons. OCLC 832687. Whittow, Mark (1996). The Making of Byzantium (600–1025). Los Angeles: University of California Press. ISBN 0-520-20497-2. Zlatarski, Vasil (1971) [1927]. [http://www.promacedonia.org/vz1b/index.html История на българската държава през средните векове Том I. История на Първото българско царство. Част II. От славянизацията на държавата до падането на Първото царство (852—1018)] [Historia państwa bułgarskiego w średniowieczu. I. Historia pierwszego imperium bułgarskiego]. (2 wyd.). Sofia: Nauka i izkustvo. OCLC 67080314. История на Първото българско Царство. II. От славянизацията на държавата до падането на Първото царство (852—1018)... [Część I. Od slawianizacji do upadku pierwszego cesarstwa (852–1018); część IV. Walka z Bizancjum o dominację polityczną; 1. Cesarz Symeon i jego pierwsza wojna z Bizancjum]. Йордан Андреев, Милчо Лалков, Българските ханове и царе, Велико Търново, 1996. ISBN 954-427-216-X. Przypisy {{#invoke:Check for unknown parameters|check|unknown=|preview=Page using Template:Reflist with unknown parameter "_VALUE_"|ignoreblank=y| 1 | colwidth | group | liststyle | refs }}

Déli-Bug menti csata (węg.) Bitwa nad Południowym Bugiem (pol.) — Wojna bułgarsko-węgierska Biznatyńsko–bułgarska wojna 894÷896 — Czas 896 Miejsce brzeg rzeki Południowy Bug (Boh), Ukraina Wynik Decydujące zwycięstwo Bułgarii; Zajęcie ojczyzny przez Węgrów Strony konfliktu Pierwsze carstwo bułgarskie Węgrzy Dowódcy Borys I Michał, Symeon I Nieznany Siły Bardzo duża armia Nieznane Straty 20.000 Ciężkie — {{{notes}}} —