Déli-Bug menti csata: Różnice pomiędzy wersjami

Z Felczak story
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
 
(Nie pokazano 11 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika)
Linia 1: Linia 1:
−
[[Kategoria:1a]]
+
[[Kategoria:0]]
 
[[Kategoria:Strony przetłumaczone z angielskiej Wikipedii]]
 
[[Kategoria:Strony przetłumaczone z angielskiej Wikipedii]]
 
{{Uwaga|
 
{{Uwaga|
Linia 14: Linia 14:
 
  |-style="vertical-align:top;"
 
  |-style="vertical-align:top;"
 
  |
 
  |
−
 
  
 
[[File:First Bulgarian Empire before the Magyar invasion.jpg|thumb|Wschodnie Cesarstwo Rzymskie i Bułgaria po śmierci Bazylego I Macedończyka około 890 r.]]
 
[[File:First Bulgarian Empire before the Magyar invasion.jpg|thumb|Wschodnie Cesarstwo Rzymskie i Bułgaria po śmierci Bazylego I Macedończyka około 890 r.]]
Linia 22: Linia 21:
 
== Geneza konfliktu ==
 
== Geneza konfliktu ==
  
−
W 894 r. Wybuchła wojna między Bułgarią a Bizancjum po decyzji cesarza Leona VI Mądrego, aby zrealizować prośbę jego teścia, basileopatera Stylianosa Zaoutzesa, aby przenieść centrum bałkańskiej działalności handlowej z Konstantynopola do Salonik, Okazało się, że wywołało to wyższe cła na bułgarski handel. Tak więc car Bułgarii Symeon I pokonuje Bizantyjczyków w pobliżu Adrianopola, zanim rok dobiegnie końca. Ale potem Bizantyńczycy zwracają się do swojej standardowej metody radzenia sobie z takimi sytuacjami: przekupują osobę trzecią do pomocy, aw tym przypadku zatrudniają Madziarów ze stanu Etelköz do ataku na Bułgarię Dunajską od północnego wschodu. Madziarowie przekroczyli Dunaj w 895 roku i dwukrotnie zwyciężają nad Bułgarami. Symeon wycofuje się więc do Durostorum, którego skutecznie broni, podczas gdy w 896 roku znajduje pomoc dla swojej strony, przekonując do pomocy, zwykle przyjaznych Bizantyjczykom Pieczyngów. Następnie, gdy Pieczyngowie rozpoczęli walkę z Madziarami na ich wschodniej granicy, Symeon i jego ojciec Borys I, były car, który opuścił klasztor, aby pomóc swemu następcy, zebrali ogromną armię i pomaszerowali na północ, aby bronić ich. imperium.
+
W 894 r. wybuchła wojna między Bułgarią a Bizancjum po decyzji cesarza Leona VI Mądrego, aby zrealizować prośbę jego teścia, basileopatera [https://en.wikipedia.org/wiki/Stylianos_Zaoutzes Stylianosa Zaoutzesa], aby przenieść centrum bałkańskiej działalności handlowej z Konstantynopola do Salonik, Okazało się, że wywołało to wyższe cła na bułgarski handel. Następnie więc car Bułgarii [[Symeon I]] pokonuje Bizantyjczyków w pobliżu Adrianopola, zanim rok dobiegł końca. Ale potem Bizantyńczycy powracają się do swojej standardowej metody radzenia sobie z takimi sytuacjami: przekupują osobę trzecią do pomocy, a w tym przypadku zatrudniają Madziarów z krainy [[Etelköz]] do ataku na Bułgarię Dunajską od północnego wschodu. Madziarowie przekroczyli Dunaj w 895 roku i dwukrotnie zwyciężają Bułgarówi. Symeon wycofuje się do Durostorum, którego skutecznie broni, podczas gdy w 896 roku znajduje pomoc dla siebie, przekonując do pomocy, zwykle przyjaznych Bizantyjczykom [[Pieczyngowie|Pieczyngów]]. Następnie, gdy Pieczyngowie rozpoczęli walkę z Madziarami na ich wschodniej granicy, Symeon i jego ojciec [https://pl.wikipedia.org/wiki/Borys_I_Micha%C5%82 Borys I Michał], były car, który opuścił klasztor, aby pomóc swemu następcy, zebrali ogromną armię i pomaszerowali na północ, aby bronić ich imperium.
−
 
 
−
<small><small><small><small>In 894 a [[Byzantine–Bulgarian war of 894–896|war broke out]] between [[Bulgaria]] and [[Byzantium]] after the decision of ''Emperor'' Leo VI the Wise, to implement a request of his father-in-law, ''basileopater'' [[Stylianos Zaoutzes]], to move the center of the Balkan trade activities from Constantinople to Thessaloniki, turned out inducing higher tariffs on Bulgarian trade. So [[First Bulgarian Empire|Bulgaria]]'s ''Tsar'' [[Simeon I of Bulgaria|Simeon I]] defeats the Byzantines near [[Edirne|Adrianople]], before the year is over. But then the Byzantines turn to their standard method for handling such situations: they bribe a third party to assist, and on this case, they hire the [[Magyars]] of the [[Etelköz]] State to attack Danube [[Bulgarian lands across the_Danube|Bulgaria]] from the northeast. The Magyars cross the [[Danube]] in 895, and are victorious over the [[Bulgars]] twice. So [[Simeon I of Bulgaria|Simeon]] withdraws to [[Silistra|Durostorum]], which he successfully defends, while during 896 he finds some assistance for his side, persuading the usually Byzantine-friendly [[Pechenegs]] to help him out. Then, while the Pechenegs began to combat the Magyars on their eastern frontier, [[Simeon I of Bulgaria|Simeon]] and his father [[Boris I]], the former ''tsar'' who left his monastery retreat to assist his heir in the occasion, gather an enormous army and march to the north to defend their [[First Bulgarian Empire|empire]]. </small></small></small></small>
 
  
 
== Walka ==
 
== Walka ==
  
−
Symeon zarządził trzy dni postu, mówiąc, że żołnierze powinni pokutować za swoje grzechy i szukać pomocy u Boga. Kiedy to się stało, rozpoczęła się bitwa. To było długie i niezwykle zacięte, ale ostatecznie Bułgarzy odnieśli zwycięstwo. [3] [4] [5]
+
Symeon zarządził trzy dni postu, mówiąc, że żołnierze powinni pokutować za swoje grzechy i szukać pomocy u Boga. Kiedy to się stało, rozpoczęła się bitwa. To było długie i niezwykle zacięte, ale ostatecznie Bułgarzy odnieśli zwycięstwo.<ref>Runciman, [http://www.promacedonia.org/en/sr/sr_3_1.htm#181 ''A history of the First Bulgarian Empire''], str. 147, .</ref><ref>Annales Fuldenses, str. 413</ref><ref>Harimannus Augiensis, str. 111</ref>
−
 
 
−
<small><small><small><small>[[Simeon I of Bulgaria|Simeon]] ordered three days of fasting, saying that the soldiers should repent for their sins and seek help in God. When this was done, the battle began. It was long and unusually fierce but in the end the [[Bulgarians]] were victorious.<ref>Runciman, [http://www.promacedonia.org/en/sr/sr_3_1.htm#181 ''A history of the First Bulgarian Empire''], str. 147, .</ref><ref>Annales Fuldenses, str. 413</ref><ref>Harimannus Augiensis, str. 111</ref> </small></small></small></small>
 
  
 
== Następstwa ==
 
== Następstwa ==
  
−
Zwycięstwo pozwoliło Symeonowi poprowadzić swoje wojska na południe, gdzie ostatecznie pokonał Bizantyjczyków w bitwie pod Boulgarophygon. Wojna zakończyła się traktatem pokojowym, który formalnie trwał aż do śmierci Leona VI w 912 r., Na mocy którego Bizancjum było zobowiązane do płacenia Bułgarii corocznej daniny [6] w zamian za powrót rzekomo 120 000 wziętych do niewoli bizantyjskich żołnierzy i cywilów [7]. Na mocy traktatu Bizantyńczycy scedowali również obszar między Morzem Czarnym a Strandżą na rzecz imperium bułgarskiego [8], podczas gdy Bułgarzy również obiecali nie najeżdżać terytorium bizantyjskiego [9].
+
Zwycięstwo pozwoliło Symeonowi poprowadzić swoje wojska na południe, gdzie ostatecznie pokonał Bizantyjczyków w [https://en.wikipedia.org/wiki/Battle_of_Boulgarophygon bitwie pod Boulgarophygon]. Wojna zakończyła się traktatem pokojowym, który formalnie trwał aż do śmierci Leona VI w 912 r., na mocy którego Bizancjum było zobowiązane do płacenia Bułgarii corocznej daniny<ref>Runciman, str. 148</ref> w zamian za powrót rzekomo 120.000 wziętych do niewoli bizantyjskich żołnierzy i cywilów<ref>Treadgold, str. 464</ref>. Na mocy traktatu Bizantyńczycy scedowali również obszar między Morzem Czarnym a Strandżą na rzecz imperium bułgarskiego<ref>Zlatarski, str. 318–321</ref>, podczas gdy Bułgarzy również obiecali nie najeżdżać terytorium bizantyjskiego<ref name="Zlatarski, str. 317">Zlatarski, str. 317</ref>.
−
 
 
−
<small><small><small><small>The victory allowed Simeon to lead his troops to the south where he decisively defeated the [[Byzantine Empire|Byzantines]] in the [[battle of Boulgarophygon]]. The war ended with a peace treaty which formally lasted until around Leo VI's death in 912, and under which Byzantium was obliged to pay Bulgaria an annual tribute<ref>Runciman, str. 148</ref> in exchange for the return of allegedly 120,000 captured Byzantine soldiers and civilians.<ref>Treadgold, str. 464</ref> Under the treaty, the Byzantines also ceded an area between the Black Sea and [[Strandzha]] to the Bulgarian Empire,<ref>Zlatarski, pp. 318–321</ref> while the Bulgarians also promised not to invade Byzantine territory.<ref name="Zlatarski, str. 317">Zlatarski, str. 317</ref> </small></small></small></small>
 
  
 
== Źródła ==
 
== Źródła ==
Linia 47: Linia 40:
 
* Whittow, Mark (1996). ''The Making of Byzantium (600–1025)''. Los Angeles: University of California Press. ISBN 0-520-20497-2.
 
* Whittow, Mark (1996). ''The Making of Byzantium (600–1025)''. Los Angeles: University of California Press. ISBN 0-520-20497-2.
  
−
* Zlatarski, Vasil (1971) [1927]. ''[http://www.promacedonia.org/vz1b/index.html История на българската държава през средните векове
+
* Zlatarski, Vasil (1971) [1927]. История на Първото българско царство. Част II. От славянизацията на държавата до падането на Първото царство (852—1018)] [''Historia państwa bułgarskiego w średniowieczu''. ''I. Historia pierwszego imperium bułgarskiego'']. (2 wyd.). Sofia: Nauka i izkustvo. OCLC 67080314.
−
Том I. История на Първото българско царство. Част II. От славянизацията на държавата до падането на Първото царство (852—1018)] [''Historia państwa bułgarskiego w średniowieczu''. ''I. Historia pierwszego imperium bułgarskiego'']. (2 wyd.). Sofia: Nauka i izkustvo. OCLC 67080314.
 
  
−
** [http://www.promacedonia.org/vz1b/vz1b_4_1.html История на Първото българско Царство. II. От славянизацията на държавата до падането на Първото царство (852—1018)...] [''Część I. Od slawianizacji do upadku pierwszego cesarstwa (852–1018); część IV. Walka z Bizancjum o dominację polityczną; 1. Cesarz Symeon i jego pierwsza wojna z Bizancjum''].
+
* [http://www.promacedonia.org/vz1b/vz1b_4_1.html История на Първото българско Царство. II. От славянизацията на държавата до падането на Първото царство (852—1018)...] [''Część I. Od slawianizacji do upadku pierwszego cesarstwa (852–1018); część IV. Walka z Bizancjum o dominację polityczną; 1. Cesarz Symeon i jego pierwsza wojna z Bizancjum''].
  
 
* Йордан Андреев, Милчо Лалков, ''Българските ханове и царе'', Велико Търново, 1996. ISBN 954-427-216-X.
 
* Йордан Андреев, Милчо Лалков, ''Българските ханове и царе'', Велико Търново, 1996. ISBN 954-427-216-X.
  
 
== Przypisy ==
 
== Przypisy ==
−
{{reflist|2}}
+
{{izvori}}
  
 
|{{Infobox military conflict
 
|{{Infobox military conflict
Linia 61: Linia 53:
 
|caption=
 
|caption=
 
|conflict=Déli-Bug menti csata (węg.)<br>Bitwa nad Południowym Bugiem (pol.)
 
|conflict=Déli-Bug menti csata (węg.)<br>Bitwa nad Południowym Bugiem (pol.)
−
|partof=[[Wojna bułgarsko-węgierska]]<br>[https://en.wikipedia.org/wiki/Byzantine%E2%80%93Bulgarian_war_of_894%E2%80%93896 Biznatyńsko–bułgarska wojna 894÷896]]
+
|partof=[[Wojna bułgarsko-węgierska]]<br>[https://en.wikipedia.org/wiki/Byzantine%E2%80%93Bulgarian_war_of_894%E2%80%93896 Biznatyńsko–bułgarska wojna 894÷896]
 
|epoka = średniowiecze
 
|epoka = średniowiecze
 
|date=896
 
|date=896
Linia 67: Linia 59:
 
| territory =  
 
| territory =  
 
| casus =  
 
| casus =  
−
|result=Decydujące zwycięstwo Bułgarii;<br>[[Zajęcie ojczyzny]]
+
|result=Decydujące zwycięstwo Bułgarii;<br>''[[Zajęcie ojczyzny]]'' przez Węgrów
 
|combatant1=[[Pierwsze carstwo bułgarskie]]
 
|combatant1=[[Pierwsze carstwo bułgarskie]]
 
|combatant2= [[Węgrzy]]
 
|combatant2= [[Węgrzy]]
Linia 87: Linia 79:
  
 
[[Kategoria:Bitwy]]
 
[[Kategoria:Bitwy]]
−
[[Kategoria:Battles involving the First Bulgarian Empire]]
+
[[Kategoria:Bitwy w historii Węgier]]
−
[[Category:Battles involving Hungary|Southern Buh]]
+
[[Kategoria:Bitwy Węgrów podczas inwazji na Europę]]
 +
[[Kategoria:Bitwy w historii Bułgarii]]

Aktualna wersja na dzień 05:56, 17 sie 2020

Strona Autorzy Nota
[1] [2] Ten artykuł został przetłumaczony z Wikipedii w języku angielskim. Treści pochodzące z Wikipedii w języku angielskim są oparte na licencji Creative Commons 3.0 – Uznanie Autorstwa – Na tych samych warunkach. Kopiując je lub tłumacząc, należy podać ich autorów i udostępnić na tych samych warunkach.
Plik:First Bulgarian Empire before the Magyar invasion.jpg
Wschodnie Cesarstwo Rzymskie i Bułgaria po śmierci Bazylego I Macedończyka około 890 r.

Déli-Bug menti csata (pol. Bitwa nad południowym Bugiem) rozegrała się nad brzegiem rzeki o tej samej nazwie (obecnie Ukraina). Rezultatem było wielkie zwycięstwo Bułgarów, które zmusiło Madziarów z królestwa Etelköz do porzucenia stepów południowej Ukrainy[1][2], a także ich dążenia do podbicia Bułgarii naddunajskiej, wycofania się na nowo okupowane ziemie za Karpatami, koncentrując się na Panonii, skąd będą prowadzić kolejną wojnę, tym razem z Morawami, pokonując ich i ustanawiając nowe Węgry, po państwie Etelköz na współczesnej Ukrainie, które zastąpiło wcześniejszy etap państwowości Madziarów, legendarny, choć krótki żywot Levedii, a nawet jeszcze jeden, w rzeczywistym kraju pochodzenia Madziarów, Jugrze, za rzeką Ob.

Geneza konfliktu

W 894 r. wybuchła wojna między Bułgarią a Bizancjum po decyzji cesarza Leona VI Mądrego, aby zrealizować prośbę jego teścia, basileopatera Stylianosa Zaoutzesa, aby przenieść centrum bałkańskiej działalności handlowej z Konstantynopola do Salonik, Okazało się, że wywołało to wyższe cła na bułgarski handel. Następnie więc car Bułgarii Symeon I pokonuje Bizantyjczyków w pobliżu Adrianopola, zanim rok dobiegł końca. Ale potem Bizantyńczycy powracają się do swojej standardowej metody radzenia sobie z takimi sytuacjami: przekupują osobę trzecią do pomocy, a w tym przypadku zatrudniają Madziarów z krainy Etelköz do ataku na Bułgarię Dunajską od północnego wschodu. Madziarowie przekroczyli Dunaj w 895 roku i dwukrotnie zwyciężają Bułgarówi. Symeon wycofuje się do Durostorum, którego skutecznie broni, podczas gdy w 896 roku znajduje pomoc dla siebie, przekonując do pomocy, zwykle przyjaznych Bizantyjczykom Pieczyngów. Następnie, gdy Pieczyngowie rozpoczęli walkę z Madziarami na ich wschodniej granicy, Symeon i jego ojciec Borys I Michał, były car, który opuścił klasztor, aby pomóc swemu następcy, zebrali ogromną armię i pomaszerowali na północ, aby bronić ich imperium.

Walka

Symeon zarządził trzy dni postu, mówiąc, że żołnierze powinni pokutować za swoje grzechy i szukać pomocy u Boga. Kiedy to się stało, rozpoczęła się bitwa. To było długie i niezwykle zacięte, ale ostatecznie Bułgarzy odnieśli zwycięstwo.[3][4][5]

Następstwa

Zwycięstwo pozwoliło Symeonowi poprowadzić swoje wojska na południe, gdzie ostatecznie pokonał Bizantyjczyków w bitwie pod Boulgarophygon. Wojna zakończyła się traktatem pokojowym, który formalnie trwał aż do śmierci Leona VI w 912 r., na mocy którego Bizancjum było zobowiązane do płacenia Bułgarii corocznej daniny[6] w zamian za powrót rzekomo 120.000 wziętych do niewoli bizantyjskich żołnierzy i cywilów[7]. Na mocy traktatu Bizantyńczycy scedowali również obszar między Morzem Czarnym a Strandżą na rzecz imperium bułgarskiego[8], podczas gdy Bułgarzy również obiecali nie najeżdżać terytorium bizantyjskiego[9].

Źródła

  • Peychev, Atanas; collective (1984). 1300 Years On Guard (po bułgarsku). Sofia: Voenno Izdatelstvo.
  • Whittow, Mark (1996). The Making of Byzantium (600–1025). Los Angeles: University of California Press. ISBN 0-520-20497-2.
  • Zlatarski, Vasil (1971) [1927]. История на Първото българско царство. Част II. От славянизацията на държавата до падането на Първото царство (852—1018)] [Historia państwa bułgarskiego w średniowieczu. I. Historia pierwszego imperium bułgarskiego]. (2 wyd.). Sofia: Nauka i izkustvo. OCLC 67080314.
  • Йордан Андреев, Милчо Лалков, Българските ханове и царе, Велико Търново, 1996. ISBN 954-427-216-X.

Przypisy

  1. ↑ Zlatarski, V. Istorija na parvoto balgarsko carstvo, str. 311-312, .
  2. ↑ Constantin Porphyrogen, ibid., str. 173 (2–10), Symeon Logothet, ibid., str. 773 (19–22), Leo Grammaticus, str. 268 (19–22), Theophanes Continuatus, str. 359 (10–22), Skylica—Cedrin, II, str. 256 (8–11), Zonaras, IV, str. 411–3, Dummler, III, str. 444—445.
  3. ↑ Runciman, A history of the First Bulgarian Empire, str. 147, .
  4. ↑ Annales Fuldenses, str. 413
  5. ↑ Harimannus Augiensis, str. 111
  6. ↑ Runciman, str. 148
  7. ↑ Treadgold, str. 464
  8. ↑ Zlatarski, str. 318–321
  9. ↑ Zlatarski, str. 317

Déli-Bug menti csata (węg.)
Bitwa nad Południowym Bugiem (pol.)

— Wojna bułgarsko-węgierska
Biznatyńsko–bułgarska wojna 894÷896		 —
Czas 896
Miejsce brzeg rzeki Południowy Bug (Boh), Ukraina
Wynik Decydujące zwycięstwo Bułgarii;
Zajęcie ojczyzny przez Węgrów
Strony konfliktu
Pierwsze carstwo bułgarskie Węgrzy
Dowódcy
Borys I Michał, Symeon I Nieznany
Siły
Bardzo duża armia Nieznane
Straty
20.000 Ciężkie

— {{{notes}}} —
Źródło: „http://natusiewicz.pl/felczak/index.php?title=Déli-Bug_menti_csata&oldid=41306”